หวนคืนมาหย่าพร้อมทวงคืนสินเดิม

“นี่ลู่เสียนคุณปล่อยฉันได้แล้วค่ะเดี๋ยวใครก็มาเห็นเข้าหรอก”

เขารีบผละตัวออกจากเธอในทันทีก่อนจะยิ้มแก้เขิน

“ผมขอโทษพอดีผมดีใจไปหน่อย”

เธอที่หน้าแดงอยู่แล้วยิ่งได้เห็นใบหน้าหล่อนั่นที่กำลังส่งยิ้มให้ยิ่งทำให้เธอรู้สึกเขินเข้าไปใหญ่

“อื้มฉันว่าฉันอยู่ที่นี่นานไปแล้วเห็นทีจะต้องกลับบ้านแล้วล่ะค่ะ”

“คุณอยู่ต่ออีกซักหน่อยไม่ได้เหรอฟางเซียน”

“เอาไว้เราเป็๲มากกว่าคนรู้จักเมื่อไหร่ฉันจะยอมทำตามที่คุณขอนะคะ คุณต้องเดินทางไกลไปถึงเมืองเถาโจยังไงก็ดูแลตัวเองด้วยนะคะ”

“คุณเป็๞ห่วงผมงั้นหรอ”

“อืม จะว่าอย่างนั้นก็คงไม่ผิดค่ะ”

ทั้งสองต่างยิ้มและจ้องมองกันราวกับรู้ใจ

หลังจากที่หลี่ฟางเซียนกลับมาถึงที่บ้านตระกูลหวังเธอก็พบว่าทนายโจวกำลังนั่งสนทนาอยู่กับพ่อและแม่ของเธออยู่

“อ้าวฟางเซียนกลับมาแล้วงั้นเหรอ”ผู้เป็๞แม่ถามขึ้นเมื่อเห็นบุตรสาว

เธอรีบเดินมานั่งข้างๆผู้เป็๲แม่ในทันที

“ฟางเซียนแม่คุยกับทนายโจวแล้วเ๹ื่๪๫ที่ลูกให้ทนายโจวฟ้องเอาสินเดิมคืนจากกวงเฟยหลง”

หลี่ฟางเซียนหันไปมองหน้าของทนายโจว

“แล้วเป็๞ยังไงบ้างคะ ฉันยังมีหวังที่จะได้สินเดิมคืนรึเปล่า”
ทนายโจวยิ้มอย่างมั่นใจ

“แน่นอนครับคุณหนูหลี่ คุณจะได้สินเดิมคืนจากกวงเฟยหลงอย่างแน่นอนครับหากกวงเฟยหลงไม่นำสินเดิมมาคืนคุณหนูหรือชดใช้พร่องไปแม้แต่หยวนเดียวผมก็จะส่งฟ้องข้อหายักยอกทรัพย์พร้อมกับที่เขาวางแผนสังหารคุณหนูเพื่อหวังต่อทรัพย์ด้วยอีกข้อหา เมื่อนั้นไม่เพียงเขาจะต้องหาเงินมาชดใช้คุณหนูจนครบทุกหยวนแล้วแต่เขาจจะต้องถูกจับดำเนินคดีด้วยครับคุณหนู”

เธอเผยยิ้มกว้างอย่างพอใจ

“นอกจากฉันจะได้สินเดิมคืนมาทั้งหมดแล้วกวงเฟยหลงจะต้องถูกจับด้วยงั้นเหรอดีจริงยิงปืนนัดเดียวได้นกถึงสองตัว เอ่อว่าแต่คุณโจวคะเราเร่งเวลาขึ้นศาลไม่ได้งั้นเหรอคะสองเดือนฉันว่ามันนานเกินไป”
“ตอนนี้อยู่ในระหว่างรวบรวมหลักฐานอีกทั้งเราไม่สามารถเลื่อนวันเวลาที่ศาลกำหนดได้ครับคุณหนู”

เธอได้แต่พยักหน้าอย่างเข้าใจ

“เอาเถอะฟางเซียนลูกอย่าได้ใจร้อนเกินไปอันที่จริงพ่อกับแม่ก็ไม่อยากให้ลูกขึ้นโรงขึ้นศาลซักนิดแต่เมื่อมันจำเป็๲เราทั้งคู่ก็จะไม่ห้าม”

“หึลูกเจ็บใจนักถ้าตอนนั้นลูกไม่มัวหลงรักกวงเฟยหลงจนหัวปรักหัวปรำยอมให้เขาเป็๞คนดูแลสินเดิมของลูกทั้งหมดป่านนี้สินเดิมก็คงไม่ตกอยู่ในมือของเขาและลูกก็คงไม่ต้องมาตามทวงสินเดิมคืนแบบนี้ ลูกนี่มันโง่ดักดานจริงๆเลยค่ะที่เอาแต่รักจนไม่โงหัว”เธอตำหนิตัวเองด้วยความโมโห

มือเล็กค่อยๆแตะปลอบหลังบุตรสาวอย่างอ่อนโยน

“ไม่ใช่ความผิดของลูกหรอกจ๊ะความรักเป็๞เ๹ื่๪๫ของหัวใจแต่ลูกเพียงโชคร้ายดันมอบหัวใจให้กับคนไม่ซื่อสัตย์จึงหลงกลแผนชั่วของเขาได้ง่ายๆ”

เธอค่อยๆเอนซบผู้เป็๲แม่

“ต่อไปลูกจะไม่รักใครแค่เพียงหัวใจอีกแล้วค่ะแต่ลูกจะใช้สมองควบคู่ไปกับหัวใจด้วย”

คุณนายหลี่ค่อยๆผละตัวบุตรสาวออกก่อนจะมองหน้าเธอพร้อมกับยิ้มออกมา

“เอ๊ะ ลูกพูดเหมือนกับว่าตอนนี้กำลังจะมีความรักอีกครั้งอย่างนั้นแหละจ๊ะ

เธอเขินจนใบหน้าและหูแดงขึ้นเมื่อได้ฟังที่ผู้เป็๲แม่ถาม

“ปะป่าวค่ะคุณแม่ ไม่เอาแล้วลูกไม่พูดกับคุณแม่ดีกว่า”

ทั้งสามต่างยิ้มกริ่มให้ท่าทางเขินอายของหลินฟางเซียน

“เอ่อถ้าอย่างนั้นผมขอตัวกลับก่อนนะครับ”ทนายโจวที่ไม่อยากรบกวนสามคนพ่อแม่ลูกเขาจึงรีบบอกลาทั้งสามก่อนจะเดินจากไป

หลี่ฟางเซียนรีบหันมามองหน้าผู้เป็๲แม่พร้อมกับทำสายตาออดอ้อน

“คุณแม่คะว่าแต่วันนี้มีอะไรให้ลูกกินรึเปล่าคะลูกหิวจนไส้กิ่วหมดแล้วค่ะ”

คุณนายหลี่มองหน้าบุตรสาวอย่างเอ็นดู

“แม่ให้ซุ่ยเหอทำซุปผักไว้ให้ลูกแล้วจ๊ะ”

“หาซุปผักงั้นเหรอคะ”

“จ๊ะซุปผัก ซุปผักที่เป็๞ซุปผักจริงๆไม่มีเนื้อสัตว์”

เธอขมวดคิ้วอย่างสิ้นหวัง“คุณแม่คะ วันนี้ลูกขอเกเรซักวันไม่ได้เหรอคะ”

คุณนายหลี่ส่ายหน้าเบาๆให้กับบุตรสาว

“ไม่จ๊ะ ถ้าลูกยังคงทำตามที่แม่บอกแม่ว่าไม่เกินสองเดือนลูกสาวของแม่จะต้องภูมิใจในความเปลี่ยนแปลงของตัวเองแน่ๆ”

ดวงตาที่เคยสิ้นหวังดูเป็๞ประกายขึ้นมาในทันที

“จริงๆเหรอคะคุณแม่”

เธอพยักหน้าให้กับบุตรสาว

หลี่ฟางเซียนที่เคยห่อเหี่ยวกลับรู้สึกฮึดขึ้นมาในทันที

หลี่ฟางเซียนเธอจะต้องทำได้สิเพื่อตัวของเธอเองและเพื่อหวังลู่เสียนเธอจะต้องเป็๞ผู้หญิงที่สวยทั้งรูปร่างหน้าตาเพื่อจะได้คู่ควรกับเขา รอฉันนะหวังลู่เสียนถ้าคุณกลับมาครั้งนี้ฉันจะเป็๞หลี่ฟางเซียนคนใหม่ที่คู่ควรจะเป็๞คนรักของคุณ

“ฟางเซียนจ๊ะ ฟางเซียน ฟางเซียน”

เธอสะดุ้งตัวโหยงในทันทีที่ได้ยินเสียงเรียกของผู้เป็๞แม่“เอ่อ คะคุณแม่”

“ลูกเป็๲อะไรไปแม่เห็นลูกเหม่อลอยแถมยังยิ้มน้อยยิ้มใหญ่ด้วยคิดอะไรอยู่งั้นเหรอจ๊ะ”คุณนายหลี่แสร้งถามบุตรสาว

“ป่าวซะหน่อยค่ะ ลูกไม่ได้คิดอะไรจริงๆนะคะคุณแม่ เอ่อลูกหิวข้าวแล้วงั้นลูกขอตัวไปกินข้าวก่อนนะคะคุณแม่ คุณพ่อ”เธอพูดพร้อมรีบลุกออกจากห้องรับแขกไปในทันที

สองสามีภรรยาต่างมองตามบุตรสาวที่เดินออกจากห้องไปก่อนจะยิ้มให้กัน

“ผมว่าลูกของเราน่าจะกำลังมีความรัก”

“ฉันก็คิดอย่างนั้นค่ะ หากผู้ชายคนนั้นเป็๲หวังลู่เสียนฉันจะดีใจมากเลยล่ะค่ะเพราะตระกูลของเราและตระกูลหวังต่างก็สนิทสนมกันเนิ่นนานหากได้เกี่ยวดองกันคงจะเป็๲เ๱ื่๵๹ดี”

เศรษฐีหวังพยักหน้าให้กับผู้เป็๞ภรรยาอย่างเห็นด้วย