น้ำแข็งเรียนจบแพทย์ได้ขึ้นแท่นคุณหมอ แต่ยังเรียนต่อเฉพาะทางอีกหนึ่งปี ในขณะที่เวหาเรียนจบบริหาร เข้าทำงานในบริษัทเพื่อนพ่อ แล้วมาดูแลกิจการของแม่ต่อ หลังพ่อแม่ตกลงแยกทาง
ทางด้านหัวใจ เวหาได้เปิดใจคบใครอยู่หลายคน แต่ดูเหมือนจะจบลงเพียงเวลาไม่นาน ส่วนทางด้านน้ำแข็งกลับไม่มี เอาแต่สนุกกับอาชีพคุณหมออย่างที่ฝัน รันจะเรียนต่อจนพ่อแม่ต้องขอเอาไว้ เพราะอยากให้ลูกได้หยุดพัก
ซึ่งตอนนี้ฐานะทางบ้านเริ่มดีขึ้นกว่าเมื่อก่อนค่อนข้างมาก เพราะสวนผลไม้ได้ราคาพ่อกับแม่จึงแบ่งแปลงขาย และลูกๆทุกคนก็เรียนจบ ต่างคน ต่างมีอาชีพที่มั่นคง ตลอดจนพ่อแม่ก็เริ่มแก่เฒ่าเข้าวัยชรา โชคดีที่พี่เหนือกับพี่นนท์มีหลานตัวน้อยให้คอยอุ้ม ครอบครัวจึงอบอุ่นมากเป็ทวี
“คุณหมอค่ะ คนไข้เลเซอร์ห้องหนึ่งค่ะ”
พยาบาลสาวเดินเข้ามาห้องพักคุณหมอรีบกล่าวรายงาน ขณะที่คุณหมอไอซ์กำลังง่วนอยู่กับการเขียนรายงาน สรุปผลการรักษาคนไข้ก่อนหน้าอยู่อย่างตั้งใจ เธอเอ่ยตอบพยาบาลผู้ช่วยทั้งที่ยังเขียนหนังสืออยู่
“ค่ะ บอกคนไข้รอสักครู่ หมอขอสรุปเครสเสร็จ แล้วจะรีบตามไป”
“ค่ะ..อ้อ คุณหมอจะทานอะไรไหมคะ ใกล้เที่ยวแล้ว”
พยาบาลเอ่ยถามต่อ เมื่อเวลานี้ใกล้จะเที่ยงวัน ซึ่งคลินิกแห่งนี้เปิดเต็มวัน่เสาร์อาทิตย์ ส่วนวันธรรมดาจะเปิด่หลังบ่าย3โมง จนถึงราว2ทุ่ม
เพราะคุณหมอน้ำแข็ง เ้าของคลินิก ยังทำงานประจำในโรงพยาบาลอยู่ เนื่องจากต้องใช้เงินเดือนผ่อนคลินิก
หลังจากน้ำแข็งเรียนจบ ก็ทำงานในโรงพยาบาลเอกชนได้ราวหนึ่งปี พอมีเงินเก็บอยู่บ้าง จังหวะเหมาะได้รู้จักกับเ้าของคลินิกคนเก่า เขากำลังจะเลิกกิจการ ทำให้คุณหมอสาวไปขอกู้ธนาคารมาผ่อนต่อ
และก็เป็ไปด้วยดีทั้งทำเลและคนไข้ จนขยับขยาย จากรักษาโรคิัทั่วไป ก็กลายเป็ศัลยกรรมความงาม และเลเซอร์ิัเพิ่ม
เพราะว่ามีอยู่วันหนึ่ง จู่ๆคนไข้ก็มาคะยั้นคะยอขอให้คุณหมอน้ำแข็ง ช่วยลบลายสักที่ต้นคอของเขาให้หน่อย โดยบอกเหตุผลว่ากำลังจะแต่งงาน ฟังดูก็เหมือนจะไม่มีอะไร เพียงไม่อยากเก็บไว้ให้ทิ่มแทงหัวใจ ในยามลูกถาม ว่าพ่อสักชื่อใคร ทำไมถึงไม่ใช่ชื่อแม่
จากวันนั้นคุณหมอน้ำแข็งจึงได้แรงบันดาลใจ ทุกคนล้วนแต่มีอดีตที่อยากจำและอยากจะลบลืม แม้แต่ตัวหมอเอง ที่ผ่านการเลเซอร์ลบรอยแผลเป็ที่กรีดข้อมือตัวเองมาแล้ว แม้รอยนั้นจะจางหาย แต่ความทรงจำและความรู้สึกดีๆยังคงเก็บช้อนไว้ในใจเสมอมา
“ขอโทษนะคะคนไข้ ที่ให้รอนาน มา..วันนี้ให้หมอรักษาอะไรบ้าง”
หมอน้ำแข็งเดินมายังห้องที่มีคนไข้นั่งรอรับการรักษา มือเล็กจับแฟ้มซักประวัติที่พยาบาลเตรียมไว้ให้ขึ้นมา ชื่อระบุว่าเป็ชายวัย 28 ซึ่งก็เด็กกว่าคุณหมอราว2ปี ก่อนสายตาจะมองไปยังที่จุด ที่คนไข้้ารักษา พยาบาลระบุว่า เป็อกข้างซ้าย ของคุณท้องฟ้า
หมอน้ำแข็งเพ่งมองชื่อถึงกับอมยิ้มเล็กน้อย ก่อนจะชักสีหน้านิ่งเมื่อคิดถึงใครบางคน จนนึกย้อนกลับไปไกล
(ในความคิดคุณหมอน้ำแข็ง)..ย้อนกลับไปตอนคบเวหาแรกๆ
“ไอซ์ดูนี่”
“อะไร?”
เวหานอนหนุนตักน้ำแข็ง ทั้งสองอยู่ในชุดเสื้อคู่ นั่งอยู่ท่ามกลางหาดทรายขาว เพราะเวหาเล่นขับรถพาน้ำแข็งมาเที่ยวทะเลในวันหยุด เขายกมือขึ้นปิดบังแสงของตะวันที่กำลังสาดแสงอุ่นใส่ใบหน้าของเขา ในขณะที่น้ำแข็งก้มลงมองคนนอนบนตักอย่างตั้งใจ
“ไอซ์มองที่มือกายสิ”
“ห้านิ้ว แสงลอดได้ ท้องฟ้า เวหา..”น้ำแข็งพยายามตอบ
“ฮาๆ คนต๋องที่น่ารัก”
เวหาขำขันในคำตอบ แต่ก็ไม่วายชื่นชม ก่อนที่เขาจะยกตัวลุกขึ้นมานั่งข้างๆวางศีรษะหนุนไหล่น้ำแข็ง แล้วยกมือขึ้นบังแสงตะวันที่กำลังจะตกดินให้กับน้ำแข็ง ทำให้คนขี้สงสัยถึงกับหันใบหน้ามาเพื่อจะถาม มันเป็จังหวะเดียวกันที่เวหายกใบหน้าขึ้น ตั้งใจจะแกล้งจูบอีกคนอย่างวางแผน
“จุ๊บ!”
“อื้อ~~~กายแกล้งไอซ์เหรอ?”
น้ำแข็งพึ่งรู้ตัวว่าถูกกลั่นแกล้ง เธอรีบขยับตัวหลบหนี พร้อมส่งเสียงต่อว่า แต่ถูกเวหาโอบกอดเอาไว้ แล้วส่งเสียงเบา
“นายท้องฟ้ารักน้ำแข็งตลอดไป”
213K
