บทที่ 43
[โกลด์ไวร์เวิร์น ทำการกลืนกินแก่นผลึกมังกร บรรลุเงื่อนไข เริ่มต้นการวิวัฒนาการ อันตราย]
ประโยคสั้นๆง่ายๆแต่เอเลนกลับไม่เข้าใจความหมายแต่อย่างไรก็ดีความเปลี่ยนแปลงได้เกิดขึ้นไปแล้ว โกลด์ไวร์เวิร์นได้ทรุดตัวลงผิวหนังของมันซีดขาวลงราวกับมันกำลังจะตายแต่พลังเวทย์ที่ปลดปล่อยออกมานั้นเรียกได้ว่าภัยพิภัติขนาดย่อม
ย้อนเวลากลับไปหลายเดือนมันถูกคาริเอ็นจับตัวมาอย่างไม่ยินยอมพร้อมใจทั้งยังถูกยัดเยียดผนึกศักดิ์สิทธิ์ที่ถูกดัดแปลงผ่านพิธีกรรมหลายอย่างจนในที่สุดมันก็ถูกทำให้ยอมสิโรราบ
แต่สิ่งที่คาริเอ็นมื่ทันคาดคิดก็เกิดขึ้นเมื่ออยู่มาวันหนึ่งจิตสำนึกของมันก็ได้เกิดการตื่นรู้ขึ้นมาแต่มันก็ฉลาดพอที่จังไม่แข็งข้อกับคาริเอ็นในตอนนี้แม้มันจะสามารถทำลายพันธนาการออกมาได้แต่ไม่มันก็คาริเอ็นจะต้องบาดเจ็บและสูญเสีย
มันรอยคอยการทวงคืนอิสระภาพอย่างเยือกเย็นจนกระทั่งโอกาสทองมาถึงเมื่อเด็กหนุ่มผมดำได้สั่งให้ภูติสามตนแยกมันออกมาจากการต่อสู้และเมื่อคาริเอ็นถูกตัดขาดจากมันด้วยดินแดนจินตภาพมันจึงเลือกสู้พลางหนีพลางเพื่อออมกำลังเพื่อรอคอยโอกาส
สิ่งที่มันเฝ้ารอมาตลอดก็คือการได้กลืนกินแก่นผลึกมังกรที่ประดับอยู่บนไม้เท้าเศียรมังกร โกลด์ไวร์เวิร์นเข้าใจได้โดยสัญชาติญาณว่าหากมันกลืนกินซากสังขารของสิ่งมีชีวิตประเภทเดียวกันแต่มีลำดับชั้นสูงกว่าจะเป็นการกระตุ้นให้เกิดการวิวัฒนาการ
อย่างไรก็ดีการกลืนกลินเพียงซ่ากสังขารอย่างเดียวยังไม่เพียงพอที่จะกระตุ้นให้เกิดการพัฒนา เมื่อมีปัจจัยแล้วสิ่งต่อมาที่มันต้องการก็คือสารอาหารพลังเวทย์ขอิองจอมเวทย์ชราที่กำลังบาดเจ็บคือตัวเลือกชั้นดีของมันนั่นจึงเป็นเหตุว่าทำไมมันจึงกลืนกินคาริเอ็นเข้าไปด้วย
ผิวกายที่ซีดเซียวลงไม่ใช่เพราะว่ามันกำลังอ่อนแอ สิ่งเหล่านั้นได้กลายเป็นแค่ภาชนะชั่วคราวร่างใหม่ของมันกำลังก่อกำเนิดภายใต้ร่างกายเก่านี้ เอเลนก็ไม่ได้นิ่งนอนใจคิดรอให้โกลด์ไวร์เวิร์นเสร็จสิ้นการวิวัฒนาการการลำพังแค่พลังเวทย์ที่ปลดออกมาราวประกาศศักดานี่ก็มากเกินจินตาการแล้ว
แกร้งง!
“อะไรกัน!”
เด็กหนุ่มอุทานเมื่อแทงหอกใส่ร่างไวร์เวิร์นปรากฏว่าผิวหนังที่พอจะแทงด้วยอาวุธที่มีตอนนี้กลับแข็งแกร่งจนถูกสะท้อนความเสียหายออกมาจนหมดเอเลนพลันมีสีหน้าดำมืดลงก่อนจะกระหน่ำโจมตีด้วยทุกสิ่งที่มี หอก ดาบ กระบี่และอาวุธมากมายไม่สามารถสร้างได้แม้แต่รอยขีดข่วยยิ่งพลังเวทมนต์ของไวร์เวิร์นททวีเข้มข้นเอเลนยิ่งร้อนใจ
ยิ่งลงมือกระบวนท่าของเอเลนยิ่งทวีความดุร้ายจิตสังหารเพิ่มพูนเป็นเงาตามตัวราวกับคนคลั่งแต่สติของเขายังคงอยู่ครบถ้วนแต่ทว่าน่าเสียดายทุกๆการลงมือขเงขาจะมีเสียงของโลกดังขึ้นมาเสมอ
[เป้าหมายกำลังอยู่ในขั้นตอนการวิวัฒนาการ ไม่สามารถโจมตีได้]
“หุบปาก”
[เป้าหมายกำลังอยู่ในขั้นตอนการวิวัฒนาการ ไม่สามารถโจมตีได้]
“ก็บอกให้หุบปาก”
[เป้าหมายกำลังอยู่ในขั้นตอนการวิวัฒนาการ ไม่สามารถโจมตีได้]
“บัดซบเอ้ย”
เอเลนสบถอย่างหงุดหงิดกาอนจะหยุดโจมตีเขาถอยไปสิบก้าวก่อนจะนั่งลงดื่มน้ำยาฟื้นฟูพลังพร้อมกับเตรียมตัวให้อยู่ในสภาพพร้อมที่สุด หมู่บ้านเบรูอินยังไม่พร้อมสำหรับการอพยพเขาจึงต้องรับหน้าที่ถ่วงเวลาเท่านั้นและเขาจะไม่ล้มเหลว
ผ่านไปหลายนาทีผิวหนังที่ซีดขาวเริ่มปริแตกพลังเวทย์ที่มหาศาลที่ตกค้างอยู่ในบรรยากาศถูกดูดกลับเข้าไปในรอยแตกเพื่อสูบกลืนอย่างหิวกระหายตรงกันข้ามกับจิตสังหารอันน่าขนลุกเสียดแทงผิวหนังจนเจ็บแปลบ สัญชาติญาณของเอเลนตื่นตัวจนึขีดสุด
วิ้ง
ทันใดนั้นเองแสงสว่างได้ลอดออกมาจากผิวหนังที่ปริแตกจนโลกรอบด้านกลายเป็นมืดมิดไปชั่วขณะ มวลอากาศบิดเบี้ยวเช่นเดียวกัรอยร้าวบนร่างของโกลด์ไวร์เวิร์นที่เพิ่มขึ้นก่อนที่สุดท้ายแล้วอะไรบางอย่างได้พุ่งทะลวงออกมาจากสิ่งที่เคยเป็นร่างกายของโกลด์ไวร์เวิร์น
แสงสว่างเจิดจ้าท่ามกลางโลกที่มืดมิดจนเอเลนอดไม่ได้ที่จะเอามือบดบังและเมื่อแสงสว่างเบาบางลงร่างใหม่ของโกลด์ไวร์เวิร์นก็ปรากฏสู่สายตาของเด็กหนุ่ม
ร่างใหม่ของโกลด์ไวร์เวิร์นแตกต่างจากร่างดั้งเดิมไปมาก จากที่มีความคล้ยสิ่งมีชีวิตประเภทสัตว์เลื้อยคลานอย่างกิ้งก่าที่มีขาหน้าและปีกรวมเป็นอวัยวะส่วนเดียวกันกลับกลายเป็นสิ่งมชีวิตที่มีลำตัวยาวร่วมร้อยเมตรขาหน้าและหลังหดสั้นลงจนไม่คิดว่าจะสามารถใช้ในการเดินหรือโจมตี ขาหน้าทั้งสองข้างถือลูกแก้วไว้ข้างละหนึ่งลูก
ผิวกายอันอ่อนนุ่มถูกแทนที่ด้วยเกร็ดสีทองเงาวับราวกับทองคำ เขากวางสองกิ่งโผล่ออกมาจากกะโหลกศีรษะเลื้อยอ้อมไปด้านหลัง ดวงตาของสัตว์ร้ายถูปกคลุมไว้ด้วยขนสีขาวหนาและต่อให้ไม่มีปีกอสูรกายตนนี้กลับสามารถลอยอยู่กลางท้องฟ้าได้ด้วยเมฆบางๆที่ลอยอยู่รอบตัว
เสียงของโลกดังขึ้น
[โกลด์ไวร์เวิร์น ดูดซับแก่นผลึกจนถึงขีดจำกัด บรรลุเงื่อนไขการวิวัฒนาการ]
[โกลด์ไวร์เวิร์น บะลุเงื่อนไขการวิวัฒนาการด้วยวิธีการพิเศษ เผ่าพันธุ์ถูกยกระดับเป็น มังกร ค่าสถานะทั้งหมดถูกปรับให้สมดุล ทักษะเผ่าพันธ์ไวร์เวิร์นถูกลบ]
[มังกรทุกตนจะต้องได้รับชื่อ โกลด์ไวร์เวิร์น ได้รับนามใหม่กลายเป็น มังกรเมฆาทอง ทันดร้า]
[มังกรเมฆาทอง ทันดร้า ได้รับ ภูมิปัญญาแห่งมังกร]
[สายพันธ์ของ ทันดร้า คือ มังกรทรราชย์ หากถูกสังหารจะไม่นับการตายนี้ว่าเป็นการสร้างความแค้นต่อเผ่ามังกรขอเพียงท่านสามารถนำแก่นผลึกมังกรของมังกรสามเศียรไทรแองกูล่ากลับไปส่งยังนครามังกรได้เผ่ามังกรจะตอบแทนท่านอย่างงาม]
มังกรเมฆาทอง ทันดร้า
เผ่าพันธุ์ มังกร สายพันธุ์ มังกรทรราชย์
เลเวล 150
พลังชีวิต 2,140,000 / 2,140,000
มานา 601,070 / 601,070
พละกำลัง 3550
ความว่องไว 2010
สติปัญญา 3013
ความอดทน 4450
แม้จะถูกยกระดับห้เป็นมังกรแต่ทันด้าก็ไม่อาจกลับไปยังนครามังกรได้เนื่องจากตัวมันได้ฝ่าฝืนข้อห้ามร้ายแรงที่บัญญัติขึ้นในเผ่ามังกร ตามปกติแล้วสิ่งมีชีวิตเชื้อสายมังกรทั้งหลายหากต้องการวิวัฒนาการเป็นมังกรสามารถทำได้สามวิธีหนึ่งคือฝึกฝนจนแข็งแกร่งพอจะยกระดับกลายเป็นมังกรด้วยตัวเองหรืออีกวิธีคือการได้รับเลือดมังกรจากมังกรอาวุโสโดยตรง
ส่วนวิธีการสุดท้ายถือว่าเป็นวิธีการต้องห้ามนั่นก็คือวิธีที่ทันดร้าใช้นั่นคือการดูดกลืนแก่นผลึกมังกรที่ได้รับจากการแย่งชิงจากมังกรโดยตรง วิธีการนี้เท่ากับว่าช่วงชิงพลังของมังกรตนนั้นมาโดยตรงแต่ทุนดร้าไม่ใช่มังกรมาก่อนมันจึงใช้พลังของแก่นผลึกมังกรได้ไม่เต็มที่ทำให้เสียงของโลกประกาศว่าดูดซับแก่นผลึกจนถึงขีดจำกัด แทนที่จะเป็น ดูดกลืนโดยสมบูรณ์
อย่างไรก็ดีกฎที่ห้ามการช่วงชิงแก่นผลึกมังกรเป็นกฎที่ตั้งกันเองปากเปล่าโดยมังกรในนครามังกรเท่านั้น ไวร์เวิร์นที่ถึงจะฉลาดแต่ก็เป็นมอนสเตอร์สติปัญญาต่ำย่อมไม่เลือกวิธีการอยู่แล้ว นับจากวันนี้แม้มันจะไม่มีทางกลับไปยังนครามังกรและมีโอกาสที่มันจะถูกมังกรตนอื่นไล่ล่าแต่นั่นไม่นับว่าเป็นปัญหาเลยแม้แต่น้อย
มังกรเป็นเผ่าพันธุ์ที่ดำรงอยู่มาตั้งแต่ยุคแห่งความโกลาหลเป็นหนึ่งในสิ่งมีชีวิตที่อยู่ในยอดพิรามิดของห่วงโซ่อาหารภูมิปัญญาของมันย่อมไม่ธรรมดา มังกรทุกตนจะได้รับภูมิปัญญาแห่งมังกรซึ่งเปรียบได้ดั่งห้องสมุดของมังกรเพื่อใช้สำหรับสืบค้นเรื่องราวในอดีตจึงไม่แปลกเลยที่แม้ทันดร้าจะเป็นมังกรเกิดใหม่แต่กลับสามารถใช้ทักษะเผ่าพันธ์ได้อย่างเชี่ยวชาญ
เนื่องจากสูบกลืนพี่น้องร่วมสายพันธ์ มังกรทรราชรย์จะแข็งแกร่งกว่ามังกรแรกกำเนิดเล็กน้อยและหากมีชีวิตที่ยืนยาว ภูมิปัญญาแห่งมังกรจะเปลี่ยนพวกมันให้เป็นยิ่งกว่าสัตว์ประหลาดนั่นจึงเป็นเหตุว่าทำไมมังกรสายพันธ์อื่นๆถึงได้จงเกลียดจงชังมังกรทรราชย์และจะไม่ปล่อยให้มังกรสายพันธ์นี้เติบโตขึ้นมาอยู่ในระดับสูงเด็ดขาด
ลูกแก้วที่กำอยู่ในมือทั้งสองของแท้จริงคือแก่นผลึกมังกรของมังกรสามเศียรและของตัวมันเอง หากไม่นับเรื่องที่ทันดร้ากลายเป็นมังกรทรราชย์สายพันธ์แท้จริงที่ใกล้เคียงกับรูปลักษณ์ในตอนนี้ที่สุดคือริว ซึ่งเป็นมังกรไร้ปีกชนิดหนึ่งที่สามารถแหวกว่ายไปบนท้องฟ้าได้โดยใช้พลังเวทย์ประคองร่างกาย
ทันดร้าสูดลมหายใจเข้าเต็มปอดความเจ็บปวดจากบาดแผลสลายไปสิ้นแทนที่ด้วยพลังที่มันไม่เคยจินตนาการถึงมาก่อน พลังมหาศาลที่ร่างกายเก่าเทียบไม่ได้ไหนจะภูมิความรู้ของมังกรที่สืบทอดมาทางสายเลือด ดวงตาสัตว์ร้ายสอดส่ายไปมาก่อนที่จะหยุดลงที่ร่างของมนุษย์ผู้หนึ่ง
มันผู้นี้เป็นเจ้านายของภูติมากถึงสี่ชนิดทั้งยังภูติระดับกลางที่หาได้ยากทุกตนหนึ่งตนติดตามเจ้ามนุษย์เข้าไปต่อสู้กับเจ้านายเก่าของมัน ส่วนอีกสามถูกสั่งให้มากรุ้มรุมมันจนต้องหนีเยี่ยงสุนัขหนี้อัปยศนี้จะต้องถูกสะสางและมันก็ได้รับพลังมาไว้ในกำมือ
ก๊าซซซซซซ
ทันดร้าเปล่งเสียงคำรามอย่างดุร้ายที่แฝงไปด้วยพลังเวทมนต์จนสั่นสะเทือน เอเลนอดไม่ได้ที่จะผนึกพลังป้องกันร่างกายพร้อมใช้หอกต่างไม้ค่ำเพื่อป้องกันไม่ให้ตนเองปลิวไปตามแรงลม ทันดร้ามีเจตนาฆ่าฟันชัดเจนและเขาก็ยินดีที่จะเป็นคู่มือให้
มังกรทรราชย์ไม่คิดจะออมมือแม้แต่น้อยหลังจากเปล่งเสียงคำรามเสร็จดวงตาของมันก็ส่องแสงสีเหลืองทองก่อนที่มันจะพ่นลำแสงสีทองขึ้นไปบนท้องฟ้า ลำแสงจมหายไปในหมู่เมฆขาวก่อนที่จะเปลี่ยนมันเป็นเมฆสีดำ ท้องฟ้าเริ่มกรีดร้องโหยหวนพร้อมกับสายฝนที่โปรยปราย
ฝนเม็ดหนึ่งหล่นลงบนใบหน้าของเด็กหนุ่มเอเลนสัมผัสได้ถึงพลังเวทมนต์ที่แฝงมากับฝน และไม่ใช่แค่ฝนเท่านั้นราวกับว่าพลังเวทมนต์ธรรมชาติได้ถูกปนเปื้อนไปด้วยพลังเวทมนต์อีกสายหนึ่งรูปแบบการใช้เวทมนต์ชนิดนี้คุ้นหน้าคุ้นตาเขาเป็นอย่างมาก
อาณาเขตรังมังกร ทุ่งเมฆาอัสนี
ครืนนน
[ท่านกำลังตกอยู่ภายใต้อาณาเขตรังมังกร ไม่สามารถหลบหนีได้จนกว่าอาณาเขตจะสลายไป]
“ฟังแล้วอุ่นใจขึ้นเยอะ”
เด็กหนุ่มบ่นอุบหากเขาเป็นสายผู้ใช้พลังภายนอกเขาคงประสบปัญหาไม่สามารถใช้พลังได้ดั่งใจไปแล้ว เพราะอาณาเขตรังมังกรทุ่งเมฆาอัสนีนั้นเป็นเวทมนต์ที่จะสร้างเขตแดนแบบปิดเหมือนกันกับดินแดนจินตภาพต่างกันตรงที่ดินแดนจินตภาพจะเป็นการล่ากคู่ต่อสู้เข้าไปในสนามรบที่ผู้ร่ายได้เปรียบ
อาณาเขตรังมังกรทุ่งเมฆาอัสนีเป็นเขตแดนที่เปลี่ยนสภาพแวดล้อมที่มีอยู่จริงให้กลายเป็นรังของมังกรด้วยการแฝงพลังเวทมนต์ของตนเองเข้าไปในห้วงอากาศเพื่อเพิ่มพลังโจมตีธาตุสายฟ้า เพิ่มระยะเวลาแสดงผลทักษะ และเผาผลาญพลังเวทมนต์ในอากาศ(ที่ไม่ใช่พลังเวทย์ของทันดร้า)
ทะเลอัสนีพิโรธ
[ทุก 30 วินาทีจะมีการสุ่มปล่อยสายฟ้าลงมา มีผลทั้งอาณาเขตรังมังกร]
ไวเท่าความคิดก้อนเมฆสีดำที่บดบังดวงตะวันเริ่มปลดปล่อยฟ้าผ่าออกมาเป้าหมายของมันคือเอเลนอย่างไม่ต้องสงสัย เด็กหนุ่มพลันรู้สึกหนาววูบรีบเคลื่อนร่างหลบพลังมหาศาลที่ตกลงมากระแทกจุดที่เอเลนเคยอยู่จนกลายเป็นหลุมลึกเป็นการโจมตีรวดเร็วตามแบบฉบับของผู้ใช้พลังสายฟ้าทั้งยังรุนแรงจะแม้แต่เศษพลังที่แฝงมากับแรงระเบิดยังลดพลังชีวิตของเขาลงได้เล็กน้อยเอเลนสาบานได้เต็มปากว่าเขาเห็นมันแสยะยิ้ม
“ไอ้ตัวโรคจิต”
เอเลนพึมพำก่อนจะกำหนดจิตเพื่อเรียกภูติอีกสามตนที่อยู่ไกลออกไปให้กลับมา ข้อดีของเผ่าพันภูติคือพวกเขาสามารถไปมาได้แทบทุกที่ตามที่ใจปรารถนาขอเพียงเอเลนส่งสัญญาณเท่านั้นพวกเขาก็พร้อมจะปรากฏตัว
สภาพของโนม สลามันเดอร์และคาไมทาจินั้นไม่ค่อยสู้ดีนักแม้จะเป็นการต่อสู้แบบสามรุมหนึ่งแต่ก็ไม่ง่ายเลยที่จะพัวพันสิ่งมีชีวิตระดับล่างขั้นสูงสุดอย่างไวร์เวิร์นเอาไว้ได้โดยไม่ได้รับบาดแผล แม้กายที่เอเลนกำลังเห็นจะกายวิญญาณไม่ใช่กายเนื้อแต่เมื่อเห็นคราบทมมอมแมมและร่องรอยฉีกขาดตามร่างกายของพวกเขาเอเลนก็อดที่จะเจ็บปวดใจไม่ได้
ประกอบกับสีหน้าของทั้งสามที่แสดงความสำนึกผิดออกมาอย่างชัดเจนที่สุดท้ายแล้วโกลด์ไวร์เวิร์นยังคงมีชีวิตอยู่จนเรื่องราวเลยเถิดมาขนาดนี้
“พวกเค้าขอโทษ”
โนมเป็นตัวแทนกล่าวคำขอโทษออกมา ใบหน้าน่ารักราวกับตุ๊กตาพลันมีน้ำตาซึมออกมาเห็นแล้วก็อดสงสารไม่ได้ เอเลนยิ้มอย่างอ่อนโยนก่อนจะพูดปลุกปลอบใจ
“ไม่ต้องโทษตัวหรอก พวกนายทำได้ดีแล้วกลับมาเถอะ”
ทั้งสามพยักหน้าก่อนจะสลายกลายเป็นแสงให้เข้าไปในดวงตามหาภูติที่ฝังรวมเป็นหนึ่งเดียวกับดวงตาของเด็กหนุ่มที่จริงเอเลนทราบอยู่แล้วว่าดวงตามหาภูติสามารถใช้เป็นบ้านให้พวกภูติในอาณัติได้พักผ่อนแต่เขาไม่เคยจะส่งพวกภูติเข้าไปในนั้นเลยซักครั้งเพราะไม่อยากจำกัดอิสระของพวกภูติ
ร่างของคามิทาชิเกาะอยู่บนไหล่ของเด็กหนุ่มอย่างเงียบงันมันรู้ดีว่าเวลานี้ยังไม่เหมาะที่จะพูดอะไรดวงตาทั้งสองประสานมองไปยังร่างของมังกรสีทองที่กำลังลอยเด่นอยู่บนท้องฟ้าที่มีฉากหลังเป็นทุ่งสายฟ้าสีทมิฬ
นี่เป็นครั้งแรกที่เขาได้ต่อสู้กับสิ่งมีชีวิตทรงปัญญาระดับสูงที่แม้แต่โกเล็มศิลาพิสุทธิ์ก็ไม่อาจมอบความรู้สึกที่น่าหวาดหวั่นขนาดนี้ให้ได้ ดวงตาสีทับทิมทอประกายแม้ค่าสถานะโดยรวมของเอเลนจะต่ำกว่าแต่เขายังได้เปรียบในเรื่องของความว่องไวเขาต้องใช้จุดนี้เป็นข้อได้เปรียบ
“มา ควินดีล”
เอเลนส่งเสียงเบาๆหอกสีขาวปรากฏขึ้นในมืออีกครั้ง เด็กหนุ่มเลิกคิ้วด้วยความประหลาดใจเมื่อควินดีลกำลังสั่นในแบที่ไม่เคยปรากฏมาก่อนทั้งยังส่งผ่านความรู้สึกเข้ามาในห้วงสำนึกของเขาโดยตรง เอเลนสามารถแปรกควมรู้สึกของมันได้ด้วยคำคำเดียว
หวาดกลัว
ควินดีลกำลังหวาดกลัวไม่ใช่เพราะศัตรูมีพลังมากกว่าที่เคยแต่เป็นเพราะศัตรูมีวรรณะสูงกว่า มังกรและไวร์เวิร์นจัดเป็นสิ่งมีชีวิตสายพันธุ์เดียวกันแน่นอนว่ามังกรย่อมมีลำดับชั้นสูงกว่า ทันดร้าสัมผัสได้ถึงแก่นผลึกมังกรที่ฝังอยู่ในควินดีลจึงได้ส่งเสียงคำรามต่ำๆ
[มังกรเมฆาทองทันดร้าแสดงให้เห็นถึงอำนาจมังกรพลังที่มองไม่เห็นผ่านแก่นผลึกมังกรค่าสถานะของยุทธภัณฑ์ทุกชิ้นที่ถูกสร้างโดยมีแก่นผลึกมังกรเป็นส่วนประกอบจะถูกลดพลังลงเหลือสามในสี่ส่วน]
“แบบนี้ก็ได้ด้วยเหรอ”
เอเลนประหลาดใจเป็นอย่างยิ่งเมื่อควินดีลที่เคยมีสีขาวผ่องกลับมัวหมองลงอย่างเห็นได้ชัดเมื่อตรวจดูสถานะพบว่าค่าความสามารถโดยรวมนั้นลดลงจริงๆทั้งพลังโจมตีและค่าความสามารถพิเศษ ไม่คิดเลยว่าวัสดุระดับสูงอย่างแก่นผลึกมังกรจะมีข้อเสียแบบนี้ด้วย ที่ตลกร้ายคือไม่ว่าจะมองยังไงควินดีลก็คืออาวุธที่มีเอาไว้ต่อต้อนมังกรโดยเฉพาะแต่กลับหวาดกลัวมังกรซะเอง
เด็กหนุ่มส่ายหน้าอย่างจนใจได้แต่ฝืนควงหอกสีขาวที่มีน้ำหนักเพิ่มขึ้นจากการทที่มันหวาดกลัวมังกร ดูท่าถ้าหากเขาคิดจะล่ามังกรคงต้องรีบทำให้ควินดีลอยู่ในร่างสมูรณ์โดยเร็ว
“ได้แค่ไหนก็แค่นั้น ไปกันเถอะ”
เอเลนจำใจใช้ควินดีลต่อไปเพราะต่อให้เอาอาวุธรองอย่างดาบหนักสองคมแรงค์ B ก็ไม่อาจเทียบพลังโจมตีได้กับควินดีลในสภาพที่ถูกลดพลัง
เอเลนถีบเท้าส่งตัวเองขึ้นไปบนอากาศร่างกายวูบไหวประหนึ่งภูติผีจนแม้แต่มังกรอัสนีที่ขึ้นชื่นเรื่องความว่องไวก็ไม่อาจมองตามความเร็วนั้นทัน ทันดร้าหรี่ตาลงก่อนที่จะใช้พลังเวทย์เสกลูกแก้วสีเหลืองออกมาหลายสิบลูก
แก้วมณีสายฟ้า
เปรี้ยะ!
เมื่อเอเลนเข้ามาใกล้ในระยะสิบเมตรลูกแก้วสายฟ้าพลันมีปฏิกิริยาเมื่อเอเลนเลื่อนตัวผ่านช่องว่างระหว่างลูกแก้วสี่เม็ด ตอนนั้นเองลูกแก้วทั้งสี่พลันส่องแสงก่อนจะปลดปล่อยการโจมตีวงกว้างออกมา แต่เอเลนก็คาดเอาไว้แอยู่แล้วจึงไม่แสดงอาการลนลานแต่ยอมเสียเวลาแทงออกไปสี่ครั้งด้วยความเร็วประดุจสายฟ้าฟาด
ลูกแก้วสี่ลูกระเบิดแทบจะในเวลาเดียวกันภาพลำตัวของมังกรปรากฏสู่สายตาของเด็กหนุ่มดวงตาสีทับทิมกวาดผ่านร่องเกล็ดมากมายก่อนจะแทงหอกออกไปทีหนึ่ง ควินดีลแทงผ่านช่องว่างระหว่างเกล็ดเรียกเลือดของทันดร้าได้เล็กน้อย
นอกจากเกล็ดที่มีความแข็งแล้วกล้ามเนื้อของมังกรนั้นยังมีความเหนือชั้นกว่าไวร์เวิร์นชนิดคนละมิติ ทันดร้าที่ถูกโจมตีเสียพลังชีวิตในระดับที่เล็กน้อยจนแทบไม่รู้สึกรีบบิดตัวเลื้อยไปกลางอากาศพร้อมระเบิดสายฟ้าออกมารอบทิศทาง เด็กหนุ่มพลิ้วกายถอยออกมาหลายเมตร
“เจ้ามนุษย์ชั้นต่ำ”
ทันดร้าเปล่งเสียงออกมาเป็นคำพูดเป็นครั้งแรกตั้งแต่มันกลายร่าง มังกรทองขยับร่างกายอีกครั้ง
“กล้าดียังไงที่กล้าเอาศาสตราวุธชั้นต่ำทิ่งแทงร่างกายอันแสนสูงส่งของเรา”
เกล็ดมังกรเหิน
ทันใดนั้นเองเกล็ดสีทองบางส่วนได้หลุดร่อนออกมาจากร่างกายเผยให้เห็นผิวหนังใสกระจ่างราวกับผิวทะเลสาบ แต่ละเกล็ดแฝงไปด้วยพลังธาตุสายฟ้าในระดับสูงทั้งยังแหลมคมไม่ต่างจากกรงเล็บ เกล็ดมังกรเหินทำให้ทันดร้าจำต้องสละการป้องกันอันแข็งแกร่งเพื่อนำไปเสิรมพลังโจมตีแทน
“ตาย”
ทันดร้ากล่าวเสียงเรียบก่อนที่จะสั่งการเกล็มังกรผ่านความคิด เกล็ดสีทองนับร้อยพุ่งเข้าหาเอเลนประหนึ่งห่าฝนเอเลนหรี่ตาพร้อมอ่านกระแสพลันเวทย์ ถึงจะดูเหมือนง่ายแต่แท้จริงแล้วเกล็ดมังกรพวกนี้เลื่อนเชื่อมหากันด้วยสายใยเวทมน์บางๆทั้งยังเคลือบเอาไว้ที่ตัวเกล็ดเพื่อเพิ่มพลังทำลาย
“ศาสตราวุธชั้นต่ำงั้นเรอะ ใครเป็นคนตัดสิน”
เอเลนสะบัดมือศาสตราวุธสิบชิ้นปรากฏขึ้นรอบกายในรูปแบบของโล่ขนาดใหญ่แม้จะดูเหมือนจะแป็นการใช้พลังภายนอกแต่ยุทธภัณฑ์ที่เกิดจากจำแลงศาสตราจะถูกนับว่าเป็นยุทธภัณฑ์ชิ้นหนึ่งในขณะเดียวกันมันก็คือส่วนหนึ่งของร่างกายของเขา
เอเลนพลิ้วกายหลบไปพลางบังคับโล่ให้ป้องกันเกกล็ดมังกรไปด้วยโล่ที่มีความทนทานเทียบเท่าอาวุธแรงค์ B ย่อมไม่อาจทานทนการโจมตีจากมังกรได้นานนักไม่นานพวกมันก็เริ่มแตกสลายไปทีละชิ้น
“แบบนี้นี่เอง แม้จะดูเหมือนว่าเกล็ดพวกนี้สามารถเคลื่อนไหวได้อย่างอิสระแต่ก็ต้องกลับไปเติมพลังเวทมนต์สินะ”
เกล็ดมังกรเหินเมื่อโจมตีไปได้ระยะหนึ่งหากยังไม่ถูกทำลายมันจะกลับไปยังร่างต้นของมันเพิ่มเติมพลังเวทย์ หากเป็นริวที่มีอายุมากแล้วพวกมันจะสามารถเติมพลังเวทย์ผ่านสายใยเวทมนต์เล็กที่เชื่อมอยู่กับเกล็ดการโจมตีจะต่อเนื่องมากกว่าแต่ทันดร้าเพิ่งจะถือกำเนิดได้ไม่นานแม้จะมีภูมิปัญญาแห่งมังกรทำให้สามารถใช้ทักษะเผ่าพันธุ์ได้เลยก็จริงแต่ประสบการณ์จริงนั้นหาดูจากความทรงจำไม่ได้
เมื่อยืนยันจนแน่ใจเอเลนจึงตัดสินใจเก็บหอกแล้วเลือกหยิบดาบสั้นโค้วออกมาแทน เจาต้องการอาวุธที่สามารถโจมตีได้เร็วซึ่งหอกไม่ใช่คำตอบดวงตาสีทับทิมกลายเป็นวาวโรจน์เวทมนต์กาลเวลาได้ถูกใช้ออก
เวทมนต์กาลเวลา ทิพยเนตร
เวลาหนึ่งวินาทีทำให้เอเลนสามารถจัดลำดับการโจมตีได้อย่างแม่นยำและเมื่อเลือกเกล็ดมังกรเกล็ดแรกได้แล้วเด็กหนุ่มจึงผนึกพลังเวทย์สีเงินลงในดาบ ดาบสั้นโค้งที่ไม่มีความพิเศษอะไรถูกเปลี่ยนเป็นศาสตราวุธระดับสูงในพริบตาก่อนที่เอเลนจะสลายโล่สีเงินที่ใช้ป้องกันกลับมาเป็นพลังเวทย์แล้วรีบใช้ทักษะดาบออกไป
ระบำราชันย์พายุ
เคร้งๆๆๆ
เอเลนเคลื่อนไหวด้วยความเร็วที่ยากจะมองทันดาบสั้นโค้งถูกฟันออกๆไปถี่ยิบแต่ละกระบวนท่างดงามราวกับการร่ายรำของเทพ ระบำราชันย์พายุเป็นทักษะเสริมพลังชนิดหนึ่งที่จะเพิ่มความรวดเร็วในการฟันทุกครั้งที่โจมตีถูกเป้าหมายสะสมไปเรื่อยๆทีละน้อยนอกจากความเร็วแปแล้วก็ไม่มีจุดเด่นอื่นแต่เอเลนก็ได้เพิ่มลูกเล่นเข้าไปในการโจมตี
ทุกๆดาบที่สัมผัสกับเกล็ดเอเลนจะส่งพลังเวทย์ของตัวเองแฝงไปกับเกล็ดที่ถูกปัดสะท้อนออกไป พลังเวทย์ขุมนี้จะทำหน้าที่ตัดสายใยที่เชื่อมระหว่างเกล็ดกับตัวของทันดร้าเพียงไม่กี่วินาทีเกล็ดมังกรนับร้อยก็ถูกทำให้ไร้เจ้าของร่วงลงสู่เบื้องล่างโชคดีที่ทันดร้าเพิ่งถือกำเนิดไม่เช่นนั้นเอเลนคงไม่อาจหาสายใยเจอได้ไวขนาดนี้ทั้งยังอ่อนแอมากจนเอเลนที่มีเลเวลน้อยกว่าเท่าตัวยังสามารถสะบั้นให้ขาดได้
“อ อะไรกัน”
ทันดร้ากล่าวด้วยน้ำเสียงไม่อยากจะเชื่อ
“นึกว่าพอเปลี่ยนเป็นมังกรแล้วจะมีดีกว่านี้ ที่แท้ก็แค่ตัวใหญ่และตายยากขึ้นเฉยๆเองนี่”
เอเลนกล่าวด้วยน้ำเสียงดูแคลนก่อนที่แววตาจะเปลี่ยนเป็นดุร้ายเมื่อหอกสีขาวปรากฏขึ้นแทนที่แม้จะน่าเสียดายที่ระยะหน่วงของทักษะแสงแห่งก่ารทำลายล้างยังไม่หมดแต่ไม่มีตอนนี้ที่เหมาะจะโจมตีมากไปกว่าตอนที่มองกรไร้เกล็ดป้องกันอีกแล้วพลังเวทย์สีเงินผนึกลงไปจนล้นปรี่ก่อนที่เขาจะขยับแขนส่งหอกพุ่งเป็นเส้นตรงตักดับสีของท้องฟ้า
ความเร็วของหอกมีมากเกินไปทันดร้ารีบบังคับแก้วมณีสายฟ้าที่เหลือบดบังวิถีของหอก แก้วมณีระเบิดพลังสายฟ้าแต่ก็ถูกหักล้างด้วยพลังเวทย์สีเงินก่อนที่หอกจะเสียบเข้าที่กลางหน้าอกของทันดร้า
ฉึก
217,093
“มนุษย์ แกกล้าดียังไง”
ทันดร้ากล่าวด้วยน้ำเสียงโกรธขึงเพียงการโจมตีเดียวสามารถลดพลังชีวิตของมันลงไปได้ถึงหนึ่งในสิบส่วนเอเลยแอบเสียดายที่มันไม่อาจแรงกว่านี้แต่ก็ไม่ได้แยแสนานนักพลังเวทย์ในหอกยังคงหลงเหลืออยู่จึงได้ใช้จังหวะนี้สั่งให้พวกมันระเบิดพลังออก
เปรี๊ยะ ฉูดดด
177,334
หอกสีขาวควงสว่านคว้านเอาผิวหน้าบางส่วนฉีกทึ้งออกมาอย่างโหดเหี้ยมส่งผลให้เลือดมังกรที่สูงส่งสาดกระจายไปทั่วสนามรบพร้อมกับกระชากอาพลังชีวิตหายไปอีกส่วนหนึ่ง
“อย่ามาดูถูกมนุษย์นะ ถ้าแกฉลาดซักนิดคงจะไม่เสียท่าให้ชั้นมากขนาดนี้ ไปลงนรกได้แล้ว”
“ชั้นต่ำแบบแกกล้าด่าว่าข้าโง่งั้นเรอะ”
“เพราะนั่นคือสิทธิของผู้แข็งแกร่งยังไงล่ะ”
เอเลนกล่าวเสียงเย็นใช้ความเร็วที่เหนือชั้นประชิดทันดร้าได้อย่างง่ายดายพร้อมค้อนเหล็กด้ามยาวสำหรับถือสองมือ
ทัณฑ์คุณธรรม
เอเลนหมุนตัวเหวี่ยงค้อนรอบหนึ่งชักนำพลังเวทย์ไปที่หัวค้อนก่อนจะฟาดเขาไปที่ปลายหอกที่ยังจมอยู่ที่ตัวของทันดร้าส่งค้อนเหล็กตอกเข้ากับหอกราวกับค้อนตอกลิ่มระเบิดพลังสีเงิน
395,622
พรสวรรค์ของเอเลนนอกจากทักษะช่างฝีมือแล้วจะเบ่งบานถึงขีดสุดเมื่อโจมตีออกด้วยกระบวนทะระยะประชิด พลังเวทย์สีเงินกระแทกส่งหอกสีขาวให้จมลงไปในร่างของทันดร้า ระเบิดเป็นการโจมตีที่รุนแรงมากพอจะทะลวงผ่านกายเนื้อที่แข็งแกร่งทันดร้าที่ถูกการโจมตีนี้เข้าไปเจ็บจนพูดไม่ออก ร่างมหึมาของมันชะงักไปครู่หนึ่งก่อนที่เอเลนจะสงเคราะห์มันด้วยการตอกส้นเท้าเข้าที่หัวส่งร่างที่บินอยู่ให้ร่วงลงสู่ผืนดิน
ตูม!
ทันดร้าราวกับอุกาบาตขนาดยักษ์กวาดเอาต้นไม้โบราณให้หักโค่นไปหลายต้นเปลี่ยนผืนป่าที่เขียวชะอุ่มให้กลายเป็นแอ่งลึกเอเลนรีบดึงดาบสองคมขนาดยักษ์ออกมาแทนก่อนผนึกพลังแบบหนักทิ้งตัวลงเบื้องล่างราวกับดาวหางสีเงิน
***********************************************************************************
ช่วงบ่นท้ายตอน
แวะเอาตอนใหม่มาส่งครับ
ขออภัยทุกท่านที่สัปดาห์ก่อนไม่ได้อัพโหลดเนื่องจากติดภารกิจด่วนที่ที่ทำงานต้องการแรงงาน(ทาส) ไปช่วยที่ไซต์งานก่อสร้าง ช่วงนี้ของปีเลยจะต้องมีบางวันต้องออกไปหน้างานทำให้เวลากลับมาบ้านไม่มีพลังเหลือพอจะมาแต่งนิยาย
Zero Times