มรดกเทพอยู่ในกายข้า+7!!

ดวงอาทิตย์สีแดงฉานค่อยๆหยุบตัวลง ในตอนแรกมันแผร่กระจายไปรอบๆถึง15เมตร แต่ตอนนี้มันค่อยๆหดตัวลงเรื่อยเหล่าผู้อาวุโสที่เห็นเช่นนั้นจึงต่างถอนลมปราณกลับมาและเริ่มพูดคุย"ฮ่าๆๆ พลังของค่ายกล*ดาราตะวันฉาย*นี้รุนแรงจริงๆ ข้าอดขนลุกไม่ได้ ถ้าข้าเป็นคนโดนข้าก็คงไม่รอดเหมือน""แน่นอนอยู่แล้ว ขนาดแปรผันลมปราณขั้น10ยังไม่กล้ารับมันตรงๆ แล้วเจ้าจะเหลืออะไร""แต่ค่ายกลนี้กินลมปราณจริงๆ ข้าใช้ลมปราณไปถึง7ส่วน คงไม่สามารถใช้ครั้งที่สองได้ พวกเราคงต้องเก็บมันไว้เป็นไม้ตายก้นหีบ""อ่าจริงของเจ้า เมื่อข้าคิดว่าถ้าเจ้าสารเลวนี้ยังรอดจากการโจมตีของพวกเราเมื่อกี้ เราคงไม่สามารถจัดการมันได้""ฮ่าๆๆ เจ้าคิดเรื่องอะไรที่มันเป็นไปไม่ได้แล้วจะได้อะไร เจ้าเด็กสารเลวนัั้นไม่มีทางรอดอย่างแน่นอน"เหล่าผู้อาวุโสต่างพากันคุยเฮฮา พวกเขาต่างคิดว่าซูเฉินคงไม่รอดแล้วอย่างแน่นอน แต่ความคิดของเขาก็ต้องเปลี่ยนไปเมื่อได้ยินเสียงของเด็กหนุ่มดังขึ้นมา "อ่า จะเป็นอย่างนั้นเหรอ"เหล่าผู้อาวุโสต่างรีบหันไปมองทางดวงอาทิตย์ที่กำลังหดตัวลง เมื่อเวลาผ่านไปภาพที่พวกเขาเห็น พวกเขาแทบไม่เชื่อสายตา"นี้ข้าตาฝาดไปหรือไม่""เจ้าสารเลวมันสามารถหยุดค่ายกล*ดาราตะวันฉาย*ได้จริงๆ!!"ภาพที่พวกเขาเห็นตรงหน้าคือ เด็กหนุ่มใบหน้าหล่อเหลา ผมสีดำขลับปลิ้วสไหว เขากำลังยื่นมือข่้างหนึ่งอยู่บนศรีษะของเขาและบนฝ่ามือนั้นมีก้อนพลังงานสีแดงที่กำลังหดตัวลงเรื่อยๆ ก้อนพลังงานนั้นก็คือ ดวงอาทิตย์ที่ทำการโจมตีซูเฉิน เดิมมันมีเส้นผ่าศูนย์กลางถึง10เมตร แต่ตอนนี้มันกลายเป็นก้อนพลังงานสีแดงขนาดเท่ากับลูกฟุตบอลเท่านั้น(ใครนึกไม่ออก มันคือท่าถือบอลเกงกินั้นเอง)"เจ้า!"จ้าวหย่งที่เห็นภาพตรงหน้าเขาแทบไม่อยากเชื่อสายตา ต่อให้บุตรชายของเขามีใจเป็นสตรีและชอบแต่งหญิงเขายังยอมรับได้มากกว่าอีก ซูเฉินไม่สนใจจ้าวหย่งเขาหันมาสนใจก้อนพลังสีแดง เขาพูดกับตัวเองและมองก้อนพลังนี้ด้วยสายตาแปลก"มันเป็นจริง! ข้าสามารถใช้วิชา*ย้อนตะวันดารา*ได้ เพราะฉะนั้นที่นี้คือ.........โลกในเกมส์?"ซูเฉินพึมพำด้วยความงุนงง ในตอนแรกเขาคิดว่าทุกเรื่องเป็นเรื่องบังเอิญเท่านั้น ไม่ว่าจะเป็นสายเลือดของเขา ระดับขั้นลมปราณ และค่ายกล*ดาราตะวันฉาย* แต่สุดท้ายเขาก็คิดได้เพียงอย่างเดียวมันคือโลกภายในเกมส์ของเขา"ไม่สิ! หรือมันเป็นอีกห้วงมิติหนึ่ง เพราะฉันได้ข้อมูลต่างๆมาจากชายชราคนนั้น มีโอกาสที่เป็นไปได้ทั้งสองทาง แต่ฉันยังสงสัยชายชราคนนั้นเป็นใครกันแน่"เเต่ซูเฉินได้แต่ส่ายหัวหยุดความคิดของเขา แล้วหันไปมองทางเหล่าผู้อาวุโส เขาเริ่มเผยรอยยิ้มอันแสนทรงเสน่ห์ของเขาแต่กับเหล่าผู้อาวุโสรอยยิ้มนี้เป็นรอยยิ้มของมจุราชชัดๆ พวกเขาอดสั่นสะท้านไม่ได้เมื่อเห็นรอยยิ้มนี้"เอาล่ะหลานปู่ ในเมื่อพวกเจ้าทำให้ปู่ผู้นี้โกรธ ปู่คงต้องสั่งสอนพวกเจ้าสักเล็กน้อย"เมื่อซูเฉินพูดจบ ก้อนพลังงานภายในมือของเขาเริ่มสั่น แล้วหมุนอย่างรุนแรง กลายเป็นพายุลูกเล็กสีแดงอยู่บนฝ่ามือของเขา"พายุดับตะวัน!"ซูเฉินค่อยๆปล่อยพายุภายในมือของเขาไปทางผู้อาวุโส เมื่อพายุกระทบกับพื้นด้านหน้า มันก็ขยายตัวอย่างรวดเร็ววูม!!!พายุสีแดงขยายตัวขึ้นสูงกว่า20เมตรและมันยังขยายขึ้นเรื่อยๆ"ผู้อาวุโสหย่งเราควรทำอย่างไรดี""ใช่!ผู้อาวุโสหย่งเราจะทำตามคุณทุกอย่าง เพียงบอกเรามา""ผู้อาวุโสหย่งได้โปรดออกคำสั่ง"เหล่าผู้อาวุโสต่างหันไปทางจ้าวหย่ง ราวกับเขาคือที่ยึดเหนี่ยวจิตใจของพวกเขา จ้าวหย่งที่ได้ยินดังนั้นเขาก้พยักหน้าอย่างเคร่งขรึมแล้วพูดด้วยเสียงต่ำว่า"ขอบคุณทุกท่านที่ไว้ใจข้า เอาล่ะข้าขอให้พวกท่านทำตามที่ข้าบอก""ได้เลยผู้อาวุโสหย่ง""แน่นอนอยู่แล้ว เราจะทำตามท่านอย่างแน่นอน""ถูกต้องเพียงเรามีผู้อาวุโสหย่งเราก้ไม่ต้องกลัวสารเลวนั้น"เหล่าผู้อาวุโสต่างหึกเหิมเมื่ออยู่ต่อหน้าจ้าวหย่ง พวกเขาเต็มไปด้วยความตื่นเต้นและรอให้จ้าวหย่งงัดไม้เด็ดมาจัดการกับสารเลวนี้ทางด้านจ้าวหย่ง ร่างกายเขาสั่นอย่างรุนแรงราวกับเขาโกรธจัด จากนั้นเขาก็หันหลังแล้วก็พุ่งไปอย่างรวดเร็ว ผ่านเหล่าผู้อาวุโสไปเขาได้ทิ้งท้ายไว้เพียงคำเดียวเท่านั้น

"วิ่ง!!!"

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตอนที่8

นิยายแนะนำ

มรดกเทพอยู่ในกายข้า+7!!

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตอนที่8

นิยายแนะนำ

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้