ไฉ่หงใช้เวลาแต่งองค์ทรงเครื่องราวหนึ่งชั่วยามกว่าจะพอใจได้ บรรดาสาวใช้อาบน้ำขัดสีฉวีวรรณไปทั่วทุกซอกทุกมุมให้นางอย่างหมดจด ทั้งอาบน้ำแร่แช่น้ำนมเพื่อให้ผิวกายขาวใสเนียนนุ่มจึงยิ่งใช้เวลานาน จากคราแรกเพียงจะแต่งกายใหม่เท่านั้น กลับกลายเป็อาบน้ำใหม่ทั้งร่าง นางอยากให้ตนเองงดงามทุกอณูจนถึงแม้กระทั่งปลายเล็บ
ในขณะที่ไฉ่หงกำลังอาบน้ำแร่แช่น้ำนมอยู่อย่างมีความสุขในอ่างอาบน้ำอย่างเพลิดเพลิน นางกลับไม่รู้ตัวเลยว่ามีใครบางคนกำลังแอบมองดูนางบนหลังคาเรือนอยู่นานแล้ว
“โม่โฉว” คือนามของเขา เขาเป็มือสังหารที่ได้รับคำสั่งจ้างวานให้มาสังหารคนตระกูลนี้ แต่เมื่อเห็นสตรีงดงามผู้นี้แล้วเขากลับทำไม่ลง ด้วยเสียดายความงามของนาง เขาได้แต่แอบดูนางอยู่นานจนพอใจ แล้วจึงคิดจะจากไปเพื่อขอยกเลิกการจ้างวานครั้งนี้ เขาได้รับค่าจ้างจากหญิงงามผู้นี้แล้ว เป็การได้ชื่นชมเรือนร่างเปลือยเปล่าของนางยามอาบน้ำทุกท่วงท่าและทุกมุมมอง จึงไม่อาจจะรับงานจ้างวานฆ่านี้เพื่อสังหารนางได้ลงคอ
เขาเป็มือสังหารมานาน ปกติจะเลือกรับงานอยู่แล้ว ครานี้เขายังไม่ตกปากรับคำเพียงขอมาดูลาดเลาก่อน จึงได้มาวนเวียนยังเรือนของคนตระกูลนี้ แต่เขาได้ยินเสียงเอะอะโวยวายที่เรือนของนางซะก่อน จึงได้มาแอบดู จึงได้พบสตรีหน้าตางดงามผู้หนึ่งที่กำลังอาละวาดขว้างปาข้าวของ สักพักนางกลับอยากอาบน้ำขึ้นมา จนเขานึกสนใจสตรีที่ดูไม่เหมือนใครผู้นี้ แม้นางจะดูอารมณ์ร้ายไปบ้างแต่มันก็เข้ากับหน้าตางดงามเย่อหยิ่งของนางดีเหมือนกัน
ในใจของเขาตอนนี้ร้อนรุ่มไปจนถึงเบื้องล่างแล้ว ได้แต่รีบจากไปก่อนจะคิดอะไรกับนางเกินเลยไปมากกว่านี้ แม้เขาจะพึงใจนางแค่ไหนแต่คงไม่อาจจะข่มเหงน้ำใจนางได้ลงคอ วันนี้เขาทำได้เพียงไว้ชีวิตนาง เผื่อเขาจะมีโอกาสได้สานต่อความสัมพันธ์นี้ แต่ดูท่าทางครอบครัวของนางยามนี้เป็เป้าของผู้มีอำนาจ เขาเกรงว่านางอาจจะได้รับอันตราย คงต้องแวะเวียนมาคอยดูแลนางบ้างแล้วกระมัง แม้เขาไม่รับงานนี้แต่คงมีผู้ที่ยินดีรับเงินค่าจ้างก้อนโตนี้เป็แน่ เขาอยู่ในวงการนักฆ่ามานานจนเริ่มเบื่อหน่ายแล้ว เงินค่าจ้างที่เขาเคยได้รับก็มีมากพอให้ใช้จนวันตาย จึงไม่คิดจะรับงานอีกแล้ว โดยเฉพาะกับสตรีที่งดงามเช่นนี้ เขาทำไม่ลงจริงๆ
แต่เพราะเป็ผู้มีอำนาจสั่งการลงมา เขาจึงแสร้งบ่ายเบี่ยงขอมาดูลาดเลาก่อนเท่านั้น กลับไปเขาคงต้องหาเหตุผลดีๆ สักข้อเพื่อปฏิเสธให้นุ่มนวลที่สุด และคงรีบออกจากองค์กรลับนักฆ่านี้แล้ว ไม่เช่นนั้นคงไม่อาจจะทำอะไรได้ตามอำเภอใจนัก เขาไม่รู้ว่าเพราะสตรีผู้นี้หรือเพราะตัวเขาเอง้าล้างมือจากวงการนี้กันแน่ แต่ยิ่งได้เห็นเรือนร่างขาวเนียนของนาง ทั้งทรวดทรงองค์เอวที่เข้ารูป อกอวบที่ใหญ่โตเกินรูปร่างผอมบางนั้น มันกลับทำให้เขาเสียดายชีวิตของนาง ที่ผ่านมาเขาสังหารคนตาไม่กระพริบ มาบัดนี้เพราะสตรีผู้นี้กลับทำให้เขาลังเล ทั้งยังคิดจะล้างมือจริงจังขึ้น จากที่เมื่อก่อนเพียงแค่เบื่อหน่ายเท่านั้น
โม่โฉวใช้วิชาตัวเบาะโไปจากหลังคาเรือนของนางอย่างรวดเร็ว ในใจพลางคิดคำนึงถึงภาพร่างเปลือยของนางที่ยังติดตาตรึงใจเขาอยู่ไม่ลบเลือน เขาอยากเห็นร่างเปลือยเปล่าของนางใกล้ๆ กว่านี้ อยากััดูให้ทั่วว่าจะนุ่มนิ่มแค่ไหน แต่คงทำได้แค่คิดเท่านั้น หากเขายังเป็นักฆ่าอยู่เช่นนี้ย่อมไม่อาจจะมีคนข้างกาย แต่ตอนนี้เขากลับอยากมีนาง...
ไฉ่หงไม่รู้ถึงการมาหรือการไปของผู้ที่อยู่บนหลังคาเรือนของนางแม้แต่น้อย แม้นางจะมีวรยุทธสูงกว่าสตรีในเมืองนี้ แต่ก็ไม่เทียบเท่าจอมยุทธในยุทธภพหรือแม้แต่นักฆ่ามืออาชีพเช่นโม่โฉว
“เอาล่ะ! เดี๋ยวข้าจะออกไปเดินตลาดอีกรอบ พวกเ้าตามข้ามา! ข้าจะไปอวดโฉมให้คนเ่าั้นึกเสียดายสตรีเช่นข้า!”
เหล่าสาวใช้และผู้ติดตามของนางต่างเตรียมพร้อมเป็อย่างดี พวกนางทำทุกอย่างไม่ต่างจากเดิม คุณหนูชอบให้มีสาวใช้และผู้คุ้มครองไปด้วยคราละไม่เกิน 4 คน ด้วยไม่อยากให้เอิกเกริกมากนัก บิดามารดาเลี้ยงดูคุณหนูไม่ต่างจากองค์หญิงในเมืองหลวงด้วยซ้ำ มีทั้งสาวใช้ ผู้คุ้มครอง รถม้าก็ใหญ่โตงดงามนัก แต่คุณหนูไม่ชอบนั่งรถม้าเพราะมันทำให้ผู้คนไม่เห็นใบหน้าของนาง ปกติแล้วจึงเพียงเดินไปเดินมาเฉิดฉายในตลาดเท่านั้น
“เ้าค่ะคุณหนู / ขอรับคุณหนู”
ทุกคนรีบไปยืนตั้งขบวนรอคุณหนูอย่างรู้งานทันที
วันนี้ไฉ่หงจงใจออกไปภายนอกเรือนอีกครา นางอยากให้ทุกคนได้รู้ว่านางไม่ใส่ใจเื่ที่ผู้ใดจะออกเรือน ทั้งอยากอวดความงดงามหลังแต่งองค์ทรงเครื่องด้วยเครื่องประดับแพรพรรณงดงามกว่าใครในเมืองนี้ คงไม่มีใครไม่ชื่นชมของสวยๆ งามๆ หรอกกระมัง
ทุกอย่างเป็ไปตามคาด ยามไฉ่หงเยื้องย่างช้าๆ ผ่านบุรุษ สตรีในตลาด ทุกคนล้วนหันมอง ทั้งยังตกตะลึงในความงดงามของนาง แม้ทุกคนจะชื่นชอบความงามของนางแต่ก็ยังไม่กล้าเข้าใกล้ ด้วยกลัวว่าจะเจ็บตัวหากทำให้นางขุ่นเคือง เหล่าสตรีบางคนนึกหมั่นไส้ บางคนนึกอิจฉาในความงามและร่ำรวยของนาง บางคนตื่นตะลึงกับเครื่องประดับและแพรพรรณล้ำค่าบนกายนาง ทุกอย่างบนตัวนางช่างส่งเสริมให้นางยิ่งงามขึ้นอีกหลายเท่า ยามนี้ไม่มีใครเทียบนางได้จริงๆ เพียงแต่เื่นิสัยใจคอของนางนั้นกลับย่ำแย่กว่าสิ่งของบนกายนางเ่าั้ เพียงไม่นานผู้คนก็เริ่มเบือนหน้าหนีเมื่อมองจนพอใจแล้ว ไม่มีใครคิดใส่ใจนางมากกว่าแค่มองสักคน!