High Human

“หัวหน้ามาร์ครับ ไอ้หมอนี่มันทำร้ายเจ้าหน้าที่และผู้สมัครเข้าร่วมกองกำลัง แต่ผมไม่คิดว่ามันจะแข็งแกร่งมากจนเจ้าหน้าที่ธรรมดาเอาไม่อยู่" หัวหน้านายทหารรีบกล่าวโทษอย่างรวดเร็ว

“ฉันมีตาและฉันเห็นทุกอย่าง แต่อย่าคิดว่าฉันไม่รู้ถึงสิ่งที่เกิดขึ้นก่อนหน้าเพียงเพราะฉันไม่เห็น!!” หัวหน้ามาร์พูดน้ำลายกระเด็น หัวหน้านายทหารได้แต่ยืนหน้าซีดไม่กล้าเถียง

เนื่องจากหัวหน้ามาร์ได้รับเลือกโดยคุณหนูมายด์ให้มาดูแลกองกำลังสนับสนุน ต่อให้หัวหน้านายทหารจะมีคนหนุนหลังใหญ่โตแค่ไหนแต่จะเทียบกับคุณหนูมายด์ได้หรือ? 

ในองค์กรและเขตทหารไม่มีใครไม่รู้จักคุณหนูมายด์ อย่าคิดว่าเธอเป็นผู้หญิงดูบอบบางแล้วจะอ่อนแอเด็ดขาด การที่เธอกลับมาจากสงครามในอวกาศหลังจากผ่านไปหกปี เธอต้องแข็งแกร่งเหนือกว่าทุกคนที่นี่อย่างแน่นอน และนอกจากนั้นคนๆอื่นที่ร่วมรบกับเธอต่างก็เป็นคนของเธอทั้งสิ้น แต่ละคนมีฝีมือเรียกได้ว่าสัตว์ประหลาดเลยทีเดียว 

หลังจากต่อว่าหัวหน้านายทหารจนพอใจ หัวหน้ามาร์ก็เดินเข้าไปหาโจ ตอนที่เขามาถึงและได้เห็นโจต่อสู้นั้นเขารู้สึกทึ่งมาก ในใจตอนนั้นเขาได้แต่คิดว่าจะต้องได้คนๆนี้มาเข้ากองกำลังสนับสนุนและคุณหนูมายด์จะต้องพึงพอใจอย่างแน่นอน

“ฉันจะพิจารณานายเป็นพิเศษ นายจะได้เป็นคนของกองกำลังสนับสนุนตั้งแต่บัดนี้เป็นต้นไป” มาร์กล่าวพร้อมตบบ่าโจ เขารู้สึกเสียดายฝีมือของโจหากต้องทำงานเป็นเด็กเดินเอกสาร ด้วยฝีมือขนาดนี้กลับถูกให้ทำงานเดินเอกสารเนี่ยนะ? เขารู้สึกเคืององค์กรอย่างบอกไม่ถูก

“ผม…” โจกำลังจะกล่าวบางอย่างแต่ก็ถูกหัวหน้ามาร์พูดขัด “ไม่ต้องขอบคุณ ด้วยศักยภาพของนายจะต้องได้เป็นหัวหน้ากองในไม่ช้าอย่างแน่นอน”

โจกำลังจะพูดอีกรอบแต่ก็ถูกขัดอีกครั้ง “แล้วก็เรื่องของจัดเตรียมไว้เรียบร้อยแล้ว แต่นายไม่ต้องไปแล้วล่ะเดี๋ยวฉันจะให้คนอื่นไปแทน ส่วนนายไปลงทะเบียนให้เรียบร้อยซะ” 

พูดจบหัวหน้ามาร์ก็เดินจากไป…

“คนพวกนี้เป็นบ้ารึไงถึงชอบขัดคนอื่นอยู่เรื่อย” โจบ่นพึมพำ 

แต่เดี๋ยวก่อน ทำไมจู่ๆเขาถึงกลายมาเป็นคนของกองกำลังสนับสนุนได้ล่ะ? ไอโล้นนั่นคิดเองเออเองคนเดียวเขายังไม่ได้ตอบตกลงเลยสักคำ

แต่คิดมากไปก็เปล่าประโยชน์เขาคิดว่าเป็นแบบนี้ก็ดีเหมือนกัน เขายังรู้สึกอับอายกับเหตุการณ์เมื่อเช้านี้อย่างน้อยมาอยู่ในกองกำลังสนับสนุนเขาจะได้มีที่หลบหน้ามายด์

ส่วนเรื่องที่เขาเผลอระเบิดอาคารทิ้ง ไว้ค่อยชดใช้ให้ทีหลังแล้วกัน อย่างน้อยเงินเครดิตของเขายังมีเหลืออยู่มากโข

จากนั้นโจก็เดินตรงไปหาเจ้าหน้าที่รับสมัครท่ามกลางสายตาอิจฉาของทุกคน

……

ในเวลาเดียวกัน ณ หมู่บ้านไฮโซ มายด์นั่งอยู่ในห้องรับแขกพร้อมกับอ่านนิตยสาร เธอมาในชุดเรียบง่ายทำให้เธอดูเป็นสาวน้อยทั่วไป 

ในเวลานั้นมายด์รู้สึกได้ถึงใครบางคนกำลังย่องมาด้านหลัง แต่เธอรู้ว่าคนๆนี้เป็นใครจึงทำเพียงยิ้มเล็กน้อยและทำเหมือนไม่รู้ตัว

“จ๊ะเอ๋!!” เสียงหัวเราะคิกคักวัยแรกแย้มของหญิงสาวดังมาจากหลังของมายด์พร้อมกับแขนเรียวยาวกอดเธอจากด้านหลัง 

มายด์ทำท่าตกใจเล็กน้อยก่อนจะพูดว่า “ฉันนึกว่าเธอจะไม่ลงมาซะแล้ว นี่กำลังคิดจะขึ้นไปดูอยู่แล้วเชียว” 

“โธ่ ไม่เห็นจะนานซะหน่อย” เพื่อนของมายด์ส่งเสียงแง่งอน

เธอคนนี้เป็นเพื่อนสนิทของมายด์และมีชื่อว่า หยาดทิพย์ แต่เธอมีอายุน้อยกว่ามายด์สองถึงสามปีนอกจากนี้เธอยังเป็นนักร้องชื่อดังและมีแฟนคลับหลายสิบล้านคนติดตาม

ด้วยความน่ารักและสดใสของเธอทำให้ทุกคนต่างตกหลุมรักเธอในทันทีที่พบบวกกับรอยยิ้มที่มีลักยิ้มทำให้เธอดูเป็นสาวน้อยน่าถนุถนอมมากยิ่งขึ้น

“นี่ๆ ฉันได้ยินมาว่าองค์กรของเธอถูกวางระเบิดเหรอ?” หยาดทิพย์ถามด้วยความอยากรู้อยากเห็น

มายด์กรอกตาพลางคิดในใจว่าใครเป็นคนปล่อยข่าวบ้าบอพวกนี้กัน ไม่มีใครวางระเบิดสักหน่อย

“เอ๋ ไม่ใช่หรอกเหรอ” หยาดทิพย์พูดด้วยความแปลกใจ เพราะเธอได้ยินข่าวมาว่ามีคนวางระเบิดอาคารในองค์กร นี่เป็นข่าวใหญ่มากไม่น่าจะมีการปกปิดสิ

“เดี๋ยวก่อนนะ” มายด์ตกใจเธอยังไม่ทันได้พูดอะไรสักคำ หรือว่าเพื่อนของเธอจะ… “เธออ่านความคิดฉันได้?!!” มายด์ตะโกนด้วยความตกใจทำเอาหยาดทิพย์หูอื้อไปครู่หนึ่ง

“นี่ เธอไม่ต้องตะโกนก็ได้มั้ง ฉันไม่ได้หูหนวกสักหน่อย…ใช่แล้ว ตั้งแต่ที่ฉันปลุกพลังขึ้นมาได้ ฉันสามารถได้ยินสิ่งต่างๆที่คนอื่นคิดและหากเพ่งสมาธิไปที่ใครจะทำให้เห็นภาพในหัวของคนๆนั้นด้วย” หยาดทิพย์กล่าวอย่างภาคภูมิใจ

แต่เธอกล่าวต่อด้วยสีหน้าบึ้งตึง “แต่เพราะแบบนี้ฉันมักได้ยินสิ่งที่พวกแฟนคลับคิดในหัว พวกนั้นเอาแต่คิดเรื่องบนเตียงกับฉันมันทำให้ฉันโกรธจนจะเป็นบ้าแต่ต้องพยายามปั้นหน้ายิ้มตลอดเวลา พักหลังมานี้ฉันต้องฝึกฝนให้ตัวเองปิดกั้นการรับรู้เหล่านั้น ช่วงหลังเลยได้ยินน้อยลงแต่มันก็ทำให้ฉันเหนื่อยไม่น้อย"

ไม่แปลกที่เธอจะเหนื่อยเพราะการปิดกั้นพลังหยั่งรู้ที่ทำงานตลอดเวลาจะต้องใช้พลังงานในร่างกายมาควบคุม อย่างไรก็ตามหากเธอฝึกฝนจนอยู่ในระดับที่สูงปัญหาเหล่านี้จะค่อยๆหมดไป

“ช่างเรื่องพวกนี้ก่อน เธอบอกฉันมาก่อนว่ามันเกิดอะไรขึ้นทำไมอาคารทั้งหลังถึงระเบิด” หยาดทิพย์เค้นถามพร้อมกับตั้งสมาธิไปที่มายด์

พอได้ยินคำถามมายด์มีใบหน้าแดงก่ำ เธอนึกถึงร่างเปลือยเปล่ากับสัตว์ประหลาดที่แกว่งไปมา เธออยากจะควักสมองของตัวเองแล้วเผาทิ้ง เธออยากลบภาพเหล่านี้ออกไปจากหัวให้หมด

“เธอ เธอ…เธอ” หยาดทิพย์เห็นภาพในหัวของมายด์เป็นโจที่ยืนเปลือยกาย ใบหน้าเธอแดงก่ำและพูดติดอ่างแต่ในใจกลับรู้สึกตื่นเต้น 

ไม่นะหยาดทิพย์ ทำไมเธอถึงใจเต้นได้ล่ะ? เธอกลายเป็นผู้หญิงจิตใจสกปรกหมกมุ่นเรื่องพวกนี้ไปได้ยังไง?… หยาดทิพย์พยายามสงบใจอย่างรวดเร็ว

“ยัยทิพย์ เธอเลิกอ่านความคิดของฉันได้แล้วไม่งั้นฉันจะไม่คุยกับเธออีก” มายด์หน้าแดงกล่าวด้วยความโกรธ

ได้ยินเพื่อนของตนกล่าวเช่นนี้หยาดทิพย์ก็เลิกอ่านความคิดของเพื่อนสนิทและปิดกั้นการรับรู้ของพลัง

อย่างไรก็ตามเธอสงสัยมากว่าผู้ชายที่อยู่ในหัวของเพื่อนตน เขาเป็นใครกันหรือจะเป็นผู้ชายลับๆ? 

“นี่ๆ เขาเป็นใครงั้นเหรอ?” หยากทิพย์ถามอย่างอยากรู้อยากเห็น

มายด์รู้สึกช่วยไม่ได้ในเมื่อเพื่อนของเธอเห็นโจในความคิดของเธอแล้ว เธอจึงเล่าทุกอย่างให้ฟัง

หลังจากนั้นไม่นาน หยาดทิพย์ก็อุทานขึ้นมา “อะไรนะเขาไม่ใช่มนุษย์!!” 

หยาดทิพย์รู้สึกเหลือเชื่อมาก ผู้ชายคนนั้นดูยังไงก็มนุษย์ชัดๆแต่เพื่อนสาวของเธอกลับบอกว่าเขาไม่ใช่มนุษย์เพียงแต่มีลักษณะทางกายภาพเหมือนมนุษย์ทุกอย่าง อย่างไรก็ตามพอเธอถามมายด์ว่าเขาเป็นคนของเผ่าพันธุ์อะไร มายด์ก็ได้แต่ตอบอย่างจนปัญญาว่าไม่รู้ ไม่มีใครรู้เรื่องของเขาสักคน

ตอนนี้สำหรับทั้งคู่ โจเป็นคนลึกลับอย่างแท้จริง

“นี่ จะไปช้อปปิ้งไหมยัยทิพย์ เอาแต่ถามอยู่ได้” มายด์มองค้อน

“ไปๆๆ” 

หลังจากนั้นทั้งคู่ก็ออกไปเดินช้อปปิ้งตามประสาหญิงสาว