เจ้าดำรีบเข้าฟ้องผู้ปกครองของตนเองในทันที มันตอนนี้เต็มไปด้วยความอัปยศที่ต้องหลบหนีออกมาจากเจ้าพวกหมู่ป่าบ้านั้น ตัวของมันก็มีศักดิ์ศรีที่ไหลเวียนอยู่ในสายเลือด การหลบหนีออกมาในครานี้ มันก็ไม่ต่างไปจากการที่มันต้องทิ้งชีวิตเอาไว้ในเบื้องหลังแล้ว
“ได้ๆ ไม่ต้องมาออดอ้อนฉันหรอก”
“เดี๋ยวออกไปจัดการกับพวกมันให้เอง”
“ส่วนแกก็อยู่พักผ่อนไปก่อนนะ ออกไปตอนนี้ก็เป็นภาระของฉันซะเปล่าๆ ไว้หายดีเมื่อไหร่ฉันจะพาแกออกไปล่าด้วย ตอนนี้ยังไงก็ต้องอยู่เงียบๆ”
เมื่อได้ยินว่าท่านผู้ปกครองจะลงมือด้วยตนเอง เจ้าดำก็เงยหน้าและส่งเสียงหอนออกมาอย่างดีใจ ทำให้ทันย่าต้องส่ายหัวไปมาอยู่เล็กน้อย
อยู่ดีๆตัวของเขาก็ได้งานซะงั้น ถ้าเจ้าดำไม่ออกไปหาเรื่องพวกหมูป่าเพลิงสามเขาก่อน ตัวมันก็คงไม่ต้องเกิดการบาดเจ็บสาหัสเช่นนี้หรอก
แต่ในเรื่องนี้ก็จะโทษไม่ได้เช่นเดียวกัน ยังไงมอนเตอร์เช่นพวกเขาก็จะต้องต่อสู้ กลืนกินศัตรูของตนเพื่อนำพวกมันมาวิวัฒนาการ
ถ้าเป็นเขาออกไปด้วยตนเอง ชายหนุ่มก็ต้องลงมือกับฝูงหมูป่าเพลิงสามเขาอย่างแน่นอน แต่ผลลัพธ์ที่ออกมาก็คงจะเป็นคนละด้าน
[ไปกันเถอะศิษย์รัก เป้าหมายคือระดับดาวเคราะห์และร่างวิวัฒนาการที่เติบโต]
ดาวาลพูดขึ้นด้วยอารมณ์ที่ฮึกเหิม ร่างเล็กนั่งอยู่บนหลังของทันย่าและได้ยกมือชี้นิ้วออกไปยังด้านหน้า ทำท่าทางประหนึ่งพร้อมรบ
“เข้าใจแล้วท่านอาจารย์”
“เป้าหมายแรกคือฝูงหมูป่าเพลิงสามเขา!”
หลังจากนั้นทันย่าก็ได้วิ่งออกไปด้วยเท้าทั้งสี่ เขาได้ใช้ประสาทสัมผัสในการดมกลิ่น
ติดตามกลิ่นอายที่เจ้าดำได้ใช้ในการเดินทางขึ้นไปยังอาณาเขตด้านบน ยังไงภายในโพรงแห่งนี้ก็มีเส้นทางที่เชื่อมต่อกันหลายร้อยแห่ง สามารถขึ้นไปยังพื้นผิวของโลกได้หลายอาณาเขตเลยทีเดียว
ไม่นานทันย่าก็ได้ขึ้นสู่อาณาเขตที่แท้จริงของทวีปมืด เขาได้โผล่ออกมาอยู่ในบริเวณผืนป่าที่เต็มไปด้วยต้นไม้อันสูงใหญ่มากมาย
สถานที่แห่งนี้ถูกรายล้อมไปด้วยต้นไม้กลายพันธุ์นาๆชนิด งดงามและมีความอุดมสมบูรณ์เหนือยิ่งกว่าอาณาเขตใดๆบนดาวเคราะห์โลก
บรรยากาศรอบด้านเต็มไปด้วยเสียงคำรามของเหล่ามอนเตอร์สรรพสัตว์ มอนเตอร์มากมายต่างออกล่าและต่อสู้กันเพื่อแย่งชิงอาณาเขต
ไม่ไกลออกไปก็มีเทือกเขาที่ใหญ่โตอย่างไร้ที่สิ้นสุด เหมือนมันนูนออกมาจากผืนผิวของโลก ตั้งตระหง่านและมั่นคงประหนึ่งเป็นขุนเขาลูกใหญ่
โดยที่ด้านบนก็เต็มไปด้วยมอนเตอร์ขนาดใหญ่และบินได้อยู่มากมาย พวกมันทะยานผ่านท้องฟ้า ทำให้เกิดเสียงดังสนั่นที่ดังกึกก้อง
“นี่นะเหรอทวีปมืดที่แท้จริง?”
“ก่อนหน้านี้ฉันไม่เคยได้สังเกต แต่ฉันไม่คิดเลยว่ามันจะอุดมสมบูรณ์มากมายถึงเพียงนี้”
ทันย่าเปิดใช้พลังจิตเพื่อตรวจสอบทุกสิ่งในรัศมีรอบตัว ทำให้เขาได้เห็นอะไรมากมายที่พวกมนุษย์ไม่เคยได้สัมผัส
พีชสีชมพู่อ่อนที่มีขนาดไม่ถึง 30 เซนติเมตร พวกมันกำลังโบกสบัดกิ่งก้าน ปลดปล่อยเกสรที่เบาบางออกมา มอนเตอร์ที่เข้าไปใกล้ๆเมื่อได้สูดละอองเกสรเข้าไปก็เกิดความคลุ้มคลั่ง แววตาแดงก่ำและเข้าโจมตีต้นไม้รอบตัวอย่างบ้าคลั่ง ทำให้เกิดเป็นบาดแผลจนกระทั่งตกตายลง
ทั้งยังมีดอกไม้ที่มีปากเหมือนกับสัตว์ร้ายขนาดใหญ่ ลักษณะของมันสูงกว่าห้าเมตร และมีปากกว้างกว่าสามเมตร พอมีมอนเตอร์ระดับต่ำเข้าไปไกลๆ มันก็จะอ้าปากและพุ่งโจมตีมอนเตอร์ตัวนั้น เขมือบเข้าไปทั้งเป็นโดยที่มอนเตอร์ก็ยังไม่ทันได้ตอบโต้ ถูกกลืนกินไปอย่างง่ายดาย
ไม่ว่าจะเป็นอะไร หลายสิ่งหลายอย่างก็ต่างเกิดการกลายพันธ์ุขึ้น สถานที่แห่งนี้ไม่ต่างไปจากสรวงสวรรค์ของเหล่ามอนเตอร์ที่แท้จริง
“หือ? ดูเหมือนจะเจอพวกมันแล้วนะ”
ในจังหวะนั้นการมองเห็นด้วยพลังจิตของเขาก็ได้ไปกระทบเข้ากับสิ่งมีชีวิตที่มีขนาดใหญ่
ทันย่าได้เห็นฝูงมอนเตอร์ขนาดใหญ่ที่กำลังรวมตัวกันอยู่ในอาณาเขตที่โล่งกว้างแห่งนึง จากจำนวนมีมากกว่า 20 - 30 ตัวเลยก็ว่าได้
ลักษณะภายนอกมีขนาดสูงใหญ่กว่าห้าเมตร มีร่างกายอันใหญ่โต ปกคลุมไปด้วยเกล็ดสีแดงทั่วทั้งร่าง ประหนึ่งมีเปลวเพลิงลุกโชนอยู่ตลอดเวลา มีกะโหลกศีรษะที่กว้างใหญ่ หน้าผากมีเขาแหลมสามอันโค้งงอมายังด้านหน้า ให้ความรู้สึกดุร้ายและน่าสะพรึงกลัวอย่างถึงที่สุด
พวกมันคือหมูป่าเพลิงสามเขา มอนเตอร์ระดับ 6 มีพละกำลังและร่างกายที่แข็งแกร่ง มันไม่ค่อยจะโดดเด่นในเรื่องความเร็วซักเท่าไหร่นัก
ไม่แปลกที่เจ้าดำจะสามารถสังหารพวกมันได้หลายตัว ทั้งยังหลบหนีออกมาได้ในสภาพที่ดูทุลักทุเล ถ้าไม่มีความเร็ว มันคงตกตายไปแล้ว
[ลงมือศิษย์รัก เจ้าพวกนี้จะทำให้เจ้ามีพลังที่แข็งแกร่งมากยิ่งขึ้น]
ไม่ต้องให้ผู้เป็นอาจารย์ออกคำสั่ง
ทันย่าพยักหน้ารับและวิ่งไปในทิศทางนั้นด้วยความรวดเร็ว ความแข็งแกร่งของเขาได้ถูกเปิดเผยผ่านยีนพันธุกรรมเบฮีมอทอันยิ่งใหญ่ กลิ่นอายอันน่าสะพรึงกลัวเริ่มสาดซัด โหมกระหน่ำออกไปทั่วทุกสารทิศ ทำให้ผืนป่าต้องสั่นกระเพึ่อมขึ้น
“อู๊ด!อู๊ด!อู๊ด!อู๊ด!อู๊ด!”
ฝูงหมูป่าเพลิงสามเขาก็สัมผัสได้ถึงผู้รุกราน พวกมันส่งเสียงคำรามออกมาอย่างเดือดดาล จากนั้นพวกมันหลายสิบตัวก็ได้วิ่งเข้าใส่ทันย่าด้วยความรวดเร็ว เขาที่โค้งงอสะท้อนเข้ากับแสงแดด เหมือนกำลังลุกโชนไปด้วยเปลวเพลิง ผืนสั่นสะเทือนประหนึ่งเกิดแผ่นดินไหว
“พวกแกเข้ามากันให้หมด!”
ทันย่าปลดปล่อยพลังอำนาจของตนเอง ยีนพันธุกรรมภายในส่วนลึกเดือดพล่าน ริ้วแรงสีทองก่อตัวขึ้นทั่วร่างกาย ประหนึ่งมีสายฟ้าสีทองไหลผ่าน วิชาร่างกายเทพเผาผลาญถูกกระตุ้นการทำงานขึ้นอย่างรุนแรง สร้างพละกำลังและความรวดเร็วของเขาให้ยกระดับไปจนถึงขีดสุด
“ปัง!”
ทันใดนั้นสายพันธุ์ทั้งสองก็ได้เข้าปะทะกัน ทันย่าได้ใช้ร่างกายของตนเองพุ่งชนพวกมันจนปลิวกระเด็น คมเขี้ยวอันแหลมคมและกรงเล็บที่เต็มไปด้วยพลังงานถูกสำแดงเดช โจมตีตัดผ่านเกล็ดสีแดงเพลิงของพวกมัน เข้าทำลายทุกชิ้นส่วน
“โฮกกกกกกกกกก!”
เสียงคำรามอันบ้าคลั่งดังก้องออกมาเป็นช่วงๆ หมูป่าเพลิงสามเขาร่างแล้วร่างเหล่าถูกโจมตีและเต็มไปด้วยเลือดที่สาดกระเซ็น
ทันย่ามีขนาดตัวที่เล็กกว่าย่อมได้เปรียบ ถึงจะเห็นว่าร่างของเขาเล็กมากยิ่งกว่ามอนเตอร์ตัวอื่นๆ ในทางกลับกัน พละกำลังรวมถึงความแข็งแกร่งของเขาก็ร้ายกาจเหนือกว่าตัวอื่นๆไปเช่นเดียวกัน
สายพันธุ์เบฮีมอทไม่ใช่อะไรที่มอนเตอร์ในระดับเดียวกันจะสามารถเทียบเคียงได้
“อู๊ดดดดดดดดดด!”
ตอนนั้นหมูป่าเพลิงสามเขาตนนึงก็ได้เข้าโจมตีด้านหลังของทันย่าด้วยความรุนแรง มันได้ใช้ขนาดของร่างกายที่ใหญ่โตพุ่งชนเข้าอย่างจัง
“ปัง!”
ไม่ทันได้ตอบสนอง ร่างของทันย่าก็ปลิวกระเด็นออกไปไกลหลายสิบเมตร เนื่องจากเขาถูกรายล้อมด้วยมอนเตอร์ระดับ 6 กว่าหลายสิบตัว แน่นอนว่าทันย่าจะต้องมีพลาดพลั้งและถูกโจมตีเป็นบางช่วง ทว่าเขาเองก็ไม่ได้เกรงกลัว เพราะมั่นใจในร่างกายเบฮีมอทอย่างถึงขีดสุด
“ฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่า ไม่เจ็บไม่คันเลยซักนิด!!”
“นี่พวกแกกำลังนวดตัวให้ฉันอยู่หรือไง?”
ทันย่าส่งเสียงล้อเลียนไปยังพวกมัน ทำให้แววตาของหมูป่าเพลิงสามเขาแดงก่ำไปด้วยความโกรธเกรี้ยว พวกมันวิ่งถาโถมเข้าใส่เขาประหนึ่งเป็นก้อนหินขนาดยักษ์นับสิบลูก ตอนนี้พวกมันมีเพียงความคิดเดียว นั้นก็คือการสังหารศัตรูที่เข่นฆ่าพวกพ้องของตนเอง
[เจ้าเด็กโง่ การต่อสู้ที่บ้าระห่ำเช่นนี้ย่อมต้องมีข้อเสีย]
ดาวาลที่ลอยอยู่ด้านบนก็มองเห็นจุดอ่อนที่ร้ายแรงของทันย่า เจ้าเด็กบ้านี่มั่นใจในร่างกายของตนเองมากเกินไป ถ้าเขายังทำเช่นนี้ต่อหน้าศัตรูที่มีพละกำลังระดับสูงกว่า ผลลัพธ์ที่ออกมาก็คงจะแตกต่างไปจากสิ่งที่เห็น เธอเองก็ต้องสั่งสอนรูปแบบแนวทางให้กับเขาใหม่
ในสายตาของเธอ เบฮีมอทไม่ใช่สายพันธุ์ไร้เทียมทานจนถึงขั้นอยู่ยงคงกระพัน ร่างกายของทันย่าย่อมต้องมีขีดจำกัดในการปะทะ
“หือ? มีบางสิ่งกำลังมา!”
ตอนนั้นทันย่าก็สัมผัสได้ถึงบางอย่างด้วยพลังจิตของตน นัยน์ตาของเขาเบิกกว้างและจ้องมองไปยังด้านบนที่อยู่ไม่ไกลออกไป
กระทั่งร่างเงาขนาดใหญ่ได้พุ่งทะยานเข้ามา เพียงแค่กระพือปีกครั้งนึง อากาศรอบด้านก็ระเบิดออก เกิดเป็นคลื่นโซนิคบูมที่ดังกระหึ่มกึกก้อง มันกำลังมุ่งตรงมายังทิศทางของพวกเขา ความเร็วมากกว่าหลายพันกิโลเมตร สร้างความตกตะลึงให้กับพวกฝูงหมูป่าเป็นอย่างมาก
“อู๊ด!อู๊ด!อู๊ด!อู๊ด!อู๊ด!”
ฝูงหมูป่าเพลิงสามเขารีบหลบหนีกันให้จ้าละหวั่น เพราะพวกมันหวาดกลัวต่ออินทรีตนนี้เป็นอย่างมาก
“เจ้านี่คือมอนเตอร์ระดับ 8 อินทรีทองคำขนเพรช!! หรือว่ามันคือมอนสเตอร์ตัวนั้นกัน?”
..
อ้าววววว