ตอนที่ 12 เสียดาย
เมื่อเห็นว่าฝ่ายตรงข้ามเพลี่ยงพล้ำ บาดแผลฉีกซ้ำจนเลือดไหลย้อมเสื้อผ้า ซิงหนานยกรอยยิ้มเหี้ยมเกรียม พลันเร่งจู่โจมสับกระบี่เล่มยาวเข้าใส่อาซานอย่างรุนแรงและต่อเนื่อง!
อาซานกัดฟันแน่น ยกกระบี่ขึ้นตั้งรับด้วยความยากลำบาก ความเจ็บระบมที่ไหล่ซ้ายส่งผลให้ย่างก้าวของเขาสับสน ร่างกายเริ่มโซเซจนแทบจะยืนทรงตัวไม่ไหว ซิงหนานเห็นจังหวะจึงฉีกตัวถอยหลังไปสองก้าว รวบรวมลมปราณ เตรียมจะพุ่งเข้าเผด็จศึกปลิดชีพชายหนุ่มในพริบตาเดียว!
หลานซีที่นอนมองอยู่บนพื้นหินเห็นท่าไม่ดี หากปล่อยไว้เช่นนี้ อาซานต้องถูกฟันดับสิ้นแน่! ในวินาทีแห่งชีวิตและความตายนั้นเอง จอมยุทธ์สาวชุดดำก็พลันนึกถึงเรื่องกลไกพลังที่อาซานเคยบอกเล่าไว้…
“พลังลมปราณของเขา…ผูกติดอยู่กับกามารมณ์และตัณหา!”
เมื่อคิดได้ดังนั้น หลานซีก็สลัดความเก้อเขินทิ้งไปจนสิ้น! นางใช้แรงเฮือกสุดท้ายยันกายลุกขึ้น พลันโผถลากายเข้าไปประชิดร่างของอาซานจากทางด้านหลัง!
หญิงสาวโน้มใบหน้านวลผ่องขึ้น เอาริมฝีปากบดเบียดเข้าหาริมฝีปากของอาซานอย่างเร่าร้อนและแนบแน่น! มือน้อย ๆ ที่สั่นสะท้านยื่นไปคว้าข้อมือข้างที่ว่างอยู่ของอาซาน ออกแรงดึงจับฝ่ามือหนามาบีบเค้นเข้าที่ทรวงอกตึงแน่นใต้ชุดสีดำของตัวเองอย่างจัง!
“อื้อออ…”
สัมผัสหวานซ่านจากริมฝีปากที่ประกบจูบ และความนุ่มหยุ่นสยิวใต้ฝ่ามือ ส่งผลให้กระแสความร้อนพุ่งทะยานจากท้องน้อยขึ้นสู่กลางอกอาซานในพริบตา! ริมฝีปากของหลานซีช่างเร่าร้อนและฉ่ำหวานเกินบรรยาย นางผละใบหน้าออกแผ่วเบา นัยน์ตาสุกใสจ้องมองเขาพลันเอ่ยเสียงพร่า
“ท่าน…น่าจะได้พลังเพิ่มขึ้นแล้ว…อย่าพ่ายแพ้นะท่านอาซาน!”
กระแสพลัง ‘ปราณมังกรกามเทพ’ ในกายอาซานตื่นตัวพุ่งพวยขึ้น อาซานหันหน้ากลับไปมองซิงหนานที่กำลังถีบทะยานกายพุ่งเข้ามาพร้อมกระบี่ในมือ นัยน์ตาคมกริบของชายหนุ่มวาววับ ชายหนุ่มออกแรงกุมด้ามกระบี่แน่น รวบรวมลมปราณมหาศาลจากภายในกลั่นกรองไปไว้ที่ใบกระบี่เหล็ก!
“วูบมมม!”
กระบี่ส่องแสงสว่างวาบ เปล่งรังสีพลังอุ่นร้อนสีแดงจาง ๆ แผ่พุ่งออกมาเป็นวงกว้าง! อาซานตวัดแขนออกแรงฟันกระบี่ใส่ร่างของซิงหนานอย่างสุดแรง!
“เปรี้ยงงงงง!”
คลื่นพลังกระบี่สีแดงจาง ๆ พุ่งแหวกอากาศออกจากใบดาบปะทะเข้าใส่ซิงหนานเต็มแรง! คลื่นพลังนั้นอุดมไปด้วยความร้อนผ่าวและแรงดันมหาศาล!
“เพล้งงง! ตึ้ก!”
กระบี่เหล็กเล่มยาวในมือของซิงหนานรับแรงกระแทกไม่ไหว หักสะบั้นออกเป็นชิ้น ๆ คลื่นพลังสีแดงซัดร่างของหัวหน้าโจรสาวลอยกระเด็นถอยหลังไปชนอัดกับกำแพงถ้ำหินอย่างจังดัง *ตึ้ม!* ผนังหินร้าวเป็นทางยาว ร่างของนางกระอักเลือดสด ๆ ออกมาคำโต ก่อนจะค่อย ๆ ทรุดลงไปนอนนิ่งหมดสติทันที!
กระแสคลื่นพลังดาบสีแดงจาง ๆ สยบร่างของซิงหนานลงไปนอนหมดสติแทบพื้นหินได้ในที่สุด! อาซานค่อย ๆ ลดกระบี่ในมือลง พลันผินหน้ากลับมายิ้มให้หลานซีที่จ้องมองเขาอยู่เบื้องหลัง
หลานซียกรอยยิ้มหวานด้วยความดีใจและซาบซึ้งใจอย่างที่สุด ทว่าในวินาทีต่อมา อาซานกลับเกิดอาการหน้าซีดเผือด ย่างก้าวเซไปข้างหน้าเล็กน้อย เลือดสด ๆ ยังคงไหลซึมออกจากบาดแผลฉีกขาดที่ไหล่ซ้ายไม่หยุด!
“ท่านอาซาน! บาดแผลของท่านหนักหนานัก ต้องรีบทำการรักษาโดยไว!”
หลานซีเอ่ยขึ้นด้วยความห่วงใย
ทว่านางก็ต้องขมวดคิ้วแน่นด้วยความกังวล…ในถ้ำลึกเช่นนี้ ไม่มีทั้งสมุนไพรหรือหมอ จะหาทางรักษาเขาได้อย่างไรกัน?
ทันใดนั้นเอง…ความคิดหนึ่งก็พลันสว่างวาบขึ้นมาในหัวของจอมยุทธ์สาว!
“พลังลมปราณของเขา…ถูกกระตุ้นและฟื้นฟูด้วยอารมณ์ทางเพศ!”
หลานซีนวลแก้มซับสีเลือดฝาดแดง หัวใจเต้นรัวด้วยความลังเลและเก้อเขิน…
หากจะรักษาอาซานในยามนี้ ก็มีเพียงแค่นางต้องสละเรือนร่าง โผเข้ากอดจูบและยินยอมให้เขาสัมผัสเรือนร่างของนางเพื่อกระตุ้นพลังฟื้นฟูบาดแผลเท่านั้น!
จอมยุทธ์สาวชุดดำสูดลมหายใจเข้าลึก รวบรวมความกล้าทั้งหมดที่มี พลันอ้าปากกำลังจะเอ่ยบอกเขาว่านางยินดีจะช่วยรักษาเขาด้วยตัวเอง…
ทว่ายังไม่ทันที่หลานซีจะได้เอื้อนเอ่ยสิ่งใดออกมา อาซานที่กำลังคิดหาวิธีรักษาแผลตัวเองอยู่เช่นกัน ก็พลันโพล่งพูดแทรกขึ้นมาเสียก่อน!
“ข้าต้องรีบรักษาบาดแผลในกายเดี๋ยวนี้แล้วล่ะ…”
อาซานเอ่ยขึ้นสายตาเบือนไปจ้องมองร่างของหัวหน้าโจรสาวซิงหนาน ที่นอนสลบไสลหมดสติอยู่บนพื้นหินเบื้องหน้า นัยน์ตาคมกริบของชายหนุ่มฉายแวว พลันเอ่ยต่อด้วยน้ำเสียงมีแผนการ
“ข้าจะใช้นางโจรผู้นี้แหละ…มาเป็นเตาหลอมกระตุ้นพลังภายในเพื่อรักษาแผลให้ข้า!”
หลานซีที่กำลังจะเอ่ยปากช่วยถึงกับกลืนคำพูดทั้งหมดลงคอกลับไปทันที! นางมองอาซานสลับกับร่างของซิงหนาน
อาซานหันหน้ามาบอกนางเบา ๆ
“แม่นางหลานซี…เจ้าออกไปรอข้าที่ปากถ้ำก่อนเถิด เดี๋ยวข้าจัดการรักษาบาดแผลเรียบร้อยแล้วจะตามออกไป”
หลานซีนิ่งเงียบไปชั่วครู่ ก่อนจะพยักหน้ารับอย่างเข้าใจ
“เข้าใจแล้ว…เช่นนั้นข้าจะไปรอท่านด้านนอก”
จอมยุทธ์สาวชุดดำค่อย ๆ ยันกายลุกขึ้น แล้วหมุนตัวก้าวเดินออกไป…ทว่ายามเมื่อนางทอดกายเดินลัดเลาะตามทางเดิน ภายในใจของหลานซีกลับอบอวลไปด้วยความรู้สึก ‘เสียดาย’ ลึก ๆ อย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน!
ความผูกพัน การถูกปกป้อง และสัมผัสจูบอันเร่าร้อนเมื่อครู่ ได้ปลุกกระแสความเสน่หาในตัวอาซานของนางให้พวยพุ่งขึ้นมา