Galactic Imperium

ตอนที่ห้าสิบเก้า Plausible Deniability

ทำไมท่านจักรพรรดิที่มีอำนาจที่สุดในแผ่นดินถึงต้องมีการดำเนินการในทางลับ?

เพราะทางเทคนิค

เป็นจักรพรรดิไม่ได้หมายความว่าสามารถทำได้ทุกอย่างตามอำเภอใจ

จะมากจะน้อยเราต้องเคารพกฎหมายที่ตนเองตราผ่านสภาเอาไว้หรือจะออกระเบียบคำสั่งใดก็ต้องมีผู้ออกผู้นำไปปฏิบัติมีที่มาที่ไปเสมอ

เหมือนกับถามว่าท่านจักรพรรดิบริททาเนียแห่ง Code Geass เป็นจักรพรรดิมีอำนาจมากมาย

ทำไมท่านถึงสร้างหน่วยลอบสังหารเพื่อไปเก็บผู้นำทางการเมืองต่างๆในประเทศตนเองอีก?

ก็เพราะว่าผู้นำทางการเมืองที่จะโต้เถียงท่านจักรพรรดิในสภา

ไม่ได้ถือว่าทำผิดกฎหมายใดใดของรัฐบริททาเนีย

นั่นคือหน้าที่ของสภาอยู่แล้ว

ดังนั้นท่านจักรพรรดิไม่สามารถสั่งทหารตามแบบระเบียบกฎหมายของบริททาเนีย

ลากสมาชิกสภาที่ท่านจักรพรรดิไม่พอใจไปยิงเป้าได้ตามใจชอบ

ตามหลักการนั้นจักรพรรดิมีอำนาจไม่สิ้นสุด

แต่ตามความเป็นจริงนั้นอยู่ในกรอบของระเบียบประเพณีที่เคยทำมาและกฎหมายของตนเอง

การเอาหน่วยลอบสังหารไปเก็บโดยไม่ให้คนรู้ว่าเป็นฝีมือของจักรพรรดิเองโดยตรง

คือการสร้าง

Plausible Deniability

ความเป็นไปได้ในการปฏิเสธ

ว่าทุกคนรู้อยู่เต็มอกนั่นล่ะว่าสมาชิกสภาที่คัดค้านนโยบายที่ท่านจักรพรรดิจะเอางบประมาณไปสร้างแร็กนาร็อคในขั้วโลกที่ไม่ค่อยมีประโยชน์อะไรเท่าไร

ทำไมท่านจักรพรรดิไม่เอางบนั้นมาอุดหนุนอุตสาหกรรมไนท์แมร์ของบริททาเนียมากกว่านี้หรือลดภาษีที่ดินให้กับพวกเรา?

ถามมากนัก

ส่งหน่วยกีอัสไปเก็บไอ้หมอนั่นซะ

พอมีคนมากล่าวหาท่านจักรพรรดิว่าอยู่เบื้องหลังการลอบสังหารท่านสมาชิกสภา

ก็จะมีลูกนัมเบอร์รักชาติและประชาชนบริททาเนียผู้รักชาติออกมาปกป้องท่านจักรพรรดิ

เจ้านั่นโดนลอบสังหารด้วยฝีมือผู้ก่อการร้ายต่างหาก

อย่ามากล่าวหาท่านจักรพรรดินะเฟ้ย

ไอ้พวกไม่รักชาติบริททาเนียหากเอ็งยังกล่าวหาท่านจักรพรรดิว่าจะสร้างแร็คนาร็อคสร้างความแตกแยกให้กับชาติเราอยู่อย่างนี้

แล้วเราจะร้องเพลงชาติบริททาเนียให้ใครฟัง?

ไม่พอใจบริททาเนียก็ออกไปอยู่ในดินแดนนัมเบอร์ไปเลยไป

นั่นคือความเป็นจริง

หากเราใช้งบประมาณกองทัพหรือทหารอย่างเป็นทางการ

เราก็ต้องทำผ่านช่องทางสภาหรือทางบริหาร

แต่หากเราจ้างทหารรับจ้างหรือนักฆ่าผ่านบริษัทเอกชน

เราก็สามารถส่งคนไปเก็บศัตรูทางการเมืองของเราหรือก่อสงครามกลางเมืองจารชนก่อการร้ายและอื่นๆในประเทศชาวบ้านได้โดยประเทศบริททาเนียที่เรารักนั้นปฏิเสธความรับผิดชอบได้ว่า

ไม่รู้ ไม่รู้ ไม่รู้

นโยบายประเทศของผมยังเป็น Isolationism รักสันโดษอยู่

การเคลื่อนไหวนอกเขตแดนตนเองทำได้ยากหรือต้องเสียแต้มทางการเมืองของผมจำนวนมาก

การสร้างบริษัทนั้นคงจะทำให้ผมสามารถอ้างว่า

ไม่รู้ ไม่รู้ ไม่รู้

ได้หากมีการถามจากสภานั่นเอง

แน่นอนงบประมาณหรือกำลังพลที่เราสามารถเคลื่อนไหวได้นั้นมีจำกัดกว่า

แต่ความอิสระและความคล่องตัวนั้นสูงกว่ามาก