การกลับมาของจักพรรดิศักดิ์สิทธิ์(ภาค2)

บทที่ 55 วิธีการกลั่นจิตวิญญาณอสูร

            ในขณะที่ จักรพรรดิแห่งดินแดนต้องห้ามกำลังรู้สึกหวาดผวาอยู่นั่นเอง เสียงของ ชิว เหวินเจี้ยน ได้ดังขึ้นมาแบบธรรมดาๆ แต่ทว่าสำหรับจักรพรรดิแห่งดินแดนต้องห้ามแล้วมันราวกับเสียงที่ถูกส่งมาจากนรกเลยก็ว่าได้“ท่านจักรพรรดิแห่งดินแดนต้องห้ามพวกเราจะเริ่มฝึกฝนวิชาการสร้างสมบัติระดับพิเศษขั้นสูงสุด กันตอนนี้เลยท่านคิดว่าดีหรือไม่ เพราะมันจะได้ไม่ทำให้ข้าเสียเวลาไปแบบเปล่าประโยชน์อีกด้วย”

            จักรพรรดิแห่งดินแดนต้องห้ามรู้สึกว่าเด็กหนุ่มที่ยืนอยู่ด้านหน้าของเขาตอนนี้ราวกับยมทูตก็ไม่ปานเขาจึงตอบกลับไปอย่างเกร็งๆว่า “อ...เอ่อ ตอนนี้เลยมันก็ได้อยู่หรอกนะ แต่ว่าข้านั้น...ยังหมดแรงตั้งแต่ตอนต่อสู้กับเจ้าแล้วถ้าอย่างนั้นควรให้ข้าพักสักหน่อยดีหรือไม่”จักรพรรดิแห่งดินแดนต้องห้าม หาคำแก้ตัวเพื่อหาทางยื้อเวลาเอาไว้

            ชิว เหวินเจี้ยนก็ไม่ได้ปล่อยให้เขาทำแบบนั้นได้ เขาจึงกล่าวออกมาว่า “ไม่ต้องเป็นห่วงไปข้าจะสอนท่านเพียงแค่วันเดียวเท่านั้น ขอแค่ท่านเข้าไปข้างในสนามฝึกสอนที่ ชิวหลิงซี เป็นผู้ครอบครองอยู่”

            ชิว หลิงซีที่เข้าใจดีว่าการอยู่ข้างในสนามฝึกซ้อมวันเดียวก็เหมือนกับ30วันนางจึงคิดอยากจะให้ผู้อื่นได้รู้สึกถึงมันบ้าง ว่านางจะต้องทนทุกข์ทรมานขนาดไหนเมื่อชิวเหวินเจี้ยน ออกปากว่าจะฝึกให้ ในตอนนี้ นางก็เลยวาดวงแหวนเวทย์เรียกสนามฝึกซ้อมที่ดูเหมือนจะมีขนาดเล็กออกมาวางตั้งไว้และกล่าวว่า “ข้านำมันออกมาแล้ว เชิญท่านตามสบาย”

            ชิว เหวินเจี้ยนก็พยักหน้าหนึ่งรอบให้กับนาง และหันมากล่าวกับจักรพรรดิแห่งดินแดนต้องห้าม ว่า “ท่านเชิญเดินเข้าไปได้เลยไม่ต้องเกรงใจเพียงแค่1วัน ท่านจะรู้สึกเหมือน ตกนรก... เอ้ยไม่ใช่...ท่านจะรู้สึกเหมือนได้ขึ้นสวรรค์เนื่องจากมันจะทำให้ท่านแข็งแกร่งยิ่งขึ้นกว่านี้อย่างแน่นอน”

            อึก!

            จักรพรรดิแห่งดินแดนต้องห้ามถึงกับกลืนน้ำลายเฮือกใหญ่ และเขาก็ได้แต่คิดในใจว่า ‘แข็งแกร่งขึ้นหรือมันก็ดีอยู่หรอกนะ แต่ว่า...ไอ้เจ้าหนุ่มนี่...เมื่อกี้มันพูดว่านรกชัดๆเลย มันเป็นยมทูตจริงๆหรืออย่างไรกัน’

            แต่ถึงเขาจะคิดแบบนั้นจักรพรรดิแห่งดินแดนต้องห้าม ก็ยังเดินเข้าไปยังสนามฝึกซ้อมตามที่ ชิว เหวินเจี้ยนบอก เนื่องจากใช้เวลาเพียงแค่วันเดียว จะนรกขนาดไหนคนธรรมดายังไงก็ต้องทนไหวเพราะมีคำว่าวันเดียว คั่นเอาไว้ในหัวสมองของเขาอยู่!

            ชิว เหวินเจี้ยนเมื่อได้เห็นจักรพรรดิแห่งดินแดนต้องห้ามเข้าไปข้างในแล้ว เขาจึงเดินเข้าไปด้วยเพื่อไปฝึกสอนเกี่ยวกับพลังที่จะนำมาใช้ในการ หล่อหลอมจิตวิญญาณอสูร หรือก็คือพลังธาตุนั่นเอง!

            แต่ทว่า เมื่อจักรพรรดิแห่งดินแดนต้องห้ามได้ก้าวเดินเข้ามาข้างในสนามฝึกซ้อมแห่งนี้เขาก็เจอกับทิวทัศน์ที่สวยงามราวกับตนเองได้ฝันไป ไม่ว่าจะภูเขา ต้นไม้ ลำธารต่างมีเต็มไปหมดในโลกแห่งนี้ แล้วที่สำคัญมันยัง มีปราสาททองคำอันสวยงาม ที่ถูกประดับไปด้วยอัญมณีต่างๆและทรงพลังเป็นอย่างมากตั้งเอาไว้อยู่ ณ จุดกึ่งกลางของโลกอีกด้วยทำให้จักรพรรดิแห่งดินแดนต้องห้ามรู้สึกยินดีเป็นอย่างมากที่ได้เปิดโลกกว้างให้กับตนเอง เขาจึงตะโกนขึ้นมาว่า “โฮ่ว โฮ่วโฮ่ว...นี่แหละดินแดนในฝันของข้า!!!.....”

            พรืบบ~ ฟู่ว ฟู่ว ฟู่วฟู่ว ~~~! (จินตนาการว่ามันเป็นเสียงเหยี่ยวบินผ่านนะครับ^^)

            แต่ทว่าจักรพรรดิแห่งดินแดนต้องห้าม ยังกล่าวได้ไม่จบคำดี ก็มีวิหคฝูงหนึ่งที่ขนาดใหญ่เป็นอย่างมากบินโฉบผ่านหัวของเขาไปแว๊บนึง จึงทำให้ จักรพรรดิแห่งดินแดนต้องห้ามถึงกับสะดุ้งในทันที

            “น...น...นั่นมันตัวอะไรกัน ทำไมมันถึงได้ตัวใหญ่ถึงเพียงนี้ ถ้าเกิดเมื่อกี้มันโฉบโดนหัวข้าขึ้นมาข้าคงจะต้องตกตายไปแล้วอย่างแน่นอน”ที่จักรพรรดิแห่งดินแดนต้องห้ามคิดเช่นนั้น ก็เป็นเพราะว่า วิหคเพียงแค่ตัวเดียวยังไม่ถึงขนาดที่จะต้องนับรวมเป็นฝูง ก็แข็งแกร่งยิ่งกว่าเขามากมายนัก

            แต่เมื่อ จักรพรรดิแห่งดินแดนต้องห้ามได้แหงนหน้ามองขึ้นไปบนท้องฟ้าเท่านั้นแหละ ก็ได้เจอกับสัตว์ยักษ์ ดึกดำบรรพ์ บินอยู่เต็มท้องฟ้าไปหมดเพราะเหตุนั้นเอง จึงทำให้จักรพรรดิแห่งดินแดนต้องห้าม ถึงกับวิ่งหนีถอยออกห่างให้เร็วที่สุดเนื่องจากเขายังไม่รู้เลยด้วยซ้ำว่าภายใน1วันนี้ เขาจะมีชีวิตรอดกลับไปหรือไม่

            ส่วน ชิวเหวินเจี้ยน ที่ได้ตามเข้ามานั้น เขาก็ได้ตรงไปหาจักรพรรดิแห่งดินแดนต้องห้ามในทันที “นี่ท่าน จะวิ่งหนีไปถึงเมื่อไหร่ข้าจะได้เริ่มสอนวิธีทำสมบัติระดับพิเศษ เสียที แล้วอีกอย่างพวกมันจะไม่ทำร้ายใครก่อนถ้าเกิดท่านไม่ไปยุ่งกับพวกมันเข้าโดยบังเอิญ”

            เมื่อ เห็นว่าจักรพรรดิแห่งดินแดนต้องห้ามหยุดวิ่งแล้ว ชิว เหวินเจี้ยน ก็ได้อธิบายเกี่ยวกับวิธีทำในทันที“ก่อนอื่นเลยภายในวันนี้ท่านจะต้องสัมผัสกับพลังแห่งธรรมชาติให้ได้เสียก่อน เช่น ดิน น้ำ ลม และก็ไฟ ถ้าเกิดท่านสามารถสัมผัสพวกมันได้แม้เพียงนิด ข้าจะกลับมาสอนท่านต่อจากขั้นตอนเดิมอีกที”

            ชิว เหวินเจี้ยนกล่าวจบ ก็กำลังที่จะจากไป แต่ทว่าเขากลับลืมบอกอะไรบางอย่างออกไปให้จักรพรรดิแห่งดินแดนต้องห้ามรู้เขาจึงหันหลังกลับมาแล้วกล่าวขึ้นมาต่ออีกว่า “อ่อ...ท่านจักรพรรดิแห่งดินแดนต้องห้ามข้าลืมบอกท่านไปอยู่เรื่องนึง คือว่าเวลาภายในนี้30วัน ถึงจะเท่ากับ1วันของเวลาโลกภายนอกเพราะอย่างนั้น ไม่ต้องเป็นห่วงเรื่องเวลาเลย ท่านเชิญฝึกให้เต็มที่... ฮ่า ฮ่าฮ่า~~” ชิว เหวินเจี้ยน ก็ได้จากไปอย่างรวดเร็ว

            เมื่อจักรพรรดิแห่งดินแดนต้องห้าม ได้ยินเรื่องที่ ชิว เหวินเจี้ยน กล่าวขึ้นมา เขาจึงตะโกนออกไปด้วยเสียงอันดังลั่นว่า“ว่ายังไงนะ 30วัน!!!!! นี่มันนรก ชัด ชัดดดดด~~~~~~~!!!!”