มารฟ้าพิชิตสวรรค์

ตอนที่ 47

ชิงอันอาศัยอยู่ในวิลล่า โครงการประตูมังกรทองกับลู่หลี่หลิน ในตอนแม่บ้านวัยกลางคน ได้ย้ายมาอยู่ที่นี่แล้ว ลูกสาวของเธอแต่งงานเข้าบ้านสามี และเธอเองก็เป็นแม่ม่าย หย่าร้างกับสามีไปหลายปีแล้ว ชิงอันจึงชวนเธอมามาอยู่ด้วยกัน

ชาสมุนไพรถูกยกมาเสริ์ฟที่โต๊ะ “เชิญค่ะ" 

“ขอบใจนะ มานั่งดูละครด้วยกันสิ"

ตั้งแต่ที่เธอย้ายมาอยู่กับแม่ของชิงเทียน ก็ไม่รู้สึกเหงาอีกต่อไป เพราะชิงอันปฏิบัติกับเธอเหมือนเพื่อนคนหนึ่ง 

ทางด้านนอกวิลล่า จินโม่เฉินเป็นเวรรักษาความปลอยภัยในวันนี้ ที่วิลล่าของเขา เผ่าแสงจันทร์รักษาแผลหายดีแล้ว และกำลังจะเตรียมตัวกลับพรุ่งนี้ 

ในขณะที่จินโม่เฉิน กำลังยืนสำรวจบริเวณโดยรอบ ‘ฟิ้ววว' ลำแสงสีเขียวไร้ที่มาเจาะเข้าที่หน้าท้องด้านซายของเขา จินโม่เฉินล้มลงไปแล้วใช้มือกุมที่บาดแผล เขารู้สึกถึงกลิ่นไหม้และความร้อน ที่ลำแสงนั้นทะลวงผ่านร่างกาย 

“อะไรกันมียามเฝ้าด้วยเหรอเนี้ย" ชายผมหยักศกปรากฏตัว ยืนมองจินโม่เฉินที่ล้มอยู่บนพื้น บาดแผลของเขาใหญ่เกินไป มันมีขนาดที่สามารถใช้มือล้วงผ่านไปได้ เขาไม่มีแรงแม้แต่จะพูด

แอตลาสได้ยินเสียงดังมาจากด้านในวิลล่า จึงลอบเข้าไปดู เขาพบหญิงวัยกลางคน กำลังนั่งสนทนากันอยู่ “แล้วบอสเปิดเทอมรึยังค่ะ คุณฟ่านเสี่ยวโหรวเล่าว่า เขามีแผนจะเปิดบริษัทที่เมืองหลวงเพิ่ม" แม่บ้านถามขึ้นมา

“ก็คงจะอย่างนั้นแหละ แต่ตอนนี้เทียนเอ๋อไม่ได้อยู่ที่เมืองหลวงหรอก ได้ยินว่าเขาเดินทางไปที่ หอนพเก้าสาขาหลัก ที่เกาะไห่หลิง" จากที่ดูจากข้อมูลแอตลาสก็รู้ได้ว่า เธอคือแม่ของชิงเทียน

แอตลาสหายลับไปในความมืด เขาได้เบาะแสมาแล้ว และเขาก็ไม่มีรสนิยมฆ่าหญิงวัยกลางคน ที่กำลังนั่งดูละคร

เงาอสูรสามร่างพุ่งมาด้วยความเร็ว เป็นกลุ่มของลูคัส เขาได้กลิ่นเลือดจึงรีบมาดู ก็พบกับจินโม่เฉินที่อยู่ในอาการสาหัส เขาไม่พบแม้แต่เงาของผู้บุกรุก 

“รีบพาเขาไปรักษา แล้วก็แจ้งเรื่องนี้ให้ผู้มีพระคุณทราบด้วย" 

ลูคัสหันไปสั่ง โลแกนและโทมัส เขาคิดว่าอาจจะต้องเลื่อนวันกลับออกไปก่อน และคงต้องให้หัวหน้าเผ่า ส่งคนมารับของไปแทน เพราะตอนนี้ศัตรูอาจจะยังวนเวียนอยูแถวนี้ ก็เป็นได้

*********************************

ทุกอย่างในโลกใบจิ๋วถูกเตรียมเสร็จเรียบร้อยแล้ว เขาได้ย้ายร่างของจิ่วเหม่ย เข้ามาเก็บไว้ในพระราชวังที่ตกแต่งได้ย่างสวยงาม ภายในอากาศเต็มไปด้วยปราณธาตุลมที่เข้มข้น 

หากชิงเทียนอยู่ภายในนี้สักสองเดือน เขาอาจจะเลื่อนขอบเขตก็ได้ แต่เขาไม่มีเวลามากขนาดนั้น “ให้คัดเอาเฉพาะคนที่มีพรสวรรค์เข้ามาฝึก คงจะเห็นผลลัพธ์มากกว่า" เขาหันไปกำชับจิ่วหยวนปิง 

“ทราบแล้วค่ะ" เธอเดินออกไปด้านนอกเพื่อเตรียมการคัดเลือกผู้มีคุณสมบัติเข้ามาฝึก ในสถานที่แห่งนี้

ชิงเทียนใช้เวลาไปกับการกลั่นยา สำหรับสนับสนุนสมาชิกของหอนพเก้า และการหลอมศาสตราวุธเซียน เพื่อแจกจ่ายให้กับ 3 ผู้ฝึกสอน 

“บอสใหญ่ คุณไม่ได้พักมาสองวันแล้วนะค่ะ" จิ่วหยวนปิงมีสีหน้าที่เป็นกังวล

ปริมาณเม็ดยาที่มีในตอนนี้ จะทำให้หอนพเก้ามีเม็ดยาใช่ไปอีกหลายปี ชิงเทียนเริ่มเหนื่อยล้า เขาค่อยๆผลอยหลับไปในท่านั่ง

จิวหยวนปิงเขยิบเข้ามาใกล้ชิงเทียน แล้วจัดท่าให้เขานอนหนุนตักเธอ เธอใช้มือสางผมที่ยุ่งของเขาให้กลับมาอยู่ทรง “ถ้าอยู่เงียบๆแบบนี้ ก็น่ารักดีนะ" ใบหน้าอันงดงามของหญิงสาว เผยรอยยิ้มออกมาเล็กน้อย

เวลาได้ล่วงเลยผ่านไป เมื่อชิงเทียนลืมตาตื่นขึ้นมา ก็พบใบหน้าของจิ่วหยวนปิงที่โน้มลงมา ดูเหมือนว่าเธอจะให้เขาหนุนตัก แล้วเผลอหลับไปเช่นกัน เธอเกล้าผมไว้ด้านหลัง ทำให้ชิงเทียนเห็นใบหน้าที่งดงามราวเทพธิดา ได้เด่นชัดยิ่งกว่าเดิม 

จิ่วหยวนปิงค่อยๆลืมตาขึ้น เธอเห็นชิงเทียนกำลังจ้องเธออยู่ ใบหน้าของหญิงสาวแดงจนถึงใบหู “บ...บอสใหญ่ ตื่นนานแล้วเหรอค่ะ?"

ชิงเทียนลุกขึ้นมาบิดขี้เกียจเล็กน้อย “พึ่งตื่นนี่แหละ ขอตัวไปอาบน้ำก่อน เริ่มจะมีกลิ่นแล้วสิ" หลังจากที่ชิงเทียนเดินจากไป จิ่วหยวนปิงหันมาสูดดมกลิ่นตนเอง เธอถอนหายใจด้วยความโล่งอก ที่เขาไม่ได้พูดถึงเธอ

หลังจากที่ชิงเทียนทำธุระส่วนตัวเสร็จ ก็มีสายเรียกเข้า เป็นเบอร์ของลูคัส “ว่าไงลูคัส" 

“เมื่อคืนจินโม่เฉินถูกทำร้าย ตอนนี้พ้นขีดอันตรายแล้ว" ลูคัสตอบกลับมา

“ว่าไงนะ!! แล้วทำไมพึ่งโทรมา"

“ฉันโทรหาทั้งคืน แต่นายปิดเครื่อง" เขาโทรหาชิงเทียนทุก 5 นาที จนเริ่มจะหัวเสียแล้ว

หลังจากที่พูดคุยกับลูคัส เขาไม่ได้เบาะแสอะไรมากนัก รู้แต่ว่าศัตรูกำลังตามหาเขาอยู่ และมันรู้ที่อยู่เขาแล้ว นี่คือคำพูดที่จินโม่เฉินพูดทิ้งท้ายไว้ ก่อนจะหมดสติไป 

โชคดีที่ชิงอันไม่เป็นอะไร ยังถือว่าศัตรูยังเป็นคนดี... ไม่สิมันอาจจะไม่สนใจมนุษย์ธรรมดาก็ได้ อาจจะเป็นคนที่คลั่งการต่อสู้ นี่ถือเป็นเรื่องที่ดี เพราะเขาเองก็อยากทดสอบอาวุธใหม่เช่นกัน 

ภายในคืนนั้น แอตลาสได้มาถึงเกาะไห่หลิง เขามุ่งหน้าไปที่หอนพเก้าทันที ในขณะที่เขากำลังจะแอบลักลอบเข้าไปด้านใน ก็มีพายุเพลิงสีฟ้าก่อตัวขึ้นตรงหน้า แอตลาสกระโดดหลบการโจมตี พื้นที่เขาเคยยืนอยู่ หลอมระลายจากแรงระเบิด และความร้อนที่มหาศาล

“ทำให้ลูกน้องฉัน ต้องนอนโรงพยาบาลหลายคืน อย่าคิดว่ามันจะจบง่ายๆหล่ะ" ชิงเทียนยืนอยู่บนท้องฟ้าคู่กับจิ่วหยวนปิง

แอตลาสจำจิ่วหยวนปิงได้ เขาเคยสู้กับเธอมาก่อน แต่คราวนี้ดูเหมือนว่า เธอจะแข็งแกร่งขึ้นมาก “อะไรกัน... จะรุมเหรอ? น่าสนุกดีนี่"

“บอสใหญ่ พลังของชายคนนี้ ค่อนข้างรับมือยาก โปรดระวังตัวด้วยค่ะ" จิ่วหยวนปิงเอ่ยเตือน ก่อนที่จะออกไปให้ห่างจากการต่อสู้ ชิงเทียนได้ขอเธอไว้แล้ว ว่าเขาอยากจะทดสอบพลัง 

บริเวณโดยรอบ ถูกกั้นพื้นที่โดยสมาชิกหอนพเก้าไว้แล้ว เพื่อป้องกันไม่ให้มีคนธรรมดา ได้รับผลกระทบจากการต่อสู้

ชิงเทียนใช้เท้าเหยียบอากาศ แล้วดีดตัวพุ่งลงมา ดาบเกิดพายุเปลวเพลงลุกท่วม เขาตวัดดาบเข้าโจมตีศัตรู เกิดเสียงระเบิดตูมตาม แอตลาสใช้บาเรียสีเขียวมาป้องกันไว้ได้ แต่ความร้อนก็ยังผ้านเข้ามาได้ ทำให้ผิวของเขาไหม้ไปบางส่วน

บาเรียแสง รวมตัวเป็นบอลแสงสีเขียว และปรากฎขึ้นมาอีกหลายสิบลูก มันยิงเลเซอร์อานุภาพสูงออกมาอย่างต่อเนื่อง ชิงเทียนรู้สึกว่าตัวเอง กำลังดูหนังเรื่องสตาร์วอร์ส เปลวเพลิงหรือแม้แต่กำแพงสายลม ไม่สามารถป้องกันการโจมตีได้ เป็นพลังที่รับมือยาก ตามที่จิ่วหยวนปิงได้กล่าวไว้

ชิงเทียนต้องหลบลำแสง กลางอากาศและหาจังหวะสวนกลับเป็นระยะ แอตลาสรวมบอลแสงเข้าด้วยกัน และปลดปล่อยลำแสงขนาดใหญ่โจมตีเข้ามา สายฟ้าแล่นจากปลายเท้ามาเก็บสะสมประจุที่นิ้วชี้ของชิงเทียน เขาใช้ดัชนีพิฆาตเทพออกมา ลำแสงสองสายเข้าปะทะกัน และระเบิดกลางอากาศ

ดาบชิงหลงสร้างพายุขนาดใหญ่ ออกมาหลายลูก สนามต่อสู้กลายเป็นมีพายุฝนฟ้าคะนอง ปกคลุมไปทั่วพื้นที่ แอตลาสยิ่งตื่นเต้น ที่ชิงเทียนสามารถควบคุมลมฟ้าอากาศได้ 

‘เฉือนจันทร์ ดับดารา' คมมีดเพลงสีฟ้าขนาดใหญ่ เฉือนผ่าอากาศลงมา แอตลาสใข้บอลแสงมาสร้างเป็นบาเรียขนาดใหญ่ แต่ก็ไม่สามารถป้องกันการโจมตีได้ทั้งหมด บาเรียถูกผ่าครึ่ง หน้าอกของเขามีรอยฟันเป็นทาง บาเรียลดพลังโจมตีไปได้หลายส่วน ไม่อย่างนั้นร่างเขาคงขาดครึ่งไปแล้ว

แผ่นกระจกรูปร่างประหลาดถูกหยิบออกมา ลำแสงสีเขียวยิงผ่านกระจกไป ลำแสงแตกกระจายเป็นลำแสงขนาดเล็กหลายร้อยสาย มีลำแสงหลายสาย ยิงทะลุเข้าที่ร่างของชิงเทียน 

คันศรเปลวเพลงถูกสร้างขึ้นมา ดาบชิงหลงถูกใช้แทนลูกศร ชิงเทียนแสยะยิ้ม “ขอยิงคืนบ้างล่ะนะ" 

‘เทพมังกร กลืนกินสวรรค์'

ธาตุลมจากดาบชิงหลงเกื้อหนุนเปลวเพลิงให้โหมกระหน่ำ เกิดเป็นมังกรวายุเพลิงที่แสนบ้าคลั่ง ทะลวงแหวกอากาศเข้าหาศัตรู 

แอตลาสมีสีหน้าที่ซีดเผือด เขาพยายามหลบหนืการโจมตี และกางบาเรียไว้หลายชั้น แต่ชิงเทียนสามารถควบคุมทิศทางของมังกร ได้ดั่งใจนึก 

“อ้ากกกกกกก!!!"

มังกรเพลิงเขมือบร่างของแอตลาส จนไม่เหลือแม้แต่ขี้เถ้า ชิงเทียนหอบหายใจหนัก “เป็นพลังที่รับมือยากจริงๆ" ทั้งพลังในการทะลุทะลวง และการป้องกันที่แข็งแกร่ง ถือเป็นคู่ต่อสู้ที่ทำให้เขาเหนื่อยไม่น้อย

*********************************

สำนักงานองค์กรอิลลูมินาติ ตอนนี้ทั้งองค์กรกำลังตกอยู่ในความวุ่นวาย เพราะชิปที่ฝังอยู่ในตัวแอตลาส สัญญานได้ขาดหายไป คนในองค์จะถูกฝังชิปที่ว่านี้กันทุกคน ปกติมันจะเป็นตัวบอกถึงสัญญานชีพจร และตำแหน่งของเจ้าหน้าที่

“มันหายไปเฉยๆเลย?" โจนาธานที่พึ่งมาถึง ดูหน้าจอระบุสัญญาน และสอบถามกับเจ้าหน้าที่

“ใช่ครับอาจจะถูกทำลายไปพร้อมกับร่างกายของเขาเลยครับ"

นี่เป็นเรื่องที่ขาดทุนเป็นอย่างยิ่ง กับการจับหมอแค่คนเดียว เขาต้องเสียระดับ 5 ไปหนึ่งคน แล้วยังมีซาโต้ที่ยังนอนเป็นผักอยู่บนเตียงอีก เขาควรพับเก็บภารกิจนี้ แล้วเลิกยุ่งกับพวกผู้บ่มเพาะไปพักใหญ่ 

“หรือฉันจะส่งคนที่แข็งแกร่งที่สุดไปดี?" 

นั่นอาจจะเป็นไปได้ยากหน่อย ชายคนนั้นชอบทำอะไรตามใจตนเองเสมอ โจนาทานไม่สามารถบังคับให้เขารับภารกิจได้ และชายคนนั้นยังเป็นเจ้าหน้าที่เพียงคนเดียว ที่ไม่มีใครรู้ตำแหน่งของเขา

--------------------------------------

Facebook Fanpage : มารฟ้าพิชิตสวรรค์

https://www.facebook.com/มารฟ้าพิชิตสวรรค์-105158271890771