คุณซีอีโอครับ โปรดทำตามแผนการหัวใจ

เช้าวันจันทร์ที่ห้องประชุมเล็กของE-Tech Corporation นาราเดินเข้ามาพร้อมแก้วกาแฟลายการ์ตูนในมือกลิ่นกาแฟคั่วสดหอมฟุ้งไปทั่วห้อง

“อรุณสวัสดิ์ค่ะทุกคน!”เธอทักทายเสียงใส ขณะที่ทีมวิจัยภายในบางคนส่งสายตาแปลกๆ ให้เธอ

อชิระที่นั่งอยู่หัวโต๊ะเงยหน้าขึ้นมองทันทีที่เธอเดินเข้ามาเขาขมวดคิ้วแน่นเมื่อเห็นแก้วกาแฟในมือเธอ

“นารา”เขาเรียกชื่อเธอด้วยน้ำเสียงเย็น

“คะ?” เธอหันไปมองเขาพร้อมยิ้มกว้าง

“นี่ห้องประชุม ไม่ใช่ร้านกาแฟ”

เธอก้มมองแก้วกาแฟในมือก่อนจะหัวเราะแห้งๆ“อุ๊ย ขอโทษค่ะ...แต่กาแฟช่วยเพิ่มพลังงานให้สมองนะคะ!”

“กาแฟอาจช่วยสมองคุณได้แต่ช่วยสมองผมไม่ได้” เขาตอบเสียงเรียบ

"กฎเหล็ก10 ข้อ"

หลังการประชุมอชิระเรียกนาราเข้าพบที่ห้องทำงานของเขา

“นี่อะไรคะ?” เธอถามอย่างสงสัยเมื่อเขายื่นกระดาษแผ่นหนึ่งให้

“กฎการทำงานร่วมกับซีอีโอ”เขาตอบสั้นๆ

“โอ้โห! กฎตั้ง 10 ข้อเลยเหรอคะ?” เธอพูดพร้อมเลื่อนสายตามองเนื้อหา

กฎการทำงานร่วมกับซีอีโอ

1. ห้ามสายเกิน 9.00 น.

2. ห้ามนำอาหารหรือเครื่องดื่มเข้าห้องประชุม

3. ส่งแผนการทดลองล่วงหน้า24 ชั่วโมง

4. ห้ามพูดแทรกระหว่างประชุม

5. รายงานผลทุกขั้นตอนในเวลา

6. ห้ามเล่นโทรศัพท์ขณะทำงาน

7. รักษาความสะอาดในพื้นที่ทำงาน

8. ไม่อนุญาตให้เปิดเพลงหรือดูคลิปเสียงดัง

9. ห้ามเดินเตะข้าวของในแล็บ

10. ถ้าทำผิดกฎต้องเขียนรายงานคำขอโทษ

เธออ่านไปหัวเราะไป“ข้อ 9 กับข้อ10 นี่ดูเหมือนจะเขียนมาให้ฉันคนเดียวนะคะ”

“ก็ใช่” เขาตอบโดยไม่แสดงอารมณ์

“เคร่งครัดจังเลยค่ะ” เธอวางกระดาษลง“แต่โอเคค่ะ! ฉันจะทำตามทุกข้อ”

“คุณแน่ใจนะ?” เขาเลิกคิ้ว

“แน่ใจสิคะ! แต่ถ้าฉันทำได้คุณต้องลดกฎลงให้เหลือแค่ 5ข้อนะคะ”

“ตกลง ถ้าคุณทำได้” เขาตอบโดยไม่ลังเล

ในวันถัดมานาราพยายามทำงานตามกฎที่อชิระตั้งไว้ เธอจัดโต๊ะทำงานจนสะอาดเอี่ยมส่งแผนการทดลองตรงเวลา และไม่ถือแก้วกาแฟเข้าประชุมอีก

แต่ความพยายามทำตามกฎก็กลายเป็นความยุ่งเหยิงในแบบของนาราเธอพยายามทำงานเงียบๆ แต่ก็เผลอเปิดเพลงผ่านหูฟังแล้วร้องคลอตามเสียงเบาๆจนพนักงานคนอื่นแอบขำ

ช่วงบ่ายขณะทดลองระบบควบคุมแรงดันในห้องแล็บเธอก็เดินไปเดินมาอย่างระวังสุดชีวิตเพราะกลัวว่าจะ "เตะข้าวของ"แต่ด้วยความไม่ระวัง เธอเหยียบสายไฟจนเกือบทำให้เครื่องมือดับ

“โอ๊ย! โทษทีค่ะ โทษที!”เธอรีบก้มลงเสียบปลั๊กคืน

“นี่คือสิ่งที่คุณเรียกว่าทำตามกฎ?” เสียงอชิระดังขึ้นด้านหลัง

เธอสะดุ้งเฮือกหันมามองเขา“อ้าว คุณมาเงียบๆ อีกแล้ว! จะมาทดสอบฉันหรือเปล่าคะ?”

“ไม่ต้องทดสอบอะไร คุณทำผิดกฎข้อ 7 ไปแล้ว”เขาชี้ไปที่สายไฟที่กระจัดกระจาย

เธอเกาหัวแล้วหัวเราะ“แต่ฉันก็พยายามแล้วนะคะ”

หลังเลิกงานในวันนั้นอชิระเดินมาหยุดอยู่ตรงประตูห้องแล็บเขาเห็นนารากำลังเก็บข้าวของที่กระจัดกระจายอย่างตั้งใจ

“คุณไม่ต้องทำทุกอย่างสมบูรณ์แบบก็ได้”เขาพูดขึ้นเบาๆ

เธอเงยหน้าขึ้นมองเขา“หืม? คุณพูดแบบนี้กับคนอื่นด้วยเหรอคะ?”

“แค่คุณ”

คำพูดของเขาทำให้นาราหัวเราะ“เพราะฉันทำทุกอย่างยุ่งเหยิงใช่ไหมคะ?”

“ใช่” เขาตอบเสียงเรียบ “แต่บางครั้ง...ความยุ่งเหยิงของคุณก็น่าสนใจกว่าที่ผมคิด”

นาราชะงักไปเล็กน้อยก่อนจะยิ้ม“ขอบคุณนะคะ! ฉันถือว่าคุณชม”