คำโปรย :
“สงสัยอาเตี่ยคงจะหลับแล้วเดินละเมออีกสินะ”
ในเมื่อผัวไม่ยอมทำการบ้าน..ชมดาวก็แอ่นตัวขึ้นเพื่อป้อนสองเต้าสลับกันไปมา ใส่ปากให้พ่อผัวดูดดื่มอย่างกระหายแต่ละครั้งที่เขากระแทกเข้ามา ช่างรุนแรงจนเสียวซ่าน
แนะนำตัวละคร – แม่ลูกอ่อนร้อนรัก แอบขย่มพ่อผัว :
ชมดาวหญิงสาววัยไม่ถึงยี่สิบปีเต็ม เป็เพื่อนสนิทกับช้องนาง (จากเื่หนีสวาทจากลุงเขยมาเจอพ่อผัวรัวไม่ยั้ง)
เรือนร่างของเธออวบอัดทั้งหน้าอกและสะโพกสมส่วนอย่างที่ไม่ค่อยเห็นในหมู่สาวบ้านนอกทั่วไป บวกกับผิวพรรณที่ขาวผ่องผุดผาดราวกับไม่เคยโดนแดดแรงๆ ของภาคอีสานมาก่อน ทำให้เธอโดดเด่นสะดุดตาใครต่อใครเสมอ หลังจากเรียนจบชั้นมอหกก็ได้รับการแนะนำให้เข้าทำงานในโรงงานของคุณสมยศ และตกเป็เมียของเขาจนตั้งท้องลูกชายคนแรกของตระกูลของสามี
สมยศ ชายวัยกลางคนรูปร่างท้วม ผู้มีใบหน้าจืดชืดแบบคนจีนแท้ สืบต่อกิจการโรงงานผลไม้กระป๋องต่อจากพ่อของเขาที่มีฐานะร่ำรวยมหาศาลเป็คนโลเลและเชื่อฟังแม่ของตัวเองมากเกินไปจนไม่รู้จักถูกผิด
เมื่อไปทำงานเมืองนอกก็เชื่อคำยุยงของแม่ให้ไปหาผู้หญิงที่คุณสมบัติเพียบพร้อมและฐานะใกล้เคียงกับตระกูลของเขา
เพื่อมาเป็เมียจดทะเบียนสมรสและพาออกหน้าออกตาแทนที่เมียคนเก่าอย่างชมดาวซึ่งมีฐานะยากจน
กิมลั้งแม่ของสมยศ และเป็แม่ผัวของชมดาว จิตใจโหดร้าย ้าหลานชายแต่ไม่้าลูกสะใภ้ที่ฐานะต่ำต้อยกว่าตนเอง
คุณย้งพ่อของสมยศ และเป็พ่อผัวของชมดาว ชายวัยห้าสิบกว่าปี แต่ดูแลตัวเองดีออกกำลังกายและยกเวทอยู่เสมอ ทำให้รูปร่างฟิตเปรียะ ดูหนุ่มกว่าอายุจริงมาก
ตอนที่ 1 ดอกชมดาวบานสะพรั่งกลางแดนอีสาน
เสียงโทรศัพท์มือถือสั่นครืดบนโต๊ะไม้เก่า ๆในห้องเล็ก ๆ ที่ชมดาวพักอยู่ เธอเอื้อมมือไปคว้ามันขึ้นมาดู เห็นชื่อ “ช้องนาง”โชว์หราอยู่บนหน้าจอ รอยยิ้มบางๆ ปรากฏขึ้นบนใบหน้าก่อนที่ความกังวลจะกลับเข้ามาแทนที่ เธอถอนหายใจเฮือกใหญ่แล้วกดรับสาย
“ฮัลโหล ช้องนาง”
ชมดาวกรอกเสียงลงไปปลายสายมีเสียงเพื่อนสนิทที่คุ้นเคยดังตอบกลับมาอย่างร่าเริง
“ฮัลโหล ชมดาว แกสบายดีไหม?ทำไมเสียงดูหงอย ๆ วะ”
ช้องนางทักทายด้วยความเป็ห่วง
“ก็ไม่ค่อยดีเท่าไหร่หรอกช้องนาง”
ชมดาวตอบเสียงอ่อย ๆ
“แกก็รู้ว่าฉันเพิ่งเรียนจบมอหกมาแล้วทางบ้านฉันก็… ก็ไม่มีเงินส่งให้เรียนต่อมหาวิทยาลัยน่ะสิ”
เธอหยุดพูดไปครู่หนึ่งพยายามกลั้นน้ำเสียงที่กำลังสั่นเครือ
“ฉันอยากหางานทำน่ะช้องนางแต่ไม่รู้จะไปทำอะไรดี”
ช้องนางเงียบไปชั่วขณะก่อนที่น้ำเสียงจะกลับมาหนักแน่นขึ้น
“โธ่ ชมดาว แกก็บอกฉันสิทำไมต้องเก็บไว้คนเดียวด้วยวะ”
ช้องนางบ่นออกไปด้วยความเอ็นดูเพื่อนสนิท
“เื่แค่นี้เอง ไม่เห็นต้องคิดมากเลย”
“แล้วฉันจะทำอะไรได้ล่ะช้องนาง”
ชมดาวถามอย่างหมดหวัง
“ฉันไม่มีเส้นสาย ไม่มีความรู้พิเศษอะไรเลย”
“ไม่ต้องห่วง แกมีฉันคอยช่วยอยู่นี่ไง”
ช้องนางพูดอย่างกระตือรือร้น
“ฉันมีรุ่นพี่คนสนิทคนหนึ่งที่ทำงานอยู่ในโรงงานผลไม้กระป๋องของ คุณสมยศ น่ะ โรงงานใหญ่เบ้อเริ่มเลยนะแก รายได้ก็ดีสวัสดิการก็เยี่ยม”
ชมดาวตาโตขึ้นมาทันที
“จริงเหรอช้องนาง แกช่วยฉันได้จริง ๆ เหรอ”
น้ำเสียงของเธอเต็มไปด้วยความหวังที่ริบหรี่
“จริงสิยะ ฉันจะโกหกแกทำไมเล่า”
ช้องนางหัวเราะเบา ๆ
“เดี๋ยวฉันจะลองโทรไปปรึกษารุ่นพี่คนนั้นให้ให้เขาช่วยฝากงานให้แกได้เข้าไปทำงานในโรงงานนั้น รับรองว่าไม่ยากหรอกแกออกจะน่ารักขนาดนี้”
“ขอบคุณนะช้องนาง ขอบใจแกจริง ๆ”
ชมดาวรู้สึกเหมือนมีน้ำตาเอ่อคลอเบ้าเธอซาบซึ้งในน้ำใจของเพื่อนสนิทเหลือเกิน
'ในวันที่ฉันไม่มีใคร ก็มีแค่แกนี่แหละช้องนางที่ไม่เคยทิ้งฉันไปไหนเลย'
“ขอบใจอะไรกันเล่า เพื่อนกันมีอะไรก็ต้องช่วยเหลือกันสิวะ”
ช้องนางพูดด้วยน้ำเสียงอบอุ่น
“แกไม่ต้องคิดมากนะ เดี๋ยวฉันจะจัดการให้เองแล้วถ้าได้เื่ยังไงจะรีบโทรบอกแกเลย”
“อืม ฉันจะรอนะ”
ชมดาวตอบกลับไป เสียงของเธอสดใสขึ้นอย่างเห็นได้ชัด
บทสนทนาสิ้นสุดลงแต่ความหวังใหม่ได้ก่อตัวขึ้นในใจของชมดาว เธอรู้สึกขอบคุณเพื่อนรักของเธอมากเหลือเกิน
ช้องนางมีชีวิตที่ดีกว่าเธอมากได้แฟนเป็หนุ่มหล่อพ่อรวย แต่ช้องนางก็ยังไม่เคยลืมเพื่อนสนิทอย่างเธอ
ตลอดหลายปีที่ผ่านมา ช้องนางมักคอยโทรมาสอบถามสารทุกข์สุกดิบกับชมดาวอยู่เสมอ
อีกทั้งช้องนางชอบที่จะเล่าเื่การใช้ชีวิตที่กรุงเทพฯให้เธอฟังแทบทุกเื่ไม่เว้นแม้แต่เื่บัดสีบัดเถลิงที่หล่อนแอบมีอะไรกับพ่อแฟน