เทพสงครามหวนคืน [จบ]

ชายทึ่กำลังยืนพูดอยู่ต่อหน้าของหยางเฉินตอนนี้ชื่อว่า ตงไหล เป็นผู้นำนิกายของนิกายวารีศักดิ์สิทธิ์ที่เป็นที่รู้จักอย่างแพร่หลายในประเทศจีน หลังจากที่ตงไหลพูดออดมาไทฟงที่นั่งอยู่ก็ที่พูดสวนกลับไปทันที " ท่านผู้อาวุโสเกรงว่าท่านกำลังเข้าใจอะไรผิดไปนะครับ เพราะหยางเฉินคนนี้ตั้งแต่เข้ามาผมก็ยังไม่ได้ยินเข้าพูดแบบนั้นออกไปเลย "" อย่ามาโกหก!!! " ตงไหลตะโกนออกมาอย่างสุดเสียงหลังจากที่ไทฝงกำลังแก้ตัวให้กับหยางเฉินอยู่ จากนั้นก็ใช้มือผลักตัวของไทฝงที่กำลังยืนบังหยางเฉินออกไป ปุบ!ไทฝงที่ถูกผลักออกไปก็ได้คิดในใจไปด้วย ' แย่ละสิแบบนี้ ชายคนนี้เป็นถึงผู้นำนิกายวารีศักดิ์สิทธิ์ไม่คิดเลยว่าลุงกับแม่จะใช้เขาเพื่อมาจัดการกับหยางเฉินอย่่างนี้ ' " คุกเข่าขอโทษสะ!!! แล้วฉันจะฆ่าแกแบบไม่ทรมาน " ตงไหลพูดออกมาขณะที่กำลังยืนอยู่ด้านหน้าของหยางเฉินด้วยรอยยิ้มแบบว่ากำลังดูถูกอยู่ ส่วนทางหยางเฉินก็หันหน้าไปมองตงไหลที่กำลังยืนอยู่ข้างๆ แล้วก็ส่ายหัวไปมาพร้อมกับถอนหายใจออกมามาด้วย " เห้อ~ " หลังจากที่หยางเฉินถอนหายใจออกมา เขาก็เริ่มพูดต่อ " มดปลวกอย่างแกกล้าบอกให้ฉันคนนี้คุกเข่าเลยเหรอ หึ! "" หนอย....! " ตงไหลพูดออกมาพร้อมกับสีหน้าที่กำลังโกรธจัด แล้วก็ต่อยไปที่หยางเฉินโดยใช้หมัดขวาของตัวเองต่อยไปพร้อมกับพูดออกมาด้วย " คนอย่างแกมันต้องตายอย่างทรมานถึงจะได้รู้ว่าการมาหาเรื่องฉันคนนี้เป็น- "ตูบ!ตูม!!!!ระหว่างที่ตงไหลกำลังพูดอยู่หยางเฉินก็ได้ใช้มือตบหน้าของตงไหลไป 1 ครั้ง ทำให้ตัวของเขากระเดนไปชนกลุ่มคนที่อยู่โต๊ะข้างๆ ทันที " -ทะ ท่านอาจารย์!!! "" -เป็นไปได้ยังไงอาจารย์ตงไหลอยู่ขั้นสูงสุดระดับ 3 ของการบ่มเพราะของผู้ฝึกตนเลยนะ ทำไมถึงโดนโจมตีครั้งเดียวแล้วกระเดนไปแบบนั้น??? ""-มะ เมื่อกี้มันเกิดอะไรขึ้น "เหล่าลูกศิษย์ที่อยู่ด้านหลังของตงไหลพากันพูดออกมาด้วยน้ำเสียงและสีหน้าตกใจ เมื่อเห็นหยางเฉินตบตงไหลครั้งเดียวก็กระเดนไปทันที จากนั้นหยางเฉินก็ลุกขึ้นยืนจากเก้าอี้ที่นั่งอยู่ และเดินตรงเข้าไปหาตงไหลแบบช้าๆ พร้อมพูดออกมาด้วย " เมื่อกี้แกพูดเอาไว้สินะ ว่าถ้าคุกเข่าขอโทษจะไม่ฆ่าแบบทรมาน งั้นฉันขอคืนคำพูดนั่นให้ก็แล้วกัน ไม่สิ! แบบนั้นมันง่ายเกินไป งั้นเอาแบบนี้ดีกว่าถ้านายคุกเข่าขอโทษฉันจะฆ่า และทำลายนิกายของนายให้แบบรวดเร็วไม่ทรมานเอง "ทางด้านของตงไหลที่กำลังใช้มือดันตัวเองขึ้นมาจากพื้นอยู่เมื่อได้ยินที่หยานเฉินที่กำลังเดินดข้ามาทางตนพูดออกมาก็ไก้คิดในใจ ' เป็นพลังที่น่ากลัวจริงๆ แบบนี้มันต้องเป็นพลังของคนที่อยู่ขั้นเทพไปแล้วแน่นอน- เป็นแบบนี้เราคนเดียวสู่ไม่ไหวแน่ ' " ปรมจารย์หยางคิดสะว่าเรื่องนี้ไม่เคยเกิดขึ้นดีไหม เพราะไม่ว่ายังไงคุณเองก็พูดจาไม่ดีกับนิกายของเรา- "" ไม่มีหูหรือยังไง ฉันสั่งให้แกคุกเข่าขอโทษมาเห่าอะไรอยู่ได้ " หยางเฉินพูดขัดขณะที่ตงไหลกำลังพูดออกมาอยู่ด้วยน้ำเสียงไม่พอใจ แล้วก็หยุดลงที่ด้านหน้าของตงไหลที่นั่งเอนตัวอยู่ จากนั้นก็ใช่มือบีบที่คอของตงไหล แล้วยกขึ้นมาโดนให้หน้าของตงไหลเสมอที่ความสูงของตน และพูดต่อ " อีกอย่างนะคนอย่างฉันไม่เห็นนิกายของแกอยู่ในสายตาอยูาแล้ว ทำไมต้องไปพูดจาดูถูกอะไรด้วยอย่าสำคัญตัวเองผิดไป " " ปะ- ปล่อย... ทะ- ทำแบบนี้เรื่องมันไม่จบง่ายๆ แน่... " เสียงของตงไหลที่กำลังโดนบีบคออยู่พูดออกมาด้วยน้ำเสียงตะกุกตะกัก จากนั้นหยางเฉินก็ปล่อยตัวของตงไหลลงทันที ตูบ! เสียงร่าของตงไหลกระทบกับพื้นอีกครั้ง แล้วหยางเฉินก็พูดออกมาด้วยใบหน้าที่ยิ้มแบบมีนัย " ไม่จบสินะ! คำพูดเมื่อกี้นายรู้ไหมว่ามันเป็นโอกาศครั้งสุดท้ายที่ฉันให้ไป แล้วตอนนี้แกก็ได้ทำลายมันไปแล้ว "" เหอะ! คนอย่างแกเหรอจะกล้าฆ่าฉันแกรู้ไหม ว่านิกายของฉันอยู่ภายในการปกครองของนิกายเมฆสรรค์!- ถ้าฉันเป็นอะไรไปละก็รอการแก้แค้นจากนิกายเมฆสรรค์ได้เลย หึหึ! " ตงไหลพูดออกมาด้วยน้ำเสียง และสีหน้ามั่นใจกับคำพูดที่พูดออกมา และหลังจากที่ตงไหลพูดจบเสียงของผู้คนที่ยืนอยู่ก็พากันพูดออกมาต่อด้วยน้ำเสียงตกใจ " -ไอเด็กนั้นแย่แล้วละ ที่ไปมีเรื่องกับคนของนิกายเมฆสรรค์แบบนั้น "" -นิกายใหญ่แบบนั้นไม่ปล่อยเรื่องนี้ให้ผ่านไปแน่ แถมนิกายวารีศักดิ์สิทธิ์ก็สนิทกับนิกายเมฆสรรค์อีกด้วย "" -ไอเด็กนั้นชีวิตของมันจบแล้วละ! "หลังจากที่หยางเฉินฟังเสียงของผู้คนบริเวณโดยรอบพูดกันสักพักก็ได้คิดในใจไปด้วย ' ที่พวกมันกล้าพูดแบบนี้ก็แปลว่ายังไม่รู้เรื่องที่เราทำไปสินะ ' หลังจากที่หยางเฉินคิกในใจขณะที่มองผู้คนบริเวณโดยรอบไปสักพัก ก็ได้หันกลับไปพูดกับตงไหลอีกครั้ง " ก็เอาสิเรียกมาเลย ขนาดผู้นำนิกายของพวกมันยังต้องก้มหัวให้กับฉัน คิดว่ามันจะช่วยแกได้เหรอ??? "" ปากดีนักนะ... " ตงฟงพูดออกมาด้วยน้ำเสียงเจ็บใจ แล้วก็กัดฟันเอาไว้แน่นจากนั้นก็ตะโกนไปยังลูกศิษย์ของตนที่ยืนอยู่ " พวกแก ไปเรียกคนของนอกกายเมฆสรรค์ที่อยู่ในงานมา!!! "" ครับ !!!! " เสียงชายคนนึงตอบออกมา แล้ววิ่งกลับเข้าไปในงานอีกครั้ง จากนั้นตงฟงก็หันหน้ากลับมาหาหยางเฉินด้วยใบหน้ายิ้มที่มุมปาก และพูดออกมา " ฉันจะคอยดูว่าแกยังจพปากดีอีกไหม ถ้าเจอคนของนิกายเมฆสรรค์!!! "