[จบ]1-1 ย้อนเวลามากับระบบใส่เดี่ยว

“ระบบไอพ่น เสร็จสิ้น”

“ระบบพลังงาน เสร็จสิ้น”

“ระบบช่วยเล็ง เสร็จสิ้น”

“ระบบตรวจจับ เสร็จสิ้น”

“ระบบบูส เสร็จสิ้น   ชุดเกราะพร้อมแล้วครับ”

แอชเชอร์สวมใช่ชุดเกราะพลางเดินออกจากแท่นจับหลังจากที่น็อตติดตั้งอุปกรณ์เสริมหลายอย่างลงไปให้ครบ ไม่ว่าจะเป็นระบบบูสที่จะทำให้ชุดเกราะแข็งแกร่งขึ้น ระบบช่วยเล็งหรือจะเป็นระบบไอพ่นช่วยบิน ต่างถูกนำมาใช้งาน  ซึ่งฟังก์ชันระบบต่างๆที่ถูกเพิ่มเข้าไปไม่ใช่คำสั่งของแอชเชอร์ เป็นคำสั่งของผู้บัญชาการกองทัพที่ 7 เนื่องจากว่าเมื่อคืนรายชื่อของระดับ S ที่ต้องลงไปในรังมอนสเตอร์ประกาศออกมาแล้ว ปรากฎว่ามีแอชเชอร์อยู่ในรายชื่อระดับ  S ทั้ง 6 คน ด้วยการให้เหตุผลว่าแอชเชอร์เคยลงไปในรังแมงมุม

ซึ่งแอชเชอร์ที่ได้รู้ข่าวในช่วงเช้าทำเอาเขาเซ็งเช่นเดียวกัน เขาสามารถรู้ทันพวกที่คิดจะจัดการเขา หากเดินลงไปในรังแมงมุมอุบัติเหตุที่จะฆ่าเขาได้มีมากมายเต็มไปหมด นับว่าเป็นโอกาสดีที่จะฆ่าเขาเลยก็ว่าได้ ถึงอย่างนั้นเขากลับสงสัยในข้ออ้างเช่นเดียวกัน  เนื่องจากเจคอปที่เป็นระดับ S และเป็นหัวหน้าทีมสำรวจและทีมกวาดล้างมอนสเตอร์ในรัง กลับไม่ถูกเสนอรายชื่อให้ลงไป ทำให้โอกาสที่เขาจะแก้แค้นตระกูลเทียร์ต้องยืดออกไปอีก

“แอชเชอร์พร้อมไหม”

หัวหน้าแอนเดอร์สันเดินเข้ามาตบไหล่ของแอชเชอร์ พลางเดินนำออกไปจากห้อง ครั้งนี้พวกเขาขนอาวุธติดตัวไปมากมาย บนชุดเกราะของหัวหน้าแอนเดอร์สันที่แอชเชอร์สังเกตได้รู้สึกว่าจะมีดาบเพิ่มขึ้นมา นอกจากนั้นยังมีมีดและระเบิดซ่อนเอาไว้ตามชุดเกราะอีกด้วย คงเป็นเพราะว่าภารกิจครั้งนี้เสี่ยงตายสูงมากจึงต้องพกหลายอย่างเข้าไปด้านใน

“พร้อมครับ”

“ร้อยตรี เดี๋ยวก่อนผมมีอะไรจะให้ดู”

แอชเชอร์หยุดเท้าที่กำลังจะก้าวตามหัวหน้าไปรวมกลุ่มกับคนอื่นๆ เมื่อเช้านี้เขาเห็นรถขนหัวรบจอดอยู่กลางค่าย อีกไม่นานก็คงจะได้เวลาเริ่มทำภารกิจติดตั้งหัวรบที่ทั้ง 12 ค่ายต้องเริ่มพร้อมกัน

“มีอะไรเหรอครับ”

“ผู้บัญชาการบอกให้ผมมอบสิ่งนี้ให้ร้อยตรีครับ แม้มันจะใหญ่ไปมากก็ตาม แต่หากร้อยตรีต้องการใช้งานให้มาหยิบจากในรถไปได้เลย”

แอชเชอร์มองไปยังปืนสไนเปอร์ยาว 3 เมตรถูกตัดเป็น 3 ส่วน สิ่งๆนี้เป็นปืนที่ใหญ่มากที่สุดเท่าที่เคยเห็นมา แต่เมื่อเขาได้รับรู้และรับทราบถึงพลังทำลายของมันเขาถึงกับเบิกตาเพราะพลังทำลายขนาดนี้มักจะอยู่ในชุดเกราะนาโนสูท

“คุณน็อตครับ ผู้บัญชาการมอบให้ผมไปทำอะไรอย่างนั้นเหรอครับ ฆ่ามอนสเตอร์ 8 ดาวอย่างนั้นเหรอ”

เพียง 1 นัดสำหรับแอชเชอร์คิดว่ามันไม่ยากเกินไปเลยที่จะฆ่ามอนสเตอร์ 8 ดาวหากยิงถูกดวงตาของมัน อย่างไรก็ตามเขาอยากรู้มากกว่าว่ามันถูกมอบให้เขาไปไว้ใช้ทำอะไรในสถานการณ์ที่เต็มไปด้วยผู้คนมากมายและมอนสเตอร์คุ้มคลั่ง คงไม่มีตำแหน่งไหนที่จะให้เขาได้หมอบส่องกล้องใช้งานมันแน่นอน

“ผมก็ไม่รู้ครับ ผู้บัญชาการบอกเพียงแค่ว่ามันอาจได้ใช้ให้พกไปด้วย ส่วนพลังทำลายของมันต้องบอกว่ายิงได้เพียง 1 ครั้งเท่านั้นนะครับ เพราะผมยังไม่สามารถสร้างกลไกลลดแรงดีดมหาศาลได้ ต่อให้จะสวมใส่ชุดเกราะมาร์คเอทก็ตามที การยิงยังคงทำได้ครั้งเดียว หากเกินกว่านี้ชุดเกราะได้เสียหายแน่นอน”

“ผมเข้าใจแล้วครับ ฝากไว้บนรถเลยนะครับ เผื่อได้ใช้งานจริงๆ”

แอชเชอร์เดินไปรวมกลุ่มกับทหารทั้ง 1 หมื่นคนที่กำลังตั้งแถวล้อมรอบหัวรบเอาไว้  สิ่งที่แอชเชอร์ต้องทำให้ได้ในวันนี้คือการพาทหาร 1 หมื่นคนเดินทางไปให้ถึงจุดที่มีการขุดรังมอนสเตอร์แมงมุมให้ได้ภายใน 6 ชั่วโมง  

“ทุกคนพร้อม~!”

แกล็บ~!

เสียงตบลงไปยังอาวุธดังขึ้นพร้อมกันจากเหล่าทหารนับหมื่นที่จัดแถวล้อมรอบหัวรบเอาไว้ ก่อนที่รถขนหัวรบจะเริ่มเคลื่อนตัวออกไปจากค่ายทหารช้าๆพลางมีทหารเดินออกไปคุ้มกัน

ทหารระดับ A นั้นจะตั้งแถวอยู่รอบนอก ทหารระดับ B จะอยู่ในช่วงกลาง ส่วนทหารระดับต่ำกว่านั้นจะอยู่ด้านในมีหน้าที่เพียงคือโล่ป้องกันไม่ให้มอนสเตอร์ที่ฝ่าวงล้อมของทหารเข้าใกล้หัวรบได้ พวกเขาไม่จำเป็นต้องฆ่าเพียงแค่ใช้โล่ดันมอนสเตอร์ออกมาเท่านั้น หน้าที่ฆ่าจะเป็นของทหารระดับ B และ A แทน 

ส่วนระดับ S ที่จะเดินทางไปด้วย 2 คนพวกเขาถูกกำชับให้ใช้สิ่งที่ถนัดที่สุดในการป้องกัน หัวหน้าแอนเดอร์สันจึงใช้ดาบใหญ่เช่นเดิมเพียงแต่มีการเสริมใบมีดติดบนชุดเกราะเพื่อให้ง่ายต่อการฆ่ามากยิ่งขึ้น ในฝั่งของแอชเชอร์เขาจะใช้งานดาบและมีดเช่นเดิมพร้อมกับเปลี่ยนไปใช้ธนูเมื่อจำเป็น ครั้งนี้เขาถูกลดระยะการใช้ธนูให้น้อยลงเพราะภารกิจหลักคือป้องกัน เน้นป้องกันและพาหัวรบเดินหน้าไปให้เร็วที่สุด แม้เขาจะเสียใจเพราะนี่เป็นโอกาสดีในการเพิ่มค่าประสบการณ์สกิลขวานก็ตามที แต่เขาก็ต้องยอมไปก่อนเพราะภารกิจจะล้มเหลวไม่ได้ ไม่อย่างนั้นจะส่งผลต่อคะแนน 

กร๊าซ~!

“มันมาแล้ว ทุกคนจงฟัง เน้นไปที่การป้องกัน ห้ามออกจากแถวเด็ดขาด”

การฆ่ามอนสเตอร์ ทหารสามารถทำได้เพียงแต่พวกเขาจะต้องรักษารูปแบบแถวเอาไว้ให้มั่นคง ครั้งนี้เป็นภารกิจป้องกันพวกเขาต้องคงรูปแบบแถวเอาไว้ ทันทีที่กลุ่มของทหารเดินออกไปจากค่ายได้ราว 200 เมตร แมงมุมจำนวนมากก็ได้โผล่ขึ้นมาจากพื้นดินขู่คำรามแล้วพุ่งตัวมาอย่างรวดเร็วเพื่อฆ่าศัตรู

“โจมตีได้~!”

ตู้ม บรึ้ม บู้ม~!

ปืนยิงระเบิดบนหัวไหล่ของทหารยิงออกไปรอบๆเพื่อลดจำนวนมอนสเตอร์ให้มากที่สุดเท่าที่จะทำได้เพื่อลดการปะทะที่จะเกิดรอบๆหัวรบ ซึ่งการเดินทางครั้งนี้ยังไม่ทันจะเข้าสู่ช่วงที่คลื่นสัญญาณถูกรบกวน มอนสเตอร์แมงมุมต่างก็บุกเข้ามาโจมตีทหารพยายามเข่นฆ่าทุกๆอย่างที่เข้ามาในเขตของพวกมัน 

จากจำนวนมอนสเตอร์รอบๆนั้นทำเอาแอชเชอร์ตกใจเพราะมันใกล้เคียงกับชีวิตก่อนในช่วงที่เขาอายุ 20 ปีและถูกส่งมายังเขตแห่งนี้ ด้วยปริมาณและจำนวนของพวกมันที่ถาโถมเข้ามานี้มากมายไม่ต่างกันกับเมื่อก่อนเลยสักนิด

“ฝั่งนี้ก็ต้องเริ่มแล้วสินะ”

แอชเชอร์นำคันธนูออกมาเล็งยิงมอนสเตอร์ 7 ดาวที่เขาเห็นจำนวน 2 ตัวด้วยกันจนพวกมันตายในเสี้ยวพริบตา ซึ่งการฆ่าของเขาไม่มีใครสนใจเพราะตอนนี้ทุกๆคนกำลังนำชีวิตเข้ามาเสี่ยงตาย จึงโฟกัสไปเพียงแค่มอนสเตอร์ด้านหน้าของตนและโฟกัสไปยังหัวรบที่ต้องปกป้อง หน้าที่มองและสำรวจจะเป็นของผู้ที่ต้องสั่งการเท่านั้น

“เดินหน้าอย่าหยุด~!”

“อย่าออกนอกแถว เดินต่อไป~!”

ขบวนของทหารจากกองทัพที่ 7 ค่อยๆเดินมุ่งหน้าไปยังจุดติดตั้งหัวรบ ด้วยความเร็วในการเดินทางแอชเชอร์คิดว่าพวกเขาสามารถไปถึงก่อน 6 ชั่วโมงที่ตกลงกันกับค่ายอื่นๆได้แน่นอน หากไม่มีมอนสเตอร์ 8 ดาวโผล่ออกมาขัดขวางจะสามารถผ่านไปได้อย่างง่ายดาย

“ตายซะ~!”

“อย่าอยู่เลยพวกแก~!”

ทหารทำการฆ่ามอนสเตอร์เรื่อยๆจนทำให้มอนสเตอร์ที่พยายามบุกเข้ามาตายเกลื่อน แต่การต่อสู้ไม่ได้มีเพียงแค่ทหารเท่านั้น พวกเขายังได้รับการสนับสนุนจากทางค่ายทหารอีกเช่นกันด้วยการยิงปืนใหญ่สนับสนุนมาจากฐานเพื่อทำลายมอนสเตอร์ที่อยู่ห่างออกไปจากขบวนทหาร หวังลดจำนวนพวกมันลง แอชเชอร์ที่ได้ลูกธนู 7 ดาวมาเป็นพันนัดเขาก็ได้เล็งยิงทุกๆอย่างที่มองเห็นโดยเน้นไปที่  7 ดาว ตอนนี้เขายังคงใช้งานธนูได้เพราะยังไม่ถึงจุดที่มอนสเตอร์โถมกระหน่ำหนักเกินไปจนต้องใช้งานอาวุธระยะประชิด

พิ้ว พิ้ว พิ้ว พิ้ว~!

ลูกระเบิดจำนวนนับร้อยพุ่งข้ามหัวเหล่าทหารมุ่งตรงไปยังเส้นทางที่พวกเขาจะต้องก้าวเดินผ่านไป กระทั่งระเบิดที่ยิงสนับสนุนมาจากค่ายทหารกระทบพื้นดินมันก็ได้ระเบิดแตกกระจายฆ่ามอนสเตอร์เปิดทางให้ขบวนทหารเดินทางต่อ

“แอชเชอร์ แอชเชอร์ได้ยินไหม เรากำลังจะเข้าสู่เขตปลอดสัญญาณ เตรียมตัวให้ดี~!”

เสียงร้องตะโกนดังมาจากหัวหน้าแอนเดอร์สันก่อนที่ระบบสื่อสารของแอชเชอร์จะได้ยินเสียงคลื่นแทรกเข้ามาเป็นอันว่าระบบสื่อสารของพวกเขาถูกรบกวนแล้วหลังจากก้าวเข้าสู่เขตอับสัญญาณ ทันใดนั้นหนึ่งในทหารที่ได้รับหน้าที่ให้สั่งการก็ได้กระโดดขึ้นไปบนรถพลางโบกกระบองไฟให้สัญญาณทหารได้รับรู้

ตู้ม~! 

แมงมุมเริ่มทะลักออกมาจากพื้นดินมากยิ่งขึ้น ทำให้ทหารเริ่มเห็นแมงมุมหลายตัวที่เหมือนกับรายงาน  บางตัวที่โผล่ออกมานั้นอ้าปากกว้างปลดปล่อยใยน้ำแข็งโจมตีทหาร  บางตัวปลดปล่อยลูกไฟใหญ่ยักษ์กว่า 2 เมตร บางตัวปลดปล่อยใยเหนียว แต่ที่น่ากลัวจนทำให้ทางค่ายทหารไม่สามารถช่วยได้อีกต่อไปก็คือแมงมุมดูดซับแรงระเบิด 

หลังจากที่พวกมันปรากฎตัวออกมาจากพื้นดินก็ได้กระจายตัวกันไปรอบๆเพื่อดูดซับระเบิดที่แตกตัวออกมาจากการยิงไม่ว่าจะมาจากทหาร หรือว่าจะมาจากทางค่าย ทำให้ผลของการระเบิดลดน้อยลงไปอย่างเห็นได้ชัด แอชเชอร์ที่เห็นดังนั้นจึงใช้ธนูฆ่าตัวที่คิดว่าอันตรายที่สุดพลางช่วยคนของเขาที่กำลังถูกลากออกไปจากกลุ่ม 

เดิมทีเขาไม่ได้มีความคิดอยากจะช่วยใครเลย แต่กองทัพที่ 7 เป็นสิ่งยกเว้น เนื่องจากเป็นแหล่งกลบดานของเขา กองกำลังของกองทัพที่ 7 ก็เท่ากับกองทัพของเขา ยิ่งมีทหารเยอะเขาก็ยิ่งทำงานได้ง่ายหากจะต่อกรกับเหล่าขนนกสีแดง แอชเชอร์จึงต้องช่วยให้ได้มากที่สุด 

แต่แล้วธนูของเขากลับต้องหยุดยิงเมื่อแมงมุม 7 ดาวได้พุ่งฝ่าแนวกั้นของทหารระดับ A ที่กำลังต่อสู้หวังจะเข้าไปทำลายหัวรบให้สิ้นซาก จังหวะที่มันพยายามวิ่งฝ่าไปนั้นแอชเชอร์ได้เก็บธนูเปลี่ยนไปใช้ดาบและมีดพุ่งเข้าหามันด้วยความรวดเร็วของสกิลร่างสายฟ้า ก่อนจะผ่าร่างของมันออกเป็นสองส่วนแล้วเปลี่ยนธนูมายิงช่วยเหลือ แต่เมื่อเห็นมอนสเตอร์ทะลวงแนวป้องกันเข้ามาได้อีกเขาจึงเปลี่ยนไปใช้งานดาบและมีดโจมตีมอนสเตอร์ให้ตาย

“บ้าจริง แบบนี้มีหวังตายยกกลุ่มแน่”

ยิ่งเดินเข้าไปลึกเท่าไหร่มอนสเตอร์ก็ยิ่งโผล่ออกมามากเท่านั้น จากเดิมพวกมันเรียงแถวกันเข้ามารอบทิศทาง ตอนนี้พวกมันที่มีมากถึงขั้นเหยียบหัวกันเข้ามาฆ่าทหาร แอชเชอร์ที่ต้องช่วยและฆ่าไปพร้อมกันจึงกระโดดไปรอบๆใช้ดาบและมีดเป็นหลัก หากทหารถูกลากไปเขาถึงจะใช้ธนูเล็งยิงเพื่อช่วยออกมา

พรึ่บ พรึ่บ พรึ่บพรึ่บ~!

ร่างที่ถือมีดพุ่งไปรอบๆพลางสังเกตทุกๆอย่างทั้งมองไปดูหัวหน้าว่าเป็นอย่างไรบ้าง เมื่อรู้ว่าทางฝั่งนั้นทำงานหนักเช่นเดียวกันแอชเชอร์จึงกระโดดม้วนตัวกลางอากาศใช้ธนูยิงมอนสเตอร์ที่กำลังจะลากทหารออกไป จากนั้นก็เปลี่ยนมาใช้ดาบและมีดจังหวะเท้าถึงพื้นร่างของเขาก็พุ่งไปด้วยความเร็วโจมตีทุกๆอย่างที่ต้องการเข้าใกล้หัวรบ

“ให้ตายสิ ไม่อยากจะคิดเลยว่าถ้าฉันอยู่ในนั่นจะเป็นอย่างไร”

ผู้บัญชาการกองทัพที่ 7 นั่งจิกเท้ามองจ้องไปยังวีดีโอที่ถ่ายมาจากกล้องส่งตรงจากเขต F47 ตอนนี้แทบมองไม่เห็นขบวนทหารทั้งหมื่นคนเพราะพวกเขาถูกคลื่นแมงมุมหลายสายถาโถมเข้าใส่จนเกิดเป็นกลุ่มก้อนแมงมุงล้อมเหยื่อเอาไว้ ถึงอย่างนั้นการเคลื่อนไหวของแมงมุมที่ค่อยๆเดินไปยังใจกลางเขต F47 ก็ทำให้ยืนยันได้ว่าภารกิจยังคงดำเนินต่อ