มหาเทพเซียนกลับมาเกิดใหม่ในมหานคร

บทที่54 เด็กผู้มีกายพิเศษ

เฉินหนานมองไปที่ชายห้าคนที่เรียกเขาและข่มขู่เรียกเงิน เฉินหนานยิ้มให้เขาอย่างอบอุ่นแล้วพูดกับทั้งห้าว่า

“ฉันไม่ให้พวกแกหรอก”ชายทั้งห้าหัวเราะ

“แกไม่เห็นมีดที่ฉันถืออยู่หรือไงไอ้เด็กน้อย”เฉินหนานยิ้ม

“ก็เห็นนะทำไมงั้นรึ”

“ไอ้เด็กนี่เดี๋ยวฉันจะสอนให้แกรู้ว่าความกลัวเป็นยังไง”เฉินหนานหัวเราะ

“พวกแกรีบๆไปก่อนฉันจะโมโหดีกว่า”เฉินหนานพูดยิ้มๆ จากนั้นประตูก็ห้องก็เปิดออกสาววัยสามสิบสองก็เปิดประตูออกมา เธอชื่อว่าหลิงซินหยู

“น้องชายมาทำไมงั้นหรือ”เฉินหนานยิ้ม

“ผมเป็นหมอน่ะผมอยากมารักษาอาการป่วยของพี่สาว”เธอตกใจเล็กน้องมองไปที่เฉินหนาน เธอคำนวณอายุของเขาไม่ถึงยี่สิบปีแน่นอนแล้วจะเป็นหมอได้ยังไง เฉินหนานรู้ความคิดเธอดีเขาจึงเอาบัตรประจำตัวแพทย์แผนจีนให้เธอดู เธออ้าปากกว้างด้วยความไม่อยากเชื่อ จากนั้นเธอก็กลับมาเศร้าอีกครั้ง

“ฉันไม่มีเงินหรอกนะ”เฉินหนานยิ้ม

“ผมไม่คิดเงินหรอกครับ”เธอประหลาดใจหมอที่ไหนไม่คิดเงินกัน มันเป็นเรื่องที่ขมขื่นในวงการแพทย์ คนที่ไม่มีเงินป่วยหนักจนโรงพยาบาลธรรมดารักษาไม่ได้พวกเขาไม่มีกำลังเงินพอที่จะเข้าโรงพยาบาลระดับสูง โรงพยาบาลเหล่านั้นเหมือนสร้างมาให้คนรวยป่วยเท่านั้น แต่นี่ก็คือโลกแห่งความเป็นจริงดังนั้นเฉินหนานไม่เคยคิดเงินจากการรักษาเลยสักครั้ง ทว่าก็ยังมีคนที่ไม่พอใจที่ทั้งสองสนทนากันจนลืมพวกเขาไป

“พวกแกจะคุยกันอีกนานไหมหะ”เฉินหนานหันไปมองคนทั้งห้าแล้วถอนใจ

“ฉันเตือนแล้วนะ”!!!เฉินหนานย่นระยะไปยืนตรงหน้าพวกมัน สีหน้าพวกมันซีดลงทันที

“เฮ้ยอะไรวะ”เฉินหนานวาดฝ่ามือตบลงไปที่หน้าพอพวกมันทั้งห้า เปรี้ยง!!!!พรวด…พวกมันกระอักเลือดออกมาตามด้วยฟันที่หลุดออกมา ความกลัวของพวกมันแทรกเข้ามาในจิตใจ

“ผมกลัวแล้วพี่ชายอย่าทำอะไรผมเลย”เฉินหนานส่ายห้าแล้วเตะไปมันไปอีกคนละที เขาไม่ได้ออกแรงเยอะแต่พวกมันก็สาหัสพอควร

“ไหนว่าจะสอนฉันให้รู้จักความกลัวไง”เฉินหนานยิ้ม

“อย่าถือสาพวกเราเลยครับพี่ปล่อยเราไปเถอะ”เฉินหนานส่ายหน้าอย่างถอนใจ

“ไปซะ”พวกมันมันรีบช่วยกันประคองกันออกไป

“เห้อไอ้พวกขยะ”หลิงซินหยูตาค้างไปแล้วตอนนี้เฉินหนานเคลื่อนไหวเหมือนไม่ใช่มนุษย์ เธอถามอย่างกล้าๆกลัวๆ

“น้องชายเธอเป็นคนหรือเปล่า”เฉินหนานหัวเราะ

“ผมเป็นคนสิครับแค่ฝึกการต่อสู้มาบ้าง”จากนั้นเธอก็เหมือนจะเขาใจ แล้วพยักหน้าให้เฉินหนานเข้าไปในห้องของเธอเขามองไปรอบๆมันเป็นห้องที่แคบมากๆ มีแค่เตียงกับพื้นที่ว่างเล็กน้อยที่เธอพอจะใช้เป็นห้องครัว เฉินหนานมองไปที่เด็กทั้งสองที่หลับอยู่

“ผมขอจับได้ไม่ครับ”เธอพยักหน้า เฉินหนานลูบไปที่หัวเขา เฉินหนานสัมผัสได้ว่าเด็กสองคนนี้มีร่างกายที่หายากมากผู้ชายมีร่างกายของการมังกรน้ำแข็งส่วนผู้หญิงมีร่างกายเป็นนกอมตะเพลิง ดวงตาเฉินหนานเป็นประกายขึ้นมาเขาอยากเป็นอาจารย์ของทั้งสองคนนี้จริงๆ เขาคิดว่าเด็กสองคนนี้ต้องพัฒนาได้เร็วแน่ๆ อย่างไรก็ตามลูกเขามีพ่อมีแม่อยู่ดีๆจะให้เขาบอกเธอว่าผมจะเป็นอาจารย์สอนการบ่มเพราะมันก็เกินไป ดังนั้นเขาจึงคิดแผนขึ้นมาใหม่

“พี่สาวครับตอนนี้พี่สาวยังหางานไม่ได้ใช่ไหมครับ”เธอพยักหน้าอย่างจนใจ เฉินหนานยิ้มในใจ

“เอาอย่างนี้แล้วกันผมมีคอนโดอยู่และผมไม่ค่อยมีเวลาดูแลเท่าไรผมอยากจ้างพี่สาวเป็นแม่บ้านประจำตกลงไหม”เธอลังเล เฉินหนานกล่าต่อว่า

“ผมให้เดือนละห้าพันหยวนพี่สาวไปอยู่คอนโดผมตกลงไหม”ห้าพันหยวนไม่ใช่เงินน้อยๆเลยเธอทำงานรวมทั้งโอทียังได้แค่สองพันหยวนเท่านั้น ตอนนี้ในใจเธอรู้สึกว่าพอมีหนทางรอดแล้ว

“แต่ว่าพี่สาวต้องไปอยู่ประจำที่คอนโดเลยนะผมมีห้องว่างหลายห้อง”

“นี่ๆ”เธอพูดไม่ออก จะให้ไปอยู่กับคนแปลกหน้าก็ยังไงอยู่ เธอพยายามปฏิเสธ

“มันมากไปคุณรักษาให้ฉินแล้วยังต้องมาจ่ายเงินเดือนให้ฉันอีก”เฉินหนานมองไปที่เด็กสองคน

“พี่สาวผมแค่เป็นห่วงหลานสองคนนี้เขาอาจโตมาอย่างยากลำบากพี่สาวไม่อยากให้ทั้งสองมีสุขภาพจิตที่ดีงั้นหรือชุมชนนี้ไม่เหมาะสมให้พวกเขาเติบโตหรอก”ที่เฉินหนานพูดมาไม่ผิดชุมชนที่เธออยู่มีพวกขี้ยาอันธพาลจำนวนมาก

“แต่”เธอพูดไม่ออกสิ่งที่เฉินหนานพูดมาเป็นเรื่องจริงทั้งหมด

“ก็ได้ฉันลง”เฉินหนานยิ้มในใจ

“งั้นเรามารักษากันเถอะ”เฉินหนานลังเลเล็กน้อย ก่อนพูดต่อไปว่า

“การรักษาค่อนข้างยุ่งยากนิดหน่อยพี่สาวคือพี่สาวต้องถอดเสื้อผ้าออกไม่งั้นผมฝังเข็มไม่ได้น่ะ”เธอหน้าแดงขึ้นมาทันที เธอไม่รู้ว่าเฉินหนานคิดอะไรอยู่ แต่ถ้าเธอไม่รองดูเธอต้องตายในไม่ช้า และลูกๆของเธอจะทำยังไง

“ก็ได้”เฉินหนานโลงใจ

จากนั้นเธอก็ถอดเสื้อออกมารูปร่างเธอยังเหมือนกับสาววันยี่สิบต้นๆอยู่เลยผิวเนียนนุ่ม ไม่เหมือนคนที่ทำงานหนักเลยแม้แต่นิดเดียว เฉินหนานเอาเข็มออกมาก่อนเก้าเล่ม จากนั้นก็ฝังเข็มไปตรงที่หัวใจทั้งด้านหลังและด้านหน้า เขาหมุนเข็มทั้งเก้าอย่างรวดเร็ว จากนั้นก็อัดพลังวิญญาณเขาไปกระตุ้นหัวใจ แล้วใช้พลังสายฟ้าที่เบาบางเข้าไปที่หัวใจโดยผ่านทางเข็ม เธอมีอาการสั่นไปทั้งร่างเฉินหนานเห็นหน้าอกเธอสั่นขึ้นลงอย่างชัดเจน เส้นเลือดของเธอที่เคยตีบตันก็ขยายตัวขึ้น หัวใจของเธอที่เคยอ่อนแอตอนนี้กลับมากดีขั้นอย่างเห็นได้ชัด ลมหายใจเธอกลับมาเป็นปกติ จากนั้นเฉินหนานก็นำยาปรับสภาพแบบเจือจางแบบน้ำใส่เข้าไปที่หัวใจ มันจะช่วยให้หัวใจแข็งแรงขึ้นมากกว่าคนปกติเสียอีกโดยเขาใช้พลังวิญญาณผลักยาปรับสภาผ่านทางเข็ม เฉินหนานผ่อนลมหายใจ เขาหยิบเข็มขึ้นมาอีกห้าสิบเล่ม แล้ววาดมือไปราวกับกำลังร่ายรำ เข็มถูกปักไปที่กลางหลังอย่างรวดเร็ว จากนั้นก็มีควันออกมาจากร่างของเธอ เหงื่อทั้งสองไหลออกมาไม่หยุด

ผ่านไปหนึ่งชั่วโมง เฉินหนานก็ดึงเข็มออกมาจนหมด

“สวมเสื้อผ้าได้แล้วครับพี่สาวตอนนี้พี่หายแล้วครับ”เธออ่อนล้ามากแต่ก็สวมเสื้อผ้าจนเรียบร้อย เธอสังเกตว่าร่างกายเธอไม่อ่อนแอแล้ว

“วิเศษมากคุณทำได้ยังไงฉันรู้สึกว่าฉันสามารถวิ่งได้เลย”เฉินหนานหัวเราะ

“พี่ลองไปตรวจดูอีกรอบก็ได้แต่อย่าตรวจโรงพยาบาลเดิมนะครับ”เธอเข้าใจทันทีถ้าใครรู้ว่า มีคนรักษาโรคหัวใจได้ล่ะก็วุ่นวายแน่นี่ยังไม่รวมที่ใช้แค่การฝังเข็มอย่างเดียวด้วยแล้วนี่ถือว่าเขาเป็นปีศาจชัดๆ

“พี่สาวเก็บของได้เลยเราจะย้ายออกเลย”เธอพยักหน้า หลิงซินหยูมีของไม่มากกระเป๋าเธอมีแค่ใบเดียวจากนั้นเฉินหนานก็พาเธอมายังคอนโด แม้เธอจะเตรียมใจไว้บ้างแล้วแต่ก็รู้สึกว่าจะยังไม่พอ ก็ห้องที่เฉินหนานอยู่มันหรูหรามากเสียจนเธอจินตนาการไม่ถึงเลย ลูกของเธอเป็นคนเรียบร้อยมากจึงได้แต่กอดขาเธอแล้วมองไปที่เฉินหนาน เด็ดทั้งสองใช้นามสกุลแม่ผู้ชายชื่อว่าหลิงหยุนผู้หญิงชื่อหลิงซังซัง

“ให้ฉันอยู่ที่นี่หรือคะ”ตอนนี้คำพูดเธอเปลี่ยนไปชัดเจน

“ใช่แล้วครับพี่ไม่ต้องสุภาพกับผมก็ได้”

“ได้ยังไงคะ”เฉินหนานหัวเราะแล้วไม่เถียงกับเธอเรื่องนี้อีก

“พี่เลือกห้องแล้วกันนะผมต้องออกไปข้างนอกอีกส่วนเรื่ออาหารพี่จัดการได้ทั้งหมด”

“ได้คะ”ตอนนี้เวลาใกล้จะสิบเอ็ดโมงแล้วเฉินหนานต้องพาชิงถานไปสวนสนุก เฉินหนานมาถึงบ้านเขาอย่างรวดเร็วเมื่อมาถึงเฉินหนานก็เห็นรินนั่งรออยู่ในร้านแล้ว

“เธอไม่ทำงานหรือไง”เธอหันมายิ้มให้

“ได้ไงวันนี้วันเกิดน้องสาวทั้งทีฉันต้องไปด้วยอยู่แล้ว”

“แล้วเธอรู้ได้ไงเนี่ย”รินหัวเราะ

“นายลืมไปแล้วรึว่ายุคนี้มีโทรศัพท์”เฉินหนานเกากลหัวแล้วมองไปที่ชิงถาน

“งั้นเราไปกันเถอะ”แน่นอนว่ารินขับรถพาเขาไปชิงถานพูดไม่หยุดเธอดีใจมาก เมื่อมาถึงพนักงานต้อนรับผู้หญิงก็กล่าวต้อนรับพอเห็นว่าเป็นฟู่ริน พวกเธอก็ดูแลอย่างดีใครบ้างจะไม่รู้จักเธอ

เฉินหนานพาทั้งสองเล่นหลายอย่าง ม้าหมุน ชิงช้าสวรรค์ แล้วก็ที่เด็กๆนิยมมากๆคือบ้านผีสิง จากนั้นเมื่อตกเย็นก็กลับมาถึงบ้าน อันอันได้เตรียมเค้กให้เมื่อชิงถานเป่าเค้ก รินและเฉินหนานก็เอาของขวัญให้ ชิงถาน เธอดีใจมากกระโดดหอมแก้มเฉินหนานและริน พอเปิดกล่องของขวัญเท่านั้นชิงถามกระโดดร้อง

“เย้…พี่ชายพี่สาวดีที่หนึ่งเลย”

“ขอบคุณพี่เขาหรือยัง”อันอันเตือน

“ของคุณค่ะพี่ชายพี่ริน”เฉินหนานเอามือหยิกแก้มทั้งสองข้าเบาๆ

“เอาไว้ใช้เรียนนะ”เธอทำท่าจริงจัง

“รับทราบค่ะ”หลังจากนั้นรินก็กลับไปบ้านเธอเฉินหนานตัดสินใจนอนที่ร้าน พรุ่งนี้เขาต้องไปเขาชิงเหอมีหลายอย่างที่เขาต้องขจัดการรวมไปถึงเรื่องโรงเรียนด้วย

เมื่อยามเช้ามาถึงเฉินหนานโทรไปที่คอนโดแล้วบอกซินหยูว่าวันนี้เขาอาจเข้าไปตอนเย็น เอาเงินในลิ้นชักไปซื้อของใช้ส่วนตัว หลังจากนั้นไม่นานชิงเยว่และลิซ่าก็มาถึงบ้านเฉินหนาน เฉินหนานยิ้มออกมา

“เอาล่ะเอาไปกันเถอะ”จากนั้นทั้งสามตรงไปยังขิงเหอ เมื่อมาถึงฟู่หลงก็รออยู่แล้วเขายิ้มกว้าง

“นายมาได้สักทีนะแถมยังมีสาวสวยทั้งสองตามมาด้วย”เฉินหนานหัวเราะ จากนั้นฟู่หลงก็จับมือกับชองเยว่และลิซ่า

“ไม่คิดเลยว่าคุณจะยอมมาทำงานกับเขาได้”ฟู่หลงกล่าวหยอกล้อ

“ที่แรกฉันก็ลังเลค่ะแต่ก็ตอบตกลงในที่สุด”

“ฮ่าๆคุณคิดถูกแล้วเพื่อนผมคนนี้สุดยอดมาก”เฉินหนานทำหน้าป่วยๆ

“เราไปดูหินกันเถอะ”ฟู่หลงยิ้มจากนั้นก็นำทางไป ลิซ่ามองไปยังสิ่งก่อสร้างแล้วพบว่ามันใหญ่โตมาก

“นี่คือบริษัทเราหรือคะบอส”เฉินหนานยิ้ม

“ใช่แล้วถูกใจไหม”ลิซ่าตาโตมันไม่ใช่ใหญ่ธรรมดาแต่มันโคตรจะใหญ่

“มันสุดยอดมากค่ะบอส”เฉินหนานหัวเราะ

“ชิงเยว่เธอพาลิซ่าไปดูรอบๆแล้วกันนะว่าส่วนไหนควรใช้ทำอะไรบ้างพวกเธอจะได้จัดสรรได้อย่างเหมาะสม”

“ได้คะบอส”จากนั้นเฉินหนานก็ไปยังโกดังเก็บของ เมื่อเฉินหนานเข้ามาก็พบกับหินมิติขนาดเท่ากับรถเก๋งคันหนึ่ง เฉินหนานถึงกับตาโตแล้วลองส่งพลังวิญญาณเข้าไปเพื่อตรวจสอบเขาสัมผัสได้ถึงห้วงมิติอันกว้างใหญ่มากเฉินหนานยิ้มออกมาทันที ต้องบอกว่าแม้แต่ในแดนเซียนที่ใหญ่กว่าโลกเป็นพันๆเท่ายังหาหินมิติขนาดเท่าลูกลำไยยังยากเลย เฉินหนานยิ้มอย่างมีความสุข อย่างไรก็ตามเขาต้องมีพลังมากกว่านี้ถึงสร้างของมิติได้

“เยี่ยมมาก”

“มันคืออะไรงั้นหรือ”ฟู่หลงถาม

“มันเป็นแร่พิเศษน่ะมีแค่ฉันที่รู้วิธีใช้มัน”ฟู่หลงสนใจขึ้นมา

“มันใช้ทำอะไรล่ะ”

“มันตอบอยากไว้ฉันจะทำให้นายอันหนึ่งแล้วกันนะ”ฟู่หลงยิ้ม ที่จริงการจะใช้ของมิติได้ต้องมีพลังฉีหรือพลังวิญญาณจึงจะสามารถใช้งานมันได้ แต่เฉินหนานก็พอมีวิธีให้คนธรรมดาใช้มันได้อยู่เหมือนกัน

“ได้”เฉินหนานมีแผนแล้วเขาตั้งใจจะส่งมันไปให้ตระกูลเหลียนแปลรูปออกมาเป็นเครื่องประดับก่อนเขาค่อยลงอักขระมิติลงไป ที่จริงเขาหลอมเองก็ได้แต่มันจะมีรูปร่างธรรมดาเกินไปพูดง่ายๆมันไม่สวยงาม จากนั้นเฉินหนานก็คิดอะไรได้จึงถาม

“ห้องแลปเป็นไงบ้าง”ฟู่หลงพาไปดูทันที ตอนนี้มีหัวหน้าคนงานหลายส่วนมาเดินตามเขาหลายคน

“เหลือแค่ตกแต่งเท่านั้นอีกสองอาทิตย์น่าจะเรียบร้อยนะ”เฉินหนานยิ้มอย่างพอใจ

“เมื่อเข้าไปด้านในมันหรูหราและทันสมัยมากมากตอนนี้เริ่มมีการติดอุปกรณ์กลไกเข้าไปแล้วด้านหน้าก็มีต้นไม้มากองไว้เพื่อเตรียมตกแต่ง เฉินหนานพอใจมาก

“ดูเหมือนว่ามันจะเสร็จก่อนกำหนดนิดหน่อยนะ”ฟู่หลงยิ้ม

“เพราะวิธีของนายนั่นแหละทำให้บริษัทฉันดังเลยตอน”เฉินหนานยิ้ม

“ขอบใจนายมากนะ”เฉินหนานตบบ่าฟู่หลงทันที

“อ่อจริงสิโรงเรียนที่ใกล้ที่สุดยอดอยู่ตรงไหนไหน”

ฟู่หลง“ไม่ไกลมากนะมันอยู่ที่หมู่บ้านชิงเหอน่ะ”

“แล้วเส้นทางเป็นอย่างไรบ้างดีไหม”ฟู่หลงคิดก่อนตอบ

“เหมือนว่าเส้นทางได้รับการพัฒนาแล้วนะพอรู้ข่าวว่ามีบริษัทใหญ่มาสร้างที่หมู่บ้านทางหน่วยงานจึงได้มีการพัฒนาเส้นทางเข้าหมู่บ้านน่ะ”เฉินหนานยิ้มดูเหมือนว่าพวกเขาต้องการที่จะให้พนักงานเขาไปใช้เงินภายในหมู่บ้านของพวกเขาแน่นอนว่ากำลังซื้อของพนักงานบริษัทเขามีมากทีเดียว

“แล้วโรงเรียนมีคุณภาพไหม”ฟู่หลงแปลกใจเล็กน้อยที่เฉินหนานถามเรื่องโรงเรียน

“มันเป็นโรงเรียนธรรมดาน่ะมีอุปกรณ์พอใช้เท่านั้นที่นี้มันอยู่ห่างไกลจากตัวเมืองแล้วค่าเทอมที่ถูกมากอุปกรณ์การสอนจึงตามสภาพน่ะ”เฉินหนานคิดสักพัก

“ฉันอยากยกระดับการศึกษาของโรงเรียนนี้สักหน่อยต้องทำไงบ้าง”ฟู่หลงตาโต

“นายจะทำธุรกิจการศึกษางั้นหรือ”ฟู่หลงถาม

“ไม่ใช่แบบนั้นหรอกลูกพนักงานฉันต้องได้รับการศึกษาที่ดีก็เท่านั้น”ฟู่หลงโล่งใจ

“ปรึกษาแม่ฉันเลยแม่ฉันรับโครงการก่อสร้างโรงเรียนและมหาวิทยาลัยมาหลายแห่งน่าจะรู้เรื่องกว่าฉัน”เฉินหนานยิ้ม

“ได้งั้นฉันขอไปดูที่โรงเรียนก่อนว่าต้องพัฒนาทางด้านไหนบ้าง”

“งั้นตอนเย็นเราไปทานข้าวกัน”ฟู่หลงชวนเขา

“ได้สิร้านไหนล่ะ”

“ในหมู่บ้านนั่นแหละมีร้านดีๆอยู่”ฟู่หลงยิ้ม

“โอเค”ไม่นานชิงเยว่ก็กลับมาลิซ่านั้นไร้คำพูดไปเลย จะไม่ให้เธอตกใจได้ไงก็แค่ตึกบริษัทอย่างเดียวก็ห้าสิบชั้นแล้วนี่ยังไม่รวมโรงงานเครื่องดื่ม ห้องแลป และที่พักพนักงานกว่าแปดสิบชั้น

“บอสของเราจงเจริญ”ลิซ่าโห่ร้องออกมา จากนั้นเฉินหนานก็มีโทรศัพท์เขามาจากหลี่ชิงเหม่ย

“หลานหนานพรุ่งนี้น้ำหอมเปิดตัวแล้วนะโฆษณาตัวแรกออกวันนี้”เฉินหนานยิ้ม

“เร็วขนาดนี้เลย”

“เร็วอะไรนี่ช้าแล้วนะ”เฉินหนานหัวเราะ

“พรุ่งนี้ป้าให้อาหลันเอาน้ำหอมไปให้กล่องหนึ่งแล้วกัน”

“ตกลงครับป้า”จากนั้นทั้งสามก็ขับรถเขาไปในหมู่บ้านเพื่อตรวจสอบโรงเรียน…

#มาแล้วครับตอนนี้เขียนยากไปนิดเลยช้าหัวตันๆ#