กริมตำนานเทวทูตจอมราชันย์

แจ๊คสันพากริมและโรซาเรียมาหยุดอยู่ที่หน้าโรงเรียนเทพศักดิ์สิทธิ์จากนั้นไม่นานก็มีคนเดินมาหาเป็นชายแก่ที่คอยเฝ้าประตูแต่ถึงกริมจะใช้ตรวจสอบระดับพลังไม่ได้แต่กริมยังตัดสินจากกลิ่นอายได้ซึ่งชายแก่คนนี้มีพลังกายอยู่ที่ประมาณ25,000,000จุด
''คนเฝ้าตระตูกลับมีพลังขนาดนี้เลย โรงเรียนนี้คงไม่ธรรมดาจริงๆสินะ''กริมเพียงคิดในใจเท่านั้นเพราะด้วยพลังขนาดนี้มันมากกว่าราชันย์นักรบสูงสุดที่กริมเคยเจอในทวีปของตนเองซะอีกนี่แสดงให้เห็นถึงความต่างของทวีปใหญ่ที่พัฒนาแล้วกับทวีปเล็กๆที่ไม่มีใครเห็นอยู่ในสายตา
''สวัสดีท่านแจ๊คสัน ในที่สุดท่านก็ได้คนมาเพิ่มแล้วแต่เอ๋...ดูเหมือนท่านจะได้เพชรเม็ดงามมาสินะจอมราชันย์ที่เพิ่งถือกำเนิดถึง2คน อืม...เวลา1เดือนน่าจะพอสู้กับลูกศิษย์ของอาจารย์ท่านอื่นได้บ้าง''เพราะเป็นคนที่คอยเฝ้าทางเข้าออกมันจึงรู้เรื่องต่างๆมากมายและการต่อสู้ที่แจ๊คสันเคยพูดถึงนั้น10ปีจะจัดขึ้นเพียง1ครั้งเท่านั้น โดยอาจารย์ที่เข้าร่วมท่านอื่นๆได้รับลูกศิษย์เอาไว้แล้วฝึกตั้งแต่เนิ่นๆโดยลูกศิษย์ที่ลงต่อสู้อายุห้ามเกิน200ปีและต้องเป็นลูกศิษย์ที่รับใหม่ในระหว่าง10ปีนี้เท่านั้น
''ฮ่า ฮ่า ฮ่า บางทีทุกคนอาจจะได้ตกตะลึงเอาก็คราวนี้แหละ ตอนนี้ช่วยระบุเวลาในการเป็นศิษย์และระบุตัวตนให้ศิษย์ทั้ง2ของข้าด้วย''ชายแก่ไม่พูดมากอีกต่อไปมันหยิบผลึกที่ม่วงออกมา2ชิ้นจากนั้นจึงยื่นออกมา ซึ่งกริมและโรซาเรียลดระดับพลังลงมาจนเหลืออย่างละ2,000,000กว่าจุดทันทีทั้งคู่รู้ได้โดยสัญชาตญาณว่าผลึกชิ้นนี้มันสามารถตรวจจับและบันทึกพลังเอาไว้ได้หากไม่ปกปิดระดับพลังแน่นอนว่าปัญหาจะต้องวิ่งเข้ามาแบบเร่งด่วนแน่ๆ
''เอาหละเรียบร้อยทีนี้หยดเลือดลงไปก็จบและโปรดจำเอาไว้ที่นี่ไม่สามารถฆ่ากันเองได้แบบมั่วซั่วหากทำให้อีกฝ่ายบาดเจ็บหรือพิการนั่นก็ไม่มีปัญหา หรือถ้าต้องการฆ่าจริงๆให้แจ้งอาจารย์ระดับสูง''ชายแก่บอกกฎสั้นๆออกมาและกฎนั้นมันทำให้กริมค่อนข้างมีความสุข
''งั้นพวกข้าขอตัวก่อน''แจ๊คสันเดินนำกริมเพื่อไปดูที่พักซึ่งตลอดทางกริมได้มองสิ่งรอบตัวอยู่ตลอดหลากหลายเผ่าพันธุ์กำลังเดินไปเดินมาเต็มไปหมดและส่วนมากคนที่นี่จะมีพลังกายที่40,000,000จุดส่วนพลังเวทย์ประมาณ80,000,000จุด
''ที่นี่มีอะไรบางอย่างผิดปกติ เจ้าพอจะรู้มั้ยว่าผู้อำนวยการของที่นี่เป็นใครแล้วมีพลังอยู่ที่เท่าไหร่''กริมถามแจ๊คสันเบาๆขณะเดินตามไปเรื่อยๆ
''ไม่มีใครเคยเจอหรอก แต่ทุกคนได้แต่พร่ำบอกข้าว่าผู้อำนวยการแข็งแกร่งกว่าข้ามาก แถมรอบๆตัว...อ่า...ดูเหมือนผู้อำนวยการจะไปเจอเข้ากับของวิเศษบางอย่าง...''กริมที่ได้ฟังแจ๊คสันพูดก็ได้แค่ครุ่นคิดคงต้องเก็บงำพลังเอาไว้ก่อน อย่างน้อยก็จนกว่าจะแน่ใจว่าผู้อำนวยการคือใครและมีอะไรอยู่ในมือ
''ถึงแล้วที่นี่คือเขตของข้าเอง เด็กๆออกมาพบกับเพื่อนร่วมทีมของเจ้า''แจ๊คสันตะโกนออกมาเบาๆฉับพลันร่างเงา7ร่างก็ปรากฎตัวขึ้นต่อหน้าของแจ๊คสัน ทั้งหมดก้มหน้าลงเพื่อทำความเคารพแจ๊คสัน
''ทั้ง2คนคือลูกศิษย์ใหม่ของข้า ทั้งคู่คือจอมราชันย์เพราะฉะนั้นเวลาจะทำอะไรก็เกรงใจไว้บ้างหละ''แจ๊คสันได้แต่ภาวนาให้ทั้ง7ไม่ไปหาเรื่องกริมและคนรักของกริมเพราะถึงจะมีอาจารย์คนเดียวกันก็ตามแต่ก็ใช่ว่าจะไม่มีการแข่งขันกันเองในหมู่ลูกศิษย์
''ทราบแล้วค่ะ/ครับ''ทั้งหมดตอบรับแจ๊คสันอย่างดี จากนั้นไม่นานแจ๊คสันก็จากไปเพื่อทำธุระบางอย่างเพียงแค่พริบตาศิษย์7คนของแจ๊คที่เป็นผู้ชายซึ่งมีทั้งหมด2คนได้เดินออกมาด้านหน้าทันทีเพราะพวกมันเกิดความสนใจในความงดงามของโรซาเรียอย่างมาก
''เจ้าชื่ออะไร ถึงแม้จะเป็นจอมราชันย์แต่ยังคงอ่อนแออยู่สินะ เอาแบบนี้ข้าจะปกป้องเจ้าเอง''ชายหนุ่ม?ถึงจะพูดว่าชายหนุ่มแต่มันอายุ159ปีแล้วซึ่งมันรักษาร่างกายของมันเอาไว้อย่างดี
''หุบปากไปซะไอ้แก่ อายุขนาดนั้นแล้วยังคิดจะกินเด็ก? เหอะข้าต่างหากที่คู่ควรกับหญิงสาวนางนี้ว่ายังไงเจ้าชื่ออะไรมาเป็นผู้หญิงของข้าเอามั้ยตระกูลของข้าเป็น1ในตระกูลใหญ่ของทวีปเทพศักดิ์สิทธิ์นี้หากเจ้ายอม ฮ่า ฮ่า ฮ่า ทรัพยากร อำนาจ ชื่อเสียง ทุกๆอย่างจะตกเป็นของเจ้า''ชายอีกคนหนึ่งพูดคนนี้คือชายหนุ่มของจริงซึ่งอายุของมันก็พอๆกับโรซาเรีย
''พวกน่าสมเพช! พวกเจ้า2คนตามพวกข้ามาดีกว่าอย่าไปยุ่งกับพวกทำตัวต่ำทรามเลย''
''ใช่ พวกมัน2คนน่ารังเกียจที่สุดไม่รู้ว่าท่านอาจารย์นำพวกมันมาเป็นศิษย์ได้ยังไง เหอะ!''
''...''หญิงสาวอีก5คนที่เหลือต่างรุมประนามชายทั้ง2โดยไม่มีการไว้หน้าส่งผลให้พวกมันมีใบหน้าที่บิดเบี้ยวแต่จะทำอะไรต่อหน้าก็ไม่ได้แต่ถ้าหากลับหลังโดยที่อาจารย์ของพวกมันไม่รู้นั่นมันก็อีกเรื่อง
''เรามาแนะนำตัวกันเถอะ พวกข้าทั้ง5คือพี่น้องกันส่วนชื่อหลังจากบอกไปแล้วหวังว่าพวกเจ้าจะไม่หัวเราะชื่อของพวกข้าคือ...ถะ...ถะ...ถัั่วงอก1ไล่ตามอายุจนไปถึงถั่วงอก5''พรืด! กริมพยายามกลั้นหัวเราะแล้วแต่มันไม่ไหวจริงๆ
''จะ...เจ้าอย่าดูถูกชื่อของพวกข้า นี่คือชื่อที่แม่บุญธรรมของพวกข้าตั้งให้''
''ใช่นี่คือชื่อที่แม่ของพวกข้าตั้งให้ ข้าจะไม่ทิ้งมันไปเด็ดขาด''กริมรีบทำหน้าสำนึกผิดเพราะแววตาของทั้ง5เศร้าหมองลงเมื่อพูดถึงคำว่าแม่
''ข้าขอโทษด้วย ข้าชื่อกริมส่วนนั่นโรซาเรียเป็นคนรักของข้า''
''หืม...เจ้าความอดทนสูงหรือว่าหวาดกลัวกันแน่ เพราะตอนที่ไอ้เวร2ตัวนั่นแทะโลมคนรักของเจ้า...''กริมไม่แสแยขณะยกมือห้ามให้อีกฝ่ายพูดต่อ
''พวกมันไม่มีค่าให้สนใจหรอก ว่าแต่ในโรงเรียนนี้ข้ารู้เพียงผิวเผินเท่านั้นข้าอยากจะรู้เรื่องขุมกำลังต่างๆขุมกำลังใดแข็งแกร่งที่สุด''
''เจ้ามันน่าสนใจจริงๆ ต่อจากนี้พวกเจ้าเรียกข้า2คนว่าพี่สาวก็แล้วกันเพราะพวกข้าอายุมากกว่าพวกเจ้าส่วนเรื่องขุมกำลัง ที่นี่มีขุมกำลังอยู่3ขุมกำลังเท่านั้น 1.กองกำลังมหาเทพ 2.กองกำลังปีกมังกร3.กองกำลังเต่าทมิฬ ทั้ง3คือกองกำลังที่แกร่งที่สุดของที่นี่ เจ้าสามารถเลือกเข้ากองกำลังไหนก็ได้แต่ถ้าหากเจ้าคิดจะตั้งกองกำลังเอง...ข้าแนะนำว่าอย่าทำเพราะทั้ง3ขุมกำลังจะรุมขย้ำเจ้าในพริบตา''กริมได้ฟังก็ได้แต่เงียบงันเพราะจากชื่อขุมกำลังต่างๆมันเหมือนจะกีดกันฝั่งเทวทูต6ปีกออกไป

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

บทที่143:โรงเรียนเทพศักดิ์สิทธิ์

คล้ายกับเรื่องกริมตำนานเทวทูตจอมราชันย์ ที่คุณอ่าน

กริมตำนานเทวทูตจอมราชันย์

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

บทที่143:โรงเรียนเทพศักดิ์สิทธิ์

คล้ายกับเรื่องกริมตำนานเทวทูตจอมราชันย์ ที่คุณอ่าน

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้