หอคอยโลกาวินาศ ฉันมีระบบปรับแต่งซอมบี้

ตอนที่81 ไม่มีควันถ้าไม่มีไฟ

ลอร์ดแกนนอนหรี่ตาลงเล็กน้อย ก่อนจะถามต่อ

“แล้วแกคิดว่าควรจัดการยังไง”

แผนการรวมตราประทับและส่งกลับมาเป็นมอร์ ความจริงแล้วความไว้วางใจที่ลอร์ดแกนนอนมีต่อมอร์ต่ำเตี้ยเรี่ยดินมากถ้าไม่ใช่เพราะขาดกำลังคน คงตัดหัวมันไปแล้ว

“ไม่จำเป็นต้องใช้คนของเราครับแถวนั้นมีกองกำลังของพันธมิตรราชาทางปีกเหนืออยู่ไม่ไกลจากพื้นที่ของค่ายมิดไนท์แค่ส่งพวกนั้นไปลองโจมตีดูได้ ถ้าค่ายมิดไนท์เป็นค่ายที่โจมตีพวกบารอนจริงคงสู้กับทหารพันธมิตรที่ส่งได้ เราค่อยวางแผนส่งทหารไปถล่มทีเดียวได้เลยแบบนี้เราก็ไม่ต้องเอากำลังพลของเราไปเสี่ยงด้วย”

มอร์อยากจะตรวจสอบกำลังรบของค่ายมิดไนท์ก่อนซึ่งลอร์ดแกนนอนก็พยักหน้าเห็นด้วย

“เอาตามนั้น”

ขณะที่คุยกันอยู่ จู่ๆก็มีเสียงฝีเท้าเร่งรีบดังมาจากด้านหลังชายคนหนึ่งในชุดหน่วยสื่อสารวิทยุวิ่งฝ่ากลุ่มทหารเข้ามาเขาหอบหายใจแรงเหมือนเพิ่งวิ่งมาจากอีกฝั่งของค่าย

“นายท่านลอร์ดแกนนอน!” เขาหยุดตรงหน้า ก่อนจะรีบรายงาน

“มีข่าวด่วนจากหน่วยสื่อสารครับ!”

สายตาของหลายคนหันมามองทันทีลอร์ดแกนนอนมองชายคนนั้นนิ่ง

“พูดมา” ชายหนุ่มสูดหายใจลึกก่อนจะกล่าว

“มีข่าวลือกำลังแพร่กระจายไปตามช่องสื่อสารของหลายค่ายครับในนั้นบอกว่าค่ายมิดไนท์กำลังเจรจากับพันธมิตรผู้แก้แค้น”

เขาหยุดเล็กน้อย ก่อนจะพูดประโยคสำคัญ

“เรื่องการแลกเปลี่ยน…โต๊ะสิ่งประดิษฐ์ครับ” คำพูดนั้นทำให้บรรยากาศรอบตัวเงียบลงทันทีแม้แต่เสียงฝึกของทหารในลานก็เหมือนจะห่างออกไป

ลอร์ดแกนนอนหรี่ตาลงเล็กน้อยโต๊ะสิ่งประดิษฐ์! ของระดับนั้นไม่ใช่สิ่งที่ค่ายธรรมดาจะมีได้ง่ายๆแม้แต่ค่ายของเขาก็ยังหาไม่ได้ จากข่าวไม่ใช่ทุกเขตจะมีโต๊ะสิ่งประดิษฐ์

แกนนอนเคยใช้อิทธิพลของครอบครัวสืบเรื่องราวในเขตดัลลัสดูว่าเคยมีค่ายไหนได้โต๊ะสิ่งประดิษฐ์ไปปรากฏว่า...ไม่เคยมีค่ายไหนในเขตที่ได้โต๊ะสิ่งประดิษฐ์

เขาเคยสงสัยว่า มันอยู่ที่ดันเจี้ยนค่ายทหารกลางป่าแต่ว่าที่นั่นอันตรายเกินไป สู้ไม่เสี่ยงที่นี่ขึ้นไปชั้นสองแล้วค่อยหาก็ยังได้ชั้นสองหาง่ายกว่า และยังอาจจะสามารถเจรจากับกองกำลังที่ครอบครองอยู่

แต่ถ้าข่าวลือนี้เป็นความจริง มันก็แทบยืนยันทุกอย่างค่ายมิดไนท์อาจจะผ่านการทดสอบตอนเริ่มต้นมาด้วยคะแนนที่สูงมากจนได้รับตราประทับดินแดนระดับสูงมาและได้รับรางวัลเป็นโต๊ะสิ่งประดิษฐ์ในตอนนั้น ซึ่งหมายความว่าพวกมันอาจมีกำลังมากพอในการวางแผนเล่นงานพวกบารอนชิงตราประทับดินแดน

ลอร์ดแกนนอนยืนเงียบอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะพึมพำเบาๆ

“เรื่องตราประทับดูเหมือนจะเป็นมัน”สายตาของเขามองไปยังเส้นขอบฟ้าไกลออกไป ลางสังหรณ์ของเขาบอกแบบนั้น

“นายท่าน ถ้าเป็นค่ายมิดไนท์จริงผมจะนำกำลังไปถล่มมันเอง” ลูก้าหันมาทันทีพูดด้วยน้ำเสียงจริงจัง ลอร์ดแกนนอนไม่ตอบในทันที เขายืนนิ่งอยู่ครู่หนึ่งสายตาคมกริบของผู้บัญชาการที่ผ่านสนามรบมานับไม่ถ้วนกวาดมองไปบนแผนที่ที่วางอยู่บนโต๊ะไม้ตรงหน้า ลมยามค่ำพัดชายผ้าคลุมสีเข้มของเขาให้กระเพื่อมเบาๆ

คำพูดของลูก้าไม่ได้ฟังดูโอ้อวดสำหรับแกนนอนเพราะชายคนนี้มีฝีมือที่จะทำได้

ลอร์ดแกนนอนยกมือขึ้นแตะขอบโต๊ะนิ้วหนาเคาะลงบนไม้สองครั้งเหมือนกำลังชั่งน้ำหนักอะไรบางอย่าง ก่อนจะเงยหน้าขึ้น

“ดี” คำตอบสั้นๆ แต่หนักแน่น

“ค่ายมิดไนท์ จะให้นายเป็นคนจัดการ”

ลูก้ายิ้มมุมปากทันทีรอยยิ้มของคนที่ได้งานที่ตัวเองต้องการ

“ขอบคุณนายท่าน” เขาพูดเรียบๆแต่แววตากลับคมขึ้นเหมือนสัตว์ล่าที่ได้กลิ่นเหยื่อ

ลอร์ดแกนนอนไม่สนใจท่าทีมั่นใจเกินพอดีของเขานักเพราะอย่างน้อยความมั่นใจของลูก้าก็มักมีผลงานรองรับต่างจากใครบางคนที่ยืนอยู่ตรงนี้ สายตาของลอร์ดเลื่อนมองไปทางมอร์เพียงแวบเดียว

“แล้วเรื่องข่าวลือการแลกเปลี่ยนพันธมิตรผู้แก้แค้นกับค่ายมิดไนท์เกี่ยวกับโต๊ะสิ่งประดิษฐ์ล่ะ”ลอร์ดแกนนอนไม่ได้หันกลับมา

“โต๊ะสิ่งประดิษฐ์ต้องไม่ตกไปอยู่ในมือพวกพันธมิตรผู้แก้แค้นพวกนายคิดว่าจะจัดการยังไง” ลอร์ดแกนนอนถามไม่ได้เจาะจงมอร์หรือลูก้าแต่กำลังดูว่าทั้งสองใครมีความคิดดีให้ใช้งานสำหรับเขาคนพวกนี้คือข้ารับใช้และถ้าใช้งานได้ก็ใช้แต่ถ้าไม่ได้ก็เขี่ยทิ้งเท่านั้นเอง

มอร์รีบพูดขึ้นทันที ราวกับรอโอกาสนี้มานาน

“นายท่านผมคิดว่าการแลกเปลี่ยนครั้งนี้อาจเป็นกับดัก”

“กับดัก?” แกนนอนหันหน้ามาเล็กน้อย

“ครับ” มอร์พยักหน้าและกล่าวเสริม

“พันธมิตรผู้แก้แค้นมีกำลังคนจำนวนมากค่ายอสูรระดับสามยังเป็นผู้นำของพวกมัน ถ้าอย่างนั้น…ทำไมต้องไปแลกเปลี่ยนกับค่ายระดับสอง”

“ก็จริง” แกนนอนคิดตามถ้าเป็นเขาก็คงไม่คิดจะแลกเปลี่ยนเหมือนกัน

มอร์รีบเสริม “การแลกเปลี่ยนจะเกิดขึ้นได้ก็ต่อเมื่อทั้งสองฝ่ายมีอำนาจใกล้เคียงกันแต่สถานการณ์ตอนนี้ไม่ใช่แบบนั้น ผมคิดว่าข่าวลือนี้อาจมาจากค่ายเป็นกลางที่เป็นคนปล่อยพวกนั้นบอกเป็นกลาง แต่ก็แค่กลัวว่า จะโดนพันธมิตรกลืนเท่านั้นเลยปล่อยข่าวเรื่องการแลกเปลี่ยน ส่วนที่ว่าพวกมันอาจกำลังหลอกให้เราคิดว่าเป็นการแลกเปลี่ยนหรือไม่จริงๆแล้วพวกมันกำลังจะปล้นค่ายมิดไนท์”

แกนนอนหันมองเขาเต็มๆ “แล้วแผนของนายล่ะ”

มอร์สูดลมหายใจลึก “ไม่มีควันถ้าไม่มีไฟ เราควรส่งกำลังไปจริงครับแต่ไม่ต้องไปที่จุดแลกเปลี่ยน” ลูก้าเลิกคิ้วเล็กน้อย

มอร์พูดต่อ “เราควรออกคำสั่งให้ค่ายต่างๆ ในพันธมิตรราชารวบรวมกำลังคนทั้งหมดแล้วส่งทหารไปแอบซุ่มที่แนวรบแทนแล้วลองดูสถานการณ์ ถ้าพวกมันไปแลกเปลี่ยนจริง กำลังคนคงพาไปไม่มากแนวรบก็น่าจะมีคนปกป้องจำนวนมากแน่นอนว่ามันอาจจะเตรียมพร้อมส่งคนมาตรึงที่แนวรบมากกว่าปกติก็ได้ถ้ามันตั้งใจไปปล้นค่ายมิดไนท์…” มอร์ยิ้มจางๆ

“แบบนั้นแนวชายแดนของพวกมันจะบางลงแล้วพวกเราก็ฉวยโอกาสตีฝ่าแนวรบ บุกเข้าไปที่ค่ายของพันธมิตรผู้แก้แค้นตรงๆ”

“กำจัดพวกมันทีเดียว” เสียงหนึ่งดังขึ้นทันที

“เสี่ยงเกินไป” ลูก้าพูดเรียบๆมอร์หันไปมองทันที

“พูดมา” แกนนอนพูดสั้นๆ

ลูก้ารีบกล่าว “นายท่าน ถ้าเกิดพวกมันแลกเปลี่ยนกันจริงๆ ล่ะครับ แบบนั้นมันก็ไม่จำเป็นต้องเอาคนไปมากแบบนั้นแนวรบของพวกมันก็ยังมีกำลังอยู่ พวกเราจะตีฝ่าเข้าไปไม่ได้การรวมกำลังและส่งทหารไปที่นั่นก็เท่ากับว่าเสียเวลาเปล่า”

เขาหยุดเล็กน้อย “แล้วยังต้องดูพันธมิตรผู้แก้แค้นได้โต๊ะสิ่งประดิษฐ์ไปอีก แถมยังได้คันธนูT1 ถึงตอนนั้น พวกมันที่ติดอาวุธครบมือเตรียมบุกเข้ามาหาพวกเราอาวุธ T1 มันเหนือกว่าอาวุธธรรมดาเราอาจจะสูญเสียอย่างหนักเลยและการสู้ในอนาคตจะยิ่งยากเข้าไปอีก” แกนนอนพยักหน้าเล็กน้อย

“นายท่าน...” มอร์รีบพูดเขากลัวว่าลอร์ดจะไม่เลือกแผนของตัวเอง

แต่ว่าลูก้าพูดตัดขึ้นมาทันที

“นายท่านใช้วิธีของผมดีกว่า”

“ว่ามา” แกนนอนรอฟังอยู่ลูก้ายิ้มเล็กน้อย

“ไหนๆ ก็ต้องทำลายค่ายมิดไนท์อยู่แล้วเราก็รวมกำลังไปถล่มจุดแลกเปลี่ยนเลย”

มอร์ขมวดคิ้วทันที

ลูก้าพูดต่อ “ถ้าพวกพันธมิตรผู้แก้แค้นไปโจมตีค่ายมิดไนท์จริงเราก็ปล่อยให้พวกมันสู้กันก่อน รอจนทั้งสองฝ่ายเสียหายแล้วค่อยตลบหลังจัดการมันทั้งคู่กินรวบทีเดียว”

เขาหยุด ก่อนพูดต่อ “แต่ถ้าไม่ใช่ ถ้าพวกมันแลกเปลี่ยนกันจริงเราก็ปล้นพวกมันซะเลยยึดของมาแล้ว จัดการพวกพันธมิตรผู้แก้แค้นที่มาแลกเปลี่ยนแล้วค่อยถล่มค่ายมิดไนท์ทีหลัง”มอร์ส่ายหัวทันที

“แผนนั้นยิ่งเสี่ยง ถ้าเราปล้นก็ต้องปะทะกับพันธมิตรผู้แก้แค้นตรงๆกำลังของเราที่ดึงจากแนวหน้าไม่ได้มากขนาดนั้น อีกอย่างถ้าเอาทหารจากค่ายอื่นไปพวกมันต้องอยากได้อาวุธ T1 แล้วก็โต๊ะสิ่งประดิษฐ์ด้วยเราจะใช้ได้แค่กำลังคนของพวกเรา” ลูก้ายิ้มเยาะเย้ย

“มอร์ นายให้ค่าค่ายมิดไนท์สูงเกินไปคิดจริงๆ เหรอว่าพวกพันธมิตรผู้แก้แค้นจะส่งคนไปเยอะขนาดนั้น แค่กำลังของค่ายเราก็พอแล้ว แต่ถ้านายท่านต้องการกำลังทหาร พวกมันจะกล้าขัดนายท่านอย่างนั้นเหรอเผลอๆ มันคงรีบส่งกำลังทหารมาช่วยอย่างแน่นอน”

มอร์กัดฟัน “นั่นยิ่งเสี่ยงเอาคนของค่ายเราไปเดิมพันแบบนั้น ถ้าแผนพลาดขึ้นมา ค่ายดีแลนอาจหันมาแว้งกัดเราได้”

“พอแล้ว”

เสียงของลอร์ดแกนนอนตัดบททันทีทั้งสองเงียบลง

“เอาตามที่ลูก้าว่า” แกนนอนตัดสินใจ มอร์ชะงักเล็กน้อย

ลอร์ดแกนนอนกล่าวต่อ “การกำจัดพันธมิตรผู้แก้แค้นสำคัญก็จริง แต่โต๊ะสิ่งประดิษฐ์สำคัญกว่ามันคืออุปกรณ์ที่ใช้งานได้ในชั้นสองของหอคอย”

“เราต้องได้มันมาก่อน”

“แต่ว่าแค่พวกนายอาจจะน้อยเกินไปถ้าต้องรับมือทั้งพวกทหารถ้าเกิดมันตั้งใจโจมตีจริง เราต้องมีกำลังที่เพียงพอส่งคำสั่งให้ทหารจากค่ายในพันธมิตรให้พวกมันส่งทหารมากเท่าที่จะส่งได้จัดการโจมตีพวกพันธมิตรผู้แก้แค้น แล้วค่อยแยกกันไปลูก้าพากำลังค่ายเราไปจัดการค่ายมิดไนท์ ส่วนแกมอร์พากองกำลังที่เหลือไปถล่มค่ายในพันธมิตรผู้แก้แค้นโดยเฉพาะค่ายอสูร เด็ดหัวลอร์ดพยัคฆ์มา” แผนการของลอร์ดแกนนอนคือเอามันทั้งหมดแม้แผนมอร์จะรัดกุม แต่เขาก็ไม่อยากจะเสี่ยงเรื่องโต๊ะสิ่งประดิษฐ์ด้วย

‘ของที่ฉันต้องการ ไม่มีใครเอาไปได้’ลอร์ดแกนนอนคิด

มอร์กำหมัดแน่นอยากจะค้านแต่สุดท้ายก็พูดอะไรไม่ได้ เพราะเมื่อลอร์ดแกนนอนตัดสินใจแล้วคำสั่งนั้นคือสิ้นสุด

“ขอรับนายท่าน” มอร์รับคำสั่ง

“นายท่านวางใจได้เลย” ลูก้ายิ้มตอบรับอย่างมั่นใจ