[จบ]Death System จอมเวทย์ท้าความตาย

ตุบ!

ผู้อาวุโสคนสุดท้ายที่เรียกมาประชุมในมื้อค่ำในที่สุดเขาก็ล้มตัวลงไปนอนบนพื้นดิน ไม่แม้จะได้ต่อต้าน พิษที่แล่นเข้าสู่หัวใจ ทำให้ผู้อาวุโสหลายคนที่เป็นนักเวทย์ 900 ปีไม่แม้จะได้ปลดปล่อยพลัง

แอนเดอร์สันที่เห็นผลของยาพิษที่เขาใช้ไปนั้น ถึงขั้นเข้าใจได้ว่าทำไมการต่อสู้รอบๆตระกูลเฟียร์จึงไม่ได้ส่งผลกระทบต่อบ้านเรือนรอบข้าง

วิ๊ง!

คำสาปวิ่งเข้าไปเกาะบนร่างของพ่อบ้านและแม่บ้านที่เห็นเหตุการณ์ก่อนจะพากันทิ้งตัวลงไปนอนตายบนพื้นดิน เมื่อแอนเดอร์สันเห็นว่าแผนการของเขาเสร็จสิ้น จึงเดินมุ่งหน้าไปยังคลังตระกูลเวลเลสเพื่อกวาดทุกๆอย่าง

“สมแล้วที่เป็นตระกูลใหญ่”

ของล้ำค่ามากมายถูกจัดวางเอาไว้เป็นอย่างดี แอนเดอร์สันจึงเก็บทุกอย่างภายในคลังเข้าสู่แหวนเก็บของหลายร้อยวงเพื่อนำไปใช้ต่อยอดในอนาคต กระทั่งคลังสะอาดหมดจดแอนเดอร์สันก็ได้เดินไปรอบๆบ้าน เพื่อกล่าวทักทายนักเวทย์หรือก็คือกองกำลังของตระกูลเวลเลสแห่งนี้

“ผู้นำตระกูล”

“อืม สวัสดี”

มือยื่นไปแตะหัวไหลของนักเวทย์ที่โค้งคำนับ ทันใดนั้นคำสาปของแอนเดอร์สันก็ได้พุ่งเข้ากลืนกินร่างนักเวทย์จนตกตาย นักเวทย์มากมายที่มองเห็นผู้นำตระกูลทุกคนต่างโค้งคำนับโดยลดการ์ดป้องกันลงไป ซึ่งแอนเดอร์สันที่เดินไปรอบๆบ้าน เขาก็ได้ใช้คำสาปเล่นงานทุกๆคนจนตกตาย โดยไม่มีแม้แต่เสียง ด้วยการใช้คำสาปทำลายกล่องเสียงเป็นลำดับแรกเพื่อป้องกันเสียงเล็ดลอดออกไป ทำให้นักเวทย์มากมายในตระกูลเวลเลสตายไปอย่างกับใบไม้ร่วง

“ผะ..ผู้”

นักเวทย์ที่รับรู้ได้ว่าผู้นำใช้คำสาป เขาทำได้เพียงแสดงความตะลึงงันออกมาทางใบหน้าเท่านั้น ก่อนจะล้มตัวลงไปนอนตายไม่แม้จะร่ายเวทย์ออกมาได้สักบท กระทั่งแอนเดอร์สันใช้เวลาหลายชั่วโมงในการเดินไปรอบๆบ้านตระกูลเวลเลส เขาก็ได้บินออกไปหลังจากเหลือเด็กที่อายุต่ำกว่า 20 เอาไว้อย่างที่เขาตั้งใจจะทำ

แม้คนเหล่านี้จะมีความคิดแก้แค้น แต่ต่อจากนี้ไปตระกูลเวลเลสจะแตกสลายกลายเป็นเพียงประชาชนธรรมดาเพียงเท่านั้น การขาดผู้อาวุโสและนักเวทย์ไปทั้งหมด ทุกคนจะเข้าสู่การเป็นประชาชน ซึ่งเป็นเรื่องยากที่จะกลับมาแก้แค้นได้

“ต่อไปก็ตระกูลโจชัว”

แอนเดอร์สันบินตรงไปยังตระกูลโจชัว เขาจะทำให้มันหายไปในมื้ออาหารเช้า การที่เขาเร่งรีบก็เพราะต้องการให้เรื่องการตายของตระกูลใหญ่ทั้ง 2 มันเกิดในเวลาคืนเดียวกัน ด้วยการล้มตระกูลใหญ่ไป 2 คนนั้นจะทำให้เมืองวุ่นวายและเป็นข่าวใหญ่ แล้วคนที่ตกเป็นเป้าหมายจะเป็นใครไปไม่ได้นอกจากพี่ 6 ที่เขาอยากให้เป็นผู้รับผิดในเรื่องนี้ สำหรับเขาจะถูกตัดทิ้งไปเพราะไม่น่าจะทำให้ 2 ตระกูลใหญ่ล่มสลายได้

แอด!

ประตูห้องนอนของผู้นำตระกูลโจชัวเปิดขึ้นในช่วงตี 2 ของวัน ผู้นำที่สัมผัสได้ว่ามีคนแอบย่องเข้ามาในห้องกลางดึงนั้นจึงนอนอยู่นิ่งๆเช่นเดิมเพื่อจะดูว่าใครเป็นคนเดินเข้ามาหา หากขยับอาจจะทำให้คนที่บุกเข้ามาวิ่งออกไปได้

“หืม พ่อบ้านเหรอ มันเข้ามาทำไมกัน”

บนใบหน้าของผู้นำตระกูลโจชัวเกิดความสงสัยเมื่อพ่อบ้านเป็นคนเดินเข้ามาในห้องนอนของมัน แต่เมื่อเห็นพ่อบ้านกรีดข้อมือจนเลือดไหลออกมามากมายนั้นมันก็เข้าใจได้ในทันทีเลยว่าเวทย์เกี่ยวกับการสังเวยกำลังจะเริ่มต้นขึ้น จึงคว้าจับไม้เท้าข้างเตียงขึ้นมากระแทกพื้นปลดปล่อยเวทย์ของตนเองออกมาโจมตี แต่มันช้าไปเพราะตอนนี้รอบตัวของมันเต็มไปด้วยเลือด เวทย์ที่โจมตีก่อนหน้าก็ได้พุ่งเข้าไปโจมตีม่านพลังเลือด ไม่สามารถพุ่งชนบานประตูห้องนอนส่งเสียงบอกคนอื่นๆได้

“แกทรยศตระกูลโจชัว ใครกันที่ทำให้แกเปลี่ยนฝ่าย”

ผู้นำตระกูลโจชัวพูดกับพ่อบ้านที่ทรยศ แอนเดอร์สันที่ยังคงอยู่ในรูปลักษณ์พ่อบ้านเขาจึงพูดประโยคหนึ่งเพื่อให้อีกฝ่ายได้เตรียมตอบคำถาม

“ตระกูลเฟียร์ส่งฉันมา เอาล่ะเตรียมคำตอบเอาไว้ พวกแกได้ยาพิษมาจากใคร”

“ฮ่าๆๆ ตระกูลเฟียร์เหรอ แกอย่ามาโกหกฉันเลย ตระกูลเฟียร์ตายไปหมดแล้ว พวกเราฆ่ามันทั้งหมด ถ้าฉันเดาไม่ผิด คงเป็นแกสินะแอนเดอร์สัน”

รอยยิ้มฉีกกว้างปรากฎบนใบหน้าของพ่อบ้าน แอนเดอร์สันที่เห็นอีกฝ่ายรู้ตัวตนจึงไม่มีอะไรต้องพูดกันอีก เขามาที่นี่ก็เพราะจะถามถึงพิษว่าได้มาจากใคร

“แต่ว่าแย่หน่อยนะ แกดันมาหาฉัน ต่อให้แกจะมีคำสาปเป็นหมื่นแล้วยังไงกัน ด้วยพลังเวทย์ของแกในตอนนี้ ฆ่าฉันด้วยคำสาปไม่ได้หรอก ยิ่งฉันเป็นนักเวทย์ธาตุมืดที่พอรู้จักคำสาปบ้าง ยิ่งทำให้ฉันต่อต้านคำสาปแกได้หมด ถ้าไม่เชื่อแกก็ลองได้”

แอนเดอร์สันดีดนิ้วเล็กน้อยปรากฎคำสาประดับ 8 จำนวนร้อยบทพุ่งเข้าโจมตีผู้นำตระกูลโจชัว ทันทีที่คำสาปโดนตัวพวกมันก็ถูกกำจัดออกไปอย่างง่ายดายจากพลังมานาสีดำที่ผู้นำตระกูลโจชัวปล่อยออกมารอบๆตัว

“เห็นไหม แกเลือกคนต่อสู้ผิดแล้วฮ่าๆๆ มาดูกันว่าถ้าฉันฆ่าแกแล้วบอกเรื่องนี้กับนายน้อย มันจะเกิดอะไรขึ้นกัน”

ตู้ม!

ไม้เท้าในมือของผู้นำตระกูลกระทืบลงไปบนพื้นที่เต็มไปด้วยเลือดก่อให้เกิดวงเวทย์ธาตุความมืดระดับ 9 จำนวน 2 วงด้วยกัน ทันใดนั้นร่างของเขาก็ถูกเสริมด้วยบทเวทย์จนแข็งแกร่งมากยิ่งขึ้น เมื่อกระทืบไม้เท้าลงพื้นอีก ชุดเกราะที่เก็บเอาไว้ด้วยเวทย์ก็ได้พุ่งเข้ามาคลุมตัว จนทำให้ยากที่จะโจมตีอีกฝ่ายได้

“มาสิแอนเดอร์สัน แกจะใช้อะไรในการจัดการกับฉันหลังจากรู้ว่าคำสาปมันไม่ได้ผล”

แอนเดอร์สันนำเอากิ่งไม้แห่งชีวิตที่ได้จากหมู่บ้านเอลฟ์ออกมาถือเอาไว้ในมือ ด้วยรูปลักษณ์ของมันทำให้ผู้นำตระกูลโจชัวย่นคิ้วเพราะเขาเคยเห็นสิ่งนี้ในมือของผู้นำสูงสุดสหพันธ์ กิ่งไม้ที่ทำให้เวทย์ทรงพลังมากยิ่งขึ้นกลับอยู่ในมือของแอนเดอร์สัน ถึงอย่างนั้นกิ่งไม้ที่แอนเดอร์สันครอบครองกลับดูต่างออกไป มันดูสมบูรณ์กว่ามาก รอยปริแตกของเปลือกไม้ไม่มีเลยสักนิด ร่องรอยความเสียหายก็เช่นกัน เหมือนกับว่ากิ่งไม้ในมือของแอนเดอร์ถูกตัดออกมาในสภาพสมบูรณ์ที่สุด

วิ๊ง!

“การทำลายล้างของป่าไม้”

เวทมนตร์ระดับ 9 ร่ายผ่านระบบทำให้รอบตัวของแอนเดอร์สันปรากฎแสงสีเขียวจากมานา ทันทีที่เวทย์ของเขาพุ่งเข้าไปในกิ่งไม้แห่งชีวิตมันก็ได้ปลดปล่อยวงเวทย์ขนาดใหญ่กว้างกว่า 30 เมตรบนท้องฟ้า พริบตาที่วงเวทย์ของแอนเดอร์สันทำงาน ภายในพื้นที่มิติที่เต็มไปด้วยเลือดก็เริ่มมีต้นไม้เติบโตขึ้นมาเป็นจำนวนมากจนมิติเต็มไปด้วยป่า

“หืม”

บนใบหน้าของผู้นำตระกูลโจชัวเต็มไปด้วยความตะลึงงัน หลังจากที่เห็นแอนเดอร์สันใช้เวทย์ระดับ 9 ทันใดนั้นมันกลับต้องรีบกระโดดหลบเมื่อต้นไม้ที่เกิดขึ้นมารอบๆเคลื่อนไหวใช้กิ่งก้านใบของมันฟาดมายังตำแหน่งของมันด้วยความรวดเร็ว

ตู้ม!

“แรงนี้มัน”

แม้จะเป็นเวทย์ระดับ 9 พลังทำลายของต้นไม้เมื่อครู่ที่ฟาดมายังคงมีไม่มาก มันมีพลังแค่ครึ่งเดียวของเวทย์ระดับ 9 เท่านั้น แต่มันกลับเป็นพลังที่มากพอจะฆ่านักเวทย์ 800 ปี เมื่อรู้ว่าเวทย์ที่แอนเดอร์สันใช้เป็นเวทย์ที่ใช้โจมตีวงกว้าง ต้นไม้มากมายจะตอบสนองต่อศัตรูที่อยู่ใกล้ ผู้นำตระกูลโจชัวจึงระเบิดมานาสีดำออกมาจากร่างกายปลดปล่อยเวทย์ธาตุมืดเข้ากัดกร่อนทุกๆอย่าง

“แอนเดอร์สัน แค่นี้มันฆ่าฉันไม่ได้หรอกนะ”

แอนเดอร์สันมองดูการโจมตีของเวทย์ที่ร่ายออกไป ปรากฎว่า มันรุนแรงกว่าเดิมมาก เขาไม่นึกเลยว่ากิ่งไม้แห่งชีวิตจะช่วยเสริมพลังเวทย์ให้รุนแรงมากยิ่งขึ้นกว่าเดิม ถึงอย่างนั้นเขากลับถือกิ่งไม้แห่งชีวิตได้ไม่เกิน 20 นาทีเพราะระดับพลังเวทย์ของเขาไม่สูงพอ แอนเดอร์สันจึงพยายามใช้เวทย์ออกมาให้หมด ไม่อย่างนั้นเขาจะถูกกิ่งไม้แห่งชีวิตในมือเล่นงาน

“เกสรโปรยปราย”

ละอองเกสรสีแดงเลือดกระจัดกระจายไปทั่วมิติ ผู้นำตระกูลโจชัวที่พยายามทำลายต้นไม้ของแอนเดอร์สันมันก็พบเข้ากับแรงระเบิดอัดกระแทกจากด้านข้าง ส่งผลให้ตัวของมันกระเด็นจนเคลื่อนไหวผิดจังหวะถูกต้นไม้ฟาดรากและกิ่งเล่นงาน อย่างไรก็ตามด้วยชุดเกราะที่สวมใส่นั้นยังทนต่อการโจมตีได้มันจึงระเบิดเวทย์สีดำออกจากร่างกายกัดกร่อนทุกๆอย่างรอบตัวจนป่าแหว่งหายไป

“แอนเดอร์สัน  แกอยากจะเล่นไล่จับกับฉันสินะ ได้ ฉันจะไล่ฆ่าแกเอง”

ดวงตาสอดส่องออกไปรอบๆทันใดนั้นเลือดที่อยู่ในมิติก็ได้แข็งตัวกลายเป็นหอกพุ่งแทงด้วยความรวดเร็วจนทำให้ยากต่อการสำรวจ แอนเดอร์สันที่ยังไม่คิดจะหยุดจึงได้ซื้อฉายาผู้ล้างบาปมาใช้งาน มันจะทำให้เขาสามารถใช้เวทย์แสงได้รุนแรงมากยิ่งขึ้น 1 เท่า การที่อีกฝ่ายใช้ธาตุความมืดเขาจึงต้องใช้เวทย์แสงเข้าข่ม ถึงแม้ว่าฉายาผู้ล้างบาปจะแสดงพลังได้เพียงแค่ 50 % เพราะต้องปลดล็อก มันกลับทำให้เวทย์แสงระดับ 9 ที่เขาซื้อมาแข็งแกร่ง

“แสงชำระล้างศักดิ์สิทธิ์”

วิ๊ง!

แสงสีทองสาดส่องไปทั่วมิติ ผู้นำตระกูลโจชัวที่กำลังกระโดดหลบการโจมตี ถึงขั้นย่นคิ้วเพราะตอนนี้เกราะมานารอบๆตัวของมันกำลังถูกเวทย์แสงของแอนเดอร์สันเล่นงาน ทันใดนั้นมันกลับเบิกตากว้าง เมื่อมองเห็นดาบสีทองขนาดใหญ่หล่นลงมาจากท้องฟ้า

“ดาบศักดิ์สิทธิ์ชำระล้าง เป็นไปได้ยังไงกัน มันใช้เวทย์ของบาทหลวงได้ยังไง”

ดวงตาไม่อยากจะเชื่อเผยออกมาจากใบหน้าผู้นำตระกูลโจชัว มันจึงใช้เวทย์ที่หน่วงเอาไว้ในความทรงจำปะทะกับดาบที่ร่วงตกลงมา ทันทีที่เวทย์ของมันทำงานลำแสงสีดำก็ได้พุ่งขึ้นไปบนท้องฟ้าปะทะเข้ากับดาบศักดิ์สิทธิ์ชำระล้างจนดาบสีทองสลายหายไป

“ฮ่าๆๆ แอนเดอร์สัน แกคิดว่าจะใช้ธาตุแสงที่อ่อนแอของแกจัดการกับฉันอย่างนั้นเหรอ แกคิดสั้นไปหรือเปล่า”

“ฝนดาวตก มังกรเพลิง มังกรสายลม”

ดาวตกมากมายปรากฎบนท้องฟ้า ส่งผลให้ผู้นำตระกูลโจชัวหุบยิ้มหลังจากคิดว่ามันยังคงเหนือกว่าแอนเดอร์สัน เมื่อมันมองเห็นดาวตกกำลังร่วงลงมาปะทะกับมันแล้วยังมีมังกรเพลิงขนาดใหญ่กว่าร้อยเมตรและยังมีมังกรสายลมขนาดไม่ต่างกันพุ่งเข้ามาจากทิศทางของแอนเดอร์สัน มันถึงขั้นเรียกใช้เวทย์ป้องกัน แต่แล้วบนท้องฟ้ากลับมีดาบสีทองขนาดใหญ่หล่นออกมาอีกนับร้อยอัน จนมันเบิกตากว้างไม่สามารถอธิบายความน่ากลัวของสิ่งที่แอนเดอร์สันเรียกใช้งาน

“เพลิงแห่งการทำลายล้าง”

เวทย์ระดับ 9 อีกบทถูกซื้อและใช้ในทันที ส่งผลให้ท้องฟ้าปรากฎลูกไฟขนาดใหญ่กว่าร้อยเมตร ทันทีที่แอนเดอร์สันดีดนิ้วอีกหลายสิบครั้งลูกไฟมากมายก็ได้ปรากฎตัวบนท้องฟ้า จนผู้นำตระกูลโจชัวร้องด้วยความรู้สึกโกรธ

“แอนเดอร์สัน  แก!!!”

แอนเดอร์สันปล่อยให้เสียงร้องของอีกฝ่ายดังต่อไป ส่วนตัวของเขาทำเพียงแค่ดีดนิ้วใช้เวทย์แสงชำระล้างศักดิ์สิทธิ์อย่างถี่รัวเพื่อลดความสามารถของเวทย์ธาตุมืดของอีกฝ่าย ด้วยการดีดนิ้วไปเรื่อยๆแอนเดอร์สันก็เริ่มฉีกยิ้มออกมาได้เมื่ออีกฝ่ายกำลังกรีดร้องอยู่ใจกลางการโจมตีของเขา