ปรมาจารย์นักหลอมอาวุธ

แววตานั่น… หัวใจของถังฮวนสั่นสะท้าน ภาพเบื้องหน้าเหมือนเธอคนนั้นที่เขาไม่อาจช่วยอะไรได้ เด็กสาวตัวน้อยที่กำลังป่วยด้วยโรคมะเร็งเม็ดเลือดขาวบนเตียงหม่นหมองของโรงพยาบาล เธอมองมาที่เขาอย่างสิ้นหวัง เด็กหญิง ผู้เป็นน้องสาวของเขาในชีวิตก่อนหน้านี้ เธอหน้าตาน่ารัก เป็นที่รักของทุกคน ทว่า ต้องมาเสียชีวิตตั้งแต่วัยเพียงหกขวบ แม้มันจะไม่ได้มีส่วนเกี่ยวข้องกันเลย ทว่าแววตานั่น อดทำให้เขาคิดย้อนกลับไปไม่ได้ ถังฮวนรู้ดีถ้าหากเขาไม่ลงมือทำอะไรเลย เจ้าสิ่งมีชีวิตเล็กๆ นั่น ต้องถูกหมาป่าหัวโตข้างล่างขย้ำกินแน่ แต่หากว่าเขาเข้าไปช่วย นั่นหมายถึงการที่จะต้องเตรียมใจว่า นอกจากจะช่วยเจ้าตัวเล็กนั่นไม่ได้แล้ว แม้แต่ชีวิตของตนก็อาจรักษาไว้ไม่ได้ด้วย กลับกัน ถ้าหากเขาหันหลังไปซะตอนนี้ แน่นอนว่าคงหนีไปได้อย่างสบาย เพราะสำหรับพวกหมาป่าแล้ว ตัวเขาคงมีค่าน้อยกว่าเจ้าสัตว์อสูรตัวน้อยนั่นแน่ ๆ เขารู้ดีว่าเจ้าหัวหน้าหมาป่าตัวนี้ฉลาดไม่น้อย สาเหตุที่มันไม่ได้พุ่งเข้าไปขย้ำเจ้าอสูรสีฟ้าตัวน้อยในขณะนี้ เพราะมันจะคอยดูว่าเขาจะเข้าไปช่วยหรือไม่ถ้าเขานิ่งดูดาย นั่นเท่ากับว่าหมาป่ายิงกระสุนนัดเดียวได้นกสองตัว! ตอนนี้ถังฮวน อยากจะเมินหน้าหนีแสร้งทำเป็นไม่เห็น แต่ดวงตาของเจ้าอสูรสีฟ้าตัวน้อยนั้นอ้อนวอนจนทนไม่ไหวหากแสร้งทำเป็นตาบอด เกรงว่าเขาจะรู้สึกผิดไปตลอดชีวิต สายตาที่สิ้นหวังนั่นช่างดูคล้ายน้องสาวที่จากไปมาก มันช่างบีบคั้นหัวใจเขาเหลือเกิน เพียงครู่เดียวจิตใจของถังฮวนก็วุ่นวายด้วยความคิดที่วกไปวนมาจนนับไม่ถ้วน "เอาวะ สู้ตาย!"
ถังฮวนขบฟันแน่น "ข้าเป็นคนนำภัยมาสู่เจ้า หากมิใช่ข้าหมาป่าคงไม่มาล้อมเจ้าไว้เช่นนี้!" “ฮ่าาาซ์!" ครู่ต่อมา ถังฮวนก็ชักกระบี่เพลิงเมฆาที่ผูกไว้บนหลังออกมาโคจรพลังลมปราณ และเมื่อตวัดออกไป กิ่งไม้หนาทึบที่ปิดบังเขาอยู่ก็ถูกตัดออกเป็นช่องพร้อมกันนั้นก็ขว้างกิ่งไม้ออกไปยังหมาป่าที่อยู่ในระยะเพียงไม่กี่เมตรอย่างรวดเร็ว จากนั้น ถังฮวนก็ฉวยโอกาสกระโดดออกไปตามกิ่งไม้นั่นทันที
"แฮ่!" ทันใดนั้น หมาป่าหลายสิบตัวก็แตกฮือ กิ่งไม้ใหญ่ร่วงลงสู่พื้นเบื้องล่าง พร้อมทั้งถังฮวนที่ยืนตระหง่าน "ออกมาเถอะ!" ถังฮวนตะโกนลั่น
"อิ๋ง!"อสูรสีฟ้า ดูเหมือนจะเข้าใจมันร้องอย่างตื่นเต้น มุดออกมาจากโพรงไม้แล้วกระโดดขึ้นตะกุยเสื้อผ้าของถังฮวนด้วยกรงเล็บของมันแค่สองสามครั้งก็สามารถขึ้นไปอยู่บนไหล่ของเขาได้ พร้อมกันนั้นถังฮวนก็ลูบหัวของมันอย่างรวดเร็ว “แฮ่!" ทันใดนั้นหมาป่าหัวหน้าฝูงคำรามลั่น จากนั้นหมาป่าสีดำสองตัวก็พุ่งออกมาจากทางซ้ายและขวาของต้นไม้ จู่โจมด้านหลังของถังฮวนนอกจากนั้นยังมีหมาป่าสีดำอีกสองตัวทางด้านหน้าของเขา พวกมันหิวกระหาย ที่ปากของมันมีน้ำลายเยิ้ม เห็นได้ชัดว่า ต้องการปิดเส้นทางไม่ให้เขากลับไปที่ต้นไม้ได้อีก "เกาะให้แน่น ๆ ล่ะ!"
สถานการณ์คับขันถังฮวนไม่มีทางเลือก เมื่อเห็นว่าอสูรตัวน้อยสีน้ำเงิน อยู่ในลักษณะเรียบร้อย เสียงคำรามของกระบี่เพลิงเมฆาในมือพลันเปลี่ยนไปเขาตวัดกระบี่ไปด้านหลังและเปิดเผยพลังที่แท้จริงออกมามันเป็นกระบวนท่าใน "เก้ากระบวนท่ามังกรคะนองฤทธิ์" นั่นเอง

-โปรดติดตามบทต่อไป-

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตอนที่ 29 การต่อสู้อันดุเดือด (1)

คล้ายกับเรื่องปรมาจารย์นักหลอมอาวุธ ที่คุณอ่าน

ปรมาจารย์นักหลอมอาวุธ

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตอนที่ 29 การต่อสู้อันดุเดือด (1)

คล้ายกับเรื่องปรมาจารย์นักหลอมอาวุธ ที่คุณอ่าน

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้