ราชาปีศาจกลับมาจากต่างโลก

ตอนที่ 40 ตอนจบ ราชาปีศาจหวนคืนปราสาท

เรื่อง ราชาปีศาจกลับมาจากต่างโลก

เวลาผ่านไป2เดือน ไม่ใช้แค่ช่วงเวลาเท่านั้น ตอนนี้เทอมสองของเหล่านักเรียนได้จบลงแล้ว

พร้อมกับหิมะที่ตกลงมา สังคมตอนนี้ได้ปรับตัวเขากับผู้มาเยือนจากต่างโลกได้เป็นอย่างดี

“หน้าหนาวนี่ดีจังน่า แถมยังปิดเทอมอีก จะนอนอยู่บ้านเท่าไรก็ได้”

แม็กม่าพูดกับตัวเองขณะนอนกลิ้งอยู่บนเตียงและในเวลานั้นเอง พื้นดินก็มีการสั่นไหวเล็กน้อยแม้จะอยู่ชั้นสองของบ้านก็สัมผัสได้ถึงแรงสั่นเล็กน้อยที่เกิดขึ้น

“แรงสั่นอะไรเนี่ย” แม็กม่าลุกขึ้นมาดูตรงหน้า จากจุดที่คิดว่ามีการสั่นสะเทือน

สิ่งที่เห็นก็ทำให้เขาตกใจสุดขีด

ณ ป่าแห่งเสียง ไม่ไกลจาก ‘ประตู’ ที่เชื่อมระหว่างสองโลก บนยอดเขามีปราสาทหลังหนึ่งตั้งอยู่

ปกติแล้วไม่มีปราสาทอยู่บนนั้น แต่มันโผล่ออกมาในช่วงข้ามคืน

“ไอ้บ้าตัวไหน มันเอาปราสาทฉันมาไปไว้บนเขาวะ” แม็กม่าที่เห็นปราสาทของตัวเองอยู่บนเขา

ก็รีบลุกไปแต่งตัวเพราะจะไปดูปราสาทของตัวเอง

“แม็กม่าจะไปไหนนะในเวลาเช้าอย่างนี้ โรงเรียนปิดเทอมอยู่นะ” เรนเดินออกจากบ้านพอ

วันนี้เธอมีนัดไปเที่ยวกับคนอื่นๆ อีฟพาเรย์และเจ้าหญิง (เวเร็น) ไปกับเรนด้วย

“ไปปราสาทของฉันไง” แม็กม่าตอบกลับด้วยสีหน้าไม่พอใจแบบสุดๆ

“อะไร โมโหอะไรของเขาเนี่ย” อีฟเดินมาหาเรนเพราะคิดว่าเรนทำให้แม็กม่าโมโห

“ไม่ใช่ฉันนะ” เรนรีบปฏิเสธเพราะสายตาของอีฟที่มองเธอ

“ฉันว่าเป็นเพราะนั่นแหละมั้ง พอมองดูดีๆ ก็ใหญ่พอๆ กับปราสาทของฉันเลย” เจ้าหญิงเวเร็น

ชี้ไปทางปราสาทที่ตั้งเด่นชัดอยู่บนยอดเขาของป่าแห่งเสียง

“นั้นปราสาทของแม็กม่างั้นเหรอ เราไปเที่ยวที่นั่นแทนได้ไหม”

เรย์เปลี่ยนใจจากไปเที่ยวในเมืองเป็นไปเที่ยวในปราสาทแทน

“ฉันว่าไปหาจิน่าที่รออยู่ดีกว่า” เรนพาสาวๆ ไปหาจิน่าที่รออยู่ตรงแยกประจำ

“สวัสดีแม็กม่า นายจะไปด้วยงั้นเหรอ” จิน่าทักทายแม็กม่าเดินมา

แต่แม็กม่าเดินเลี้ยวไปทางป่าแห่งเสียง

“อ้าว เดินหนีกันอย่างงี้ก็ได้เหรอ” จิน่าร่างมืดไม่พอใจที่แม็กม่าไม่สนใจจิน่าแม้แต่น้อย

เป็นเวลาเดียวกันที่สาวๆ คนอื่นได้มาถึง

“สวัสดีจิน่า เห็นแม็กม่าเดินผ่านมาทางนี้ไหม” สาวๆ เข้ามาถามจิน่าที่ยืนรอพวกเธออยู่

“ไปทางนั้นแล้ว มันเกิดอะไรขึ้นเนี่ย” จิน่าถามคนอื่นๆ

พวกเธอชี้ให้จิน่ามองไปทางป่าแห่งเสียง จิน่าพึ่งสังเกตเห็นปราสาทหลังใหญ่ตั้งอยู่บนนั้น

สาวๆ มีการนัดแนะเปลี่ยนแผนเพื่อตามแม็กม่าไป

ณ ตีนเขาภายในป่าแห่งเสียง

มีคนของรัฐและทหารเดินเฝ้ายามอยู่รอบๆ แม็กม่าเดินผ่านไปโดยไม่สนใจคนเหล่านั้นเลย

พวกเขาพยายามเข้ามาหยุดแม็กม่า แต่มีบางอย่างเหมือนกำแพงใสๆ ขว้างเอาไว้

“เธอคนนั้นหยุดนะ โอ๊ย!!” ทหารนายหนึ่งวิ่งมาชนอะไรบางอย่าง ทั้งที่ด้านหน้าก็ไม่มีอะไรขวาง

แม็กม่าตรงไปทางปราสาทของตัวเองโดยไม่ฟังใครห้ามแม้แต่น้อย เมื่อไปถึงใกล้ปราสาท

มีคนของหน่วย’ OW’ กำลังวางกำลังรอบปราสาทอยู่ โดยมีปีศาจตนอื่นๆ ค่อยประสานงานให้

พวกเขากำลังหาที่ตั้งให้ปราสาทของราชาปีศาจอยู่ ตอนนี้กำลังหาพื้นๆ ใหม่ให้ปราสาท

โดยให้ปราสาทมาอยู่บนยอดเขาก่อน เพราะจะได้ไกลจาก’ ประตู’ ที่ใช้เป็นทางเข้าออก

“เฮ้ย ไอ้ตัวไหนมันย้ายปราสาทของฉันมาไว้นี่วะ” แม็กม่าเดินเข้าไปหาหน่วย’ OW’

สร้างความตกใจให้กับคนอื่นๆ ไม่น้อยที่มีคนลอบเข้ามาได้ไกลถึงขนาดนี้

“นายเป็นใครไอ้หนู เข้ามาผิดที่แล้ว ออกไปซะ” คนของหน่วย’ OW’

ได้เรียกกำลังเสริมให้มาพาตัวคนที่บุกรุกออกไป ไม่ได้มีเพียงแค่แม็กม่าที่บุกรุกเข้ามา

ก่อนหน้านั้นก็มีไม่ใช่น้อยที่มีคนบุกเข้ามา และก็โดนหิ้วตัวออกไปอยู่ดี

“อ๊ากกกก มือฉัน” เสียงร้องของคนที่จับตัวแม็กม่าดังขึ้น แม็กม่าจับบิดมือของเขา

ทำให้คนอื่นๆ ไม่กล้าเข้ามาเพิ่ม แม้แต่ทหารที่ถูกฝึกมาก็โดนแบบเดียวกัน

เดือดร้อนให้พวกผู้กล้าที่เฝ้าอยู่รอบๆ มาจัดการกับผู้บุกรุก

“นายคนนี้ มาทำอะไรที่นี่ออกไปซะ เราไม่ใจดีเหมือนพวกนี้หรอกนะ” รีเวีย

เธอเข้ามาขว้างแม็กม่าไม่ให้เดินเข้าไปใกล้มากกว่านี้ เหมือนวาารีเวียจะจำแม็กม่าได้

“หลบ!! ฉันจะไม่พูดเป็นครั้งที่สอง” แม็กม่าตอบกลับคนที่มาขวางทาง

แน่นอนว่าแค่คำพูดคงไม่ทำให้รีเวียหลบได้ เธอจึงหยิบดาบออกมาเพื่อจัดการกับผู้บุกรุก

เธอรู้ดีว่าคนตรงหน้าไม่ใช่คนธรรมดา เพราะสามารถจัดการทหารที่ติดอาวุธหนักได้แบบง่ายดาย

ดายสีขาวเล่มใหญ่ได้ฟาดฟันใส่แม็กม่า แม็กม่าสามารถมันได้ด้วยนิ้วแค่สองนิ้ว

เขายกดาบสีขาวพร้อมรีเวียที่ถือมันอยู่ขว้างทิ้งไปเหมือนรีเวียกับดาบไม่มีน้ำหนักแม้แต่น้อย

เสียงดังทำให้เหล่าปีศาจคิดว่ามีเรื่องเกิดขึ้น พวกปีศาจจึงส่งปีศาจออกมาช่วยหน่วย’ OW’

ปีศาจที่มาเป็นพวกหน้าใหม่ทั้งหมด ทำให้พวกมันไม่เคยเห็นร่างเก่าของราชาปีศาจ

พวกมันพยายามจะเข้าไปจับผู้บุกรุกแต่ก็โดนผลักกระเด็นออกมาจนหมด

แม็กม่าเดินมาเรื่อยจนถึงหน้าปราสาท ที่นั่นเองปีศาจที่เคยเห็นร่างเก่าของราชาปีศาจก็พูดขึ้น

“เฮ้ย!! หยุดก่อน!!! พวกมึงอยากตายหรือไง รู้ไหมนั้นใคร นั้นราชาปีศาจนะโว้ย”

ปีศาจที่เฝ้าป้อมของปราสาทก็รีบตะโกนบอกพวกที่พยายามจับแม็กม่า

รีเวียที่กำลังจะเข้ามาฟันซ้ำหลังจากตั้งหลักได้ก็ตกใจที่ได้ยินพวกปีศาจพูดว่าผู้บุกรุกเป็นราขาปีศาจ

“ว่าไงนะ!!” โอลิเวียที่กำลังจะมาได้ยินผ่านวิทยุที่ติดอยู่กับตัวรีเวีย

หลังจากได้ยินโอลิเวียก็รีบวิ่งมาที่ปราสาททันที แต่ก็ช้าไปแล้ว ราชาปีศาจได้เข้าไปด้านในแล้ว

และหลังจากโอลิเวียมาถึง เหล่าสาวๆ ที่ตามแม็กม่ามาก็ลอบเข้ามาถึงด้านในได้สำเร็จ

ด้วยฝีมือของจิน่าทั้งสองร่างและแมวสาวใช้พลังปิดบังตัวตนลอบเข้ามา

“แล้วจะเอายังไงกับยัยพวกนี้ละ” รีเวียชี้ไปหากลุ่มสาวๆ ที่ปิดบังตัวตนอยู่

เธอเป็นผู้กล้าจึงสามารถตัวจับสาวๆที่ซ่อนตัวได้ง่ายๆ

“นายหญิง เชิญด้านในเลยครับ” ปีศาจประจำป้อนเคยเห็น จิน่า อีฟและเรน

ตอนที่พวกเธอข้ามไปโลกปีศาจพร้อมแม็กม่าได้ จึงเปิดประตูให้พวกเธอเข้าไป

“เดียวๆ พวกเธอรู้จักราชาปีศาจที่พึ่งเข้าไปงั้นเหรอ”

โอลิเวียเข้ามาหยุดสาวๆ ไว้ก่อนที่จะเข้าปราสาท

“ใช่แล้ว มีเรื่องจะคุยกับเขางั้นเหรอ” สาวๆ ตอบกลับ

พวกเธอคิดว่าโอลิเวียคงจะเป็นคนคุมพื้นที่รอบๆ ปราสาท จึงพาเธอเข้าไปด้านในด้วยพร้อมรีเวีย

“ยินดีต้อนรับกลับมาค่ะ นายหญิง” เมดสาวทั้งสามปรากฏตัวขึ้นเพื่อต้อนรับพวกเธอ

“เชิญทางนี้เลยค่ะ ตอนนี้ท่านราชาปีศาจกำลังคุยธุระอยู่กับท่านแม่ทัพ”

เมดสาวทั้งสามพาพวกเธอไปที่ห้องรับรอง

“ใครเป็นคนต้นคิดเรื่องนี้เนี่ย” แม็กม่าถาม แม่ทัพและรองแม่ทัพอยู่ในห้องบัลลังก์

“ข้าเองครับ ไม่สิ เราจะเดือดร้อนเรื่องนี้ทำไม ตอนนี้ท่านไม่ใช่ราชาปีศาจแล้ว

ถ้าท่านอยากจะให้ปราสาทกลับไปโลกเดิม ท่านก็ต้องกลับมาเป็นราชาปีศาจอีกครั้งก่อน

เพราะตอนนี้ข้าเป็นราชาปีศาจอยู่ เอายังไงดีละท่านจอมมาร”

ราชาปีศาจคนปัจจุบันพูดกับแม็กม่าที่ไม่ได้เป็นราชาปีศาจแล้ว

“ตามที่ท่านราชาปีศาจพูด ตอนนี้ท่านเป็นเพียง อดีตราชาปีศาจเท่านั้น”

แม่ทัพคนปัจจุบัน (อดีตเป็นรองแม่ทัพ) เห็นด้วยกับราชาปีศาจคนปัจจุบัน

“รวมหัววางแผนกันไว้แล้วสินะ คนต้นคิดคงจะเป็นเจ้าหญิงเอลฟ์ละสิท่า” แม็กม่า

“เออ ก็ได้ ฉันจะกลับมาเป็น เอาปราสาทไปไว้ที่เดิมซะ” แม็กม่าตอบกลับ

เสียงที่แม็กม่าพูดดังไปทั่วปราสาทเพราะแม่ทัพและรองแม่ทัพเอาเครื่องขยายเสียงมาติดไว้

“เล่นกันอย่างงี้เลยเหรอ” แม็กม่าตอบกลับ แม่ทัพเดินไปขับเคลื่อนปราสาทอีกครั้ง

ตอนนี้ราชาปีศาจได้กลับมาแล้ว เสียงเฮ้ดังลั่นไปทั่วปราสาทพร้อมการเคลื่อนของปราสาท

“เกิดอะไรขึ้นเนี่ย แล้วไอ้เสียงตามสายเมื่อกี้มันอะไร” โอลิเวียลุกขึ้นไปดูที่หน้าต่าง

ก็พบว่าปราสาทกำลังย่อขนาดเพื่อลอดผ่าน’ ประตู’ ที่เชื่อมโลกอีกครั้ง

เธอรีบพารีเวียกับสาวๆ คนอื่นออกจากปราสาท แต่ก็โดนเมดสาวทั้งสามหยุดไว้

“ตอนนี้ปราสาทกำลังเคลื่อนที่อยู่และอยู่ในสภาวะย่อขนาด กรุณาอย่าออกนอกปราสาทค่ะ”

เมดสาวทั้งสามพาพวกเธอกลับไปที่ห้องเดิมเพื่อรอจนกว่าการเคลื่อนที่จะจบลง

ระหว่างทางที่เมดสาวทั้งสามพาพวกเธอกลับไปที่ห้องรับรอง

เจ้าหญิงเอลฟ์กับเหล่าฮาเร็มของราชาปีศาจกำลังไปหาราชาปีศาจที่ห้องบัลลังก์ก็มาพบกัน

เจ้าหญิงเอลฟ์กระซิบบอกเมดสาวทั้งสามบางอย่าง ก่อนที่จะพาพวกเธอไปอีกห้อง

“ห้องเดิมไม่ได้ไปทางนี้นะ” โอลิเวียจำทางเดินในปราสาทได้ แม้ทางเดินปราสาทจะคดเคี้ยว

แต่ก็ไม่เกิดความสามารถของโอลิเวียที่สามารถจำได้ทุกอย่างที่เคยผ่านตาของเธอ

“มีการเปลี่ยนแผนนิดหน่อยค่ะ ห้องเดิมไม่ว่างแล้ว” เมดสาวทั้งสามพาพวกเธอไปอีกห้อง

มีสี่คนที่ไม่รู้ว่าห้องนี้คือห้องอะไร แต่สาวๆ ของแม็กม่าจำมันได้ดี

“นี่พวกเธอ เอาจริงเหรอ เดียวก่อนอย่าเดินเข้าไป” สาวๆ พยายามหยุดโอลิเวียและรีเวีย

ที่เดินเข้าไปโดยไม่รู้เรื่อง เมดสาวทั้งสามผลักสาวๆ เข้าตามโอลิเวียและรีเวียไป

เจ้าหญิง (เวเร็น) และเรย์เองก็ไม่รู้เรื่องและเดินตามพวกเธอเข้าไปด้วย

“เป็นไงบ้าง พวกเธอเข้าไปครบใช่ไหม แต่สองคนที่ฉันไม่รู้จักด้วย คงไม่เป็นไรหรอกมั้ง”

เจ้าหญิงเอลฟ์ที่เป็นคนวางแผนให้เมดสาวก็เข้ามาหาเหล่าเมดสาว

“นั้นสิคะ ฉันไม่เคยเห็นตั้งสี่คน แต่ก็ตามที่เจ้าหญิงว่า คงไม่เป็นไรหรอก”

พวกเธอคุยกันตามภาษาสาวๆ ก่อนที่เมดสาวจะเข้าห้องไปด้วยทางอื่น

“ห้องนี้ทันอะไรเนี่ย มืดจังแฮะ” โอลิเวียพูดท่ามกลางความมืด ขณะหาอะไรมาจุดเทียนที่วางอยู่

“เดียวก่อนค่ะ อย่าจุดมันนะ” อีฟพยายามเข้ามาห้าม แต่ก็สายไปเสียแล้ว โอลิเวียจุดเทียนไปแล้ว

จิน่า อีฟและเรนหาอะไรมาปิดจมูกและบอกคนอื่นๆ อย่าดมควันของเทียน

มีเสียงตบมือดังขึ้นสองครั้งพร้อมประตูอีกบานที่ได้เปิดออก และเทียนทุกเล่มก็ได้ถูกจุดขึ้น

เมดสาวทั้งสามก้าวเข้ามาในห้อง

“นี่เธอจะรมควันพวกเราอีกแล้วหรือไง ทำไมจุดเยอะขนาดนี้” จิน่าพูดกับเมดสาวทั้งสาม

มีแค่จิน่า โอลิเวียและรีเวียที่ยังพอทนกลิ่นของเทียนได้ โดยที่จิน่ามีพลังพอๆ กับแม็กม่า

โอลิเวียและรีเวียที่เป็นผู้กล้ามีความทนทานและป้องกันค่าสถานะได้ในระดับหนึ่ง

“ไม่ใช่แค่พวกเรานะคะ ยังมีอีกหลายสิบคนเลยที่ยังไม่ได้เข้ามา จุดเทียนแค่เล่มเดียวคงไม่พอ

พวกเราจึงจุดทุกเล่มเพื่อเตรียมพร้อมรอท่านราชาปีศาจมาไงคะ” เมดสาวทั้งสามตอบกลับ

“เตรียมพร้อมอะไร” โอลิเวียเริ่มจะทนกลิ่นของเทียนไม่ไหว

รีเวียมีสกิลการป้องกันค่าสถานะที่สูงมากจึงทนได้แบบสบาย แต่ก็ทนได้ไม่นาน

เพราะแม้แต่ราชาปีศาจที่มีสกิลขั้นสูงสุดยังทนไม่ได้ ผู้กล้าก็คงทนไม่ได้เหมือนกัน

ส่วนจิน่าก็ทนไม่ไหวพร้อมๆ กับรีเวีย และประตูห้องก็ได้เปิดออก

พร้อมเหล่าฮาเร็มได้พาราชาปีศาจเข้ามาในห้อง

“เทียนนี้อีกแล้วเหรอ พวกเธอมาทำอะไรที่นี่เนี่ย เดียวนะมีคนนอกด้วยนี้ หยุดก่อน”

ราชาปีศาจบอกให้เหล่าฮาเร็มหยุดแต่ก็ไม่เป็นผล เมดสาวทั้งสามได้พาทุกคนขึ้นเตียง

“นายท่านก็รู้ฤทธิ์เทียนของพวกเรานะคะ คนที่สูดควันเทียนไปแล้ว ฤทธิ์มันไม่หายไปหรอก

จนกว่าอารมณ์จะถูกปลดปล่อย นายท่านก็แค่ช่วยให้พวกเธอปลดปล่อยก็พอแล้วค่ะ”

เมดสาวทั้งสามพูดพร้อมกับเหล่าฮาเร็มที่จู่โจมใส่ราชาปีศาจ

***************************จบแบบตัดจบ แต่ก็จบนะ********************

ขอบคุณทุกท่านที่ติดตามเรื่องนี้จนจบครับ

บ้างตอนผมก็เขียนแบบทิ้งๆ ขว้างๆ บ้าง ก็ตามอารมณ์นะครับ ผมก็ขอโทษด้วย

และขอบคุณอีกครั้งที่ยอมติดตามผมอยู่

เพิ่มเติม ณ วันที่ 17/11/2567

นิยายเรื่องนี้ผมแต่งเอาไว้ตั้งแต่ 22/2/2563(ตอนสุดท้าย)ประมาณ4-5ปีก่อนได้ สกิลการแต่งของผมในตอนนั้นยังอ่อนหัดมาก 

และในช่วงนั้นผมเรียนมหาลัยอยู่ทำให้บางตอนแต่งออกมาแบบไม่ทันคิดอะไรเพราะต้องเตรียมตัวสอบไปด้วย

ขอบคุณอีกครั้งที่อ่านนิยายของผมจนจบ ขอบคุณครับ