“ ผมจะรีบไปหาท่านครูบาเมฆ ให้มาทำพิธี นะครับ”
“ ไม่มีอะไรมั้ง ลุงสิงห์ก็กลัวเกินไป”
“ ไม่ได้นะครับ เื่นี้นายท่านสั่งเอาไว้ คุณหนูอย่าได้ลืมเป็อันขาด”
“ ก็ได้ ก็ได้ ลุงสิงห์จัดการไปก็แล้วกัน” หยางเทียนฟังตั้งนาน ก็ไม่เข้าใจ เลยเอ่ยถาม
“ เกิดอะไรขึ้นหรือครับ”
“ ผ้าชุดนี้ เป็ผ้าที่มีิญญาอาฆาต หากว่ากล่องแก้วที่ผนึกเอาไว้เกิดแตกร้าว ิญญาอาฆาต จะออกมาทำร้ายคนของ ตระกูลมิน ได้ครับ”
“ เพราะอะไร ต้องทำร้ายตระกูลมินล่ะ”
“ เื่นี้ เอ่อ..”
“ เพราะตระกูลมิน บางคนเคยเป็ทหารมาก่อน จากนั้นก็เริ่มค้าขายผ้ากับเชียงตุง สุดท้ายพอเ้าแก้วฟ้า กับ เ้าเชียงตุงเสียชีวิต ทุกคนก็กล่าวหาว่าคนตระกูลมินเป็คนสังหาร ิญญาจึงตามมาหลอกหลอน” แพท เล่าสรุปให้ฟังคล้ายกับว่าไม่เชื่อเื่ิญญาอาฆาต
หยางเทียนได้แต่พยักหน้าแล้วเริ่มสงสัยว่า แคทคือใครกันแน่
“ เดี่ยวนะ คุณแคทคือ แคทรีน หลิวใช่หรือเปล่า”
“ ใช่ค่ะ แคทคือชื่อเล่น แคทรีน หลิว คือชื่ออังกฤษ ส่วนชือในตระกูล คือ หลิวมินค่ะ”
“ อ้อ ครับ ยินดีที่ได้รู้จักนะครับ” หยางเทียนเอ่ย แล้วเหมือนจะเดินกลับไป
“ จะไปไหนคะ”
“ ผมเป็แค่เซลล์ธรรมดา ไม่ควรขึ้นมาบนนี้” หยางเทียนแกล้งทำหน้าตาจริงจัง
“ ไม่เอาน่า เราเพื่อนกันไยต้องคิดมากด้วยเล่า”
“ ถ้าอย่างนั้น ผมขอมาทำงาน บนชั้นเดียวกับคุณได้หรือเปล่า”
“ น้อยๆ หน่อย คนอื่นจะได้ว่าฉันตายเลย เอาเป็ว่า อยากขึ้นมาเมื่อไร ก็มาได้ก็แล้วกัน”
หยางเทียนยิ้มดีใจ ที่ได้ใกล้ชิด กับ แคทรีน หลิว ต่อไปเขาจะได้คอยคุ้มครองเธอได้ง่ายขึ้น ว่าแต่คุ้มครองจาผีเ้าแก้วฟ้า หรือ ว่ายังมีอย่างอื่นอีกนะ
“ เป็อะไร”
“ เปล่า ผมอยากอยู่เวลาท่านครูบาเมฆ มาทำพิธี พอท่านมาผมขอขึ้นมาได้ไหม”
“ ได้ซิ ลุงสิงห์ ท่านครูบาเมฆ ท่านจะมาได้เมื่อไรคะ”
“ ท่านธุดงค์ไปทางเหนือ ไม่ทราบกลับมาหรือยัง ผมต้องไปหาท่านที่เขตตะวันตกด้วยตัวเอง หากพบท่านก็จะรีบพามาที่โรงงานเลยครับ่” ลุงสิงห์ปิดฝาหีบ ล็อคกุญแจ แล้วเอาพระพุทธรูปมาตั้งบนหีบโบราณ จีบรีบเดินออกไป
“ ไปกันเถอะ หากว่า ลุงสิงห์พาพระครูบาแล้ว ฉันจะโทรไปบอกคุณเอง ตอนนี้ไปกินกาแฟที่ห้องฉันก่อน”
หยางเทียนไม่ปฏิเสธ พร้อมกับมองหีบโบราณ ด้วยสายตาที่เริ่มสงสาร คิดอยากปลดปล่อย ิญญาของเธอให้ออกจาก ผ้าอาถรรพ์ชุดนี้จริงๆ
“ ผมให้สัญญา ผมจะช่วยคุณให้เป็อิสระ”
“ คุณหยางเทียน พูดกับใครคะ”
“ เปล่า ๆ ครับ ไปกันเถอะ”
หากว่าหยางเทียนสามารถมองเห็นิญญาได้ ตอนนี้จะเห็นิญญาของเ้าแก้วฟ้า ยืนมองแคท ด้วยสายตาที่โกรธแค้น กำหมัดแน่น ดวงตาสีแดงฉาน
“ ฉันจะไม่มีวันให้อภัยแก ที่ทำกับฉัน” ิญญาเ้าแก้วฟ้า เอ่ยอาฆาตออกมาแล้วมองตามหลังของแคทไป
ในห้องทำงานอันใหญ่โต หยางเทียนนั่งกินกาแฟ อย่างสบายใจ แคทสังเกตหยางเทียนก็อดแปลกใจไม่ได้ เพราะคนทั่วไปที่มานั่งที่ห้องนี้ และรู้ว่าแคทเป็ถึงเ้าของโรงงาน ต้องมีอาการตื่นเต้นหรือประหม่า แต่หยางเทียนกลับ ปลอดโปร่งสบายๆ หาได้ประหม่าลนลานไม่
“ คุณแคท คุณมีเงินขนาดนี้ ทำไมต้องไปทานอาหารเพียงลำพังแบบนั้น ไม่สั่งให้พวกเขามาส่งล่ะครับ”
“ ฉันอยากเป็คนธรรมดา ไม่อยากมีอภิสิทธ์อะไร อยากมีเพื่อน แต่ไม่ค่อยมีใครกล้าเข้ามาคุยกับฉันหรอก”
หยางเทียนเห็นรูปถ่ายของ แคทบนโต๊ะ ที่ถ่ายกับชายกลางคนผู้หนึ่ง น่าจะเป็พ่อของเธอ
“นั่นคือพ่อของฉัน ท่านเพิ่งจะเสียไป ฉันจึงต้องกลับมาจากฝรั่งเศส เพื่อมาดูแลกิจการที่ ไม่รู้เื่อะไรสักอย่างเลย”
ทันใดนั้นเอง ก็มีสัญญาณเทเลคอม ดังขึ้น แคทกดฟังทันที
“ คุณ คามิน ขอเข้าพบค่ะ”
“ เชิญเขา เข้ามาได้”
“ หยางเทียน ฉันขอคุยกับ คุณลุงฉันหน่อยนะ”
หยางเทียนกำลังจะออกไป แต่ก็เห็นชายวัย 50 เดินเข้าในห้อง ทำให้ััถึงความชั่วร้ายในตัวได้ เลยไม่ออกไป
“ คุณลุงคามิน สวัสดีค่ะ”
“ ลุงเพิ่งได้รับรายงานการประชุมเมื่อวานนี้ ผลประกอบการของบริษัทเรา ขาดทุนไปถึง 30 % ถึงแม้มีมาตรการแก้ไขออกมา หากไม่ได้ผล ปลายปีนี้ บริษัทจะขาดทุนสะสมไปเกินกว่า 50 % ลุงเองก็เป็รู้สึกเป็ห่วงหลานแคทมาก เลยมาคิดจะมาช่วยเหลือ”
“ ช่วยยังไงหรือคะ?”
“ ลุงได้คุยกับ บริษัท โรม่าเอ็นเตอร์เทนเม้นท์ พวกเขาสนใจลงทุนที่ดินแปลงนี้ พวกเขาอยากได้ไปสร้าง คาสิโนขนาดใหญ่ พวกเขาพร้อมทุ่มไม่อั้น ลุงคิดว่าขายให้พวกเขาไป แล้ว นำเงินมาแบ่งหุ้นส่วนในยามนี้ จะได้กำไรมหาศาล แล้วลดขนาดกิจการ หาสถานที่แถวชานเมือง สร้างโรงงานใหม่เล็กกว่าเดิม แบบนี้จะเป็ทางออกที่ดีที่สุดของบริษัทในตอนนี้นะ”
“ คุณลุงจำที่คุณพ่อสั่งไว้ไม่ได้หรือคะ ห้ามไม่ขายที่ดินแปลงนี้ ให้กับ พวกนักลงทุนต่างชาติ เพื่อไปทำคาสิโนเป็อันขาด คุณพ่อไม่อยากให้ได้ชื่อว่า เป็คนที่ทำให้ชาวบ้านที่บริสุทธิ์ต้องเดือดร้อน จากการพนัน”
“ ความคิดพ่อของเธอนั้น มันล้าสมัยไปแล้ว คนจนไม่มีสิทธิ์เข้ามาในคาสิโนอยู่แล้ว คนมีเงิน และชาวต่างชาติเท่านั้นที่เข้ามา แถมยังจะมีการจ้างงานเพิ่มขึ้นอีก เราแค่ขายที่ดิน ไม่ได้ไปทำเองสักหน่อย จะไปกลัวอะไร”
“ ไม่ค่ะ แคทเชื่อมั่นในตัวคุณพ่อ ดังนั้น ไม่ว่าอย่างไร แคทก็จะไม่มีทางขายที่ดินแปลงนี้ หากผู้ถือหุ้นรายใดอยากขายหุ้นทิ้ง แคทจะซื้อคืนทั้งหมดเอง”
“ แคท ลุงมาเตือนด้วยความหวังดีนะ เอ๊ะ..ไอ้หมอนี่เป็ใคร มายืนในห้องนี้ั้แ่เมื่อไร ลุงกับหลานจะคุยกัน แล้วแกถือดีอะไร มายืนฟังอยู่ตรงนี้”
“ ผมเป็พนักงานขายใหม่ของที่นี่ครับ ชื่อหยางเทียน”
“ ไสหัวไปเลย ฉันจะคุยกับหลานฉัน”
“ ไม่ต้องไป คุณลุงนั่นแหละกลับไป เราไม่มีอะไรจะต้องคุยแล้ว”
“ แคท มากไปแล้วนะ ลุงเป็ผู้ใหญ่ จะมาแนะนำให้ความช่วยเหลือ หลานถึงกับไล่ลุงเช่นนี้เลยรึ?”
“ ถ้าแนะนำให้ขายที่ของบรรพบุรุษเช่นนี้ แคทขอไม่รับการแนะนำดีกว่าค่ะ”
“ ลุง..เตือน..ด้วยความหวังดีแล้วนะ” ลุงคามินเอ่ยอย่างช้าๆ แล้วเดินออกไป
หยางเทียนมองตามออกไปด้วยความรู้สึกว่า ตาคนนี้คล้ายมีแผนการณ์อะไรบางอย่าง ส่วนแคทถอนหายใจอย่างแรง
“ คุณแคทต้องระวังตัวเองหน่อยนะ ่นี้ไปไหมมาไหน ต้องหาเพื่อนติดตามไปด้วย ไว้วางใจใครไม่ได้เลย” หยางเทียนเอ่ยออกมาโดยจ้องตามหลังของ ลุงคามินไป
“ ฉันรู้ ลุงคามินไม่ยอมจบแน่ เขาสนิทกับ พวกมาเฟียโรม่าจากอิตาลี เขามีความคิดที่จะทำที่นี่เป็คาสิโนมา ั้แ่ พ่อยังมีชีวิตอยู่แล้ว สาเหตุการตายของคุณพ่อ ฉันเองก็ยังสงสัยว่า อาจมีสาเหตุจาก พวกมาเฟียโรม่า”
“ จริงดิ แล้วทำไมไม่จ้างบอดี้การ์ด มาคุ้มครอง”
“ สมัยคุณพ่ออยู่ ก็จ้างมาหลายสิบคน แต่สุดท้ายคุณพ่อก็ต้องตายอยู่ดี บอกตามตรง ฉันเบื่อชีวิตแบบนี้ หากจะต้องตาย ก็ช่างประไร ฉันทำพินัยกรรมทั้งหมดของฉันให้การกุศลไปหมดแล้ว ชีวิตฉันเหลือเพียงตัวคนเดียว ไม่มีอะไรที่ต้องห่วงอีกแล้ว”
“ ใจเย็นๆ ชีวิตทุกชีวิตที่เกิดมานั้น ล้วนแล้วแต่มีหน้าที่ แตกต่างกันไป ขึ้นอยู่กับว่าเราจะค้นพบแล้วหรือยังเท่านั้น”
“ ถ้าเช่นนั้น ฉันจ้างมาอยู่เป็ บอดี้การ์ด อยู่เป็เพื่อนฉันทุกวันดีไหม” หยางเทียนหันไปมองหน้าแคท เผยยิ้มแล้วบอกว่า
“ ผมนี่แหละ สุดยอดบอดี้การ์ด หากคุณแคทจ้างผม รับประกันความปลอดภัยในชีวิตและทรัพย์สินทุกๆ อย่างแน่นอน”
“ คุณนี่เหมาะกับเป็ เซลล์แมนจริงๆ เลยนะ ชมได้แม้กระทั่งตัวเอง”
“ ผมว่า ตอนนี้เย็นแล้ว พวกเรากลับบ้านดีกว่า วันนี้ผมจะไปส่งคุณเอง”
“ อืม..แต่ว่าฉันยังไม่อยากกลับบ้าน ไปหาของกินอร่อยๆ ก่อนดีกว่า”
“ ได้เลย ครับบอส”
แคทยิ้มทันทีที่หยางเทียนเอ่ยคำนี้ ส่วนของหยางเทียนในใจกับตึงเครียดขึ้นมาอีก เพราะรู้ว่า คนที่ปองร้ายแคทไม่ได้แค่ิญญาอาฆาตเท่านั้น แต่ ยังรวมถึงลุงคามิน กับ มาเฟียโรม่าอีกด้วย
ส่วนลุงคามินเดินออกมาจากตึก ก็ใช้โทรศัพท์ทันที
“ เรียบร้อยไหม”
“ เรียบร้อยครับนาย ทนายที่เขียนพินัยกรรม ถูกพวกเราอุ้มมาไว้ในเซฟเฮ้าส์แล้วครับ”
“ ดี จัดการได้เลย” ลุงคามินวางหูแล้วเอ่ยออกมาเบาๆว่า
“ หลานเป็คนบีบบังคังลุงให้ต้องทำเองนะ”
รถตู้สีขาว ของแคท กับ หยางเทียนออกจากบริษัทอาเซี่ยนการ์เม้นท์ มุ่งสู่ถนนใหญ่ ไปได้ไม่เกินสี่กิโล ก็มีมอเตอร์ไซด์สามคัน ขับด้วยความเร็ว แล้ววิ่งแซง มือปืนซ้อนท้ายสามคน ก็ยกปืนเล็งเข้ามาที่หน้าต่างคนนั่งที่ติดฟิลม์มืดทึบ แล้วกดไกปืนทันที
เปรี้ยง ๆ ๆ ๆ ๆ !! รถตู้สีขาวรีบจอดข้างทาง กลุ่มมือปืนหันกลับมามองชะงักนิดหนึ่ง แต่เห็นคนมากมายเลยรีบขับออกไปโดยไม่ได้หันกลับมามอง
หยางเทียนกับแคท นั่งรถเก๋งบีเอ็ม X5 อีกคัน มองดูด้วยความรู้สึกที่แตกต่าง แคทใที่เห็นภาพแบบนี้ ส่วนหยางเทียนนั้น อยากให้แคทรู้ว่ามีคนปองร้าย จึงให้นั่งรถอีกคัน ตอนนี้หยางเทียนขับรถเป็แล้ว แต่ก็ยังคงไม่มีรถส่วนตัว รถคันนี้เป็ของแคท ที่จอดอยู่ในบริษัท เพิ่งเอามาใช้
“ ไม่ต้องกลัว ไปหาข้าวกินกันเถอะ วันนี้แค่เพียงเริ่มต้นเท่านั้น”
“ นึกไม่ถึง คุณลุงคามิน จะใจร้าย ใจดำขนาดนี้”
“ อำนาจเงินตรา ผลประโยชน์ ใครล่ะจะอดใจได้”
หยางเทียนพา แคทมานั่งกินข้าวต้มโต้รุ่งแห่งหนึ่ง มีชื่อร้านว่า ร้านข้าวต้มยอดยุทธ์ ไร้พ่าย ในร้านตบแต่งคล้ายโรงเตี้ยมแบบหนังจีน มีเหยือกน้ำชาแบบจอมยุทธสมัยก่อนตั้งอยู่กลางโต๊ะ เด็กเสิร์ฟ แต่งกายคล้ายเสี่ยวเอ้อ มีกระบี่ปลอม ไม้เท้าจอมยุทธ แขวนที่ผนัง มี คำคมของนิยายจีนเขียนไว้เต็ม ผนัง เช่น
“หากไร้เพื่อนร่ำสุราที่พึงใจ ต่อให้พานพบสุราเทพ ก็ยากที่จะได้รสชาติสุราที่แท้จริง”
“าแที่ฝ่ามือท่านยังลบไม่ได้ แล้วท่านจะลบาแในใจข้าได้อย่างไร”
หยางเทียนให้ แคทเปิดคัมภีร์เมนูอาหารออกมา แคทเห็นแล้วก็อมยิ้มออกมา
เพราะแต่ละเมนูนั้น ล้วนเป็เื่ราวของจอมยุทธ์ทั้งนั้น
“ ขอไก่ขอทานเก้านิ้ว หมั่นโถวท้อ์ ผัดหนวดัเขียว ปลาจำศีล แล้วนารีแดงมาสองขวด”
“ นี่คุณสั่งมาเยอะ ขนาดนี้จะกินหมดเหรอ” หยางเทียนเห็นแคทสั่งมามากมายก็อดสงสัย
“ ฉันชอบสั่ง ชอบชิม คุณก็ต้องช่วยฉันกินด้วย”
หยางเทียนดื่ม น้ำนารีแดงหรือน้ำกระเจี๊ยบผสมกับน้ำหวานสีแดง ก็รู้สึกสดชื่นดีแท้
“ คุณหาร้านแบบนี้เจอได้ยังไง”
“ เมื่อก่อนผมมีเพื่อนคนหนึ่งเขาเป็ไกด์ เขาชอบหาร้านแปลกๆ แล้วเขาก็พาผมไปกินอยู่เรื่อยๆ” หยางเทียนพูดถึงพี่ต้าสง ไกด์บอดี้การ์ดนั่นเอง
“ ฉันเริ่มกลัวตายแล้วซิ?” อยู่ดีดี แคทก็เอ่ยขึ้นมา หยางเทียนได้แต่ทำตาโตด้วยความสงสัย
สายตาของแคทนั้นกำลังอ่านคำคม ของพวกนิยายจีน ที่เขียนไว้บนผนัง ที่เขียนเื่ เพื่อนร่ำสุราอยู่
“ จะดีแค่ไหนนะ ถ้าเราได้กินอาหารกับเพื่อนที่รู้ใจ ได้กินอาหารเลิศภพจบแดน ได้ท่องยุทธภพไปทั่วแคว้นแดนดิน” แคทพูดไปเรื่อยๆ หยางเทียนต้องหลุดขำออกมา
“ ไม่เห็นจะยาก คุณแคทก็พาเพื่อนสนิทหรือไม่ หาแฟนสักคน แล้วก็พากันท่องโลกกว้าง ก็สามารถท่องไปทั่วยุทธภพได้แล้ว”
“ พูดง่าย แต่ความจริงนั้นจะไปหาคนรู้ใจได้ที่ไหนเล่า” แคทมองหน้าหยางเทียนเพื่อดูปฏิกิริยา แต่หยางเทียนกลับหน้านิ่ง เพราะได้กลิ่นดอกไม้โบราณนั่นอีกแล้ว
แต่คราวนี้ เป็คืนที่พระจันทร์เต็มดวง ว่ากันว่า พลังงานของพวกภูตผี จะมีมากขึ้น กลิ่นดอกไม้โบราณเริ่มหนาแน่นยิ่งขึ้น หยางเทียน หันไปรอบๆ พบว่า ปลาจำศีล ที่กำลังถูกยกมา เป็ปลากระพงตัวใหญ่ ถูกผ่าแบะออก แล้วคว่ำหน้า ราดด้วยน้ำซีอิ้วร้อนๆ ในหม้อใส่ปลาขนาดใหญ่ เดินยกแขนสูงมา วางอย่างปกติไม่มีอะไร แต่ว่าทันใดนั้นเอง รถบรรทุก ที่อยู่บนท้องถนน กลับวิ่งเข้ามาด้วยความเร็วสูง พุ่งขึ้นมาบนฟุตบาต แล้ว ยังไม่หยุด เข้าชนร้านข้าวต้มยอดยุทธ์ไร้พ่าย หยางเทียนรีบคว้าเอวของ แคทที่กลายเป็เป้าหมายโดยตรง ะโลอยตัวเหินสูงกว่า 10 เมตร สูงกว่ารถบรรทุก ที่ขับมาด้วยความเร็วสูง มายืนอยู่อีกจุดห่างไกลที่เกิดเหตุกว่า 20 เมตร สร้างความตื่นตะลึงให้กับ แคทยิ่งนัก รถบรรทุกเข้าไปจอดนิ่งสนิท ในร้านข้าวต้ม โต๊ะเก้าอี้พังระเนระนาด มีคนาเ็ไปหลายคน แต่ในห้องคนขับรถ หยางเทียนเห็นหญิงชุดขาวใส่ชุดผ้าไหมดิ้นทอง หน้าขาว นั่งอยู่ด้านข้างคนขับที่ตาลอยไร้สติ แล้วหันควับมามองที่ แคทกับ หยางเทียนด้วยความแค้น
“ ในที่สุดก็เผยโฉมออกมาให้เห็นแล้วซิ” หยางเทียนเอ่ยไปด้วย ขนแขนก็ลุกตามไปด้วย แต่แคทที่กำลังใที่หยางเทียนพาเธอเหาะออกมา เลยไม่ทันได้ฟังว่า หยางเทียนพูดอะไร
“ คุณหยาง...เทียน ...ทำได้อย่างไรคะเนี่ย”....
5K
