สามัญสำนึกของดยุกหมูอ้วน

ตอนที่หนึ่งร้อยสี่สิบเสน่ห์ของตัวร้าย

“ทำไมถึงคิดแต่ว่าจะไปช่วยเจ้าหญิงที่ถูกมังกรจับทำไมไม่คิดว่าเจ้าหญิงอยากอยู่กับมังกรร้ายบ้าง”

นั่นคือธีมหนึ่งของเควสต์ที่ผมเจอในโลกโอโตเมะโรแมนติกนี้

ด้วยเหตุผลบางประการ

ไม่รู้ทำไมผู้หญิงชอบผู้ชายที่เป็นโจรสลัดจอมมาร อัศวินที่โดนขับไล่ มังกรฯลฯมาก

แต่ชอบมองว่าคนดีมีคุณธรรมล้ำฟ้าเป็นคนน่าเบื่อหรือว่ามันต้องหน้าไหว้หลังหลอกแน่ๆคนดีดีอย่างนี้ไม่มีจริงๆหรอก

คนดีที่งี่เง่าอย่างก๊วยเจ๋งน่ะ

ช่วยพวกหล่อนน่ะไม่แปลกหรอก

การที่พวกหล่อนคิดว่าการไปรักมังกรร้ายแล้วมันจะส่งผลดีต่อสังคมในภาพรวมเท่านั้นล่ะที่แปลก

คิดบ้างหรือเปล่าว่าบางทีสังคมอาจจะไม่ได้ต้องการขัดขวางความรักของเจ้าหญิงกับมังกรร้าย

แค่ราชาหรือขุนนางที่เก่งกาจปานมหาศึกชิงบัลลังก์นั้นเอาเจ้าหญิงเป็นข้ออ้างในการรวมพลังปราบมารกระทืบมังกรร้ายเท่านั้นล่ะ

แต่อนิจจา

เจ้าหญิงหรือสตรีชั้นสูงก็ยังตกหลุมรักโร๊กหนุ่มหรือขโมยรูปหล่อหรือมังกรได้ง่ายดายเสมอ

ที่ชอบการที่มังกรจะจับพวกเธอไปและอธิบายว่า

“ทุกคนเข้าใจว่าท่านจับข้ามาขังในหอคอยแต่ท่านปลดปล่อยข้าให้เห็นโลกกว้างจากคุกที่เรียกว่าราชวัง”

แต่พอดยุกหมูอ้วนทำอย่างเดียวกันดันโดนกล่าวหาว่าเป็นพวกบ้ากาม

 ปัดโธ่ เดี๋ยวทุ่มด้วยมูมัก

“มังกรแค่ล่าอาหารแค่พอกินเท่านั้นมันไม่ได้ทำร้ายใคร”

ขอโทษด้วยนะ

สำหรับผมแล้วหากมังกรทำให้ผมเสียผลผลิตทางการเกษตรมูลค่า2g ต่อเดือนไปผมก็พร้อมที่จะฆ่าทุกคนที่ขวางหน้าผมแล้วล่ะ

มาเรียได้ทำเควสต์นี้และต้องเจอสองทางเลือกในเกมส์ต้นฉบับว่าจะปล่อยไปให้ครองรักกันอย่างสงบ(ไม่ได้บอกว่าจะทำมาหากินโดยการปล้นผลผลิตของชาวบ้านอีกหรือเปล่า?)กับการจัดการกับมังกรที่จะทำให้เจ้าหญิงฆ่าตัวตายตรงนั้นและมังกรกลายเป็นแสงหายไปแต่จะได้ความชมชอบจากชนชั้นขุนนางเพิ่มมากขึ้น

ก็เป็นอะไรที่น่าสนใจอย่างมาก

บางครั้งผมก็คิดเหมือนกันว่าทำไมดยุกหมูอ้วนนี่ชื่อเสียงเลวร้ายกว่ามังกรอีกอย่างนั้นหรือ?

ผมโมโหมากที่ไม่สามารถฆ่ามังกรได้ในการเล่นเกมส์ต้นฉบับ

หากผมเจอเควสต์นี้ผมจะกระทืบมันกับมือนี่ล่ะ

หากมันทำให้ผมเสียผลประโยชน์ทางภาษีจากชาวบ้านไปสัก1 g ล่ะก็

ผมจะจับมังกรนั้นไปทำน้ำยาเพิ่มพลัง

และผมจะจับเจ้าหญิงไม่ให้ได้เจอเรื่องดีๆอย่างการอยู่ในกรงทองหรือเป็นทาสอุ่นเตียงของผม

ผมจะจับเธอส่งไปขุดเหมืองเสียให้เข็ดจนกว่าเธอจะชดใช้ค่าความเสียหายที่เธอและมังกรคนรักของเธอทำไว้ด้วยค่าแรงขั้นต่ำ

เธออาจจะพูดว่า

“เราจะชดใช้ความเสียหายที่ทำด้วยน้ำมือของเราเองไม่ต้องพึ่งพาฐานันดร”

ผมก็อยากจะรู้ว่าเธอจะทำได้อย่างไรกับค่าเสียหายมากกว่าสามร้อยล้านกับดอกเบี้ย15% ต่อปี

ด้วยค่าแรงขั้นต่ำ 30 g ต่อเดือน

“โอ๊ย ยอมแล้วฮือ”

สาวนักดาบผมแดงที่จิตใจแข็งแกร่งแม้จะเจอขุนนางชั่วช้าลามกน้อยกว่าดยุกอูลริกก็ยังไม่หวั่นไหวเอาตัวรอดมาได้

ก็มาเจอกับขุนนางที่ชั่วช้ากว่าคือดยุกอุลริกจนยอมแพ้ในที่สุด

แม้กระทั่งแม่สาวนักดาบผมแดงก็ต้องยอมแพ้ให้กับเสน่ห์ของดยุกอูลริกตัวร้าย

ในขณะที่คนดีมีศีลธรรมจะโดนมองจากพวกเธอว่าเป็นคนโง่เขลาไร้เดียงสานั่นเอง

นี่คือพลังของตัวร้ายที่แบกรับความผิดบาปและศีลธรรมเอาไว้

ให้โอกาสเจ้าหญิงหรือนักดาบเป็นคนบริสุทธิ์ผุดผ่องเป็นยองใยโดยให้ผู้ชายทำเรื่องชั่วๆอย่างตีหัวหมาด่าแม่เจ๊กต่อสู้กับอาณาจักรแทนตนเองอย่างกรณีเจ้าหญิงเป็นต้น

ที่เชื่อว่ามังกรจะทำให้ตนเองรอดพ้นจากน้ำมือของระบบศักดินาล้าหลังไปได้

เธอคิดถูกที่ว่ามังกรจะทำให้เธอรอดพ้นระบบศักดินาล้าหลังไปได้เพราะมาเรียเป็นคนใจอ่อนคงเลือกช่วยปกป้องความรักของเจ้าหญิงนั่นล่ะ

แต่มังกรและเจ้าหญิงจะไม่ได้เจอกับมาเรียนางเอกโลกสวยตามต้นฉบับ

แต่จะเจอกับดยุกอูลริกผู้นี้!!!

นี่เป็นหนึ่งในไม่กี่เคสที่ผมจะยอมทำผิดกฎตนเองไม่จับเธอไปเป็นทาสอุ่นเตียงแต่ให้ไปเป็นทาสใช้แรงงานขุดเหมืองแทน

คอยก่อนเถอะ บุฮิ บุฮิ บุฮิ

เสน่ห์ของตัวร้ายคือสิ่งที่มีความสามารถและอำนาจในการต่อต้านสังคมและฐานันดร

แต่ต่อหน้าดยุกอูลริกผู้นี้

มังกรจะเป็นได้แค่ส่วนประกอบของโพชั่นเท่านั้นล่ะ