ราชาไร้บัลลังก์

มิคาเอลยังคงยืนนิ่งโดยมีเบบี้ในร่างชุดเกราะมังกรยืนเคียงข้าง หม๋าว! ในเวลานั้นเองเจ้าเหมียวทั้ง4ก็กลับมาโดยที่ร่างกายไม่มีบาดแผลมิคาเอลพลางจับจ้องไปที่การต่อสู้ของแต่ละคู่ ทั้งหมดใกล้จะจัดการอีกฝ่ายได้แล้วโดยฝ่ายของมิคาเอลกลับได้เปรียบมากนัก
''ดูเหมือนข้าจะคิดง่ายเกินไปหน่อย''ที่มิคาเอลพูดออกมานั้นไม่ผิดเพราะตอนนี้ข่าวคงกระจายออกไปแล้วไม่นานมันคงไปถึงเผ่าเทพและเผ่ามารแน่นอน
''ช่างมันเถอะถึงเวลาก็แค่บุกเข้าไปตรงๆ''มิคาเอลไม่ได้กลัวอีกฝ่ายจนต้องวางแผนอะไรมากมายแล้วด้วยกำลังที่มีก็น่าจะเพียงพอให้จัดการกับอีกฝ่าย ฟุ่บ! กลับมาอยู่ข้างๆลูกศิษยของผู้นำเผ่าเทพและมาร
''เป็นยังไงบ้าง เหล่าผู้นำของเจ้ามีพลังระดับไหนหวังว่ามันคงมากกว่าระดับ90เทพจุตินะ...ไม่อย่างงั้นพวกมันได้หายไปโดยไม่รู้ตัวแน่''มิคาเอลหยอกล้อกับทั้ง2อย่างสนุกสนานแต่อีกฝ่ายกลับไม่สนุกด้วย การต่อสู้และพลังของมิคาเอลมันได้เห็นไปแล้ว ในตอนนี้มันหวาดกลัวแม้แต่อาจารย์ของพวกมันก็มีพลังไม่ถึงขนาดนี้ 99เทพจุติ? บ้าไปแล้ว
''ปะ...ปล่อยข้าไปเถอะ ข้าสำนึกผิดแล้ว''
''ชะ...ใช่ ปล่อยพวกข้าไปเถอะ พวกข้าสัญญาว่าจะหลบซ่อนและไม่ออกมาที่โลกภายนอกอีก''เมื่อเห็นพลังของอีกฝ่ายมีหรือที่พวกมันจะมีความหวัง ที่พวกมันเห็นมีเพียงจุดจบของเผ่าพันธุ์เท่านั้น
''ปล่อย? นั่นไม่มีทางอยู่แล้วเจ้าเองก็น่าจะรู้นะว่าความแค้น5,000ปีมันลึกแค่ไหน''
''แต่ก็ไม่ใช่ทุกคนที่มีส่วนไม่ใช่หรือไงทำไมเจ้าไม่แยกแยะบ้าง ปล่อยข้าไปเถอะ''
''ฮ่า ฮ่า ฮ่า แยกแยะ? แล้วพวกเจ้าที่ไล่กดขี่เผ่าพันธุ์มนุษย์ล่ะ ข้าบอกเอาไว้เลยว่าพวกเจ้าตายแน่ๆและเผ่าพันธุ์ของพวกเจ้าเองก็จะเหลือน้อยมากๆน้อยจนน่าสมเพช''ตูม! เสียงระเบิดดังขึ้นพร้อมๆกับภูเขาและบริเวณที่ภูเขาเคยตั้งอยู่หายไปในพริบตาในเวลาต่อมาปรากฎร่างชุดเกราะมังกรลอยขึ้นมา เป็นแม่ของมิคาเอลที่จัดการอีกฝ่ายได้แล้วแต่แม่ของมิคาเอลเองก็บาดเจ็บไม่น้อยเหมือนกัน
''ลูกแม่เจ้าจัดการได้ไวมาก แล้ว2คนนั่นใคร''แม่มิคาเอลมาปรากฎตัวที่หน้ามิคาเอลแล้วพูดขึ้นสายตาที่มองไปที่ทั้ง2ไม่เป็นมิตรอย่างมากนั่นเป็นเพราะเผ่าพันธุ์ของทั้งคู่
''ก็แค่หนอนแมลงที่เป็นลูกศิษย์ของผู้นำเผ่ามารและเผ่าเทพน่ะท่านแม่ ตอนนี้ท่านแม่กินผลไม้ที่ข้าให้ไปสิมันจะทำให้ท่านแม่หายจากอาการบาดเจ็บได้เร็วขึ้น''กร้วม! แม่ของมิคาเอลกินทันทีที่มิคาเอลบอกไม่นานอาการทั้งหมดต่างหายไป
''นี่มันน่าตกใจมากๆมันทำให้หายได้ไวกว่าใช้พลังฟื้นฟูร่างกายซะอีกแถมไม่ต้องเสียพลังด้วย''มิคาเอลและแม่ของมันพลางคุยกันด้วยท่าทางผ่อนคลายชนิดที่ว่าเหมือนไม่ได้อยู่ในสงครามเลย
''ฮ่า ฮ่า ฮ่า เผ่าสัตว์อสูรได้จบไปแล้ว ท่านแม่คิดว่ายังไงหากเราจะกวาดล้างแค่ที่นี่ก็พอจากนั้นพวกเราก็ไปจัดการเผ่าเทพต่อ ส่วนที่เหลือก็ให้เผ่าพันธุ์มนุษย์เก็บกวาดต่อไป''แม่ของมิคาเอลนิ่งเงียบและใช้ความคิดต่อมาไม่นานจึงพูดขึ้น
''ก็ดี เพราะข่าวเรื่องนี้คงเริ่มกระจายตัวออกไปแล้วหากเรารีบไปจัดการกับเผ่าเทพพวกมันคงตั้งตัวไม่ทันส่วนที่เหลือก็เอาตามที่ลูกพูดเพราะยังไงเผ่าสัตว์อสูรที่เหลือก็ไม่ได้มีพลังน่ากลัวอะไร''เป็นอันตกลงในเมื่อผู้เป็นแม่เห็นด้วยมิคาเอลก็คลายวังกลไปได้ ตูม! ตูม!การต่อสู้อีก2ฝั่งก็จบในเวลาต่อมา ฟุ่บ! ฟุ่บ!
''ท่านพี่ ศัตรูคราวนี้แข็งแกร่งจริงๆข้าเกือบจะเอาชนะไม่ได้ ยังดีที่พลังของฟินิกส์มันมีประโยชน์มากไม่งั้นข้าอาจจะตายไปอีกรอบ''เจนน่าเข้ามากอดแขนมิคาเอลแล้วพูดขึ้น เรื่องนี้มิคาเอลรู้อยู่แล้วจึงไม่ได้เป็นห่วงเจนน่าเลย
''ใช่ข้าเองก็เกือบจะไม่รอด ฮ่า ฮ่า ฮ่า แต่ยังดีที่ได้ผลไม้ของเจ้าช่วยเอาไว้''
''เอาหละเรื่องพวกนี้เอาไว้ก่อน รออีกหน่อยดูเหมือนที่ด้านล่างเองก็ใกล้จะจบแล้วเหมือนกันส่วนพวกเจ้า2คนก็ถึงเวลาแล้ว''มิคาเอลหันไปมองทั้ง2คนที่ถูกกักขังเอาไว้นั่นทำให้พวกมันหวาดกลัวนี่ถึงเวลาตายของพวกมันแล้วหรือ? ความรู้สึกไม่ยินยอมได้ผุดออกมา
''ได้โปรด...''ปัง! ปัง! จุดกักเก็บพลังของทั้งคู่ถูกทำลายจากนั้นมิคาเอลจึงสลายบาเรียรอบตัวมันทิ้งฟิ้ว! ร่าง2ร่างเริ่มดิ่งลงไปที่พื้นอย่างควบคุมไม่ได้ ทั้งคู่พยายามตะเกียกตะกายไขว่คว้าที่ยึดเหนี่ยวแต่มันจะไปมีได้ยังไง
''จงจำความรู้สึกความสิ้นหวังที่เจ้าทั้ง2กำลังได้รับในตอนนี้ให้ดี ข้าหวังว่าพวกเจ้าจะรอดนะ ฮ่า ฮ่า ฮ่า''ด้วยร่างกายของนักรบที่มีพลังระเทพจุติ โดยธรรมดาหากตกจากที่สูงมักจะไม่เป็นอะไรมากนักแต่นี่มันตกลงมาจากที่ที่มันสูงเกินไป ความหวังว่าจะรอดของพวกมันช่างน้อยนิด แต่ถึงจะรอดแล้วไง?พวกมันคงไม่มีโอกาสในการลืมตาอ้าปากได้อีกแล้วในอนาคตตูม! แผละ! ทั้งคู่ที่ตกลงไปบนพื้นร่างระเบิดออกภายในอึดใจ พวกมันกลับมาตายง่ายๆแบบนี้หากมันรู้ว่าเรื่องจะเป็นแบบนี้มันคงจะหนีไปให้ไกลและหลบซ่อนตัวโดยไม่ออกมาเจอผู้คน
ในขณะที่เผ่าสัตว์อสูรกำลังโดนกวาดล้างและข่าวเริ่มลุกลามออกไปอย่างรวดเร็วที่นี่คือเขตการปกครองครองเผ่ามาร ในถ้ำหมื่นมารชั้นที่9,999แบร็คอยู่ในสภาพที่ไม่น่าดูนักการที่แบร็คผ่านทั้ง9,999ชั้นมาได้ต้องขอบคุณความทรงจำที่ตกทอดมาที่อยู่ในหัวแต่เดิมเผ่ามารถูกปกครองโดยเผ่าของแบร็คแต่มันก็จบลงคล้ายๆเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นกับตระกูลของมิคาเอลและถ้ำหมื่นมารนี้ตระกูลของแบร็คก็เป็นคนสร้างขึ้นมาเพื่อให้ลูกหลานเข้ามารับพลังออกไปวูบ! ทางเข้าไปที่ชั้น10,000ปรากฎออกมา แบร็คที่ต่อสู้มาอย่างหนักแบกร่างกายเดินเข้าไป
''ฮ่า ฮ่า ฮ่า ในที่สุดก็มีลูกหลานในเผ่าเข้ามาซักที นี่ข้าคิดว่าเผ่าของเราถูกกวาดล้างไปหมดแล้วซะอีก''ก้อนพลังงานพูดขึ้น นี่คือเศษเสี้ยวของจิตวิญญาณที่เหลือเอาไว้เพื่อให้สื่อสารกับคนที่เข้ามาในชั้นนี้ได้หากเป็นคนในตระกูลจะได้รับพลังหากไม่ใช่คนคนนั้นจะถูกฝังไปพร้อมกับที่นี่
''เคารพท่านบรรพบุรุษ ข้าจะไม่พูดจาอ้อมค้อมข้าต้องการพลังและกองทัพทั้งหมดที่ท่านมีตอนนี้ข้ามีอาจารย์ซึ่งอาจารย์ของข้ากำลังกวาดล้างเผ่าพันธุ์อื่นๆอยู่''
''อาจารย์ของเจ้าเป็นใคร ในเมื่อเจ้าก็จะได้พลังและกองทัพที่ทรงพลังไปอยู่แล้วทำไมยังต้องเคารพอาจารย์อีก''
''อาจารย์ของข้าคือตัวตนที่จะขึ้นไปเป็นพระเจ้าและท่านคือลูกหลานของตระกูลมังกรผู้สังหารพระเจ้า''ฉับพลันบรรยากาศในถ้ำได้เปลี่ยนไป
''ดี เดิมทีตระกูลของเราต้องรับใช้พวกเค้าอยู่แล้วทุกอย่างที่เรามีล้วนมากจากบรรพบุรุษของตระกูลนั้น''ตูม! ตูม! ตูม! กระดูกของแบร็คถูกบดละเอียดทั้งๆที่มันแข็งแกร่งอยู่แล้วนี่คือกระบวนการสร้างร่างกายใหม่เพื่อให้มันรองรับพลังมหาศาลที่จะเข้ามาหลังจากนี้ได้

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

บทที่169:ข้าต้องการพลังและกองทัพ

คล้ายกับเรื่องราชาไร้บัลลังก์ ที่คุณอ่าน

ราชาไร้บัลลังก์

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

บทที่169:ข้าต้องการพลังและกองทัพ

คล้ายกับเรื่องราชาไร้บัลลังก์ ที่คุณอ่าน

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้