Galactic Imperium

    ตอนที่หกสิบเอ็ด Risk Averse

    ตอนที่หกสิบเอ็ด Risk Averse

    Risk Averse

    การเลี่ยงความเสี่ยง

    ผู้คนเกลียดความเสี่ยงมาก

    ว่าการหาผลประโยชน์สูงสุดไม่ใช่เป้าหมายของหลายคนแต่หลายคนชอบความแน่นอนที่มากกว่าผลประโยชน์สุงกว่าที่ความแน่นอนต่ำกว่า

    ดังนั้นการหลอกลวงต้มตุ๋นเลยใช้ชื่อว่า

    “บ้านออมเงิน”

    เพื่อหลอกลวงคนที่มาลงทุนว่านี่คือการออมเงินนะไม่ใช่การลงทุนที่มีความเสี่ยง

    แต่เป็นการออมเงินที่ดีกว่าธนาคาร

    หลังจากนั้นก็เชิดเงินออมที่เราเอามาลงทุนในบ้านออมเงินนั้นหนีไป

    หรือแนวเรื่อง

    Wolf of wall street

    การหลอกลวงผู้คนไม่ใช่เรื่องของการหลอกลวงผลประโยชน์สูงๆแต่คือการหลอกลวงว่านี่คือได้ผลประโยชน์แน่นอนความเสี่ยงต่ำ

    คนที่ศึกษาเศรษฐศาสตร์หรือเป็นนักลงทุนนั้นจะรู้ว่า

    การที่ให้เราลงทุนและได้ผลประโยชน์ตอบแทน70% ของที่เราลงทุนไปต่อเดือนนั้นมันโกหกแน่ๆ

    สามารถกล่าวได้อย่างมั่นใจไม่ต้องผ่านความที่ไว้เนื้อเชื่อใจมนุษย์ได้อีกเลยอย่างไม่ลังเล

    ปัญหาของเราคือเรายังมีความเชื่อมั่นในตัวมนุษย์อยู่

    ยังมีความฝันและความหวังตามที่รัฐต่างๆกรอกหูเราว่า

    หากเราขยัน ซื่อสัตย์ ประหยัด

    เราจะร่ำรวยขึ้นมา

    ทำให้เราหลงเชื่อของพวกนี้ได้ง่ายๆเพราะคิดว่าการที่เราไม่รวยสักทีนั้นเกิดจากการที่เราไม่ฉลาดพอ

    มองไม่เห็นโอกาสในการลงทุนต่างๆ

    เป็นความผิดของเราเอง

    ไม่ใช่ความผิดขของระบบเศรษฐกิจทั้งระบบทั้งที่ตามประวัติศาสตร์การที่จะสร้างระบอบเศรษฐกิจมาได้นั้นต้องอาศัยรัฐสนับสนุนหรือออกนโยบายต่างๆ

    ระบบเศรษฐกิจต่างๆนั้นมันตั้งอยู่บนพื้นฐานของแนวคิด

    การเติบโตตลอดกาล

    Perpetual Growth

    มันต้องการทำให้เรามีความหวังว่าเราจะเป็น“ผู้ชนะ”ในระบบเศรษฐกิจเข้าสักวัน

    การที่เราไม่เป็น “ผู้ชนะ”สักทีเพราะเรานั้นโง่เอง

    เราแค่ต้องขยัน ซื่อสัตย์ หาโอกาสหาข้อมูลมาเราจะได้เป็นผู้ชนะกับเขาบ้างสักที

    ว่าแท้ที่จริงแล้วมนุษย์เรานั้นเป็นคนที่โทษตนเองมากกว่าโทษสิ่งรอบข้างมากกว่าที่คิด

    หากเราเริ่มสังเกตว่าคนที่รวยมาได้นั้นรวยจากการมีสัมพันธ์กับรัฐเราคงจะรู้สึกโกรธอย่างควบคุมไม่ได้ขึ้นมาแทน

    ผมก็จะทำอย่างนั้นล่ะ

    สร้างบริษัทที่รัฐหนุนขึ้นมา

    และเอาเงินมาจ้างทหารรับจ้างไปรบและตายแทนเรา

    เป็นการไร้ความเสี่ยงเพราะบริษัทของผมมีอำนาจของรัฐและกฎหมายหนุนอยู่ที่ทำให้สามารถทำธุรกิจได้เปรียบกว่าชาวบ้านทั่วไป

    แน่นอนผมก็กังวลว่าในหน้าประวัติศาสตร์

    มีหลายประเทศที่พึ่งพาทหารรับจ้างมากเกินไปจนอ่อนแอ

    แต่ผมก็พยายามจะหาทางค้นคว้าเทคโนโลยีให้ก้าวหน้ามากขึ้นกับสร้างยานรบขนาดใหญ่เพิ่มขึ้นเท่าที่จะเป็นไปได้

    โดยไม่ให้ทางสภารู้ตัวสักเท่าไร

    เพราะทางเทคนิค

    การสร้างยานอวกาศหนึ่งลำนั้นแม้จะเปลืองเงินมากก็จริง

    แต่ก็ยังไม่เท่าการสร้าง

    Death Star

    เดธสตาร์

    สุดยอดแห่งอาวุธระดับดวงดาวที่ผมสามารถจัดการเจ้าพวกGreat Devourer ผู้กลืนกินดวงดาวได้ก็เพราะอาวุธนี้ล่ะ

    แต่เนื่องจากการเคลื่อนไหวกินพลังงานมาก

    ผมเลยจอดมันเอาไว้เฉยๆในแถวดาวเมืองหลวงของผม

    ผมไม่ได้สร้างเดธสตาร์เพราะว่าผมสร้างมันไว้อยู่แล้วตั้งแต่แรก

    ไม่อย่างนั้นผมคงไม่รอดมาจากมหาสงครามล้างจักรวาลมาได้หรอก