“ยังไม่ถึงเวลาประมุขูเาหลินเทียนยังมาไม่ถึงเลย”
เย่หลิงซวนหันไปมองเก้าอีตัวสุดท้ายด้านขวาที่กำลังว่างเว้นอยู่ที่หนึ่งก่อนที่จะสายหน้า
เมื่อทุกคนได้ยินคำพูดของเย่หลิงซวนจ้าวเฟ่ยจึงหัวเราะออกมาเสียงดังลั้นไปทั่วสนามทดสอบในทันที
“เ้าสำนักในตอนนีู้เาหลินเทียนเหลือเพียงแต่คนไร้ประโยชน์เพียงแค่คนเดียวเข้าจะมาหรือไม่นั้นมันมีความหมายด้วยหรือ?”
“อีกทั้งข้าไม่เห็นเข้าใจเหตุใดท่านเ้าสำนักถึงต้องเรียกเ้าคนไร้ประโยชน์นั้นมาด้วยหรือว่าจะให้เขารับศิษย์เพื่อหน้าที่ในการสั่งสอนศิษย์คนอื่น ๆ จริง ๆ นะหรือ”
ทันที่ที่สิ้นเสียงของประมุขกระบี่ดาวตกร่างของซูเฉินก็ปรากฏขึ้นมาในทันที
“ข้าจะรับศิษย์หรือไม่รับนั้นไม่ใช่หน้าที่ที่เ้าจะมาตัดสินใจแทนหรอกนะ”
ซูเฉินที่ใส่ชุดขาวเดินไปทางเย่หลิงซวนก่อนที่จะทำความเคารพตามมารยาท“คารวะเ้าสำนักขอรับ”
“อื้มเดินทางมาไกลเ้าคงจะเหนื่อยมากสินะ”
เย่หลิงซวนตอบกลับไป
และจากที่ซูเฉินเดินขึ้นมาบนเวทีสายตาของทุกคนที่อยู่ในสนามทดสอบก็ล้วนแต่จับจ้องไปที่เขาในทันทีเห็นได้ว่าทุกคนที่มากส่วนใหญ่จะได้ยินชื่อเสียงของประมุขูเาหลินเทียนมากบ้างแล้ว
“เ้ายังมีหน้ามาอีกหรือ”
จ้าวเฟ่ยพูดออกมาด้วยความเย้ยหยันก่อนที่จะพูดต่ออีก
“ูเาหลินเทียนที่เคยมีชื่อเสียงของเ้าควรจะถูกถอดถอนออกไปจากสำนักหลิงหยุนตั้งนานแล้ว”
“เ้ายังมีหน้ามารับศิษย์ใหม่แล้วเหตุใดถึงจะไม่มีหน้าของข้าเล่า!!”
ซูเฉินมองหน้าจ้าวเฟ่ยด้วยใบหน้าที่ยิ้มแย้ม
“พอได้แล้วเลิกพูดจาไร้สาระไร้ประโยชน์กันได้แล้ว”
เย่หลิงซวนที่อยู่ข้างๆ ตลาดออกมาเสียงดัง
“เริ่มรับศิษย์กันได้แล้ว”
“ขอรับ”
ซูเฉินเดินไปที่นั่งประจำตำแหน่งของตนเองและไม่ได้สนใจใบหน้าของจ้าวเฟ่ยที่กำลังโมโหอยากจะสังหารซูเฉินให้ได้ในวันนี้
“เนื่องจากมีศิษย์ที่มีพร์สีแดงอยู่10 คนข้าจะแบ่งให้คนละูเาพวกเ้าว่าอย่างไร”
เ้าสำนักเย่หลิงซวนพูดออกมาพร้อมกับมองไปยังใบหน้าของประมุขของแต่ละูเา
“ไม่ข้าไม่เห็นด้วย”
เย่หลิงซวนตกตลึงกับคนที่กล้าจะไม่เห็นด้วยกับเขาซึ่งเป็เ้าสำนักและได้ตัดสินใจไปแล้วแต่หลังจากที่เห็นว่าคนที่ไม่เห็นด้วยเป็ใครจึงหันไปมองเพื่อ้าคำอธิบาย
“เหตุใดเ้าถึงไม่เห็นด้วยละ ประมุขูเาหลินเทียนซูเฉิน”
เย่หลิงซวนเรียกชื่อเต็มของซูเฉินออกมาเพื่อเป็การให้เกียรติ
“ข้าไม่ชอบการบังคับและข้าจะขอเลือกศิษย์ของข้าเอง ข้าไม่้าศิษย์ที่ตัดสินจากพร์เท่านั้น”
“อืมแล้วแต่เ้าเลยถ้าอย่างงั้นจะเหลือศิษย์พร์สีแดงอีกหนึ่งคนพวกเ้าประมุขูเาใดจะรับไป”
สิ้นคำพูดของเย่หลิงซวนประมุขแต่ละูเาต่างแย่งชิงกันแต่สุดท้ายประมุขูเากระบี่ดาวตกก็ได้รับไปด้วยความแข็งแกร่งของเขาในตอนนี้
ตัดกลัยมาที่เย่หลิงซวนในตอนนี้กำลังสังเกตุซูเฉินที่เดินเข้าไปในกลุ่มพร์สีขาวพร้อมกับกำลังเลือกศิษย์ในกลุ่มที่มีพร์สีขาว
“ฮ่าฮ่า ฮ่า ดูนั้นสิเ้าเด็กไร้ประโยชน์นั้นมันกำลังเลือกศิษย์จากกลุ่มพร์สีขาวละพวกเ้าดูเขาทำสิช่างไร้เกียรติเสียจริง ๆ”
ประมุขูเากระบี่ดาวตกพูดออกมาด้วยความเหยียดหยาม
“ระบบศิษย์ผู้อ่อนแอที่เ้าหมายถึงคือคนไหน” ซูเฉินอดที่จะถามออกมาไม่ได้
[รายงานโฮสต์ เงื่อนไขมีเพียงหนึ่งเดียวที่จะสามารถกระตุ้นระบบศิษย์ผู้อ่อนแอได้ศิษย์ที่โฮสต์ต้องเลือกคือศิษย์ที่อ่อนแอที่แท้จริงเท่านั้น ]
“ศิษย์ที่อ่อนแอที่แท้จริงแล้วมันคือคนไหนละเนี่ย”
ซูเฉินมึนงงกับสิ่งที่ระบบตอบกลับมาและหันไปมองรอบ ๆ เพื่อค้นหาศิษย์ที่อ่อนแอที่แท้จริงต่อให้มีพร์สีขาวก็ตามมันก็ยังสามารถที่จะบ่มเพาะได้อยู่เช่นนี้แล้วเขาจะหาศิษย์ตามที่ระบบบอกได้อย่างไรกัน
[โฮสต์ไม่จำเป็ต้องใจร้อนระบบได้ค้นหาศิษย์ผู้อ่อนแอที่แท้จริงให้กับโฮสต์เรียบร้อยแล้ว เป้าหมายของโฮสต์คือศิษย์ที่ไม่ได้มีพร์ฟางเทียนหยุน]
เมื่อสิ้นเสียงระบบระบบก็ได้ชี้ตัวไปยังฟางเทียนหยุนที่อยู่ในกลุ่มพร์สีขาวในทันที
“เ้าแน่ใจใช่ไหมว่าเขาเป็ผู้อ่อนแอที่แท้จริง”
[ ระบบไม่มีทางประเมินผิดพลาดแน่นอนโฮสต์โปรดไว้วางใจระบบได้แน่นอน หลังจากรับศิษย์แล้วระบบจะให้รางวัลแก่โฮสต์ ]
ในขณะที่ซูเฉินกำลังสื่อสารกับระบบฟางเทียนหยุนที่กำลังก้มหน้าก้มตาใช้มือบีบแหวนในมืออย่างร้อนรนเพื่อสื่อสารกับิญญาที่อยู่ภายในแหวน
“ไอหนูการที่ข้าได้มาพบเจอกับเ้านั้นเหมทอน์จะลงโทษข้ากันแน่เหตุใดข้าจึงต้องมาพบกับคนเช่นเ้า พร์อันไร้ข้าเหมือนกับขยะเช่นนี้ด้วยเพื่อที่จะให้เ้าผ่านการทดสอบข้าได้ทุ่มทั้งแรงกายแรงใจไปมากอย่าทำให้ข้าผิดหวังละ”
“ท่านหวังข้าขออภัยท่านจริง ๆ นะครับ” ฟางเทียนหยุนก้มหน้าพูดออกมา
“พอแล้วๆ ในเมื่อข้าสัญญาจะช่วยเหลือเ้าแล้วข้าไม่ได้คิดเล็กคิดน้อยหรอกนะขอแค่ให้เ้าทำตามที่ข้าพูดไปก็พออนาคตของเ้าจะกลายเป็พญาัที่สามารถบินไปทั่วทั้งโลกได้อย่างสง่าผ่าเผยแน่นอน”
“รับทราบท่านหวัง ข้าสามารถทำเช่นนั้นได้เลยรึขอรับ” ฟางเทียนหยุนตอบกลับอย่างตื่นเต้น
“คิดหาวิธีเข้าูเาหลินเทียนนั้นสะ”ท่านหวังพูดออกมา
“ูเาหลินเทียนนั้นไม่ใช่คนที่กำลังเป็การพูดคุยอยู่รุท่านหวัง”
ใบหน้าของฟางเทียนหยุนยิ้มแหยงๆ ออกมาในทันที
“ูเาหลินเทียนนั้นเป็ูเาที่ไม่มีประโยชน์อะไรกับข้าเลยนะท่านหวังหากข้าเข้าร่วมเป็ศิษย์ของเขาขึ้นมาข้าอาจจะไม่ได้รับผลประโยชน์อะไรจากเข้าได้เลยนะท่านหวัง”
“เ้าเด็กน้อยในเมื่อเ้าไม่้าให้ผู้อื่นพบเห็นวิธีการบ่มเพาะของเ้าูเาหลินเทียนนั้นนับว่าเป็สถานที่ที่เหมาะที่สุดแล้วในตอนนี้ เชื่อข้าสิ” ท่านหวังพูดออกมาพร้อมกับอธิบายเหตุผล
“ได้ท่านหวังข้าจะทำตามที่ท่านบอกแน่นอนข้าต้องเข้าร่วมกับูเาหลินเทียนให้ได้”
จากนั้นฟางเทียนหยุนก็ได้หันไปมองที่ซูเฉินที่กำลังมองมาที่ตนเองจนกระทั่งทั้งสองได้สบตากัน
“ข้าขอเลือกเขาเป็ศิษย์ของูเาหลินเทียนของข้า” ซูเฉินชี้นิ้วไปทางฟางเทียนหยุนและพูดออกมา
“ฮ่าฮ่า ฮ่า เห็นไหมละคนไร้ประโยชน์มักจะเลือกอยู่กับคนไร้ประโยชน์เหมือน ๆ กัน”
จ้าวเฟ่ยประมุขูเากระบี่ดาวตกพูดออกมาพร้อมเสียงหัวเราะที่ดังไปทั่วทั้งลานทดสอบอีกครั้ง
“เ้าแน่ใจแล้วใช่ไหมหรือว่าจะเลือกใหม่อีกครั้ง”
เย่หลิงซวนถามออกมาอีกครั้งเพื่อให้โอกาสซูเฉินได้เลือกศิษย์ที่มีพร์สีเขียวหรือสีฟ้าแทน
“ข้าจะเลือกศิษย์คนนี้เป็ศิษย์ของข้าและข้าไม่้าที่จะเลือกใหม่ขอรับ เ้ายินดีที่จะเป็ศิษย์ของข้าหรือไม่”
ซูเฉินตอบกลับเย่หลิงซวนพร้อมกับถามย้ำออกมาอีกครั้ง
“เ้าเด็กบ้ารับไปสิโอกาสมาถึงแล้วใยเ้ายังนิ่งอยู่ละ”
ท่านหวังรับกระตุ้นฟางหลิงหยุนอย่างเร่งรีบกลัวว่าซูเฉินจะเปลี่ยนใจไปเลือกศิษย์คนอื่นแทน
1K
