MELINDA : เกิดใหม่เป็นเจ้าหญิงแล้วใครมีปัญหา

5

ความรู้ในตำรา

        ฉันตรงดิ่งไปที่ห้องสมุดทันทีหลังจากอาหารเช้า เพื่อที่จะได้ทดแทนในส่วนของเมื่อวาน วันนี้ฉันต้องอ่านหนังสือเตรียมสอบให้มากหน่อยละ

เมื่อฉันเข้ามาภายในห้องสมุดในห้องสมุดฉันต้องพยายามอดกลั้นจิตใจไม่ให้ว่อกแว่กไปที่มุมหนังสือวรรณกรรมยอดฮิต ถ้าไม่ทำอย่างนี้ละก็ วันนี้ฉันคงไม่ได้อ่านหนังสือเตรียมสอบแน่นอน

“ข่มใจไว้ ข่มใจไว้” ฉันพูดกับตัวเองเบาๆ พลางบอกในใจว่า ฉันจะต้องก้าวผ่านความอยากไปให้ได้ เอาไว้สอบเสร็จฉันจะอ่านให้เต็มเหนี่ยวเลย คอยดูเถอะน่า ฉันได้แต่คิดในใจ พร้อมกับเดินหาหนังสือเตรียมสอบที่เหมือนฉันจะลืมว่าอยู่ตรงไหนของห้องสมุดแห่งนี้กันนะ

“หนังสือเตรียมสอบสำหรับเด็กอยู่ตรงไหนกันนะ” ฉันพูดกับตัวเองเบาๆ และเดินหาไปด้วย ฉันจำได้ว่าตัวเองเคยเผลอหยิบเพราะคิดว่าเป็นนิยายของนักเขียนโบโน่ ที่เขาล่ำลือกันว่ามีลีลาการเขียนคล้ายกับท่านเจ แต่ก็นะถึงจะคล้ายยังไง แต่ของแบบดั้งเดิมมันก็ดีอยู่แล้วหรอก พอมาเขียนโดยสำนวนคล้ายๆ กันก็ดูเหมือนของลอกเลียนแบบไปหน่อย แต่ถ้านับตรงเนื้อเรื่องก็ถือว่าไม่เลยเลย

“หาหนังสืออะไรอยู่เหรอครับองค์หญิง” ฉันหันไปตามเสียงนั้นก็พบกับคอนราด ฉันทายว่าเขาคงมาหาหนังสืออ่านเหมือนกันสินะ

“หาหนังสือเตรียมสอบสำหรับเข้าโรงเรียนอันดาเคเดียค่ะ ไม่ทราบว่าท่านคอนราดพอจะทราบไหมคะ ว่าหนังสือเล่มนั้นอยู่ที่ไหน” ฉันถามท่านคอนราดอย่างสุภาพและนอบน้อมมาก อาจเพราะเขาเป็นชายที่อายุค่อนข้างมากแล้วและยังเป็นที่ปรึกษาของอาณาจักรด้วย ฉันเองไม่อยากจะมีปัญหาทีหลังกับเขาด้วย

“ถ้าหนังสือเล่มที่ว่าละก็ องค์หญิงคงจะหมายถึงเล่มนี้ใช่ไหมครับ” ท่านคอนราดพูดกับฉันพร้อมกับเดินไปหยิบหนังสือเล่มหนึ่งบนชั้นวาง แต่น้ำเสียงของเขาค่อนข้างดุไปหน่อย เขาทำให้ฉันรู้สึกเหมือนคุยกับอาจารย์ในห้องปกครองเลยละ

“ใช่แล้วละค่ะ ขอบคุณท่านคอนราดด้วยนะคะ ได้ท่านคอนราดช่วยไว้มากเลย คราวก่อนก็ได้ท่านคอนราดแนะนำท่านโจเซฟให้เป็นผู้ฝึกสอนกับฉันด้วย”

“ขอน้อมรับคำขอบคุณนะครับ แต่ไม่ต้องเกรงใจหรอกครับ เป็นหน้าที่ของผมที่ต้องทำอยู่แล้วครับ” น้ำเสียงของท่านคอนราดตอนนี้กลับฟังดูอบอุ่นขัดกับก่อนหน้านี้โดยสิ้นเชิงเลย และแสงแดดอ่อนๆ ที่ส่องเข้ามากระทบกับตัวเขาเป็นประกายคืออะไรกัน มันจะเจิดจ้าเกินไปแล้ว แต่ตัวของเขาทำให้ฉันนึกถึงบางคนในโลกเดิมเลย เขาคนนั้นตอนนี้จะเป็นยังไงบ้างนะ...

        ฉันนั่งกางหนังสือลงที่โต๊ะใกล้ๆ อย่างรวดเร็ว ตอนนี้ท่านคอนราดออกไปแล้ว ฉันจึงนั่งขัดสมาธิแบบสบายๆ ตามสเต็ปเจ้าหญิงของฉันเอง ก็มันรู้สึกดีสุดๆ เลยนี่นาเวลาที่ได้อ่านหนังสือแล้วอ่านในท่าที่สบาย เดี๋ยวสักพักเอาไปอ่านที่ศาลาเรือนกระจกหรือจะไปนอนอ่านที่ห้องของฉันดีกันนะ ไม่ได้สิ ถ้าไปอ่านในห้องฉันที่มีเตียงแบบเจ้าหญิงในห้องนอนละก็ มีหวังฉันได้หลับยาวแน่นอน ตอนนี้ตั้งใจอ่านหนังสือต่อดีกว่า

เรื่องที่จะใช้ในการเตรียมสอบเพื่อแบ่งเกรดส่วนใหญ่แล้วก็เป็นเรื่องทั่วๆ ไป มีวิชาคณิตศาสตร์พื้นฐานด้วยล่ะ ส่วนเรื่องวิทยาศาสตร์ของโลกนี้ก็ไปไกลเหมือนกันนะ เพราะมีเวทมนตร์ด้วย จึงสามารถใช้พลังจากทั้งสองแขนงมารวมกัน แต่นี่มันก็ถือว่าเป็นเรื่องใหม่สำหรับฉันเหมือนกันนะ แต่ถ้าให้ฉันเก๋งข้อสอบละก็ ฉันเดาว่าน่าจะเรื่องพลังเวทธาตุต่างๆ นี่แหละ ถ้าตามตำรานี่ว่าไว้ เรื่องของพลังเวทก็คือพลังที่ไหลเวียนอยู่ในร่างกายของเราบางคนอาจมีมากแต่ก็มีบ้างที่บางคนจะมีน้อย ส่วนฉันนี่คือไม่มีเลยสินะ คิดแล้วก็เศร้าจริงๆ ฉันเริ่มอ่านเรื่องธาตุของเวทมนตร์ก่อนเลย เพราะนี่เป็นหนึ่งสิ่งที่ฉันสงสัยมากที่สุด ฉันอยากรู้จริงๆ ว่าธาตุแต่ละเวทจะมีอะไรบ้าง

        ธาตุพื้นฐานหลักๆ ก็คือ ดิน น้ำ ลม ไฟ พูดถึงชื่อนี้แล้วทำให้ฉันนึกถึงหนังเรื่องหนึ่งในโลกก่อนเลยละ ตอนนั้นฉันเองก็อยากจะเป็นตัวเอกมากเลยด้วย ก็มีแอบไปแคสติ้งนักแสดงด้วยนะ แต่แห้วเพราะตื่นเต้นมากเกินไปหน่อยนะสิ อาจเพราะไม่ค่อยได้เตรียมตัวมากนักก็ได้ แอบเสียดายอยู่เหมือนกัน ดีละ! เอาความเสียใจที่ไม่ค่อยได้ทุ่มเทในตอนนั้นมาลงที่การสอบนี้ดีกว่า ไหนดูสิอ่านถึงไหนแล้วเนี่ย ยังมีเรื่องของการผสมกันของธาตุหลักเกิดเป็นธาตุอื่นๆ อีก ยกตัวอย่างเช่นน้ำผสมกับดินจะกลายเป็นพืช และก็มีเรื่องการหักล้างของธาตุอีก เช่นไฟแพ้น้ำ น้ำแพ้พืช

รู้สึกว้าวมากๆ แต่ละเรื่องนี่ ถือเป็นเรื่องแปลกใหม่สำหรับฉันมากเลย ก็นะที่โลกเก่าเองก็ไม่ค่อยได้สนใจเกม นิยาย หรือมังงะแนวนี้สักเท่าไหร่ ก็มีอ่านผ่านๆ มาบ้าง แต่ตัวฉันกลับชอบนิยายรักมากกว่า จนกลายเป็นความฝันที่อยากจะมีแฟนเหมือนในนิยาย แต่พอมีคนมาจีบก็ปฏิเสธไปซะทุกคน คิดแล้วก็ไม่น่าเลือกมากเลย ชีวิตเก่าตายไปในขณะที่ไม่เคยมีแฟนเลยสักคน พูดแล้วก็หดหู่ หวังว่าชีวิตในโลกใหม่ของฉันคงจะไม่เรื่องมากแบบเก่านะ

        จริงๆ แล้วตอนแรกฉันก็แอบ คิดเหมือนกันนะ ว่าความรู้ในชาติก่อนคงพอจะช่วยอะไรฉันได้บ้าง แต่ตอนนี้ฉันรู้แล้วละ ว่าในโลกนี้ฉันไม่รู้อะไรเลยด้วยซ้ำ มันเหมือนกับว่าฉันมาเริ่มต้นใหม่มากกว่า

        ไหนดูสิ ตรงนี้ยังมีเรื่องของธาตุพิเศษอีกเหรอเนี่ย เรื่องของธาตุความมืดและธาตุแสงที่ยังไม่เคยมีปรากฏออกมาในประวัติศาสตร์ แต่เคยถูกจารึกเอาไว้ในสมัยก่อนประวัติศาสตร์อยู่มากมาย และเรื่องเล่าที่ถูกเล่าขานกันมาอย่างยาวนานเพราะมีหลักฐานทางประวัติศาสตร์อย่างชัดเจน ก็คือเรื่องของอาณาจักรอิสตันที่สาบสูญ เพราะได้มีการขุดค้นพบซากเมืองโบราณแห่งนี้ที่อาณาจักรใกล้เคียงและมีอักขระเก่าแก่สลักไว้ ตอนนี้เห็นว่ากำลังหาวิธีอ่านอักษรเหล่านั้นมานานกว่าร้อยปีแล้ว จะว่าไปแล้วอาณาจักรเอร์โดเมเจอร์ก่อตั้งมากี่ปีกันแล้วล่ะ มีแต่ประวัติศาสตร์ที่ไม่รู้เต็มไปหมดเลย

        อ๊ะ นี่ก็เที่ยงแล้วใกล้ได้เวลาไปฝึกต่อสู้กับท่านโจเซฟแล้วนี่นา รีบทานอาหารและไปที่ห้องฝึกซ้อมดีกว่า จะว่าไปฉันเองก็รู้สึกสงสารตัวเองอยู่เหมือนกันนะ เป็นถึงเจ้าหญิงลำดับที่หนึ่งแท้ๆ แต่ทำไมฉันถึงไม่ค่อยมีคนคอยรับใช้กันเลยนะ จะว่าไปถ้านึกดูดีๆ แล้วเมื่อสามปีก่อน ฉันบอกบ่อยๆ ว่าจะทำอะไรด้วยตัวเอง ทุกคนก็มีแต่บอกฉันเก่งช่วยเหลือตัวเองได้ ท่านพ่อกับท่านแม่ก็น่าจะคาดหวังในตัวฉันไว้มากเหมือนกัน ฉันได้แต่นึกถึงอดีตพลางหันหลังมองไปหาอีเวอลีนที่เดินตามมาข้างหลังฉัน ขอโทษด้วยนะอีเวอลีน ที่ฉันทำให้เธอต้องลำบากทำงานคนเดียวมาตลอด ฉันจะพยายามไม่รบกวนเธอบ่อยๆนะ

“มี อะไรหรือเปล่าคะองค์หญิง เห็นท่านมองมาที่ฉันได้สักพักแล้ว”

“เปล่าค่ะ ไม่มีอะไรหรอกค่ะ” ฉันตอบพร้อมกับยิ้มแห้งๆ ส่งไปให้อีเวอลีน เธอก็ยิ้มตอบกลับมาให้ฉันซะงั้น

จะว่าไปกลิ่นดอกกุหลาบเมื่อตอนนั้น ฉันได้กลิ่นอีกแล้วละ ถ้าให้ฉันเดานะ ฉันว่ากลิ่นต้องมาจากอีเวอลีนนี่แหละ แต่ก่อนหน้านี้ไม่เคยเห็นอีเวอลีนใช้เลยนี่นา พึ่งจะมาเริ่มใช้หรือเปล่านะ

“องค์หญิงคะ วันนี้เป็นอาหารทะเลจากอาณาจักรข้างเคียงค่ะ”

“ว้าว! ” ฉันตกตะลึงกับจานอาหารตรงหน้ามากเลยละ เพราะอะไรนะเหรอ เพราะอะไรได้ไงเล่า ก็นี่นะ คืออาหารทะเลที่หากินในอาณาจักรตัวเองไม่ได้ไงละ รสชาตินี้มันรู้สึกดีจริงๆ เลย ฉันขอลิ้มรสต่อไปเรื่อยๆ เลยนะ

“ทางนี้ก็ยังมีอีกเยอะนะคะองค์หญิง” ฉันหันหน้าไปตามทางที่อีเวอลีนบอก สุดยอดเลยละ ยังมีอีกหลายจานเลย มีแต่อาหารทะเลน่าอร่อยทั้งนั้นเลย อร่อยที่สุด เอ๋! ตายแล้วฉันต้องรีบไปฝึกซ้อมกับท่านโจเซฟนี่นา เลยเวลาอีกแล้ว ฉันรีบยัดทุกอย่างเข้าไปในปากอย่างรวดเร็วจนหมด และในจังหวะที่ฉันจะยกแก้วน้ำนั้นเอง มือของฉันก็ทำแก้วตกแตกละ ฉันได้แต่สบตาอีเวอลีนปริบๆ อุตส่าห์ตั้งใจไว้แล้วเชียวว่าจะพยายามไม่ให้อีเวอลีนต้องเหนื่อยมาก ฉันนี่จริงๆ เลยน้า

        ในการฝึกการต่อสู้วันนี้ก็ผ่านพ้นไปได้ด้วยดีละ ท่านโจเซฟได้สอนการฝึกใช้ดาบขั้นพื้นฐาน แต่ฉันกลับรู้สึกว่าท่านโจเซฟเองจะกังวลเกี่ยวกับฉันมากเกินไปหน่อยนะ อาจเพราะเห็นว่าฉันยังเป็นเด็กอยู่ก็ได้ เอาตรงๆ ฉันเองก็ไม่อยากจะยุ่งเกี่ยวกับการใช้อาวุธอันตรายหรือการต่อสู้อะไรทำนองนั้นหรอก แต่นี่เป็นโลกแฟนตาซีที่สิ่งเหล่านี้เองก็เป็นเหมือนสิ่งสำคัญนะสิถ้าจะใช้ชีวิตอยู่เรื่อยๆ โดยไม่รู้อะไรเลยก็ไม่ได้ด้วย อีกอย่างหนึ่งฉันรู้สึกเหมือนจะมีอันตรายมาเยือนตัวเองเร็วๆ นี้ด้วยสิ

-------------------------------------------------

        สวัสดีครับคุณผู้อ่านทุกท่าน ตอนนี้นิยายก็เดินเรื่องมาถึงตอนที่ห้าแล้วนะครับ หลายๆท่านอาจจะบอกว่านิยายอัพตอนสั้นไปหน่อย ผมต้องขออภัยด้วยนะครับ ส่วนตัวผมอยากให้นิยายสั้นและกระชับในหนึ่งตอนครับ แต่อาจมีบางตอนที่ยาวเป็นพิเศษเกินตอนอื่นๆไปบ้าง เมื่อถึงตอนนั้นผมก็ขอฝากเรื่อง "เมลินดาขอสู้ตายจ้า" กับผู้อ่านทุกท่านด้วยนะครับ ช่วงนี้อาจจะเห็นเมลินดาพูดกับตัวเองเยอะไปหน่อยก็ขออภัยด้วยนะครับ ตัวละครจะเพิ่มเข้ามาในโรงเรียนอีกค่อนข้างเยอะครับ ตอนนี้เป็นช่วงก่อนเข้าเรียน ยังไม่ค่อยมีใครคุยด้วย โมนิก้าเองก็เหมือนจะยุ่งด้วยสิ กำลังฝึกซ้อมการต่อสู้อยู่หรือเปล่านะ?