(ดาว)ร้ายคว้ารัก(เธอ)

ตอนที่ 6พักร้อน เพชรพันปีถอนหายใจเมื่อการมาท่องเที่ยวครั้งนี้ไม่สนุกเหมือนที่คิดไว้ แม้ว่าจะมากับกลุ่มเพื่อนสนิทและมีกิจกรรมมากมายให้ทำ ไม่ว่าจะเป็นไปเที่ยวดำน้ำดูปะการังเกาะหลีเป๊ะ นอกจากนั้นยังมีที่เที่ยวต่างๆ มากมายแต่เธอเริ่มรู้สึกว่าตัวเองเป็นส่วนเกิน เนื่องจากเพื่อนๆ ต่างพาคนรักมาด้วย มีเพียงเพชรพันปีที่ยังไม่มีใคร แม้กระทั่งตอนดำน้ำดูปะการังยังต้องอยู่กับลูกเจ้าของเรือ ส่วนเพื่อนนั้นไปเป็นคู่“เพชร ครั้งหน้าแกจะมาคนเดียวแบบนี้ไม่ได้แล้วนะ” ดรุณีเพื่อนสนิทคนหนึ่งพูดขึ้นมา ทำให้เพชรพันปีที่ตอนนี้กำลังนั่งเหม่อกลับเข้ามาสู่วงสนทนา“ทำไม”“ก็ทุกคนมีแฟนมีครอบครัวกันหมด แกจะไม่มีอยู่คนเดียวได้ยังไง” คำพูดนั้นทำให้เพื่อนอีกสองคนคือสนิทพิมพ์และพรพรรณพยักหน้าเห็นด้วยพร้อมกัน“จะไปหามาจากไหน ซื้อที่เซเว่นอีเลเว่นได้ไหมล่ะ ถ้ามีจะรีบไปซื้อมาอวดพวกแกเลย” เพชรพันปีย้อนติดตลก“แกอย่าเลือกมากสิ เมื่อก่อนมีคนมาชอบหลายคน แต่แกท่ามากเลยหายกันไปหมด”“คนอย่างเพชรพันปีถือคติที่ว่า หากแผ่นดินสิ้นชายที่พึงเชย อยู่เป็นโสดไปเลยจะดีกว่า จะได้ไม่ต้องนั่งโศกา ไม่ต้องเสียเวลาเสี่ยงพวงมาลัย” พอฟังจบเพื่อนๆ ต่างพากันขำกับกลอนของเพชรพันปี“คติบ้าอะไรของแก ยัยเพชร” สนิทพิมพ์เพื่อนอีกคนพูดขึ้นมา เมื่อฟังคติประจำใจของเพื่อนจบ“นั่นสิ คติของแกนี่คือพร้อมจะเดินขึ้นคานแบบไม่มองข้างทางเลยนะ” พรพรรณพูดบ้าง“ฉันว่าแกก็คงเหมือนผู้หญิงทั่วไป” ดรุณีพูดแทรกขึ้นมาอีกครั้ง“เหมือนยังไง” แม่ค้าสาวถามด้วยความไม่เข้าใจ“คงเฝ้าแต่แหงนมองดูดวงดาวบนท้องฟ้า มองหาผู้ชายที่สมบูรณ์แบบไปเสียทุกอย่าง จนไม่มองผู้ชายรอบตัวบางคนที่อาจจะชอบ” ดรุณีว่า“อย่ามาสนใจฉันเลยนะ พวกแกควรสนใจสามีมากกว่าฉัน” เพชรพันปีตัดบท“จะไม่ให้สนได้ยังไง แกเป็นเพื่อนซี้ของพวกฉัน พวกฉันก็อยากให้แกได้เจอคนดีๆ คนที่ใช่เร็วๆ จะได้เลิกซ่า”“เออ ว่าแต่เดี๋ยวฉันจะขับมอเตอร์ไซค์ไปดูวิวรอบๆ เมืองหน่อย จะไปด้วยกันไหม” เพชรพันปีเอ่ยชวนเมื่อเห็นว่านั่งอยู่ที่ร้านอาหารแถวโรงแรมมาพักใหญ่แล้ว เพื่อนทั้งสามส่ายหน้าปฏิเสธพร้อมกัน“แดดแรงนะเพชร ไม่รอให้เย็นก่อนเหรอ”“มาทะเลก็ต้องออกแดด สรุปไม่มีใครไปใช่ไหม” เพชรพันปีถามอีกครั้ง และคำตอบที่ได้ก็เหมือนเดิม“งั้นฉันไปคนเดียวก็ได้ ว่าแต่อยากได้อะไรหรือเปล่า จะซื้อกลับเข้ามาให้” แม่ค้าสาวถามเพื่อนต่อ“อะไรก็ได้ ซื้อมาเถอะ แล้วมาหารกันทีหลัง”เพชรพันปีพยักหน้ารับและเดินจากไปเงียบๆ ปล่อยให้เพื่อนๆ อยู่กับคนรักกันต่อไป เพชรพันปีจอดรถและมองผ่านประตูใหญ่เข้าไปด้านใน บ้านสีขาวที่ก่อสร้างขึ้นมาแบบเรือนไทยประยุกต์เหมือนวังในสมัยรัชกาลที่หก แถมประดับด้วยไม้ฉลุเหมือนแบบเรือนขนมปังขิงตรงหน้า ทำให้เธอชอบใจจนต้องจอดรถดู ไม่คิดเลยว่าที่นี่จะมีบ้านสวยแบบนี้ด้วย อีกทั้งตรงจุดนี้ยังสามารถมองเห็นวิวที่แหลมตันหยงโปได้ ถือเป็นมุมที่สวยมากมุมหนึ่งเลยทีเดียว“บ้านใคร สวยจัง” เพชรพันปีเอื้อมมือไปจับประตูรั้วเอาไว้ดวงตาคมมองเห็นใครคนหนึ่งยืนเกาะประตูรั้วบ้านของเขาด้วยสีหน้าที่ไม่พอใจนัก ชายหนุ่มเดินลงมาข้างล่าง แล้วก็ต้องแปลกใจเมื่อเห็นชัดว่าเป็นใคร“คุณ!” เพชรพันปีอุทานด้วยความตกใจเมื่อเห็นชายหนุ่มที่อยู่ตรงหน้า ส่วนธามนั้นก็ยืนจ้องหน้าเธอเขม็ง“ให้ตายสิ ผมหนีมาถึงที่นี่คุณยังจะตามมาอีกเหรอ” ธามเริ่มเหวี่ยงก่อน เพราะถือคติที่ว่าใครเริ่มก่อนได้เปรียบ“แล้วจะมายืนจ้องผมอีกนานไหม อ้าปากค้างแบบนี้แมลงวันเข้าไปตายหลายตัวแล้วมั้ง” เพชรพันปีเม้มปากและจ้องคนตรงหน้าที่อยู่อีกฝั่งของรั้วประตูอย่างเอาเรื่อง“ปากนี่ยังหมาไม่เปลี่ยนเลยนะ รักษามาตรฐานตัวร้ายได้ดีเยี่ยม ฉันไม่ได้ตามคุณมา มีแต่คนบ้าสิ้นคิดเท่านั้นแหละที่ตามคุณ” แม่ค้าสาวสวนกลับไปบ้าง“ไม่ได้ตามผมมา แล้วมาที่นี่ทำไม”“คุณคิดว่าคุณมาที่นี่ได้คนเดียวเหรอ จังหวัดนี้มันเป็นของคุณหรือไง คิดสิ คนมาที่นี่ก็ต้องมาเที่ยว ใครจะมาก็ได้ สมองน่ะคิดเรื่องดีๆ บ้าง” เพชรพันปีเถียงอย่างไม่ยอมแพ้“แล้วมาทำอะไรที่หน้าบ้านของผม”คราวนี้แม่ค้าสาวตกใจอีกครั้ง ไม่คิดว่าบ้านสวยหลังนี้จะเป็นบ้านเขา โลกนี้มันช่างกลมแสนกลมแคบแสนแคบเสียเหลือเกิน“บ้านคุณเหรอ”“ใช่”“ถ้ารู้ว่าเป็นบ้านคุณ ไม่ถ่อบิดมอเตอร์ไซค์มาหรอก” เพชรพันปีบ่นบ้านหลังนี้สะดุดตาเธอตั้งแต่วันแรกที่มา แต่ทว่าไม่มีโอกาสเข้ามาดูใกล้ๆ เนื่องจากต้องไปทำกิจกรรมที่เกาะตามแผนที่วางไว้เสียก่อน เมื่อวานกว่าจะกลับเข้ามาถึงที่ตัวเมืองก็ค่ำแล้ว ดังนั้นวันนี้ว่างเลยถือโอกาสมาดูใกล้ๆ แต่ไม่คิดว่าจะมาเจอตอเข้าอย่างจังธามเหล่ตามองหญิงสาวที่ยืนอยู่นอกรั้ว เขาถอนหายใจออกมาเบาๆ แล้วเดินไปเปิดประตูด้วยท่าทางนิ่งๆ ในแบบของเขา“ไหนๆ มาแล้วจะเข้ามาไหม” นักแสดงหนุ่มเอ่ยชวน ทำเอาคนที่ถูกเชิญชวนนั้นแปลกใจ“นึกยังไงถึงชวน”“ก็เห็นว่าถ่อมาดูถึงที่ คิดว่าคงจะชอบมาก”“ชอบ ชอบมาก มันสวยจริงๆ ว่าแต่จะให้เข้าไปดูแน่ใช่ไหม” หญิงสาวถามย้ำให้แน่ใจ “จะเข้ามาดูไหมล่ะ ถ้าจะเข้าก็รีบเข้ามา ผมไม่เปิดบ้านให้ใครดูบ่อยๆ หรอกนะ” เขาถามย้ำอีกครั้ง เพชรพันปีไม่ตอบแต่เดินเข้าไปทันที ที่นี่สวยแม้กระทั่งกระเบื้องปูพื้น และเมื่อเข้าไปยืนตรงกำแพงหินที่สูงเพียงแค่อก เธอก็ได้เห็นวิวของแหลมตันหยงโปในอีกมุมหนึ่งที่สวยงามไม่แพ้กับจุดอื่น ภาพทิวทัศน์ตรงหน้าสร้างความประทับใจให้เพชรพันปีมากถึงมากที่สุด ตอนเด็กเธอเคยคิดจะมีบ้านสวยๆ อยู่ริมทะเลสักหลัง แต่ก็ได้แค่คิดเท่านั้น “สวยจัง วิวตรงนี้มันสุดยอดเลย” แม่ค้าสาวพูดออกมาจากใจจริง“พ่อซื้อที่ตรงนี้ต่อมาจากเพื่อนอีกที ท่านปลูกบ้านหลังนี้และตั้งใจว่าจะใช้เป็นที่พักผ่อน” นักแสดงหนุ่มอธิบาย“มันเหมาะที่จะใช้เป็นที่พักผ่อนจริงๆ” หญิงสาวเห็นด้วย“ใช่ ที่นี่เงียบและสงบมาก ไม่มีใครมาตามผมแบบที่กรุงเทพฯ”“คุณมาที่นี่กี่วันแล้ว” เพชรพันปีเอ่ยถาม“วันนี้วันที่สาม”“แสดงว่ามาที่นี่พร้อมๆ กับฉัน แต่ว่าวันแรกที่มาถึงฉันก็มุ่งหน้าไปหลีเป๊ะ”“หนีงานมาเที่ยวหรือคุณ แบบนี้ลูกค้าไม่หายหมดเหรอ”“อย่ามาหาเรื่อง ฉันไม่ได้หนีงานนะ กิจการของฉันยังดำเนินไปเหมือนเดิม แค่ช่วงนี้แม่มาคุมแทน ฉันบอกคุณไปแล้ว”“รู้ แต่ไม่คิดว่าจะใช้งานแม่ คิดว่าจะเขียนสูตรไว้ให้คนอื่นทำให้”“อย่ามากล่าวหากันแบบนี้ แม่เต็มใจมาช่วยต่างหาก ท่านอยากให้ฉันพักบ้าง เพราะตั้งแต่รับช่วงต่อกิจการมาจากพี่สาวได้สามปี ฉันไม่ได้หยุดพักหรือไปเที่ยวไหนเลย” เพชรพันปีอธิบาย“ได้มาเปิดหูเปิดตาก็อย่าใจแตกเสียก่อนล่ะ”“คุณพูดดีๆ ไม่กวนอวัยวะเบื้องล่างที่ใช้ใส่รองเท้าไม่ได้เหรอ” หญิงสาวกวนประสาทเขากลับ“ได้ แต่คงไม่ใช่กับคุณ เพราะคุณเองก็กวนไม่ต่างกัน” ธามไม่ลดราวาศอกเช่นกัน“คุณล่ะ ไม่มีงาน ไม่มีใครจ้างหรือว่าหนีมาเพราะข่าวฉาว” เพชรพันปีย้อนถามกลับบ้าง“ไม่ใช่ทั้งสามอย่าง”“แล้วมาทำไม หรือว่ามาหาผู้หญิงคนใหม่หรือไง” ธามถอนหายใจเมื่อเจอคำถามที่ไม่สร้างสรรค์ของฝ่ายตรงข้าม“ผมก็มาพักบ้างสิ ให้ตาย คุณมองคนอื่นในแง่ดีไม่เป็นเลยหรือไง”“ก็เหมือนกับที่คุณมองฉันในแง่ร้าย หายกัน” หญิงสาวเดินกลับมาทางเก่าเมื่อชมความงามภายนอกจนพอใจ“จะไปไหน” เจ้าบ้านเอ่ยถาม“กลับไง” เพชรพันปีตอบสั้นๆ“จะไม่เข้าไปดูข้างในเหรอ”“มันคงไม่เหมาะ ฉันเป็นผู้หญิง จะให้เข้าไปในบ้านผู้ชาย ถ้าเตี่ยรู้คงโดนด่าไปหลายวัน”“แต่เตี่ยของคุณไม่ได้อยู่ด้วยนี่””“ทำไมชอบทำตัวเป็นชะนีขี้มโนจัง” เขาถอนหายใจดังๆ ด้วยความเบื่อหน่าย“คุณ!” เพชรพันปีไม่รู้จะหาคำไหนมาตอบโต้กับวาจาร้ายกาจของเขา“ผมจำได้ว่าเคยบอกคุณไว้แล้วว่าไม่มีทางหน้ามืดปล้ำคุณแน่ จะบอกให้นะต่อให้โลกนี้เหลือแค่คุณกับผมสองคน ผมก็ไม่มีทางใจอ่อน ผมยอมตายดีกว่าจะยอมตกเป็นของคุณ” ธามพูดเสียงดังฟังชัด“จะมากไปแล้วนะ” เพชรพันปีชักจะทนไม่ไหวแล้ว“ผมพูดจริง ผมไม่สนผู้หญิงปากร้ายและมีความบ้าเป็นนิสัยแบบคุณหรอก ไม่ต้องห่วง” เขาลอยหน้าลอยตายั่วโมโหอีก“จำคำพูดของตัวเองไว้นะ อย่ามาหลงฉันเข้าสักวันก็แล้วกัน บอกไว้ก่อน หลงทางเสียเวลาแต่หลงแม่ค้าชื่อเพชรพันปี คุณจะออกไปไหนไม่ได้” หญิงสาวประกาศเสียงลั่น“ไม่มีวันนั้นแน่” ธามหัวเราะเสียงดังไม่แพ้กัน“ต่อให้โลกนี้มีผู้ชายเหลือเพียงคนเดียวคือคุณ ฉันยอมแห้งตายไปอย่างเปล่าเปลี่ยว ยอมให้มดลูกเหี่ยวเสื่อมสภาพไปตามกาลเวลา ดีกว่าได้กับคุณ” พูดจบเพชรพันปีก็สะบัดหน้าเดินหนี ธามเดินตามไปติดๆ แล้วเปลี่ยนเรื่องถามว่า“คุณพักแถวไหน”“ถามทำไม” แม่ค้าสาวถามเสียงขุ่น“ตามมารยาทที่ดีคุณควรตอบ ไม่ใช่ถามกลับ”“ฉันมีสิทธิ์ที่จะถามกลับ ตอบมาถามทำไม” หญิงสาวไม่ยอมแพ้“คิดว่าจะชวนไปนั่งเรือเล่น”“ไม่สบายหรือไง กินยาเขย่าขวดหรือเปล่า หรือกินยาเกินขนาด หรือบ้าไปแล้ว” เธอระบายอารมณ์ที่ขุ่นมัวในใจเป็นคำพูดประชดประชัน ธามส่ายหน้าอย่างระอาแล้วบอกว่า“ที่ผมชวนเพราะคิดว่าพาคุณไปด้วยน่าจะดีกว่าไปคนเดียว อย่างน้อยก็คงไม่เหงา เพราะมีคนพูดมากไปเป็นเพื่อน”“อ๋อ”“ไปไหม”“คุณมีเรือแน่หรือ” หญิงสาวถามย้ำเพื่อความแน่ใจ“มี ผมซื้อเอาไว้นานแล้ว ตอบมาว่าจะไปหรือไม่ไป”เพชรพันปีนิ่งคิด พรุ่งนี้เพื่อนๆ และบรรดาคนรักมีโปรแกรมที่จะนวดสปาและทำกิจกรรมที่ไม่ต้องออกแดดกัน ซึ่งเธอมองว่ามันช่างเป็นเรื่องที่น่าเบื่อเสียเหลือเกิน“ไป” แม่ค้าสาวตอบตกลงในที่สุด“ถ้าอย่างนั้นพรุ่งนี้เจอกันที่ท่าเรือ ประมาณเก้าโมงเช้า คุณไม่ควรไปสาย เพราะผมไม่ชอบคนไม่ตรงต่อเวลา” เขาบอกรายละเอียดท่าเรือให้เธอรู้“รู้แล้ว”“ทำอะไรติดไปด้วยก็ดีนะ อาหารสักสองสามอย่าง” ธามสั่งอีกครั้ง“คิดถึงฝีมือฉันสินะ” หญิงสาวพูดอย่างรู้ทัน“ใช่ คิดถึงอาหารของคุณ แต่ไม่ได้คิดถึงคุณ ดังนั้นอย่าเอาไปมโนเป็นเรื่องเป็นราวล่ะ” ธามส่ายหน้าเบาๆ“มีอะไรให้มโน แค่นี้ใช่ไหม” เพชรพันปียักไหล่“ใช่”“ถ้าอย่างนั้นเจอกันพรุ่งนี้” เพชรพันปีตัดบท แล้วตรงไปยังมอเตอร์ไซค์และขึ้นคร่อมมันด้วยท่าทางที่คล่องแคล่ว ส่วนธามนั้นปิดประตูบ้านและเดินเข้าไปด้านในเลย โดยที่ไม่รอส่งแต่อย่างใด แม่ค้าสาวย่นจมูกตามหลังก่อนจะออกรถกลับไปที่พัก ดรุณี สนิทพิมพ์และพรพรรณยอมรับในการตัดสินใจของเพื่อน หลังจากที่เพชรพันปีจะไม่อยู่ทำกิจกรรมกับพวกเธอพรุ่งนี้ แต่เลือกที่จะไปนั่งเรือเล่นแทน“แน่ใจนะ”“แน่ ฉันคุยกับลุงคนขับเรือไว้แล้ว” แม่ค้าสาวบอกกับเพื่อนและตั้งให้ธามเป็นคนขับเรือเสียเลย จะได้ไม่ต้องตอบคำถาม“แกเลือกคนขับเรือที่ไว้ใจได้แน่หรือเปล่าเพชร”“แน่ ก็แค่ผู้ชายแก่ๆ คนหนึ่ง อย่าคิดมากสิ” หญิงสาวพูดเพื่อให้เพื่อนทั้งสามคนสบายใจ และมันก็ได้ผล“เอาอย่างนั้นก็ได้ แต่อย่าไปไกลนักนะ”“จ้า แหมไม่ต้องห่วงหรอก เพชรพันปีนะ ไม่มีอะไรน่าห่วง”“จริงๆ ฉันก็ไม่ได้ห่วงแกหรอก แต่ห่วงลุงคนขับเรือ กลัวว่าเขาจะรำคาญ” สนิทพิมพ์สวนขึ้นมา ผลที่ได้คือถูกเพชรพันปีหยิกที่ต้นแขนเข้าให้“สบายใจได้ คนที่รำคาญน่าจะเป็นฉันมากกว่าเสียด้วยซ้ำ” หญิงสาวบอกและทำท่าจะเดินออกไปจากตรงนั้น“จะไปไหนเพชร” ดรุณีกับพรพรรณเอ่ยถามเพื่อนพร้อมกัน“ไปซื้อของเสียหน่อย พรุ่งนี้ว่าจะทำอะไรไปกินเผื่ออยู่กลางทะเลแล้วหิว จะได้ไม่ต้องดำน้ำไปจับปลาขึ้นมากิน”เพื่อนสาวทั้งสามคนยิ้มให้กันเมื่อฟังคำตอบที่แสนจะยียวนนั้นจบ เพชรพันปีเป็นแบบนี้อยู่แล้ว กวนโมโหแต่ก็เป็นคนมีน้ำใจและให้ใจกับเพื่อนตลอดเวลา และมันทำให้พวกเธอรักยัยตัวแสบที่ชื่อเพชรพันปีมาก น้ำนิ่งหัวเราะเมื่อฟังธามพูดจบ นักแสดงหนุ่มเล่าว่าเจอกับคู่ปรับตัวแสบเช่นเพชรพันปี แถมยังพลั้งปากชวนไปนั่งเรือด้วยกันเสียด้วย“ดีแล้วค่ะ ไปกับน้องเพชรไม่เหงาหรอก เผลอๆ จะตีกันตลอดทางเสียด้วยซ้ำ น่าสนุก” น้ำนิ่งพูดติดตลก“ไม่รู้อะไรดลใจให้ผมชวนเหมือนกัน” ธามบ่น ถึงแม้ปากจะบอกว่าไม่สน แต่เขาก็รู้สึกดีที่ได้เถียงกับผู้หญิงปากเสียคนนั้น“พี่ว่าแปลกๆ นะ ช่วงนี้กามเทพทำงานหนักหรือเปล่า ถึงได้ดึงคุณธามกับน้องเพชรมาเจอกันบ่อยๆ”“กามเทพของพี่น้ำนิ่งคงเพี้ยนหรือไม่ก็เมา ถึงได้ดึงเอาคนบ้าเข้ามาหาผม”“เอาน่า บ้าแต่น่ารักอย่างน้องเพชรน่าเที่ยวด้วยจะตาย เอาเป็นว่าพรุ่งนี้เที่ยวให้สนุกนะคุณธาม และอย่าไปหาเรื่องน้องเพชรล่ะ น้องเพชรเป็นพวกตาต่อตาฟันต่อฟัน แรงมาแรงกลับไม่โกง” สาวห้าวเตือน“ครับ” เขารับคำและวางโทรศัพท์ ก่อนจะเอนตัวลงนอนบนโซฟาตัวใหญ่ แล้วค่อยๆ หลับตาลงช้าๆ
------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------โหลด (ดาว)ร้ายคว้ารัก(เธอ) มาอ่านเพลินๆเลยค่ะ กดข้างล่างนี่เลย ???? https://www.mebmarket.com/web/index.php?action=BookDetails&data=YToyOntzOjc6InVzZXJfaWQiO3M6NjoiMjA3NzE5IjtzOjc6ImJvb2tfaWQiO3M6NjoiMTEzMTI4Ijt9สำหรับท่านใดอยากได้แบบรูปเล่ม สามารถติดต่อได้ที่????เพจ ตะวันเปรมปรีดิ์????Line :tawan9645 มี @ นำหน้าด้วยนะคะ

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตอนที่ 6.....พักร้อน (รีอัพ)

นิยายแนะนำ

(ดาว)ร้ายคว้ารัก(เธอ)

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตอนที่ 6.....พักร้อน (รีอัพ)

นิยายแนะนำ

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้