3.มีแต่เื่เสียจริง
ไอ้เ้าของสิ่งนั้นมันคือ RPG ซึ่งย่อมาจาก rocket-propelled grenade ศัพท์ทางการทหารนิยมเรียกกันว่าเครื่องยิงจรวด ลักษณะเป็ปล้อง่ปลายส่วนหัวติดวัตถุะเิเอาไว้ อาร์พีจีบางประเภทอาจจะใช้ได้แค่เพียงครั้งเดียว ซึ่งบางประเภทสามารถบรรจุซ้ำได้
แต่ที่ทำให้คิดหนักเพราะมันใช้ซ้ำได้เนี่ยแหละ โดยส่วนใหญ่บรรจุจรวดเข้าทางปากปล้อง เพื่อยิงขับไล่ไสส่งผู้รุกรานประเทศ นี่มันอาวุธยุทโธปกรณ์ทางาเลยนะนั่น ใจป้ำไม่เบาเลยนะคนเื้ัที่ลอบฆ่ากันเนี่ย โอ๊ย~ ลูกน้องกำลังอยู่ใน่อันตรายจะมัวชื่นชมศัตรูไม่ได้สิ
ของขวัญ : ใจ๋ะโออกมาเดี๋ยวนี้เลย!
ตะคอกโวยวายเสียงดังลั่นแต่โชคดีหน่อย เหมือนเธอจะเห็นตอนฝั่งตรงข้ามหยิบมาประทับบ่าแล้ว จึงรีบวิ่งออกมาพร้อมปืนกระบอกยาวเหยียด
วัตถุะเิยิงเข้าใส่รถคันหรู ฉันแทบจะกรีดร้องเสียงหลง คันนี้สั่งนำเข้ามาแพงอย่างเดียวไม่พอ ชื่นชมมันยังไม่ถึงเดือนเลยด้วยซ้ำ แม้ว่าจะกันะุได้ทุกชนิดแต่มันกันะเิไม่ได้ เกิดความรู้สึกะเืใจอย่างหนัก เพราะของรักของหวงเล่นมาพังทลายคาตากะทันหัน
ของขวัญ : เ้านายแกไม่รู้เหรอว่ามันผิดกฎหมาย ซื้อมาใช้ทำบ้าอะไรเนี่ยไอ้ของสิ่งนั้นน่ะ!
ตะคอกเสียงดังลั่นอย่างโมโห ซึ่งฝั่งตรงข้ามก็ตีหน้ามึนใส่คล้ายจะงงงวยเธอ เพราะต่อสู้กันตั้งนานแต่กลับพึ่งจะโกรธแค่รถยนต์พังลงเนี่ยนะ
เจ๋ง : เอ่อ..แต่สินค้าที่เราขายมันก็ผิดนะครับ
กล่าวด้วยน้ำเสียงราบเรียบอย่างคนซื่อ รีบเก็บสีหน้าเมื่อสักครู่ทันควัน ก่อนจะหันไปพูดกับลูกน้องตัวเอง
ของขวัญ : เออลืม!
กล่าวด้วยน้ำเสียงราบเรียบตอบกลับลูกน้องคนซื่อ ก่อนจะกัดฟันกรอด เพราะเส้นขีดจำกัดความอดทนได้ขาดสะบั้นลงแล้ว โกรธเคืองคู่อริอย่างหนักหน่วงเดินตัวปลิวนำขบวนลูกน้องไปจัดการต่อ
ตอนแรกว่าจะสู้อย่างสนุกสนาน แต่พวกมันบังอาจกล้ามาทำลายสิ่งของ ที่ลำบากยากเย็นกว่าจะได้มาขับอวดแก๊งอื่นได้ คำว่าให้อภัยกลับตัวกลับใจจะไม่มีวันเกิดขึ้นอีก
ความเดือดดาลภายในครั้งนี้ ราวกับปลุกจิตใต้สำนึกซึ่งเป็ร่างปีศาจร้ายออกมาปรากฏตัว ศัตรูถูกจัดการอย่างไม่เหลือรอดชีวิตสักคนเดียว หลับตาถอนหายใจอย่างหงุดหงิดอารมณ์ ล้วงกระเป๋ากางเกงหยิบโทรศัพท์มือถือ
เตรียมกดเบอร์โทรหาน้องชายลำดับสี่ชื่อดินปั้น เพื่อสั่งให้ลูกน้องขับรถยนต์มารับพวกเราหน่อย สภาพคันเก่าเป็ซากเหล็กเช่นนั้น ยิ่งมองเท่าไหร่ยิ่งอารมณ์เสียจนต้องส่ายใบหน้าหนี
แต่จังหวะพวกเราทั้งสามคนไม่ทันระวังตัวกัน มีศัตรูที่ยังเหลือลมหายใจใช้แรงเฮือกสุดท้าย หยิบปืนมายิงแต่เพราะลมหายใจที่ไม่สม่ำเสมอ ทำให้มันยิงพลาดเชี่ยวถากต้นแขนเล็กเป็รอย
โทรศัพท์หลุดมือลอยอย่างไม่ทันได้ตั้งตัว ทำให้น้องชายตื่นตระหนกจนต้องะโเสียงดังออกมา
"เจ๊ใหญ่เกิดอะไรขึ้นเป็อะไรไหมเนี่ย!" ดินปั้นตวาดออกมาอย่างเป็ห่วง แต่พี่สาวกลับไม่ได้ตอบอะไรเขากลับ มีเพียงเสียงปืนดังขึ้นสองนัด เธอเดินเข้าไปหาหมาลอบกัดอย่างรวดเร็ว
ของขวัญ : ใครเป็คนส่งพวกมึงมา! ถ้าตอบกูจะปล่อยให้มีลมหายใจแต่ถ้ายังไม่พูด มึงก็เตรียมไปนอนกับเพื่อนร่วมชะตากรรมซะนะ กล้ามาทำลายของหวงไม่ปล่อยให้ลอยนวลหรอก หึ~
กล่าวด้วยน้ำเสียงเหยียบเย็นพร้อมสบถ ดวงตาแข็งกร้าวจนอีกฝ่ายเลิ่กลั่กทำตัวไม่ถูก แต่ก็ยังคงเลือกที่จะเงียบ เธอกระตุกยิ้มมุมปากเล็กน้อย เหนี่ยวไกปืนอย่างไม่ลังเลใจสักนิดเดียว เพราะรู้ว่ามันคงไม่ยอมพูดแน่
หลับตาลงถอนหายใจเฮือกใหญ่ โน้มตัวลงเอื้อมมือหยิบโทรศัพท์มาสนทนากับน้องชายตัวเองต่อกลัวจะร้อนใจเอา ราวกับจะบอกว่าไม่เป็อะไรแล้วทุกอย่างเรียบร้อยดี
"ถ้ายังช้าจองโลงศพฝังเพชรให้แทนเถอะ!" ตะคอกใส่น้องชายเพราะเจ็บแผลและก็ปวดทั่วใบหน้ามาก คาดว่าจะอักเสบจากไหมทองคำตัวดีแล้วล่ะเนี่ย
นั่งรอเพียงไม่กี่นาที รถยนต์ห้าคันสุดหรูก็มารับอย่างรวดเร็ว ส่งมาเยอะคงกลัวซื้อโลงให้พี่สาวแหละนะ พวกเราตรงไปโรงแรมอย่างไม่ต้องสงสัย หากกลับบ้านไปคงจะทำให้คุณแม่เผลอเป็ห่วงอีก
ใจ๋ทำแผลให้เสร็จแค่เพียงไม่นาน ประตูห้องก็เปิดอ้ากว้างเสียงดังลั่นจนต้องสะดุ้งโหยง น้องชายคนดีวิ่งเข้ามาจับแขนพลิกดูอย่างละเอียด ได้แต่ทำหน้าเรียบนิ่งหรี่ตามองน้องชายตัวเอง
ดินปั้น : เจ็บมากไหมครับเจ๊ใหญ่ คงไม่เจ็บเท่าไหร่สินะครับ ถึงยังทำหน้าตาแบบนี้ได้ ช่างเหมาะสมกับเป็ลูกสาวคนโตจากตระกูลแก๊งหมีั์จริงๆ
กล่าวด้วยอารมณ์หยอกล้อพี่สาว พร้อมยิ้มหวานทำหน้าระรื่นเสียอย่างนั้น ไม่รู้เป็ห่วงจริงหรือปลอม
ของขวัญ : อย่ามากวนอารมณ์จะได้ไหมปั้น! ห้ามบอกแม่นะว่าพี่มาพักอยู่ที่โรงแรมนี้! ไปทำงานตัวเองให้ดีเถอะ คนยิ่งอารมณ์เสียอยู่ ไอเทมของหวงชิ้นใหม่มาพังต่อหน้าต่อตา เฮ้อ~ ไม่รู้จะขอเบิกเงินคุณพ่อซื้อได้ไหมเนี่ย ว่าแต่แกมีให้เจ๊ยืมสักหน่อยไหม จะเอาไปสั่งซื้อคันใหม่มาใช้หน่อยน่ะ
กล่าวด้วยน้ำเสียงร่าเริงกะพริบตาถี่ยิบ เผื่อน้องชายตัวเองจะเห็นใจแต่ทว่า..
ดินปั้น : หยุดเลยนะเจ๊! ท่าไม้ตายอันนี้ใช้กับผมไม่ได้หรอกนะครับ เก็บเอาไว้ใช้กับเฮียบีกินคนเดียวเถอะ อุ๊ย~ ผมเจ็บนะมาตีผมแรงทำไมเนี่ย?
กล่าวด้วยอารมณ์หยอกล้อพี่สาว แต่โดนฝ่ามือเล็กเธอฟาดมาจนเป็รอยแดงแจ๋ คนอะไรก็ไม่รู้มือหนักเสียเหลือเกิน สามีในอนาคตคงมีแค่เฮียบีกินแหละ ใครเขาจะไปทนเจ๊ใหญ่อย่างแกไหวกัน
ของขวัญ : กลับไปทำงานตัวเองได้แล้ว!
กล่าวเสียงแข็งใบหน้าคว่ำลงอย่างเห็นได้ชัด ประตูห้องเปิดพรวดเข้ามาอีกครั้ง พร้อมการปรากฏตัวร่างอวบอิ่มน่าขย้ำสุดๆ เป็ยัยน้องสาวคนสุดท้องชื่อคุ้กกี้ เธอวิ่งเข้ามาโผกอดพร้อมน้ำตาซึมคงจะเป็ห่วงฉันอีกคนแหละ
คุ้กกี้ : เจ๊ขวัญเอาอุปกรณ์สื่อสารของศัตรูมาด้วยไหมคะ จะได้ส่งให้พี่แดนเป็คนตรวจสอบ พวกเราจะได้ไปอัดพวกนั้น ให้หมอบเละกันไปข้างเลยค่ะ
กล่าวด้วยเสียงเจื้อยแจ้วอย่างน่าเอ็นดู เอื้อมมือไปลูบศีรษะพร้อมกระตุกยิ้มมุมปากเล็กน้อย
ของขวัญ : ลืมเอามาขอบคุณที่เป็ห่วง แต่ไม่ต้องหรอกนะยัยตัวแสบ เธอช่วยมองดูใบหน้าพี่สาวสิคะ แสดงความรู้สึกอะไรไม่ได้เลยเจ็บชะมัด คราวหลังไม่ต้องหวังดีวางยาสลบแล้วพาพี่สาวคนนี้ ไปทำหน้าเป็เพื่อนหรอกนะ ชวนยัยครองแครงเลย หึ~
กล่าวน้ำเสียงเหนื่อยหน่ายไม่รู้น้องซนได้ใครมา
คุ้กกี้ : แต่หนูอยากให้เจ๊สวยนี่คะ อีกอย่างภายในหนึ่งวัน เจ๊ต้องเฝ้าโรงยิมตั้งนานมีแต่ผู้ชายส่วนมาก ถ้ามีหนุ่มเข้าหาก็เป็เื่ดีไม่ใช่เหรอคะ จะได้ลืมพี่บีกินได้อย่างหมดใจสักที หนูทำผิดอะไรกัน~
กล่าวด้วยเสียงเจื้อยแจ้ว เบะปากพยายามเคล้นหยดน้ำตา เอาแล้วเริ่มตีบทน่าสงสารเสียอย่างนั้น
ของขวัญ : ไปเฝ้าผับเถอะคนเก่ง พี่อยากพักแล้วค่ะ ออกไปกันทั้งคู่เลยนะ เหนื่อยจะแย่หมดแล้วเนี่ย~
กล่าวด้วยน้ำเสียงยานคาง เพราะรู้สึกง่วงหลังทานยาไปเมื่อสักครู่ ทุกคนเลยปล่อยให้ฉันนอนไม่รบกวนกันอีก แค่สองคนนี้ก็ปวดหัวจะแย่โชคยังดี น้องอีกสามคนไปทำงานอยู่กันคนละสถานที่ ไม่เช่นนั้นคงต้องทานยาแก้ปวดหัวเพิ่มอาการนี้
อย่างที่ทุกคนได้เห็นกันแหละ พวกเราทั้งหกล้วนทำงานที่ตนเองถนัดกัน ฉันบริหารค่ายมวยหลายพันแห่งชอบการต่อสู้ ครองแครงบริหารห้างสรรพสินค้าชอบทำบัญชี
ดินแดนหนุ่มรักสัตว์และธรรมชาติบริหารรีสอร์ต ชอบรักสันโดษเก่งเื่เจาะระบบข้อมูล ดินปั้นบริหารโรงแรมนักลงทุนตัวยงเลย โคโค่บริหารพวกอะไหล่รถยนต์ชอบทำตัวยากจน คุ้กกี้บริหารผับติดการพนันจนแอบเปิดบ่อน
ถึงแม้ว่าจะแตกต่างแต่พวกเรารักกันมากเลยนะ ใครจะมารังแกไม่ได้โดนจู่โจมกลับแน่ แต่พอยามสงบกลับตีกันอุตลุดไว้ใจใครไม่ได้สักคนเดียว เื่ความร้ายกาจไม่เป็รองกันเลยแหละจริงๆ
เช้าวันต่อมา..
เสียงโทรศัพท์ดังสนั่นหวั่นไหว ราวกับว่ามีเื่ใหญ่เกินขึ้นเสียอย่างนั้นแหละ ให้หยุดหายใจเฉกเช่นคนปกติสักวันไม่ได้เลยเหรอเนี่ย รู้สึกฟ้าจะไม่ค่อยยุติธรรมกับพี่สาวคนโตเลยนะ
หยิบเอามาดูรายชื่อที่บันทึกซึ่งเป็ของดินแดน ถอนหายใจออกมาเฮือกใหญ่ ก่อนจะตัดสินใจกดรับสายเพราะรู้ว่าต้องมีปัญหาอยู่แล้ว น้องชายลำดับที่สามมีนิสัยเป็พวกชอบเก็บตัว หากไม่มีอะไรฉุกเฉินยากมากที่จะติดต่อครอบครัว
"เกิดเื่แล้วครับเจ๊ใหญ่ มีไอ้หน้าโง่ที่ไหนไม่รู้พยายามดึงข้อมูลส่วนตัวของเจ๊ในระบบแก๊งเรา" กล่าวด้วยน้ำเสียงร้อนรน ทั้งที่ปกติไม่เห็นน้องชายคนนี้ จะแสดงอาการตื่นเต้นกับเขาเป็เลยสักครั้ง