“พี่ใหญ่ พี่ใหญ่ ฟื้นสิ ท่านพ่อท่านแม่ก็จากไปแล้ว หากท่านทิ้งพวกเราไปอีกคน พวกเราจะมีชีวิตอยู่ต่อไปได้อย่างไร ฮือ ฮือ ฮือ…”
เสียงร้องไห้ดังขึ้น ถังฉีรู้สึกรำคาญจนต้องลืมตาอย่างหมดความอดทน และโพล่งออกมาโดยไม่ลังเล “มีเื่อะไรกัน? นี่พวกเรายังไม่ถึงอีกเหรอ?”
เธอเห็นเด็กชายตัวน้อยสามคนที่มีใบหน้าแดงก่ำจากการร้องไห้ จากนั้นก็มองดูบ้านอิฐที่ว่างเปล่ามีเพียงกำแพงทั้งสี่ด้าน จิตใจของเธอพลันเต็มไปด้วยความสับสน
เธอกำลังเดินทางไปช่วยเหลือผู้ประสบภัยจากเหตุการณ์แผ่นดินไหวทางตอนใต้ของมณฑลเสฉวนพร้อมกับสิ่งของนับพันล้านชิ้นไม่ใช่หรือ?
แล้วที่นี่คือที่ไหน?
เด็กชายผอมแห้งทั้งสามคนนี้ ิัหุ้มกระดูก หน้าตาเหมือนกันทุกประการ แต่งกายด้วยเสื้อผ้าขาดรุ่งริ่ง พวกเขาเป็ใครกัน?
ขณะที่เธอพยายามจะลุกขึ้นนั่ง อาการเ็ปเฉียบพลันก็พลุ่งพล่านที่บริเวณหน้าผาก ความเ็ปนั้นรุนแรงจนถังฉีอดไม่ได้ที่จะสูดลมหายใจเข้าแรง ๆ จากนั้นภาพความทรงจำมากมายก็ถาโถมเข้ามาในหัวของเธอ
เมื่อเด็กชายทั้งสามเห็นว่าถังฉีฟื้นคืนสติแล้ว พวกเขาก็ร้องไห้ออกมาด้วยความดีใจ
เด็กชายที่อยู่ใกล้ที่สุดคว้าแขนของนางไว้พลางเอ่ยด้วยความปลื้มปีติ “พี่ใหญ่ โชคดีที่ท่านไม่เป็อะไร ไม่เช่นนั้นข้าคงไม่รู้ว่าจะทำเช่นไร”
“พี่ใหญ่ ท่านย่าและคนอื่น ๆ พาน้องห้าไปแล้ว ข้าได้ยินมาจากท่านอาสะใภ้สามว่าวันนี้พวกเขาจะขายน้องห้า ท่านควรรีบไปหาท่านปู่ท่านย่า หรือไม่ก็ไปหาผู้นำตระกูลและคนอื่น ๆ”
เด็กชายตัวเล็กสุดไม่พูดอะไร เพียงมองถังฉีอย่างใสซื่อ ััที่หน้าผากของนางด้วยความเห็นอกเห็นใจ จากนั้นปีนขึ้นไปบนเตียงและเอ่ยถาม “พี่ใหญ่ ท่านปวดหัวหรือ? หากท่านรู้สึกไม่สบายก็พักผ่อนเสียเถอะ ข้ากับพี่รองจะดูแลท่านเอง”
เพียงชั่วพริบตา ถังฉีก็สืบทอดความทรงจำทั้งหมด
เธอไม่อยากจะเชื่อ ทว่าความเ็ปที่หน้าผากทำให้เธอตระหนักได้ว่าทุกสิ่งเป็เื่จริง!
…เธอได้เดินทางย้อนเวลามาแล้วจริง ๆ!!!...
แต่นั่นไม่ใช่ประเด็น ประเด็นก็คือ มารดาของเ้าของร่างเดิมเสียชีวิตอยู่ตรงนี้!
ร่างเดิมเป็เพียงเด็กหญิงอายุสิบสามปี มีน้องชายสี่คนที่ต้องดูแล บิดาผู้ให้กำเนิดของนางถูกเกณฑ์ไปชายแดนเป็เวลาสองปีแล้วยังไม่กลับมา
ส่วนมารดา…ล่วงลับไปแล้ว ด้วยการผูกคอ
สาเหตุเป็เพราะสามีของนางไม่ได้กลับจากชายแดนเป็เวลาสองปี แต่นางกลับให้กำเนิดลูกน้อย นางจึงต้องทนทุกข์ทรมานกับคำครหาว่าร้ายจากสะใภ้คนอื่น ๆ และชาวบ้านจนทนไม่ไหว จึงต้องแขวนคอปลิดชีวิตเพื่อพิสูจน์ความบริสุทธิ์
ร่างของผู้เป็มารดายังอุ่นอยู่ ร่างนั้นนอนแน่นิ่งอยู่ในห้องโถงใหญ่เพื่อรอการฝัง ท่านปู่ ท่านย่าและคนอื่น ๆ ต่างบังคับเด็กหญิงขายน้องชายของตน โดยอ้างว่าเป็ลูกนอกสมรส ห้ามเก็บไว้ มิเช่นนั้นจะทำให้ชื่อเสียงของตระกูลถังเสื่อมเสีย
เด็กหญิงไม่ยอมและสาบานจะปกป้องน้องชายคนที่ห้าของนาง เช่นเดียวกับน้องชายอีกสามคน ในระหว่างการต่อสู้ นางถูกป้าสะใภ้ผลักอย่างแรงและศีรษะกระแทกกับมุมโต๊ะแปดเหลี่ยมจนสิ้นลม
หลังจากที่ถังฉีสืบทอดความทรงจำทั้งหมดจากร่างเดิม ความโกรธก็พลุ่งพล่านในใจของเธอในบัดดล
ปู่ย่าและสมาชิกในครอบครัวของร่างเดิมไร้มนุษยธรรมสิ้นดี!
พวกเขาบังคับให้มารดาของเด็กหญิงแขวนคอตัวเองเพื่อพิสูจน์ความบริสุทธิ์ แล้วพวกเขายัง้าอะไรอีก?
อย่างไรก็ตาม มารดาของเด็กหญิงอ่อนแอเกินไป แม้ว่านางจะไม่คิดถึงตัวเอง แต่นางก็ควรจะคิดถึงบุตรทั้งห้าที่อยู่ในวัยกำลังโตของนางบ้าง!
การตายของนางทำให้ลูก ๆ ตกเป็เป้าโจมตีของพวกผู้ใหญ่
ส่วนถังฉีเองก็เป็มะเร็งในชีวิตก่อน ก่อนที่เธอจะดับสูญ เธอขายทรัพย์สินทั้งหมดมูลค่าหลายพันล้านและแปลงเป็สิ่งของบรรเทาภัยพิบัติ เพื่อสนับสนุนพื้นที่ที่ได้รับความเดือดร้อน ้าทำสิ่งที่มีความหมายเป็ครั้งสุดท้าย
แต่แล้วเธอก็หลับไประหว่างทาง และจบลงด้วยการเดินทางย้อนเวลามายังแผ่นดินที่ไม่รู้จักแห่งนี้ กลายเป็เด็กหญิงอายุสิบสามในหมู่บ้านบนเขา
…ในเมื่อ์ให้โอกาสเธอได้มีชีวิตอีกครั้ง เธอจะทะนุถนอมชีวิตนี้และเพลิดเพลินไปกับทุกสิ่งที่เธอไม่เคยััมาก่อน!...
เด็กชายสามคนที่อยู่ตรงหน้าเป็พี่น้องแฝดของร่างเดิม
น้องชายคนที่สอง ถังซาน มีรูปร่างสูงโปร่งเหมือนถังอู่ผู้เป็บิดา เขาเป็เด็กที่มีจิตใจดี ทว่ามีข้อบกพร่องเพียงอย่างเดียวคือความหุนหันพลันแล่น
น้องชายคนที่สาม ถังสุ่ย เขามีสุขภาพที่ค่อนข้างอ่อนแอ บุคลิกเรียบร้อย และฉลาดมีไหวพริบที่สุดในบรรดาพี่น้อง
น้องชายคนที่สี่ ถังเฟิง มีรูปร่างเตี้ยกว่าเล็กน้อย สดใสร่าเริงและเ้าคารม คอยเติมเต็มความมีชีวิตชีวาให้ครอบครัวโดยแท้ ทว่าโศกนาฏกรรมที่ต้องพบเจออย่างต่อเนื่องทำให้จิตใจเด็กน้อยเต็มไปด้วยรอยแผล
นอกจากนี้ยังมีน้องชายตัวน้อย ถังเหอ เขาถูกคนในตระกูลพาตัวไป และไม่รู้ว่าเวลานี้จะเป็อย่างไรบ้าง
ถังซานเห็นพี่สาวมีท่าทีงุนงง เขาโบกมือโบกไม้อยู่เบื้องหน้า น้ำเสียงสั่นเครือ “พี่ใหญ่ ท่านเป็อะไรไป? อย่าทำให้ข้ากลัวสิ!”
ถังฉีพลันได้สติ นางปัดมือเขาออกและเอ่ยขึ้น “ข้าไม่เป็ไร แค่มึนหัวเล็กน้อยเพราะเพิ่งฟื้น”
ถังซานถอนหายใจด้วยความโล่งอก เขาลูบหน้าอกของตัวเองเบา ๆ “ท่านทำให้ข้ากลัวแทบตาย ข้านึกว่าหัวของท่านกระแทกจนกลายเป็คนเสียสติไปเสียแล้ว”
ถังฉีกลอกตาใส่น้องชายคนรองที่โง่งมของนางและตัดสินใจอย่างเด็ดขาด “น้องรอง ไปหาผู้นำตระกูลและบ้านผู้นำหมู่บ้าน ขอให้พวกเขาไปที่บ้านท่านปู่ท่านย่า น้องสาม เ้าวิ่งเร็ว ไปที่บ้านท่านตาท่านยายที่อยู่หมู่บ้านข้าง ๆ และขอให้พวกเขาพาคนมาด้วย น้องสี่ เ้าไปที่บ้านท่านปู่กับข้า ขัดขวางพวกเขาไว้”
ด้วยเหตุผลบางประการ แฝดสามต่างรู้สึกแบบเดียวกัน
…แววตาของพี่สาวคนโตดูเหมือนเปลี่ยนไปเป็คนอื่น!
ทว่าเื่เร่งด่วนในตอนนี้คือการนำน้องห้าของพวกเขากลับมา เขาเป็บุตรชายของท่านพ่อและท่านแม่ หาใช่ลูกนอกสมรสอย่างที่ท่านปู่ท่านย่ากล่าวหา
เด็ก ๆ แบ่งหน้าที่กันอย่างชัดเจน พวกเขามุ่งหน้าไปยังจุดหมายที่ต่างกันด้วยความรีบเร่ง
ถังฉีและน้องชายของนาง ถังเฟิง รีบรุดไปยังบ้านตระกูลถังที่เพิ่งสร้างขึ้นใหม่ ระหว่างทาง นางสำรวจความทรงจำของร่างเดิมไปด้วย โดยกลัวว่านางอาจจะทำอะไรผิดพลาดและกลายเป็จุดสนใจ
สุดท้ายแล้ว นี่คือตระกูลศักดินาที่ไม่มีใครรู้จัก และในหมู่บ้านบนูเาที่ห่างไกลแห่งนี้ ผู้คนต่างหวาดกลัวิญญาและภูตผีมากที่สุด
หากนางไม่ทำตัวให้เหมือนกับเด็กผู้หญิง นางอาจถูกเผาทั้งเป็ในฐานะแม่มด ซึ่งถือเป็เื่น่าเสียดายสำหรับโอกาสครั้งที่สองในชีวิตที่์ประทานให้
ถังเฟิงติดตามถังฉีไปติด ๆ ใช้เวลาเพียงหนึ่งถ้วยชาพวกเขาก็มาถึงบ้านตระกูลถัง ทันเวลาที่จะได้เห็นป้าสะใภ้ใหญ่ เสี่ยวฉินต้อนรับคนที่แต่งตัวคล้ายแม่สื่อ
ถังฉีและน้องชายเร่งฝีเท้าแล้วตรงไปที่ประตู เมื่อเห็นกองฟืนอยู่ด้านข้าง นางจึงหยิบไม้ท่อนหนาขึ้นมาแล้วเดินเข้าไปในลานพร้อมกับสายลมแรง จากนั้นก็มุ่งหน้าไปยังห้องโถงใหญ่
ร่างบอบบางและเล็กกะทัดรัดของเด็กหญิงยืนอยู่ที่ประตูห้องโถงใหญ่ จ้องมองทุกคนที่อยู่ข้างในด้วยความกรุ่นโกรธ
ผู้ที่นั่งอยู่หัวโต๊ะคือถังต้าสี่และภรรยา นางฉิน ทางซ้ายมือคือถังเหวินและภรรยา นางเสี่ยวฉิน ถัดออกไปคือถังเฉวียนและภรรยา นางเหลียง ซึ่งอุ้มทารกน้อย ถังเหออยู่ในอ้อมแขน
ด้านขวาคือหวังเซียนกู แม่สื่อชื่อดัง หวังเซียนกูช่วยเหลือผู้คนในการจับคู่ บนใบหน้าของนางมีไฝแม่สื่อที่โดดเด่น
นอกจากจะเป็แม่สื่อแล้ว นางยังเป็คนคอยจัดหาเด็กและบ่าวรับใช้ มีเส้นสายในการค้าขายมากทีเดียว ผู้คนในหมู่บ้านมักจะไปหานางเพื่อขายลูก ๆ ของตนเอง
ถังฉีมองหวังเซียนกู เห็นใบหน้าของอีกฝ่ายถูกปกคลุมไปด้วยพลังงานสีดำ ซึ่งเป็สัญญาณของความโชคร้ายที่กำลังจะเกิดขึ้น
นางรู้สึกยินดีอยู่ลึก ๆ!
์ช่างเมตตานางจริง ๆ!
ไม่คิดเลยว่าหลังจากเดินทางย้อนเวลามา นางจะยังมีความสามารถพิเศษ ‘เนตร์’ ติดตัวมาจากชีวิตก่อนด้วย
‘เนตร์’ เป็ความสามารถพิเศษที่ทำให้นางมองเห็นโชคลาภและโชคร้ายของผู้คน
ส่วนเื่ที่นางได้ความสามารถพิเศษนี้มาอย่างไรนางเองก็ไม่รู้จริง ๆ ในชีวิตก่อน นางจะมองเห็นได้ว่าผู้ที่มีพลังงานสีดำกำลังจะมีโชคร้าย และผู้ที่มีพลังงานสีแดงกำลังจะมีโชคลาภ
แม้จะข้ามภพมาแล้ว ความสามารถพิเศษก็ยังติดตัวนางมาด้วย ดีจริง ๆ!
นางเอ่ยขึ้นโดยไม่เกรงกลัว “ถ้าพวกท่านกล้าขายน้องห้าละก็ วันนี้ ข้าจะทำให้พวกท่านทุกคนเข้าคุก!” เมื่อพูดจบ เด็กหญิงก็มองหวังเซียนกูด้วยรอยยิ้มเย้ยหยันและเ็า
“ท่านป้าหวัง ข้าขอแนะนำว่าท่านควรจะรีบกลับบ้านไปให้เร็ว ไม่เช่นนั้น ท่านจะถูกรายล้อมด้วยหายนะที่ไม่อาจรอดพ้น!”
“เด็กน้อย เ้านี่ปากคอเราะรายเสียเหลือเกิน น่าเสียดายที่ไม่มีใครมาขัดขวางหวังเซียนกูผู้นี้ไม่ให้ซื้อคนที่้าได้”
หวังเซียนกูเคยผ่านประสบการณ์มามากมายจึงดูถูกความกล้าหาญของถังฉี นางหันไปหาถังต้าสี่ “ท่านถัง ข้าให้ราคาเพียงหนึ่งหรือสองตำลึงเงินเท่านั้น หากท่านตกลง เงินนี่ก็จะเป็ของท่าน และข้าจะรับตัวเด็กไป”
****************************
139
