ตอนนี้หวังเฟยหลงไม่ได้มีเงินเหมือนที่คนอื่นพูด แต่เขามีบัตรสมาคมที่เขียนคำว่า 10 ล้านที่มีชื่อ หวังเฟยหลง เขียนเอาไว้ และยังมีตาประทับอีกทำให้รู้ได้ทันทีว่ามันเป็บัตรที่ออกโดยสมาคมการค้าทมิฬแน่นอน เมื่อพนักงานเห็นพวกเขาก็เปลี่ยนท่าทีและรับรองหวังเฟยหลงอย่างดี ทำให้คนอื่นๆในงานเห็นแล้วประหลาดใจอย่างมาก พวกเขาค่อนข้างสงสัยว่าหวังเหยหลงมีบัตรของสมาคมได้อย่างไร เพราะมันหมายความว่าหวังเฟยหลงเป็แขกคนสำคัญที่ขนาดสมาคมออกบัตรมุลค่า 10 ล้านให้
ด้วยท่าทีที่เปลี่ยนไปของผู้คนภายในโรงประมูล ตงหยางกับเซียงหยางยืดอกอวดเบ่งด้วยความสุข มันเหมือนกับตบหน้าคนที่วิพากษ์วิจารณ์เ้านายของพวกเขา หากไม่ใช่ต้องเก็บเื่ความแข็งแกร่งของหวังเฟยหลงเป็ความลับ พวกเขาคงจะพูดออกไปแล้ว ว่าหวังเฟยหลงสามารถฝึกฝนได้และยังถือได้ว่าเป็อัจฉริยะอีกด้วย
คนที่แสดงความไม่พอใจมากที่สุด คือ หลงเชา ตอนแรกเมื่อเขาเห็นหวังเฟยหลงเขาก็ตั้งใจจะเย้ยยัน แต่เมื่อเห็นว่ามีบัตรของสมาคมเขาก็ต้องเก็บความคิดนั้นไปและสายตาของเขามองหวังเฟยหลงด้วยความอิจฉา และคนข้างๆหลงเชาคือ หวงเฟย พวกเขาทั้งสองถือว่าเป็เพื่อนกันและตระกูลของพวกเขาก็ถือว่าเป็พันธมิตรกันด้วย มันก็เท่ากับ 4 ตระกูลใหญ่ภายในเมืองฮวา มีสองตระกูลที่เป็ศัตรูกับตระกูลหวัง ไม่เช่นนั้นตระกูลหลงจะกล้าทำให้หวังเฟยหลงเกือบตายหรือ? และยังมีตระกูลฉู่อีกหนึ่งตระกูลเพียงแต่พวกเขาเป็กลาง ไม่เข้าพวกกับใคร แต่นั่นก็เป็ตระกูลที่คอยคานอำนาจไม่ให้อีกสองตระกูลอะไรร่วมมือกันโจมตีตระกูลหวัง
หวังเฟยหลงเห็น หลงเชากับหวงเฟย กระซิบกันอยู่สองคนเหมือนกำลังวางแผน แต่หวังเฟยหลงหาได้กลัว ตอนนี้เขาพร้อมที่จะปะทะกับพวกเขามาก เขาจะได้ชำระความแค้นเมื่อสามเดือนก่อนด้วย ระหว่างที่หวังเฟยหลงกำลังจะไปนั่งที่นั้นก็ถูกชายหนุ่มสองคนขวางเอาไว้ หวังเฟยหลงมองด้วยสายตาจริงจัง
คนหนึ่งร่างกายกำยำราวกับนักเพาะกาย เขาคือพี่คนรอง อีกคนร่างกายสมส่วนค่อนไปทางผอมบาง เขาคือน้องคนสุดท้อง พวกเขาทั้งสองคือลูกเ้าตระกูลฉู่ หวังเฟยหลงเคยเห็นพวกเขาในความทรงจำเก่า แต่ก็ไม่ได้สนิทหรืออย่างน้อยก็ไม่ได้เป็ศัตรูกัน พวกเขาคือ พี่น้องตระกูลฉู่ ในวันที่เกิดเหตุ พวกเขาคอยห้ามหวังกังไม่ให้ไปบุกไปตระกูลหลง ไม่เช่นนั้นตระกูลหลงกับตระกูลหวงจะใช้โอกาสนี้ในการร่วมมือกันบุกโจมตีตระกูลหวังได้ อย่างไรในวันที่เกิดเหตุก็ไม่มีหลักฐานและพยายาน จำมีเพียงคำบอกเล่าของหวังเฟยหลงเท่านั้น แล้วไหนจะข้ารับใช้ที่ทรยศนั่นอีก ไม่เช่นนั้นเขาไปเอาคืนตั้งนานแล้ว
[ ฉู่ป้าหัว Lv.11 ] อายุ 16 ปี
[ ฉู่ฟาน Lv.8 ] อายุ 15
“ ไม่คิดเลยว่าคุณชายใหญ่ตระกูลหวังจะเป็ถึงแขกคนสำคัญของสมาคมการค้าทมิฬ ”
“ ไม่มีอะไรให้น่าพูดถึงหรอก ตอนนี้งานก็ใกล้จะเริ่มแล้ว ข้าคงต้องขอตัว ”
หวังเฟยหลงยิ้มให้และขอตัวลา เขาไม่ได้รู้สึกขอบคุณที่ตระกูลฉู่ที่คอยห้ามไม่ให้เกิดการปะทะ แต่เขารู้สึกว่าคนพวกนี้คบหาไม่ได้ ในเมื่อรู้ว่ามันเป็แผนร้ายของอีกสองตระกูลหากอยากคานอำนาจก็ควรจะช่วยตระกูลหวังทวงความยุติธรรม ไม่ใช่ทำให้มันเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้นเช่นนี้ ที่สำคัญคือมิตรก็ไม่ใช่ ศัตรูก็ไม่ใช่ เหมือนนกสองหัวที่พร้อมไปอยู่กับคนที่มีประโยชน์มากกว่า ครั้งนี้เขาเป็แขกคนสำคัญของสมาคมพวกเขาจึงเข้ามาทักทาย เมื่อก่อนตอนหวังเฟยหลงเสเพลพวกเขาไม่เคยทักทายกันแม้แต่ตอนเดินสวนกันด้วยซ้ำ
“ สวัสดีแขกผุ้มีเกียรติทุกท่าน ข้า เซียถิงถิง จะมาเป็ผุ้ดำเนินงานประมูลในครั้งนี้!! ”
“ ผู้จัดการมาดำเนินการเองหรอ คงมีสิ้นค้าที่หาได้ยากมากๆอยู่สินะ ”
“ ก็ต้องอย่างนั้นอยู่แล้ว ไม่เห็นหรือว่าทั้งสี่ตระกูลต่างก็ส่งตัวรุ่นเยาว์ของตัวเองมาประมูลกันทั้งนั้น ”
ไม่นานนักผู้ดำเนินงานประมูลก็ออกมา เธอคือเซี่ยถิงถิง ผู้จัดการประมูล แต่โดยปกติแลล้วเธอจะให้พนักงานเป็คนดำเนินงานประมูล แต่ถ้าครั้งไหนที่เธอเป็ผู้ดำเนินการ ครั้งนั้นจะต้องมีสิ้นค้าพิเศษมากๆอยู่ด้วย นอกจากราคาจะมากมหาศาลแล้วยังเป็สินค้าที่หาได้ยาก บางอย่างจะปรากฏออกมาหนึ่งครั้งในหนึ่งปี และแน่นอนว่ามันคงไม่ใช่เพราะสิ้นค้าของหวังเฟยหลงแน่นอน มันจะไม่ได้หายากเพราะเดี๋ยวจะมีผลิตออกมาอีกเรื่อยๆ มันทำให้หวังเฟยหลงอดไม่ได้ที่จะสงสัย และที่เขาสงสัยที่สุดคือผู้คนพูดเหมือนทั้งสี่ตระกูลรู้อยู่แล้วว่าวันนี้จะมีอะไรพิเศษออกมาประมูล แล้วทำไมตระกูลเขาไม่พูดอะไรเกี่ยวกับเื่นี้และไม่ส่งตัวแทนมา
‘ สินค้าพิเศษหรอ? แล้วทำไมตระกูลเราไม่ส่งตัวแทน?...อ่อ ที่ไม่มีเงินก็เป็เพราะท่านพ่อผลาญเงินไปกับการรักษาเรานี่เอง เฮ้อ!! เดี๋ยวค่อยว่ากันว่ามันมีประโยชน์หรือเปล่า แต่วันนี้จะช็อปปิ้งให้อิ่มหนำสำราญเลย ’
“ เพื่อไม่ให้เป็การเสียเวลา เรามาเริ่มกันที่สินค้าชิ้นแรก… ”
สินค้าชิ้นแรกเป็โอสถฟื้นฟูขั้นสูง เนื่องจาก โอสถฟื้นฟูจะช่วยเื่ของการฟื้นฟูพลังปราณ ความเหนื่อยล้า อาการาเ็เล็กน้อย มันเป็โอสถที่หาได้ทั่วไปก็จริง แต่ถ้ามันเป็ขั้นสูงมันจะต่างออกไป เพราะมันสามารถรักษาอาการาเ็สาหัสได้ และมันยังยากที่จะหลอมขั้นสูงออกมา ตามท้องตลาดจะมีเพียงขั้นต่ำ ขั้นกลางก็ยังถือว่าหาได้ยากแล้ว โอสถเม็ดนี้เม็ดเดียวราคาก็พุ่งไปสูงถึง 10,000 แล้ว
หลังจากสิ้นค้าชิ้นแรกผ่านไปก็มีอีกหลายชิ้นที่เป็ทั้งโอสถ สมุนไพร หรือแม้แต่ตำราชั้นสูง ถึงอย่างนั้นมันก็ไม่มีอะไรที่หวังเฟยหลงสนใจเลย เพราะมันเป็ของที่หวังเฟยหลงสามารถอาศัยตระกูลในการหามาได้ จนกระทั่งสิ้นค้าชิ้นต่อไปมา มันคือ ดาบที่หวังเฟยหลงลงทะเบียนขาย เมื่อเห็นครั้งแรกผุ้คนต่างฮือฮากันเพราะมันดูเหมือนดาบธรรมดาที่ด้อยกว่าดาบชั้นสูงที่ขายในสมาคมชั้นหนึ่งเสียอีก และเมื่อหลงเชาเห็นดาบเล่มนี้ เขาก็รู้สึกคุ้นๆและมองไปที่เซียงหลานที่อยู่ข้างๆหวังเฟยหลง เขาส่ายหัวและปฏิเสธความคิดนี้อย่างรุนแรง
“ ไม่หรอกมั้ง คงเป็ไปไม่ได้!! ”
“ หลงเชา มีอะไรหรือ? ”
“ เปล่า ไม่มีอะไรหรอก ”
เมื่อเห็นผู้คนสับสน เซี่ยถิงถิงจึงเริ่มการอธิบายและทดสอบกับอาวุธของสมาคมการค้าเหมือนที่หวังเฟยหลงทำ และผลลับทำให้เกิดความฮือฮาอย่างมาก ทุกๆคนต่างตกตะลึง และ้าอาวุธชิ้นนี้แน่นอน ต่อให้ราคาพุ่งไปหลายหมื่นก็ไม่แพงเพราะมันต้านทานอาวุธชั้นยอดได้ เพียงแค่อาวุธชั้นยอดก็ราคาไม่ต่ำกว่าแสนเหรียญแล้ว
“ อย่างที่ทุกคนเห็น มันคือดาบชั้นสูงเหมือนกัน แต่มันมีคุณภาพที่เยี่ยมยอดกว่าและยังสามารถต้านทานดาบชั้นยอดได้อีก เช่นนั้นเรามาเริ่มประมูลที่ 10,000 เหรียญกันก่อนเลย และเพิ่มครั้งละ 1,000 เริ่ม ”
หลังจากได้เห็นคุณภาพไม่มีใครกล้าดูถูกดาบเล่มนี้อีก พวกเขาเริ่มบิดราคากันอย่างบ้างคลั่ง จนเริ่มชะลอที่ 30,000 ราคามันมากกว่าอาวุธชั้นสูงที่ขายอยู่ในสมาคม 3 เท่าแล้ว คนอื่นๆเริ่มสู้ราคาไม่ไหวและคนที่กำลังสู้กันอยู่คือ ตระกูลใหญ่ทั้ง 3 และไปหยุดที่ 45,000 โดยผู้ที่บอกราคาเป็คนสุดท้ายคือ หลงเชา เซี่ยถิงถิงเริ่มนับ และก่อนที่เธอจะนับสาม หวังเฟยหลงยิ้มและยกมือขึ้น
“ 46,000 ”
“ หวังเฟยหลง!! คิดว่าข้าจะกลัวเ้าหรือ?? 50,000 ”
เซี่ยถิงถิงขมวดคิ้วกับการกระทำของหวังเฟยหลง มันมีกฎอยู่ว่าห้ามเ้าของปั่นราคาประมูล แต่เมื่อนึกถึงคำพูดผู้จัดการสมาคมและเื่ความบาดหมางกันของทั้งสอง เธอถึงไม่ได้พูดอะไร หลงเชาเพิ่มราคาไปที่ 50,000 หวังเฟยหลงยิ้มและยกมือยอมแพ้ จริงๆตามความคาดหวังของหวังเฟยหลงคือได้ราคาอย่างมากก็ 30,000 เท่านั้น ไม่คิดว่าราคาจะพุ่งถึง 4-5 หมื่นเช่นนี้ ถึงจำนวนจะไม่ได้มากแต่เขาเน้นที่ความสะใจให้อีกฝ่ายเสียเงินเพิ่มเล็กน้อย ส่วนคนอื่นๆก็เข้าใจว่าหวังเฟยหลงเพียงแค่ปั่นประสาทของหลงเชาเท่านั้น
“ เอาละ ชิ้นต่อไป…!! ”
สิ้นค้าชิ้นต่อไปยังคงเป็อาวุธของหวังเฟยหลงเหมือนเดิมรวมถึงชิ้นต่อไปๆเรื่อยๆ แม้ว่าจำนานจะเยอะแต่ก็ไม่รู้ว่าครั้งต่อไปจะมีอีกหรือเปล่า พวกเขาจึงประมูลกันอย่างบ้าคลั่ง โดยราคาที่สูงที่สุดคือ 5 หมื่นของหลงเชา และต่ำสุดอยู่ที่ 4 หมื่น การประมูลครั้งนี้ทำให้หวังเฟยหลงมีเงินกว่า 3 ล้านเหรียญ และหลงเชาที่จ่ายไปถึง 5 หมื่นพร้อมกับโดนหวังเฟยหลงปั่นหัวก็รู้สึกเหมือนถูกมองว่าเป็ตัวตลก แต่เหตุผลหลักที่หวังเฟยหลงปั่นราคารอบแรกคือ เพื่อให้หลงเชาคิดว่าไม่ใช่อุปกรณ์ที่มาจากเซียงหลาน เพราะการประมูลมีกฎคือห้ามเ้าของปั่นราคา และเขารู้สึกขอบคุณที่เซี่ยถิงถิงยอมปล่อยผ่าน ส่วนเื่ความแค้น สำหรับหวังเฟยหลงนี้ไม่ถือว่าแก้แค้น หากจะแก้แค้นมันต้องไม่ใช่แค่นี้
“ ชิ้นต่อไป คือ ชุดเกาะปฐี ทุกคนคงจะรู้อยู่แล้ว ว่าอุปกรณ์ระดับปฐีหายากและดีอย่างไร คงไม่จำเป็ต้องพูดอะไรมากมาย ราคาเพิ่มอยู่ที่ 1 ล้านเหรียญ เพิ่มครั้งละ 1 แสน ”
ไม่แปลกเลยที่ว่าทำไมเซี่ยถิงถิงถึงได้เป็ผู้ดำเนินการประมูล เพราะมีเกาะปฐีนี้เอง ไม่ว่าจะเป็อุปกรณ์อะไรที่อยู่ระดับปฐีนั้นล้วนหายากทั้งนั้น หนึ่งปีจะมีหลุดมาสักครั้ง และครั้งนี้เป็ถึงชุดเกาะอีก ราคาต้องพุ่งไปเกือบหลายล้านแน่นอน แต่หวังเฟยหลงไม่ได้เสียดาย ต้องไม่ลืมว่าเขามีอะไรอยู่ในแหวนมิติจักรพรรดิบ้าง เขาจึงไม่ขาดแคลนพวกอุปกรณ์ ตอนนี้สิ่งจำเป็สำหรับเขาคือการหาเงินและทรัพยากรมาให้เซียงหลานเพื่อจะพัฒนาฝีมือแล้วเป็ห่านที่ออกไข่เป็ทอง ราคาถูกเพิ่มอย่างราดเร็วจนไปถึง 5 ล้าน คนที่ยังประมูลอยู่ตอนนี้เหลือเพียง 3 คน นั่นคือตระกูลใหญ่ทั้งสาม
“ คุณชายใหญ่ ท่านไม่ประมูลหรือ!? ”
“ ไม่ละ ข้าไม่อยากได้ ”
“ แต่นั่นเป็เกาะปฐีเลยนะขอรับ!? อย่างน้อยท่านน่าจะซื้อไปให้เ้าตระกูล ”
“ จริงสิ พ่อข้าใส่ได้นี่น่า แต่ารามันแพงเกินไป ไว้ข้าจะไปคุยกับตาแก่ผู้จัดการนั่นที่หลัง ”
เขาลืมไปเลยว่าถ้าเขาเพิ่มความแข็งแกร่งให้พ่อเขา ตระกูลเขาจะทรงพลังมากยิ่งขึ้นและคนอื่นๆจะไม่กล้าหาเื่พวกเขาง่ายๆอีก แต่เมื่อนึกถึงราคาสำหรับอุปกรณ์ระดับ ปฐีแล้ว ราคาแพงเกินไป เขาอาจจะต้องไปแลกเปลี่ยนกับตาแก่นั่นสักเล็กน้อย
ระหว่างที่พวกเขาทั้งสามคุยกัน ราคาก็ไม่หยุดที่ 5.5 ล้าน โดยฉู่หัวป้า เนื่องจากราคาที่สูงขนาดนี้ทำให้อุปกรณ์ชั้นยอดได้มากมาย เพิ่มความแข็งแกร่งให้ตระกูลได้อีกด้วย ดังนั้นชุดเกาะนี้จึงตกไปอยู่ในมือของ ฉู่หัวป้า หวังเฟยหลงก็รู้สึกโล่งใจที่ ชุดเกาะนี้ไม่ได้ไปอยู่กับตระกูลหลงและตระกูลหวง
“ เอาละแขกทุกท่าน แม้ว่าชุดเกาะปฐีนี้จะพิเศษมาก แต่เรายังมีสินค้าพิเศษอีกชิ้นหนึ่งและนั่นคือ…!! ”
หลังจากพูดจบก็มีพนักงานยกกรงเล็กๆมาวางไว้กลางลานประมูล โดยมีผ้าคลุมอยู่มิดชิด หวังเฟยหลงเพ่งโดยพยายามตรวจสอบแต่เขาไม่สามารถตรวจสอบได้หากไม่เห็น ทุกๆคนต่างก็รอลุ้นว่าสินค้นชิ้นนี้คืออะไร
“ เพื่อไม่ให้เสียเวลา เรามาเปิดผ้ากันเลยดีกว่า…นั่นคือ ไข่สัตว์อสูร เราได้มันมาจากรังของอีแร้งเพลิง สัตว์อสูรกำเนิดปราณ หรือก็คือสัตว์อสูรระดับ 5 เชื่อว่าทุกคนคงเข้าใจว่าหากมันฝักและสามารถฝึกให้มันเชื่องได้ จะเพิ่มกำลังให้อย่างมาก ”
หวังเฟยหลงขมวดคิ้ว เขาทำสีหน้าจริงจัง เพราะในข้อมูลที่เขาได้รับมามันไม่ใช่ไข่ของอีแร้งเพลิง แต่มันคืออะไรของอะไรก็ไม่รู้ แม้แต่ระบบและสกิลของหวังเฟยหลงก็ยังไม่สามารถรู้ได้ แต่เพียงแค่ดูจากชื่อก็สามารถรู้ได้เลยว่ามันต้องเป็สุดยอดสัตว์อสูรแน่นอน และจะต้องดีกว่า อีแร้งเพลิงเป็แน่
[ ไข่จักรพรรดิอสูร ]
ไข่ของอีแร้งเพลิงมันหายากพอๆกับเกาะปฐี ดังนั้นราคาจึงไม่ได้ต่างกัน มันคงจะพุ่งสูงขึ้นไปถึง 5 ล้านเช่นกัน แต่ถ้ามันเป็สัตว์ระดับ 5 หวังเฟยหลงคงจะไม่สนใจมากนัก แต่เนื่องจากเขารู้ว่ามันไม่ใช่ไข่ของอีแร้งเพลิงและอาจเป็อะไรที่สุดยอดกว่านั้น ดังนั้นไม่ว่าอย่างไรหวังเฟยหลงก็ต้องได้มันมา
“ ราคาเริ่มต้นอยู่ที่ 1 ล้าน เพิ่มครั้งละ 1 แสน ”
ราคาประมูลพุ่งเหมือนกับชุดเกาะ จนผ่านไปสักพัก ราคาพุ่งไปที่ 6 ล้าน โดยผู้ที่ประมูลอยู่ตอนนี้คือ หลงเชากับหวังเฟยหลง และครั้งนี้หวังเฟยหลงไม่ได้ปั่นแต่เข้าตั้งใจเข้าร่วมจริงๆ พวกทั้งสองยังคงเสนอราคาจนไปถึง 7 ล้าน สีหน้าของหลงเชาเริ่มบิดเบี้ยว เขามองหวังเฟยหลงด้วยความโกรธ อาฆาต แม้ว่าเขาจะ้ามากแต่ราคาของมันตอนนี้เกินกว่ามูลค่าของไข่ใบนี้ไปมากแล้วและอีกอย่างเงินที่เขาสามารถใช้ได้มีจำกัด แต่เขาก็อยากได้มันจริงๆ เขาจึงหันไปพูดคุยกับหลงเฟย เพื่อปรึกษากัน
“ ราคามันมากเกินไปแล้ว และอีกอย่างก็แค่สัตว์อสูรระดับ 5 ไหนจะต้องใชเวลาอีกหลายปีกว่าจะเลี้ยงมันให้ถึงระดับนั้น ไม่คุ้มหรอก…แต่เราสามารถให้หวังเฟยหลงมันจ่ายเพิ่มขึ้นอีกได้!! ”
“ ความคิดดี!!... 8 ล้าน!! ”
“ 10 ล้าน…ครั้งสุดท้าย ข้าจะไม่ประมูลแล้ว!! ”
หวังเฟยหลงรู้ว่าจุดประสงค์ของทั้งสองคนคือการให้เขาจ่ายราคาที่สูงขึ้น แต่ถึงจะต้องจ่ายเพิ่มอีกเป็ 20 ล้านมันก็ยังคุ้ม เพราะนอกจากชื่อเขาก็ไม่รู้อะไรเกี่ยวกับข้อมูลของไข่ใบนั้นอีกเลย ดังนั้นที่มาของไข่ใบนี้ต้องไม่ธรรมดาแน่
1K
![แม่หญิงพลอย ยอดคุณครูแห่งอยุธยา [E-book]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1686666673_17032219.webp)
