รุ่งเช้าและตลอดทั้งวันไม่ปรากฎข่าวการกลับมาของพลอยกระทั่ง่เย็นขณะทุกคนสร้างชิ้นงานต่ออย่างไม่มีกะจิตกะใจ ข่าวแพร่หลายทางโซเชียลว่าพลอยกลับมาบ้านด้วยสภาพอิดโรยไม่พูดไม่จา และเก็บตัวเงียบอยู่ในห้องเพียงลำพัง พลอยไม่ปรากฏตัวให้ใครเห็นในโรงเรียน หรือไม่แม้แต่จะติดต่อเพื่อนคนไหนอีกเลยกระทั่งสัปดาห์ถัดไป
ใบหน้าที่เกลี้ยงเกลา ดวงตากลมโต ริมฝีปากเรียวเล็กชมพูระเรื่อปรากฏให้เห็นดังเช่นที่เคยเป็ผิดไปแต่รอยยิ้มและความสดใสที่เคยมีนั้นหายไป พลอยมาโรงเรียนโดยที่ไม่ปฏิสัมพันธ์หรือพยายามสื่อสารกับใคร
การปรากฏตัวของพลอยในครั้งนี้ก็มาพร้อมกับข่าวลือหนาหูว่าเื่นี้เกี่ยวข้องกับผอ.ความสัมพันธ์ในเชิงชู้สาว เมียเก็บ กระทั่งการค้าประเวณี
ขึ้นชื่อว่าข่าวลือก็คงใส่สีตีไข่กันไปบ้างตามความคะนองปากของมนุษย์ข่าวจะจายจากกลุ่ม ไปยังโรงเรียน กระทั่งสังคมภายนอก ไม่นานผู้ปกครองและสมาคมต่างก็เรียกร้องคำตอบจากปากของผู้อำนวยการ
มีความเป็ไปได้ขนาดไหนที่ผอ.จะทำเื่เลวทรามเช่นนั้นกับลูกศิษย์ความเป็ครูที่เห็น ความเป็ครูที่มีอยู่เต็มอกจะก่อให้เกิดเื่ชั่วช้าได้จริงหรือธีร์นอนคิดทบทวนเื่ราวที่เกิดขึ้น
“บ้าจริง!เพียงแค่ข่าวลือที่พิสูจน์ไม่ได้จะทำให้คนคนหนึ่งหมดซึ่งคุณงามความดีที่ทำไว้เชียวหรือ”
ข้อเสียของมนุษย์บางพวกคือการไม่พยายามพิสูจน์ความจริงปากก็บอกว่านับถือศาสนาแห่งเหตุผลแต่พวกเขากลับเลือกที่จะเชื่อลมปากของมนุษย์ด้วยกันเองโดยปราศการการไตร่ตรอง ย้อนแย้งสิ้นดี! ครั้งจะนิ่งเฉยต่อไปคงไม่เป็ผลดีแน่ ใช่! ถูกต้องแล้ว!ผมต้องช่วยผอ. ธีร์หยิบโทรศัพท์และติดต่อผอ.ทันที
การออกมาชี้แจงของผอ.ตอบข้อสงสัยและข้อเรียกร้องของชาวบ้านได้ครบถ้วน หลักฐานต่าง ๆล้วนแสดงถึงความบริสุทธิ์ที่มี ข่าวลืออันแสนสกปรกโสมมเป็ที่สิ้นสุดลง ส่วนผมน่ะเหรอ? ได้รับบทบาทเพียงให้กำลังใจซึ่งก็มากพอที่จะกระทำได้ในเวลาเช่นนี้ แล้วพลอยได้รับบทบาทไหนกันล่ะ? พ่อบอกเพียงว่าไม่พบพลอยในการชี้แจงหรือแสดงหลักฐาน หรือพลอยอาจจะเด็กไปสำหรับเื่นี้ทั้งที่พลอยได้รับผลกระทบมากที่สุดด้วยซ้ำ พลอยคิดอะไร เขาอยู่ที่ไหน เขา้าจะพูดอะไรในเวลานี้
“เป็ไงบ้าง อยากเล่าอะไรไหม”ผมเอ่ยกับพลอยในเช้าวันแรกของการสอบ พลอยนิ่ง ยิ้ม และเดินจากไปโดยไร้ซึ่งเสียงตอบกลับปล่อยให้ผมนั่งสับสนกับความรู้สึกตัวเอง