วรารัตน์เลี้ยงดูน้องโฟร๊ค อย่างไม่รู้สึกว่าตัวเอง เบื่อในการเลี้ยงดูเด็กตัวน้อยๆ นี้เลย กลับชอบด้วยซ้ำเพราะเด็กน้อยช่างน่ารัก และแสนรู้ซะเหลือเกิน ไม่งอแง แถมยังรู้สึกเอ็นดูและรักใคร่เสียด้วยซ้ำไป
แต่กระนั้นหญิงสาวก็ไม่รู้หรอกว่า ทำไมพ่อของน้องโฟร๊คถึงได้เลิกรากับแม่ของน้องโฟร๊ค และหญิงสาวไม่คิดจะสอบถามหาความให้เป็เื่เป็ราวเข้าตัว เพราะเธอคิดว่ามันเป็เื่ส่วนตัว ไม่ได้เกี่ยวกับเธอแต่อย่างใด
“พ่อกลับมาแล้วครับน้องโฟร๊ค วันนี้เป็เด็กดีหรือเปล่าครับลูก??......”
เมื่อถึงตอนเย็น กิตติภพกลับมาจากทำงาน เขาก็เดินเข้ามายังห้องนอนของลูกชาย ปากร้องถามลูกชายตัวน้อย ที่นอนอยู่บนเบาะ ที่กำลังพูดจาอ้อแอ้ยังไม่เป็ภาษาคนดี พลางหันมามองพี่เลี้ยงสาวสวยที่ทำงานวันนี้เป็วันแรก
“ลูกชายผม วันนี้เป็ไงบ้าง?? เขางอแงหรือเปล่า?? เข้ากับคุณได้ไหม??”
ชายหนุ่มถามวรารัตน์ ให้รู้แน่แก่ใจว่าเ้าหล่อนเข้ากับลูกชายตัวน้อยของเขาได้ ซึ่งวรารัตน์นั้นก็นั่งอยู่ใกล้ๆ กับเด็กชายตัวน้อย ซึ่งเธอกำลังยื่นมือเรียวเล็ก ไปถอดเสื้อผ้าของเด็กชายตัวน้อยออกจากร่างเล็กๆ ป้อมๆ เพื่อจะได้พาไปอาบน้ำ แล้วจะได้เอานอนต่อไป
“วันนี้ก็ดีค่ะ ราบรื่นดี เขาก็เลี้ยงง่าย ไม่งอแง แถมยังน่ารักอีกต่างหากค่ะ เนอะน้องโฟร๊คเนอะ หนูน่ารักทั้งวันเลยเนอะ”
วรารัตน์กล่าวกับคนตัวโต แล้วเลยไปพูดหยอกเย้าเด็กชายตัวเล็กๆ ป้อมๆ ซึ่งนั้นก็เหมือนรู้ว่า วรารัตน์กำลังพูดคุยด้วย ก็พูดอ้อแอ้ ทั้งยังยิ้มรับด้วยอีกต่างหาก จึงทำให้คนที่หน้านิ่ง ต้องคลี่ยิ้มบางๆ ออกมา และนั้นก็ทำให้วรารัตน์ได้เห็นรอยยิ้มของเขาเป็ครั้งแรกเลยก็ว่าได้
รอยยิ้มบางๆ ที่แต่งแต้มอยู่ที่มุมปากของชายหนุ่ม ถึงจะยิ้มเพียงแค่นิดเดียว แต่ก็เป็รอยยิ้มที่สวย จนทำให้วรารัตน์เผลอมอง และทำให้หัวใจดวงน้อยๆ สั่นหวิว เต้มแรงรัวเร็วคร่อมจังหวะที่เต้นอยู่เป็ปกติธรรมดาทุกวัน
“เอ่อ!! ฉันขอเอาน้องโฟร๊คไปอาบน้ำก่อนนะคะ”
วรารัตน์รับรู้ถึงใบหน้าสวยหวาน ที่เกิดอาการร้อนผะผ่าวขึ้นมาแบบปัจจุบันทันด่วน จึงสลัดความคิดต่างๆ ที่กำลังคิดอยู่ออกไป แล้วพูดบอกคนตัวโตที่นั่งอยู่ข้างให้รับรู้ ก่อนจะใช้มือเรียวเล็กช้อนอุ้มเด็กชายตัวน้อยขึ้นมา พาเดินลับหายเข้าไปในห้องน้ำ เพื่อไปอาบน้ำอาบท่าให้แก่เด็กชายตัวน้อย ตามที่เธอได้พูดบอกแก่คนตัวโต
“เราเป็อะไรไปเนี้ย!!?? กะอีแค่เห็นรอยยิ้มของเขา ทำไมใจเราจะต้องเต้นแรงด้วยล่ะเนี้ย!!??”
วรารัตน์บ่นพึมพำกับตัวเองออกมาเบาๆ อย่างไม่เข้าใจความรู้สึกของตัวเอง ที่กำลังเกิดขึ้นอยู่ในขณะนี้
“เธอลืมเอาผ้าเช็ดตัวเข้ามาด้วย!!!!”
เสียงทุ้มเข้มของชายหนุ่ม ที่นั่งอยู่ที่ห้องนอน ก็ดังขึ้นมาทางด้านหลังบอบบาง ทำให้วรารัตน์ที่กำลังพร่ำบ่นอยู่กับตัวเอง ต้องสะดุ้งใ และพลางคิดว่าเขาจะได้ยินสิ่งที่เธอพร่ำบ่นออกมาหรือเปล่านะ แต่ก็คงไม่หรอก เธอบ่นออกมาเบาๆ คงไม่ได้ยินหรอกมั้ง
“ค่ะ!!...... ขอบคุณค่ะ”
วรารัตน์หันหน้ากลับมาเผชิญหน้ากับกิตติภพ พยายามทำสีหน้าท่าทางให้เป็ปกติ ก่อนจะยื่นมือเรียวเล็กข้างหนึ่งไปรับผ้าเช็ดตัวมาจากมือใหญ่ พอกิตติภพส่งผ้าเช็ดตัวให้หญิงสาวไปแล้ว ก็หันหลังกลับออกไปจากห้องน้ำในทันที ซึ่งนั้นก็ทำให้วรารัตน์โล่งอก และคิดว่าเขาคงไม่ได้ยินสิ่งที่เธอพร่ำบ่นจริงๆ นั่นแหละ
วรารัตน์ส่ายหน้าสวยหวานไปมา พยายามสลัดความรู้สึกนึกคิดออกไปจากสมอง แล้วหันมาให้ความสนใจกับการอาบน้ำ ให้เด็กชายตัวน้อยแทน ที่เหมือนเด็กชายตัวน้อยจะรู้ว่าจะได้อาบน้ำ ก็ดีกระดี๊กระด๊า ยิ้มร่าออกมาอย่างชอบอกชอบใจ
๒๕๒๕๒๕๒๕๒๕๒๕๒๕๒๕๒๕๒๕๒๕๒๕๒๕๒๕๒๕๒๕๒๕๒๕๒๕๒๕๒๕๒๕๒๕๒๕๒๕
4K
![[จบ] ศิษย์น้องสายฮากับศิษย์พี่สายสปอยล์](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1737008997_78960366.webp)
