พ่อบ้านลูกครึ่งต่างโลก กับการผจญภัยตามหารัก

        ศพลอยน้ำมา ...  ลอยมาให้บ่อชลประทานของชุมชนในโยฮันตัน

        เจ้าหน้าที่ชันสูตรไม่พบหลักฐานใดๆที่แสดงตัวตนของเขา

        ยกเว้น

        องค์ชายเอียนน์

        ทุกคนร่วมประชุมกันนัดรอบถัดมา

        “แมวขโมยแห่งโยฮันตันที่ท่านจ้าง  เขาทำงานไปถึงไหนแล้ว?”...อลันถาม

        “เอ่อ...”...เอียนน์อ้ำอึ้ง

        “องค์ชายอย่าบอกนะว่า  ศพที่เจอวันนี้คือ.....?”...มอร์ดัสเกริ่นขึ้นมา

        “แหะๆ เอ่อ นั่นล่ะ แมวขโมยแห่งโยฮันตัน”....เอียนน์เกาหัวตอบ

        ทุกคนกัมขมับทันที

        “เยี่ยม ไม่ทันไรก็โดนพวกมันรู้ตัวแล้วส่งไปล่องคลองชลประทานเล่นแล้ว....นี่นอกจากเราจะเสียจอมโจรที่แอบว่าจ้างลับๆแล้ว ยังเปิดเผยความเคลื่อนไหวให้พวกมันรู้ด้วย.....”....มาร์ควิสเวเลสพูด

        “ท่านอย่าเพิ่งด่วนตำหนิองค์ชาย   เค้าอาจจะมีแผนสำรอง”....มาร์ควิสอีเดี้ยนบอก  แล้วหันมาถามองค์ชาย

        “จริงมั้ยองค์ชาย?”

        “อ่ะฮ้า...แน่นอนข้ามี!!”...เอียนน์ตอบ

        “ขอให้จริงเถ๊อะ!!”...อลันกอดอกเบะปาก

        “เดี่ยวเถอะอลัน  อย่าเสียมารยาทกับองค์ชายสิ”...แอนดุอลัน

        “..ชิ........ครับนายหญิง”...อลันทำหน้าเซ็ง

        “ขอบคุณเลดี้แอน  ท่านช่วยข้าไว้จริงๆ ....”....เอียนน์ยิ้ม

        แล้วเริ่มอธิบาย

        “ตอนนี้พวกมันระวังพวกมิจฉาชีพรายเดี่ยวที่มีแนวโน้มจะรับงาน   ซึ่งทำให้เป้าหมายการเฝ้าระวังของพวกมันพุ่งไปที่กลุ่มมิจฉาชีพพวกนี้  และในจำนวนนั้นก็มีพวกกลุ่มนักผจญภัยบางรายที่มีอีกฉากหน้าแอบรับงานลักษณะนี้โดยไม่ให้ทางสมาคมรู้    พวกมันจะระวังตัวกันมากขึ้นและงดรับงานกันไปอีกระยะใหญ่ๆ  ซึ่งดีต่อกับทางการมาก”

        “อันนั้นมันแค่ผลพลอยได้ อย่ามาทำอวดว่าเป็นหนึ่งในแผนที่คาดคำนวณไว้แล้วเลย”...อลันสวนอีก

        “จึ๊ส์ ..อลัน!”....แอนขมวดคิ้วดุ

        อลันหุบปากแล้ว

        เอียนน์อธิบายต่อ

        “อย่างที่อลันพูด  นั่นมันแค่ผลพลอยได้  แต่ที่ข้าต้องการคือเมื่อมิจฉาชีพทั่วไปที่รับงานลับๆพวกนี้จะไม่มีความเคลื่อนไหวและพยามที่จะหลีกเลี่ยงหลบหนี   พวกที่เคลื่อนไหวจะมีพวกเดียว”

        “คือพวกมัน......”...เคาน์สเลนพูดขึ้นมา

        “ใช่ พวกมันจะเคลื่อนไหวให้เราเห็น   ขอเพียงเราจับตากลุ่มมิจฉาชีพที่มีแนวโน้วจะรับงานจากเราได้  เราก็จะพบพวกมันเคลื่อนไหวมาหากลุ่มมิจฉาชีพเหล่านี้”...เอียนน์ซ้อนแผนอีกที

        “แล้วพวกมิจฉาชีพมันจะไม่แย่เอาเหรอองค์ชาย”...ลิเลียถาม

        “ใครจะสน!?....พวกมันคือมิจฉาชีพนะลิเลีย เราให้มันโดนเก็บบ้าง  ทางการก็งานน้อยลง  ประชาชนก็อยู่สบายขึ้น”...เอียนน์ผายมือตอบ

        “แล้วถ้าเมื่อวานแมวขโมยทำงานสำเร็จล่ะ?”...อิเรเน่ถาม

        “ก็ถือว่าเราโชคดี  เราจะไม่พบตัวองค์กร  แต่จะได้ข้อมูลที่อาจจะจำเป็นเกี่ยวกับการสั่งการ คำสั่งหรือหลักฐานเอกสารของเกียนเวอร์นแทน...ก็แค่นั้น”....เอียนน์เลิกคิ้วแล้วตอบน้องสาว

        “อันนี้คิดไว้แต่แรกแล้วใช่มั้ย?”..อลันถาม

        “ใช่”...เอียนน์ตอบ

        “ไม่ได้เพิ่งมาแถแก้ตัวเอาสดๆ ใช่มั้ย?”

        “ใช่”

        “หึ...”...อลันแค่นหัวเราะนั่งไขว้ห้างมองเอียนน์

        “อะไร!?....ข้าคิดไว้แล้วจริงๆ นะ”...เอียนน์ยืนขึ้นตอบ

        “แล้วทำไมไม่พูดกับพวกเราให้หมดตั้งแต่เมื่อวาน..? ว่าถ้าไอ้แมวขโมยนั่นทำพลาดจะยังมีแผนเผื่อ”

        “ก็..ข้าก็อยากให้พวกเจ้าประหลาดใจในแผนที่ข้าเตรียมไว้มั่งสิ”

        “เอาล่ะๆเอาเป็นว่าเราต้องจับตาดูเหล่าหัวขโมยรับงานพวกนี้สินะ?”....สเลนถามตัดบทอลันกับเอียนน์

        “องค์ชายมีรายชื่อพวกมั้ย?”...เซเลสถาม

        “มี.... ...มอร์ดัส”

        “นี่ครับทุกท่าน”....มอร์ดัสส่งรายชื่อวางลงกลางโต๊ะประชุม

        “งานนี้อลันจะเป็นคนจับตาพวกมัน”...มอร์ดัสพูด

        “อ้าว ไหงว่าเค้าตกเป็นเป้าสังเกตแล้วยังไงล่ะ?”...อีเดี้ยนถาม

        “ตอนนี้พวกมันพุ่งเป้าไปที่พวกกลุ่มโจรแล้วครับใต้เท้า ส่วนกับอลัน พวกมันก็เลิกเฝ้าจับตาเพราะคิดว่าเขาไม่น่าจะกล้าเคลื่อนไหว”....มอร์ดัสเสริม

        “เป็นความคิดที่ดี  แต่เราจะใช้อลันคนเดียวไม่ได้  โจรมีตั้งหลายคน”...อิเรเน่แย้ง

        “พี่รู้ว่าเจ้าห่วงคู่หมั้นกลัวเขาจะทำงานหนัก   แต่พี่มีวิธี”....เอียนน์เสนอ

        “จิ๊ส์...เสด็จพี่ก็....ข้าก็แค่....มองรวมๆในการปฏิบัติงานจริงแค่นั้น......”....อิเรเน่เขินแต่ทำทีแสดงที่หงุดหงิด

        “ตั้งแต่มาอยู่..ไม่สิ..ตั้งแต่ข้าเดินทางกลับมากับพวกเขา  ข้าก็ฝึกทหารขององค์ชายไว้กลุ่มหนึ่ง โดยคัดจากทหารธรรมดาปกติมาเพื่อทำงานลักษณะนี้”....อลันบอก

        “เอ๋..!!..ไปฝึกกันตอนไหน?..”....อิเรเน่ถาม

        “ก็ตอนที่ท่านไม่เจอข้า  ตอนที่นายหญิงข้ายังไม่มา  คิดว่าเราเอาเวลาไปใช้ทำอะไร?”...อลันอธิบาย

        “แล้วทำไมไม่เอาหน่วยองครักษ์ขององค์ชายไปฝึกล่ะ   พวกทหารธรรมดาต้องเริ่มฝึกกันยาวเลยนะ   มันจะทันใช้เหรอ?”....ลิเลียถาม

        “แหม่ๆ เจ้าเองเป็นผู้ฝึกเพลงดาบ น่าจะเข้าใจข้อนี้นะ...

        1.องครักษ์ หากถูกจับได้  พวกมันจะรู้ว่าสายลับของเราเป็นคนของใคร

        2.องครักษ์เก่งมาแต่แรกแล้ว  แน่นอนพวกเขามีวิชาแนวทางของตัวเองแต่แรก  ออร่าของพวกเขาถูกเลือกฝึกมาแต่แรกแล้วเช่นกัน

        3.ดังนั้นถ้าข้าจะยัดเยียดออร่าสายควบคุมหรือสายเสริมทักษะแบ่งให้แต่ละคนฝึกตามลักษณะของพวกเขา  ก็ต้องเริ่มจากทหารธรรมดาที่ไม่ได้มีออร่าใช้

        4.คนที่เริ่มจากศูนย์จะรับการฝึกของข้าได้มากกว่าคนที่เคยถูกอาจารย์เดิมของตนขัดเกลามา  หากความคิดที่อาจารย์สอนพวกเขาไม่ตรงกับข้า   มันจะเป็นปัญหาในการนำมาใช้จริง

        นี่คือเหตุผล...”

        อลันอธิบายให้ลิเลียฟัง

        “แล้วพวกเขาใช้ได้มั้ย? ข้าขอทดสอบ”...อิเรเน่ยืนขึ้นถาม

        “....เบามือให้มือใหม่หน่อยก็แล้วกัน  องค์หญิง....”....อลันยิ้ม

        .....

        อิเรเน่โจมดีด้วยดาบไม้ถูกเต็มๆ 4 คน    เฉี่ยวๆและโดนเล็กน้อย 7 คน  จากทั้งหมด 25 คน

        โดยพวกเขาเน้นทำภารกิจปฏิบัติการลับ   จึงทุ่มเทฝึกความไวโดยมากใช้ออร่าสายเสริมทักษะ   จะมีบางคนฝึกออร่าสายควบคุมโดยจะใช้กับเชือก  เอ็นเบ็ดและตะขอตกปลา  สำหรับใช้จารกรรมสิ่งของหรือเอกสารที่น่าจะใช้เป็นหลักฐานต่างๆ  บ้างก็ฝึกใช้กับแหตาข่าย

        การฝึกเข้มข้น และอลันลองผิดลองถูกมานักต่อนัก จึงได้ข้อสรุปของการฝึกวิธีที่ได้ผลมากที่สุดออกมาฝึกทหารเหล่านี้  พวกเขาไม่ได้โดนคัดจากการมีฝีมือหรือเห็นแววการพัฒนาใดๆ   แต่เลือกเฟ้นจากคนที่ไม่มีครอบครัวทั้งสิ้น และการทดสอบทางจิตวิทยาเล็กน้อยเรื่องความตั้งใจและภักดีต่อเอียนน์      ค่าตอบแทนพวกเขาสูงมากกลุ่มพ่อค้าที่ลอบสนุบสนุนเอียนน์ได้เป็นคนออกทุนจ่ายค่าจ้างให้พวกเขา  จนกว่าจะกำจัดองค์รัชทายาทและองค์ชายลำดับที่ 2เอรากอสได้ ระหว่างนี้พวกเขาไม่ได้รับอนุญาตให้มีความรักครอบครัว  หากรอดมาได้จนจบเป้าหมายของทั้งหมด พวกเขาจะได้เงินก้อนจำนวนใหญ่สำหรับสร้างครอบครัวตั้งตัว    และยังมีวิชาติดตัวไปด้วย

        “เป็นยังไงบ้างอิเรเน่?”..เอียนน์ถาม

        “แฮ่ก...แฮ่ก...แฮ่ก...พวกเขา.....แฮ่ก...ใช้ได้..เพคะ...”....อิเรเน่หอบเนื่อยกว่านางและลิเลียจะทดสอบทั้งหมดจบ

        “มอร์ดัส ทำไมท่านไม่มาช่วยข้ากับองค์หญิงทดสอบพวกเขาด้วย?”...ลิเลียถาม

        “ข้าเคยทดสอบพวกเขาไปแล้วน่ะ”....มอร์ดัสตอบ

          …..

        “เราจะแยกกันทำงาน  โดยจับตาดูพวกที่อยู่ในรายชื่อทั้ง  11 คนในนี้ 10 คนในพวกเจ้าที่จะคอยติดตามพวกมัน ส่วนอลันเขาจะติดตามจอมโจรที่ขึ้นชื่อที่สุดเพราะมีแนวโน้มว่า  มือสังหารระดับสูงจะมาหามันผู้นี้  ส่วนคนที่เหลือ  ที่ไม่ได้แบ่งกำลังให้ไปจับตา  คอยเป็นกำลังเสริมรับการติดต่อยังจุดต่างๆที่เป็นทางถอยของพรรคพวกที่คอบจับตาพวกมันอีกที รายละเอียดแผนการข้าเขียนลงไปในกระดาษแล้ว อ่านแล้วเผาทิ้งทันที”...มอร์ดัสแจง

        ทั้งหมดทำตามแล้วเผากระดาษแผนภารกิจทิ้งหลังอ่านจบ

        “อลัน ระวังตัวนะคะ”...แอนเดินมาเขย่าอลัน

        “ครับ ข้าจะกลับมานะ  ท่านรักษาตัวล่ะ”...อลันพูดแล้วดึงมือแอนมาจูบก่อนจะสวมหน้ากากปิดบังหน้า

        ทุกคนเตรียมอุปกรณ์สำหรับปฏิบัติการ  สวมชุดดำและหน้ากาก

        อลันกล่าวขึ้น

        “หน่วยเงาปีศาจ ปฏิบัติการ”

        “รับทราบ!!”.....ทั้งหมดตอบพร้อมเพรียง แล้วพุ่งทะยานออกจากชายป่าไปในเมืองยามรัตติกาล