กัญญาภัคเดินตัวเปล่าเข้ามาจึงนึกได้ว่าตอนไปไม่ได้ไปแค่ตัวกับหัวใจ
“กระเป๋า”ยังไม่ทันตั้งสติทบทวนว่าทำหล่นที่ไหนใช่ตอนหยิบคีย์การ์ดออกมาจากกระเป๋าหรือไม่เสียงเคาะประตูหน้าห้องก็ดังขึ้น หญิงสาวส่องตาแมวจึงพบว่าเป็คณิน เขาชูกระเป๋ามาตรงหน้าทำให้กัญญาภัครีบเปิดประตูออกไป
“ขอบคุณนะคะฉันกำลังคิดอยู่เลยว่ามันไปตกที่ไหน”
“ลูกน้องผมถือมาให้” เขายื่นคืนให้เธอ
“ขอบคุณอีกครั้งค่ะ”กัญญาภัครับมาถือไว้ ความรู้สึกจมดิ่งผุดขึ้นจนรู้สึกควบคุมตัวเองไม่ได้อยากจะหนีหายไปจากโลกนี้ ไม่อยากรับรู้อะไรอีก
ตอนนี้ศีรษะเหมือนจะะเิกระเป๋าก็เกือบหาย รองเท้าก็มาพัง ชีวิตส่วนตัวก็ล้มเหลว ไม่รู้ว่าเื่เลวร้ายมากองรวมกันที่เธอหมดหรือยังจู่ๆ น้ำตาก็ไหลออกมา ไม่รู้สาเหตุ
“คุณคิดว่าฉันสวยไหม”
คณินสบตากับคนถาม ประเมินว่าเธอเป็อะไรและ้าอะไร ขณะที่กัญญาภัคไม่รอคำตอบ กลับเดินไปหย่อนตัวนั่งที่ขอบเตียงเธอไม่ได้บอกให้เขากลับไปและเปิดประตูทิ้งไว้ คณินเลยเดินตามเข้ามาจ้องหน้าคนที่ตั้งคำถามกับเขา
“คุณไม่สบายเหรอ นอนเถอะ”
กัญญาภัคเงยหน้ามองเขาคนแปลกหน้าที่พูดอย่างเป็ห่วงเธอ ริมฝีปากอิ่มยิ้มเย้ยหยันให้ชีวิตเน่าๆของตัวเอง เธออยากกลับไปหาครอบครัว แต่กลับไปตอนนี้ไม่ได้
เธอรับปากนายหัวอาชว์ไว้แล้วว่าจะถอนตัวออกมาจากงานแต่งงาน
“ผมจะกลับแล้ว”
เธอหันไปตามเสียงพูดปกติเขาสูงกว่ามากเมื่อเธอนั่งอยู่แบบนี้เขาเลยยิ่งสูง “ฉันไม่ดีตรงไหน ฉันไม่สวย ฉันไม่รวยฉันไม่ได้เื่ตรงไหนบอกมาสิ”
“คุณ ใจเย็นก่อน” คณินขมวดคิ้วจับบ่าคนเมาให้ตั้งสติ“เมาก็นอนไป อย่าโวยวาย พรุ่งนี้ก็ดีขึ้น”
“คุณจะไปไหน” กัญญาภัครั้งแขนเขาไว้เมื่อเห็นว่าเขาจะไป
“ผมจะกลับแล้วผมไม่ชอบผู้หญิงเมา” คณินแกะมือที่จับเขาออก เดาว่าที่มานั่งดื่มคนเดียวคงเพราะอกหักแต่เขาไม่มีเวลามาฟังเื่ของใคร คณินมองเธออีกครู่เห็นว่าเธอสงบลงจึงเดินออกมาแต่ต้องชะงักเพราะกัญญาภัคเดินมาขวางหน้า
“คุณมาขวางและพยายามรั้งผมไว้แบบนี้ถ้ามีอะไรเกิดขึ้น คุณจะโทษผมไม่ได้นะ”
กัญญาภัคยังยืนนิ่งที่เดิมสบตากับเขา คืนนี้เธอไม่อยากอยู่คนเดียว ไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้น เธอก็พร้อมจะยอมรับ
“ค่ะ”
คณินเลยสาวเท้าไปใกล้ตามแรงดึงดูดอันมหาศาลมันมีอยู่ก่อนหน้านี้แล้ว แต่เขาพยายามไม่สนใจมันแต่ว่าตอนนี้เธอกลับฝ่าฝืนแรงดึงดูดนั้นมาหาเขา มือหนาช้อนอุ้มร่างหญิงสาวขึ้นแนบอกดวงตาของกัญญาภัคเบิกกว้างเล็กน้อยแล้วปล่อยให้เขาอุ้มไปที่เตียง คณินยอมรับว่าชอบอีกฝ่ายมากสวย หุ่นดี เซ็กซี่ แต่แปลกใจที่เธอเสนอตัวให้เขา
ในเมื่อเขาไม่ใช่พระอิฐพระปูนจะทนกับสิ่งสวยๆ งามๆ ได้อย่างไร
คณินประคองหญิงสาวลงกับที่นอนแล้วตามไปคร่อมทับ มองใบหน้าสวยจัดด้วยความพอใจ เขาไล้มือััไปตามผิวแก้มผิวเธอเย็นเฉียบไม่รู้ว่าถูกแอร์หรืออากาศเย็นข้างนอก แต่เนียนนุ่มมือแค่นั้นก็เรียกให้ความแข็งขึงที่กลางกายผงาดออกมาดุนดันกับเป้ากางเกง
เธอสวยไปทั้งตัว
เขากวาดตามอง ลงมือปลดชุดเดรสที่เธอสวมอยู่ออกไปกองที่ปลายเท้าแล้วจัดการถอดเสื้อผ้าของตัวเองออกจนหมดเหลือแต่กายเปลือยเปล่า บราปีกนกที่เธอสวมก็ถูกแกะออก ตามด้วยชั้นในตัวจิ๋วที่ปิดได้เพียงร่องลึกของกลีบดอกไม้
เธอเซ็กซี่มาก
“ผมไม่มีถุงยาง”
“ไม่มีเหรอ” น้ำเสียงขาดห้วงกับดวงตาไหวระริกทำให้คณินไม่แน่ใจว่าเธอคิดอะไรอยากไปต่อหรือพอแค่นี้
“ผมจะหยุดแค่...”
“ไม่ค่ะ”
“ไม่เหรอ”คณินยอมรับว่าเหตุการณ์นี้ทำให้เขาลังเลแต่เมื่อถูกมือบางคล้องรอบคอแล้วกดรั้งร่างเขาลงให้แนบชิดทุกอย่างก็เหมือนขาดสะบั้นลง กระนั้นคณินก็ยังระมัดระวังตัวเอง
“ผมจะทำต่อแบบไม่มีถุงยางผมตรวจสุขภาพทุกเดือน ผมคลีน” เขาบอกแล้วหยิบมือถือมาเปิดอีเมลโชว์ผลตรวจสุขภาพที่ได้รับจากโรงพยาบาลให้เธอดู
กัญญาภัคสบตาเขา แล้วอ่านข้อความในอีเมลคร่าวๆแต่ก็ไม่รู้เื่มากนักเพราะฤทธิ์แอลกอฮอล์ รู้ว่าเขาชื่อคณิน ผลตรวจของเขาผ่านแล้วไม่รู้ว่าความกล้าบ้าบิ่นจากไหนเข้าสิงทำให้เธอตอบออกไปเช่นกัน
“ฉันก็คลีนฉันเพิ่งตรวจสุขภาพมาเมื่ออาทิตย์ก่อน ฉันถ่ายรูปไว้อยู่ในมือถือเหมือนกัน จะดูไหม”เธอเพิ่งตรวจสุขภาพก่อนแต่งงานและถ่ายรูปเก็บไว้พอดีไม่นึกว่าจะนำมาใช้ในสถานการณ์นี้เลย
คณินยอมรับว่าแปลกใจที่เธอมีผลตรวจสุขภาพแต่ไม่ใช่เวลาที่เขาจะถามหาเหตุผล และยิ่งท่าทางเงอะงะที่หันไปหยิบโทรศัพท์ทำให้เขาเห็นเรือนร่างอีกฝ่ายชัดเจนหน้าอกใหญ่แต้มด้วยยอดอกเต่งตึงสีสวย แค่นี้ก็ทำให้เขาน้ำลายหกแล้ว แถมเอวเล็กสะโพกกลมมนกำลังดี
“นี่ค่ะ”
ไวเท่าความคิดมือหนาจับเอวคอดของคนที่เอี้ยวตัวไปวางโทรศัพท์กับโต๊ะเตี้ยข้างเตียงให้รีบหันกลับมาเมื่อครู่เขามองเพียงผ่านๆ ว่าผลตรวจเธอเรียบร้อยไม่มีปัญหาเขาก็ไม่อยากเสียเวลาอีก
“ผมจะเสร็จข้างนอกรับรองผมเอาออกทัน คุณไม่ท้องหรอก” เขายืนยันด้วยความมั่นใจ เพราะไม่อยากเสียเวลาลงไปเอาถุงยางที่รถมันใช่เวลาที่ไหนกันตอนนี้
“ดีค่ะ ทำให้ฉันมีความสุขที่สุดเลยนะคะ”กัญญาภัคสั่ง ดวงตาเซ็กซี่หวานเยิ้ม
“ผมทนไม่ไหวแล้วนะ”คณินคำราม
1K
