พิภพห้วงเวลา

ทั้งสามคนเดินขึ้นมาเรื่อยๆและยังพูดคุยกันต่างๆนาๆ ทั้งเรื่องของริวที่ทั้งบีและคิลล์พอจะรู้ว่าริวใช้ธาตุอะไร เรื่องที่บีสร้างยันต์แล้วระเบิดไปตั้งหลายรอบ เทคนิคที่คิลล์พยายามสอนบีจนสุดท้ายต้องวิ่งแข่งกันเอง รวมถึงเหตุผลที่ไทก้าเอาแต่อยู่ในบ้านพักเพื่อสร้างยาบำรุงจิตขึ้นมาให้ได้

"ถ้าเช่นนั้นเจ้าก็สร้างยาบำรุงจิตได้แล้วนะสิ"คิลล์ถามขึ้นด้วยความตกตะลึง จากที่เคยได้ยินมาว่าการสร้างยานี้นั้นยากเป็นอย่างมาก

"ตอนนี้ยังไม่สำเร็จหรอก แต่ข้าคิดว่าเมื่อกลับมาแล้วข้าจะลองดูอีกครั้ง"ไทก้าตอบกลับ

"เช่นนั้นหากเจ้าทำสำเร็จเจ้าจะขายอีกเม็ดให้กับฮานะรึไม่"จู่ๆ บีก็ถามขึ้น

"เรื่องนั้นข้ากำลังคิดอยู่เหมือนกัน ดูเหมือนว่านางจะต้องการจริงๆ หากข้าสร้างสำเร็จแล้วเจ้าช่วยพาข้าไปพบนางได้รึไม่"ไทก้าคิดอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะหันไปถามกับบี

"ได้สิ เมื่อเจ้าสร้างสำเร็จแล้วข้าจะพาเจ้าไปละกัน" บีพยักหน้าตอบกลับเบาๆ

"ว่าแต่ไทก้า เจ้ามั่นใจแค่ไหนว่าจะชนะกัน"คิลล์ถามขึ้นด้วยความสงสัยแม้ว่าคิลล์จะรู้ว่าไทก้านั้นต้องมีฝีมือพอตัว แต่ก็อดที่จะถามด้วยความเป็นห่วงไม่ได้เพราะระดับของไทก้าและริวนั้นต่างกันถึงสี่ขั้น

"ก็เขาท้าประลองข้าเอง ถึงข้าจะสู้ไม่ได้ ก็แค่ยอมแพ้ไปก็ได้นี่"ไทก้าตอบกลับทั้งยังยิ้มไปที่คิลล์

เมื่อคิลล์ได้ยินดังนั้นก็หัวเราะออกมาอย่างแรง"ฮ่าๆ เจ้านี่น้า คัดมาทั้งประโยคเชียว"

"ฮ่าๆ "ทั้งไทก้าและคิลล์ต่างหัวเราะกันเสียงดัง ปล่อยให้บีที่ไม่ได้รู้อะไรหันมองด้วยความสงสัย ก่อนที่คิลล์จะหันไปอธิบายให้บีฟังว่าประโยคนี้เป็นประโยคที่คิลล์บอกกับไทก้าก่อนการประลองกับบี

"ฮ่าๆ เอาจริงรึนี่ พวกเจ้านี่ มิน่าล่ะถึงได้หัวเราะลั่นขนาดนั้น"บีที่เข้าใจก็หัวเราะตามไปด้วย

ในความเป็นจริงแล้วไทก้าไม่ได้คิดจะยอมแพ้ เพราะไทก้านั้นได้วางแผนการต่อสู้เอาไว้ล่วงหน้าแล้ว เพียงแต่ว่าจะสำเร็จรึไม่ นั่นก็เป็นอีกเรื่องหนึ่ง อีกอย่างไทก้าเองยังต้องการทดสอบฝีมือของตนเองด้วย การที่ได้ริวที่เป็นศิษย์ฝ่ายในระดับแปดเป็นผู้ประลองด้วย ทำให้ไทก้าใช้พลังกายได้อย่างเต็มที่โดยไม่ต้องกังวล

ทั้งสามคนยังคงเดินขึ้นมาเรื่อยๆ จนกระทั่งมาถึงยังลานประลองเมื่อวานนี้

ในตอนนี้ที่ลานประลองมีเพียงอาจารย์ผู้ดูแลและริวเท่านั้น แน่นอนว่าการประลองในครั้งนี้ริวไม่ได้บอกใครออกไป เนื่องจากการประลองครั้งนี้เป็นเพียงแค่การทดสอบฝีมือของไทก้าและการซ้อมมือของริวเท่านั้น ก่อนหน้านี้ริวนั้นเมื่อรู้ว่าไทก้านั้นเป็นผู้ได้อันดับหนึ่งในการทดสอบศิษย์ชั้นกลางก็ต้องการประลองกับไทก้าแต่แรกอยู่แล้ว

ไทก้าเดินขึ้นมายังด้านบนลานประลองทำการคำนับอาจารย์จากนั้นจึงยืนคนละด้านกับริว

"เอาล่ะเมื่อผู้ประลองมาแล้ว พวกเจ้าก็เริ่มตัดสินสิ่งเดิมพันกันได้เลย" อาจารย์ผู้ดูแลกล่าวขึ้น

"สำหรับพวกเรามีเพียงเงื่อนไขในการแพ้ชนะขอรับ หากใครใช้อาคมก่อนจะเป็นผู้แพ้ทันที"ไทก้ากล่าวขึ้น

"ข้าเองก็ยอมรับเงื่อนไขนี้ขอรับ"ริวกล่าวขึ้นพร้อมยังคำนับไปที่อาจารย์ผู้ดูแล เหตุผลที่ไม่ว่าผู้ใดก็ต้องทำความเคารพอาจารย์ผู้ดูแลลานประลองนั่นเป็นเพราะ อาจารย์ผู้ดูแลลานประลองแต่ละคนนั้นล้วนแต่เป็นอาจารย์ระดับพิเศษทั้งสิ้น และหากอาจารย์ระดับพิเศษพิจารณาว่าศิษย์คนใดมีฝีมือมากพอก็จะสามารถรับรองศิษย์คนนั้นเข้าเป็นศิษย์ฝ่ายในทันที

"อืม เช่นนั้นตามแต่พวกเจ้า เริ่มการประลองได้"กล่าวจบอาจารย์ก็ถอยหลังลงจากลานประลองไป เหลือเพียงไทก้าและริวเท่านั้น

"เจ้าแน่ใจงั้นหรือที่ไม่ต้องการให้ข้าออมมือให้"ริวกล่าวขึ้นทั้งยังตั้งท่าเตรียมพุ่งเข้าโจมตี

"เชิญได้เลย กล่าวตามตรงข้าเองก็ต้องการวัดกำลังของตัวเองเช่นกัน"กล่าวจบไทก้าก็ตั้งท่าต่อสู้ของตนเองทันที

ทั้งสองคนต่างอยู่ในความเงียบ แม้แต่บีและคิลล์ ต่างก็ตั้งตาดู ด้วยความอยากรู้

ฟุบ!

ฟุบ!

ย้ากกก!

ทั้งสองคนเริ่มเคลื่อนไหวไปพร้อมกันหลังจากที่นิ่งไปครู่หนึ่ง 

ไทก้ายังไม่ได้ใช้ความเร็วอย่างเต็มที่เท่าใดนักและดูเหมือนว่าริวก็เช่นกัน เมื่อเข้าใกล้กับริว ไทก้าใช้หมัดที่อัดแน่นไปด้วยพลังจิตชกไปเบื้องหน้า ริวที่เห็นดังนั้นจึงได้ยกมือข้างหนึ่งขึ้นมากันเอาไว้ทันที ไทก้าหยุดหมัดที่ชกออกไปลงอย่างรวดเร็วเพื่อทำการหลอกล่อ และใช้จังหวะนี้เปลี่ยนท่าร่างเป็นย่นระยะทางหายจากเบื้องหน้าของริว ไปปรากฏอยู่ด้านหลังก่อนจะใช้มืออีกข้างชกไปอย่างเต็มแรง

ตู้ม!

แม้ว่าความเร็วของไทก้าจะมากพอที่จะหลอกคู่ต่อสู้ได้ แต่ริวก็มีประสบการณ์ในการต่อสู้อยู่เช่นกันจึงได้ใช้มืออีกข้างมากันที่ด้านหลังไว้ได้ก่อนที่จะหันกลับมาและเตะไปยังไทก้าตรงช่วงเอว

เปรี้ยง!

ไทก้ายกขาขึ้นมากันไว้ทันที แต่ด้วยความต่างของพลังจึงทำให้ไทก้าปลิวออกไป

ไทก้าหมุนตัวไปด้านหลังและเคลื่อนพลังจิตมายังเท้าซึ่งเป็นทริคในการ'เคลื่อนที่'ที่เอเทนเคยสอนไทก้าเอาไว้ พุ่งกลับไปโจมตีริวต่อ

ปึก! เปรี้ยง!

ทั้งสองคนต่างผลัดกันชกและป้องกัน แม้ว่าความต่างด้านพลังของริวจะมากกว่าแต่ความเร็วของไทก้านั้นกลับไม่ได้ด้อยไปกว่าริวเลยและดูเหมือนว่าจะเร็วกว่าด้วยซ้ำ

ย้ากกก!

เมื่อริวรู้สึกว่าความเร็วของไทก้าที่มีมากเกินไปทั้งยังมีทริคหลอกล่ออีกก็เริ่มยากที่จะดักทาง จึงเปลี่ยนมาใช้การป้องกันและหาโอกาสโจมตีแทน

เปรี้ยง!

แรงโจมตีด้วยศอกของริวส่งไทก้าลอยออกไประยะหนึ่ง

ตุบ!

ไทก้าหมุนตัวกลางอากาศก่อนจะยืนลงอยู่กับที่ และหันไปยิ้มให้กับริว

"เท่านี้ก็น่าจะอุ่นเครื่องพอแล้วล่ะมั้ง เจ้าว่ามั๊ยริว"

"ข้าก็คิดเช่นนั้นเหมือนกัน ดูเหมือนที่เจ้าพูดว่าให้ข้าใช้เต็มกำลังจะไม่ได้พูดเล่นล่ะสินะ"ริวตอบกลับด้วยน้ำเสียงจริงจัง แม้ว่าริวจะยังไม่ได้ใช้ความเร็วเต็มที่ แต่ถ้านี่ยังไม่ใช่ความเร็วเต็มที่ของไทก้าเหมือนกันนั่นก็มากพอที่เขาจะใช้พลังเต็มที่ได้อย่างสบายใจเหมือนกัน

"อุ่นเครื่องงั้นหรือ?" บีกล่าวขึ้นด้วยความสับสนทั้งที่ความเร็วที่ทั้งสองปะทะกันนั้นใกล้เคียงกับบีที่ใช้ความเร็วเต็มที่ด้วยซ้ำ แม้ว่ามันจะไม่เร็วเท่ากับการเคลื่อนไหวของคิลล์ก็ตาม แต่ว่าหากนี่เป็นแค่การอุ่นเครื่องแล้วตอนที่สู้กันเต็มที่ล่ะ

คิลล์ที่อยู่ใกล้ๆยังคงไม่พูดอะไร เพียงแต่ในใจกลับคิดว่าอยากจะเห็นความเร็วของไทก้าที่ใช้พลังอย่างเต็มที่ เพราะท่วงท่าย่นระยะของไทก้านั้นแม้ว่าจะมีความเร็วน้อยกว่าท่าแยกร่างของตน แต่ก็ยังเร็วพอที่จะหลอกสายตาของคู่ต่อสู้ในระยะประชิดได้

"เช่นนั้นข้าจะเอาจริงแล้วละนะ"ริวมองไปยังไทก้าและยังเปลี่ยนท่วงท่าการต่อสู้ ที่มองไปแล้วดูทรงพลังอย่างยิ่ง แม้ว่าจะยังไม่ได้ต่อสู้ก็ตามที

ไทก้าเองก็รู้สึกได้ว่าในตอนนี้แค่ริวตั้งท่วงท่านี้ขึ้นก็ทำให้รู้สึกถึงแรงกดดันมหาศาล

คิลล์ที่มองดูอยู่ไกลๆ กับดวงตาเบิกกว้างก่อนจะกล่าวเตือนไทก้าด้วยความตื่นตะหนก

"ไทก้าระวังด้วย นั่นเป็นท่วงท่ามังกร"

"ท่วงท่ามังกร?" เมื่อได้ยินที่คิลล์กล่าวเตือนไทก้าจึงไม่ลังเลที่จะรีบเตรียมรับมือทันที แม้แต่คิลล์ยังมีท่าทีตระหนกเช่นนี้นี่คงจะไม่ใช่ท่วงท่าธรรมดาเป็นแน่

"หึ ไม่นึกเลยว่าจะมีคนที่รู้จักท่วงท่าของข้าอยู่ด้วย ดูเหมือนเจ้าคิลล์ก็รอบรู้เช่นกัน ข้าไม่ปิดบังเจ้าก็แล้วกันนี่เป็นท่วงท่ามังกรจริงๆ"กล่าวจบริวก็พุ่งเข้าไปโจมตีไทก้าในทันที

ฟุบ!

ความเร็วของริวนั้นเพิ่มขึ้นมากกว่าเดิมหลายเท่า พุ่งเข้าไปหาไทก้า ไทก้าไม่รอช้ารีบตั้งรับอย่างรวดเร็ว

เปรี้ยง!

ริวฟาดฝ่ามือลงไปที่ไทก้าด้วยความเร็ว แม้ว่าไทก้าจะรับไว้ได้แต่พลังนี้ก็รุนแรงเป็นอย่างมากจนพื้นใต้เท้าของไทก้ายุบลงเล็กน้อย 

ไทก้าไม่รอช้าใช้ท่วงท่าย่นระยะถอยห่างออกไปตั้งหลักและพุ่งกลับเข้ามา ทั้งยังรวมพลังไว้ที่มืออีกข้างชกหลอกไปยังช่วงท้องก่อนจะเปลี่ยนหมัด ชกไปยังส่วนหัวของริวทันที

ตู้ม!

ริวที่โดนชกเข้าไปเต็มๆ เพียงแค่ถอยหลังไปหนึ่งก้าวเท่านั้น ก็ทรงตัวกลับมาใช้ฝ่ามือและเท้าคู่กันโจมตีไปยังไทก้า 

ไทก้าใช้แขนสองข้างในการป้องกันไว้ได้แต่ว่าแรงเตะของท่วงท่ามังกรนั้นมีพลังมากเกินไปจนทำให้แขนข้างหนึ่งของไทก้ากันไว้ไม่อยู่และถูกแรงโจมตีเข้าไปเต็มแรง จนตัวหมุนลอยออกไป

ตู้ม!

อั่ก!

ไทก้าลอยออกไปก่อนจะไถลไปราวๆ สามเมตร

ครืดดดดด กึก!

เลือดไหลออกมาจากมุมปากของไทก้าเล็กน้อย ไทก้าเช็ดเลือดออกมาจากมุมปากก่อนจะยิ้มออกมา

"รุนแรงจริงๆ นี่สินะ ท่วงท่ามังกร"

"ยังดีที่เจ้าไม่ประมาท หากรับเข้าไปเต็มๆ ล่ะก็ ได้ไปคุยกับรากมะม่วงแล้ว"ริวกล่าวจบก็พุ่งเข้ามาหาไทก้าทันที

"ดูเหมือนข้าต้องใช้พลังเต็มที่แล้ว"ไทก้าไม่รอช้าใช้ท่วงท่าย่นระยะอย่างต่อเนื่องเข้าโจมตีทันที

ฟุบ ฟุบ!

ตึก เปรี้ยง!

ไทก้าหลบการโจมตีของริวทั้งยังโจมตีไปยังหลายจุด ริวเองก็ใช้ท่วงท่ามังกรในการรับมือกับไทก้าเช่นกัน ทั้งสองคนต่างใช้พลังอย่างเต็มที่เข้าสู้

ริวเน้นการใช้ท่วงท่าและการตั้งรับเป็นหลัก ซึ่งความน่ากลัวของท่วงท่ามังกรนั้นก็คือการสะท้อนกลับพลังของคู่ต่อสู้ จึงทำให้ผู้ใช้ได้รับบาดเจ็บน้อยมาก ซึ่งแตกต่างจากผู้โจมตีเอง ยิ่งมีพลังมากเท่าไหร่การสะท้อนกลับ ก็จะยิ่งรุนแรงเท่านั้น

ส่วนไทก้านั้นเน้นการใช้ความเร็วและโจมตีจุดสำคัญเป็นหลัก 

ปึก ปึก ปึก!

ฟุบ!

ไทก้าหลบหลีกการโจมตีของริว ก่อนจะทำการหลอกล่อและโจมตีไปยังจุดต่างๆ ของร่างกายริวหลายๆจุด 

กึก!

ในตอนนี้จู่ๆ การเคลื่อนไหวของริวก็ค่อยๆฝืดขึ้นโดยไม่ทราบสาเหตุ 

"อืม เกิดอะไรขึ้นกับร่างกายข้ากันแน่"แม้ว่าจะสงสัยแต่ริวก็ยังทำการโจมตีไทก้าต่อไป

ย้ากก!

ฟุบ!

ไทก้าหลบฝ่ามือของริวที่ปล่อยออกมาด้านหน้าอย่างง่ายดายเนื่องจากตอนนี้ริวเริ่มจะปลดปล่อยพลังจิตออกมาได้น้อย เมื่อได้จังหวะจึงได้โจมตีกลับไปยังช่วงท้องอย่างเต็มกำลังทันที

ตู้ม!

อุก!

แรงชกของไท้ก้าสะเทือนไปยังอวัยวะภายในของริวที่เป็นจุดสำคัญ จนร่างกายสั่นสะท้านขึ้นมาและปลิวไปด้านหลังราวๆ สี่ถึงห้าเมตร

ครืดดดดด!

เสียงเท้าของริวที่ไถลไปด้านหลังทั้งยังคุกเข่าลงข้างหนึ่งอีกด้วย

"เกิดอะไรขึ้นกัน ทำไมพลังไม่สะท้อนกลับ และพลังของข้าเหตุใดถึงรีดออกมาไม่ได้?"ริวกล่าวขึ้นด้วยความตกใจเพราะนี่เป็นครั้งแรกที่เขาเจอกับเหตุการณ์เช่นนี้