ปาฏิหาริย์ที่บ้านสวน

        ภายในห้องที่เรนิตาป่วยและยังไม่ได้สตินั้นตอนนี้ก็มีผู้ที่อยู่ด้วย คือ ท่านผู้เฒ่าจำศีล อมราและไรอาร์ส่วนมินเออที่มาคอยดูแลเรนิตานั้นกลับไปบ้านหลังจากอมรากลับมา ส่วนคนอื่นๆนั้นแยกย้ายกันไปสักพัก และการ์ดของเรนิตาก็คอยดูแลเฝ้าระวังอยู่โดยรอบ

        เทวินที่เข้ามาในห้องเห็นเรนิตาที่ยังหมดสติอยู่ ในหัวใจเต็มไปด้วยความรักความห่วงใยถ้าหากเธอเป็นอะไรไป เขาคงจะทำจิตใจตัวเอง
ได้อย่างยากลำบาก เขารักเธอมาก

        ไรอาร์ได้ช่วยทำให้แร่กายสิทธิ์นั้นประคองจุดชีพจรต่างๆรวมทั้ง อุณหภูมิของร่างกายและการเต้นของหัวใจ
แต่ก็ยังต้องใช้เวลาเพื่อรักษาร่างกายให้กลับมาเป็นปกติ

        ท่านผู้เฒ่าได้เดินมาเพื่อที่จะพูดคุยกับเทวินซึ่งเขาเองก็ไม่คิดจะรบกวนสมาธิของทั้งไรอาร์และอมราที่ตอนนี้ต่างช่วยกันอยู่
ทั้งสองจึงเดินออกมาพูดคุยที่ห้องรับแขกของบ้านพัก

        ท่านผู้เฒ่า : “อืม...ก็คิดว่าจะพักสักหน่อย แต่ระหว่างที่ทั้งสองกำลังช่วยกันอยู่นั้นเจ้าก็ยังคงมีเรื่องที่ต้องให้ทำอยู่นะ”

        “ผมยังต้องทำเรื่องอะไรหรือครับ?”เขาเอ่ยถามออกไป เพื่อจะได้ปฏิบัติตามทันที หากสามารถทำได้เพื่อช่วยเรนิตา

        ท่านผู้เฒ่ามองที่เทวินอย่างพินิจพิเคราะห์ก่อนที่จะกล่าว

        เทวิน : “เดินทางโดยไม่ต้องถอดกายแสงหรือครับ?”

        ท่านผู้เฒ่ายิ้มออกมาด้วยความพึงพอใจท่านเป็นคนค้นพบโดยบังเอิญขณะทดสอบสิ่งต่างๆ กับเลือดของเขา

        “ใช่สิ่งที่ทดสอบนั้นแม้จะหาได้ยาก แต่ก็พอจะหาได้ มันอาจจะจำเป็นต่อเจ้าเพียงแต่เจ้าต้องใช้ให้ถูกทางนะ อย่านำไปใช้ในทางที่ผิด”

        เทวินสงสัยจึงเอ่ยถามต่อท่าน: “สิ่งที่ว่านั้น คืออะไรหรือครับ”

        “เจ้ามาดูสิ่งนี้”ท่านผู้เฒ่าหาที่เหมาะๆ วางแก้วที่ใส่ไว้ด้วยเลือดของเทวินที่ให้ไว้ปริมาณหนึ่ง แล้วนำขวดแก้วปิดผนึกฝาไว้อย่างดี
ออกมาจากย่ามที่สะพายอยู่ท่านได้เปิดขวดแล้วเทผงสีม่วงชนิดหนึ่งในขวดลงไปที่เลือดสีม่วงเข้มของเขา”

        “อ๊ะ!...” เทวินที่ได้เห็นก็รู้สึกทึ่ง เลือดสีม่วงเข้มของเขาในปริมาณไม่ถึงครึ่งแก้วขนาดเล็กนั้นเมื่อได้รับผงสีม่วงที่เทจากขวดลงไป
เพียงไม่นานก็หายไปกลายเป็นอากาศธาตุ และสักพักก็กลับมาปรากฏอีกครั้งราวกับว่ามันหายตัวได้

        ท่านผู้เฒ่ามองดูเห็นสังเกตุว่าเขาเคยเห็นจึงกล่าวออกไป

        “ใช่แต่จะต้องเป็นหินมรกตที่บริสุทธิ์มากๆ ด้วย เจ้าเคยพบหินชนิดนี้หรือ?”

        เทวินนึกถึงตอนที่ติดอยู่ในหินมรกตในถ้ำดีที่ได้ธัญญาเธอแนะนำเขาให้เข้าสู่สมาธิให้ถึงขั้นว่างเปล่า จึงสามารถออกมาได้