“ดูดให้กูซะ”
“อึก อื้ออออ อามมมม” รสชาติเข้มข้นดิบเถื่อนกระจายไปทั่วโพรงปาก กลิ่นอันรุนแรงที่ไม่เคยสูดดมมาก่อนอบอวลติดปลายจมูก ริมฝีปากคู่สวยที่เคยบดจูบกับสามีตอนนี้กำลังโอบครอบลำหนาสีเข้ม จิตตาผงกหัวเข้าออกแท่งเนื้อขนาดใหญ่จนสำลักน้ำลายหลายหน แต่เธอหยุดไม่ได้ แม้จะพยายามเพียงใด แต่ร่างกายที่ไม่สามารถควบคุมได้ก็ทำตามคำสั่งไอ้หมอผีอยู่ดี
“ซีดดด กูอยากจะรู้จริงๆว่าถ้าไม่มีผีควบคุมมึงจะใช้ปากยังไง”
“อึก….จะอ้วก....จะอ้วกอยู่แล้ว...อร๊อกกกก”
“ถ้าอย่างนั้นมึงก็กลืนเข้าไปทั้งลำเลยเป็ไง!”
“อร๊อกกกกก!!!”
กรามเล็กขยายกว้างทันทีที่ไอ้บันลือจับหัวกระเด้าเอ็นสวนมิดลำ ดงขนดำหนาอับชื้นส่งกลิ่นแแ่จมูก หัวบานอุดแน่นปิดหลอดลมเล่นเอาหายใจไม่ออก หมอผีเถื่อนควงแท่งเนื้อเค็มขมด้วยความสุขใจ ทันทีที่มันถอนแท่งทองสักยันต์ออกมา จิตตาก็รีบสูดลมหายใจเข้าปอดราวกับคนจมน้ำ!
“อ้าปากสิวะ มึงยังไม่ทันได้กินน้ำกูเลย”
“ฉันไม่อยาก...อร๊อกกกก”
แท่งเนื้อรสเถื่อนทะลวงเข้าไปในปากอีกรอบ ดวงตาแดงก่ำไปด้วยน้ำใสๆไหลอาบแก้ม ยางเหนียวของน้ำลายไหลหนืดยืดลงมาถึงลำคอระหง ไอ้บันลือไม่ได้สนใจสภาพภรรยาสาวใต้ง่าม มันรวบเส้นผมยาวสลวยยืนกระเด้าเข้าออกจนคุณหมอต้องกล้ำกลืนน้ำลายเค็มฝาดลิ้นลงคอด้วยความจำนน...
“ซีดดดด นั่นแหละ”
“อื้ออออ”
“มึงไม่เคยทำให้ผัวเลยหรือไง”
“แพร่บ อื้มมมม”
“ถ้ามึงไม่ตั้งใจทำกูจะสั่งผีของกูให้ทำแน่”
“ยะ..อย่านะ อรักกก”
“ถ้ามึงไม่อยากขาดใจตาย ก็ตั้งใจดูดซะ!”
“ข…เข้าใจแล้ว อรักก”
เมื่อภรรยาสาวไม่อยากถูกบังคับร่าง เธอจึงพยายามเอื้อมมือมากำรูดลำเอ็นดำเมี่ยมของไอ้บันลือ ความร้อนจากแท่งสัตว์ประหลาดกระจายไปทั่ว ฟองน้ำลายจากการดูดดื่มแตกเป็ฟองไหลเหนียวหนืดส่งกลิ่นอันคาวแน่น แม้ไม่อยากทำเช่นนี้...แต่ลิ้นเรียวของคุณหมอจิตตาก็ลากเลียั้แ่โคนจรดปลายซ้ำๆจนไอ้เฒ่าก้มหน้ามามองความร่านของเธอด้วยความพึงพอใจ
“นั่นแหละ มึงชอบแล้วใช่มั้ย”
“ฉ…ฉันแค่ทำตามคำสั่ง...แพร่บ...ของแกต่างหาก”
“ถ้าอย่างนั้นมึงก็จัดการพวงข้างล่างด้วยสิ”
“อึก….อื้อออ”
มือหนาจับใบหน้าคุณหมอยัดเข้าไปใต้ง่ามจนจมูกแนบชิดกับพวงไข่หย่อนยานลูกโต กลิ่นอันสัปดนรุนแรงของหมอผีเริ่มกลายเป็สิ่งคุ้นชินทีละนิด ลิ้นเล็กค่อยๆแลบออกมาััไปยังหนังหย่นดำเข้ม จากนั้นไข่เค็มทั้งลูกก็ถูกกลืนกินลงคอดังสนั่น
“ซีดดด เป็ไง ไข่ของกูอร่อยกว่าผัวมึงมั้ย”
“อัก…น่ารังเกียจ....ที่สุด....จ๊วบ”
“ฮ่าๆๆ หน้าของมึงตอนอยู่ใต้ลำกูมันน่ารังเกียจกว่าอีก!”
“อื้อออออ”
ไอ้บันลือตะบันหัวบานใหญ่ทะลวงเข้าไปในโพรงปากอีกรอบ ก่อนที่มันจะเริ่มกระเด้าเข้าออกด้วยความรุนแรง คุณหมอจิตตาตั้งหน้าตั้งตารับแรงกระแทกจนลืมตัว เธออ้าปากกว้างพร้อมกับใช้ลิ้นดุนสู้ของแข็งแถมยังกลืนกินน้ำเมือกจากการเสียดสี หญิงสาวคิดว่าผีในร่างควบคุมทุกอย่าง แต่การกระทำอันลามกที่กำลังเกิดขึ้นมันมาจากก้นบึ้งตัณหาที่เธอแอบเก็บซ่อนเอาไว้!
“ซีดดด กูจะแตกแล้ว”
“อาาาา”
“อ้าปากสิวะ!”
“มะ…ไม่เอาได้มั้ยย”
“อีนี่!”
“อ้าแล้ว ฉันอ้าแล้ววว อ้ามมม”
“ซีดดดดดด”
มือใหญ่สาวลำขัดจรวดแท่งเนื้อด้วยความรุนแรง จากนั้นหัวบานปานเห็ดป่าก็จ่อเข้าไปใกล้ใบหน้า มือหนาอีกข้างขย้ำเส้นผมหญิงสาวล็อคเอาไว้ ก่อนที่น้ำเมือกกลิ่นฉุนอันร้อนระอุจะฉีดแตกกระจายเข้าไปด้านในจนล้นเอ่อปริ่มริมฝีปาก!
“อื้มมมมมม”
“ซีดดด แดกน้ำเชื้อกูเข้าไป!”
“อัก….แหวะ....อร๊อกกก”
“มึงจะคายทำไม อมไว้ซะ!”
“อัก อื้มมม!”
ริมฝีปากมันวาวจากน้ำขาวขุ่นเม้มแน่นด้วยความรวดเร็ว รสชาติเข้มข้นดิบเถื่อนมากมายอัดแน่นจนกระพุ้งแก้มป่อง กลิ่นคาวน้ำเมือกตีขึ้นจมูกแทบจะอ้วกออกมาให้ได้ แต่ร่างกายของเธอตอนนี้ได้ถูกผีสาวบังคับให้ทำตามคำสั่งพ่อหมอของมันทุกอย่าง จิตตาอมน้ำเชื้อหมอผีอย่างแสนรู้ ดวงตาของเธอเงยขึ้นไปจ้องร่างสูงเพื่อรอคำสั่งต่อไปอย่างน่าอนาถ...
383
