อสูรล้างสวรรค์

        ท่านเจ้านิกาย ปรมาจารย์เย่ กล้าเข้ามาในนิกายพฤกษาของเรา เขาต้องเตรียมตัวมาแน่! ผู้อาวุโสคนหนึ่งกล่าวอย่างเศร้าโศก ตัวตนของโจวเย่นั้นน่ากลัวมาก 

            ในเมื่อเรารู้แล้ว เราจะต้องไม่ปล่อยให้เขามีชีวิตอยู่อีกต่อไป!” เจ้านิกายพฤกษา กล่าวด้วยความโกรธ

            เรื่องที่ซางหยุนหลิงไล่ล่าโจวเย่เพื่อสังหาร และความจริงที่ว่านิกายพฤกษา ซ่อนตัวหรงหรง นั้นเป็นเรื่องที่โจวเย่ทราบแล้ว ไม่ว่าจะสุภาพแค่ไหน มันก็ไม่ได้ช่วยอะไร

            ซู่กั๋วกง ท่านไม่สามารถตำหนิข้าได้ นอกจากตำหนิตัวท่านเองที่ทะเยอทะยานเกินไป! จ้านเฟิง เจ้านิกายพฤกษากล่าวเยาะเย้ย 

            โจวเย่กวาดสายตาเย็นชาไปทางจ้านปิงปิง และโจวเย่กล่าวว่า เจ้าหูหนวกเหรอ ? ข้าบอกให้ปล่อยคนของข้า! หรือเจ้ายากจะตายตามคนรักของเจ้าไป

         ฮ่าวหยุนตายแล้วจริงๆเหรอ ? แม้ว่าจ้านปิงปิงจะเดาได้อยู่แล้ว เธอก็ยังไมายากจะเชื่อ การตายของฮ่าวหยุนทำใก้จ้านปิงปิงโกรธมาก ยิ่งมองดูท่าทางที่เย่อหยิ่งของโจวเย่ เธอก็ยิ่งหงุดหงิด และเธอก็ตะโกนด้วยความโกรธ เพียงแค่เจ้าจะทำอะไรได้ ฆ่าเขาซะ!  

             ฆ่า! ศิษย์ของนิกายพฤกษา พุ่งไปทางโจวเย่ทันที 

             พวกเจากำลังมองหาความตายเอง!” โจวเย่กล่าวอย่างเย็นชา และหอกสังหารวิญญาณก็ถูกนำออกมา และเขาก็ใช้ทักษะก้าวย่างหมาป่าอสูรพุ่งออกไป

ฉั่วะ !”

ฉั่วะ !

           ความเร็วของโจวเย่นั้นน่ากลัวมาก เขาระเบิดออกมาด้วยความแข็งแกร่งทั้งหมดของเขา ซึ่งเทียบได้กับฐานการฝึกฝนระดับที่เก้าของอาณาจักรคุรุยุทธ์ ร่างของโจวเย่นั้นกระพริบไปมาอย่างรวดเร็ว ไม่ว่าเขาจะผ่านไปที่ไหน หอกสังหารวิญญาณก็จะสังหารศิษย์นิกายพฤกษาอย่างไร้ความปราณี และหลังจากดึงหอกกลับมาเลือดก็กระพุ่งออกออกมา

          ในเวลาไม่ถึงหนึ่งนาที ศิษย์ของนิกายพฤกษาก็ถูกโจวเย่สังหารไปมากกว่า20คน ทำให้ศิษย์คนอื่น ๆ ตกใจด้วยความหวาดกลัว

            อะไรกัน!" จ้านเฟิงโกรธจัด เขาระเบิดพลังออกมา เพื่อวางแผนที่จะฆ่าโจวเย่ด้วยตัวเอง

           แต่ในขณะนี้ จู่ๆ ร่างสองสามร่างก็กระพริบไปมาจากด้านนอกนิกายพฤกษา ความเร็วนั้นน่ากลัวอย่างยิ่ง  

            ในชั่วพริบตา หนานเจียง หยานเซียง และเย่ซิง ก็ปรากฏตัวขึ้น หนานเจียงสกัดกั้นจ้านเฟิงไว้ และหยานเซียง เย่ซิง ได้สกัดกั้นผู้อาวุโสของนิกายพฤกษาไว้ 

             แม่ทัพหนานเจียง !” การแสดงออกของจ้านเฟิง และผู้อาวุโสหลายคนเปลี่ยนไปอย่างมากเมื่อพวกเขาเห็นบุคคลที่มา

            พวกเขาไม่เคยคิดด้วยซ้ำว่าหนานเจียงจะมา แม้ว่าพวกเขาจะรู้ว่าโจวเย่จะเตรียมพร้อมมา แต่พวกเขาไม่คาดคิดว่าจะเป็นหนานเจียง เย่ซิง และหยานเซียง!

            หนานเจียง เป็นเเม่ทัพของดินแดนทิศใต้ซึ่งมีพลังยุทธ์อยู่ในระดับที่เจ็ดของอาณาจักรมหาคุรุยุทธ์ และหยานเซียงเป็นเจ้าหอการค้าสีคราม และเย่ซิง เป็นนักเล่นแร่แปรธาตุที่มีชื่อเสียงในดินแดนทิศใต้ มิตรภาพของจ้านเฟิงกับนิกายพฤกษาค่อนข้างดี

                แต่เมื่อเผชิญกับผลประโยชน์ สิ่งที่เรียกว่ามิตรภาพกลับเปราะบาง!

             เมื่อเปรียบเทียบระหว่างนิกายพฤกษากับโจวเย่แล้ว ผลประโยชน์ของโจวเย่นั้นเยอะกว่า

              ท่านแม่ทัพเจียง ท่านจะจัดการกับนิกายพฤกษาของข้าเพื่อเด็กเหม็นคนนี้จริงๆเหรอ?” จ้านเฟิงโกรธมาก โดยจ้องมองไปที่หนานเจียง 

             เย่ซิง หยานเซียง ! พวกท่านไม่คิดถึงความรู้สึกเก่า ๆ ของพวกเราเลยเหรอ?” จ้านเฟิง ตะโกนด้วยความโกรธ ปอดของเขาแทบจะระเบิดออกม่!

             ข้าจำไม่ได้ มันนานมาแล้ว หยานเซียงส่ายหัว

                โจวเย่เพิกเฉยต่อพวกเขา และทันใดนั้นก็ปรากฏตัวต่อหน้าจ้านปิงปิงด้วยความเร็วอันน่าสะพรึงกลัว

            ช่างเป็นความเร็วที่น่าสะพรึงกลัวจริงๆ!” หนานเจียง หยานเซียง และคนอื่น ๆ ตกตะลึง พวกเขาไม่เคยเห็นทักษะทางร่างกายที่น่ากลัวเช่นนี้มาก่อน

                จ้านปิงปิง ก็ผงะเช่นกัน เหงื่อไหลออกมาจากแผ่นหลังของเธอ เธอมองดูโจวเย่ด้วยความหวาดกลัว

                 โจวเย่สามารถฆ่าซางหยุนหลิงได้ ความแข็งแกร่งของโจวเย่ สูงกว่าเธออย่างเห็นได้ชัด    

              จ้านปิงปิง อยู่เพียงระดับที่ห้าของอาณาจักรคุรุยุทธ์เท่านั้น 

ปัง!"

พรูด !

             โจวเย่ จ้องมองจ้านปิงปิงด้วยสายตาเย็นชา จากนั้นเขาต่อยออกไปด้วยหมัด และจ้านปิงปิงก็กระอักเลือดออกมาจากปาก

             ปิงปิง !” จ้านเฟิงวิตกกังวลเพราะกลัวว่าโจวเย่จะฆ่าบุตรสาวของเขา 

          พาข้าไปหาหรงหรง!" โจวเย่กล่าวอย่างเย็นชา

          ไอ้สารเวร!" จ้านปิงปิงโกรธมาก เธออยากจะยืนขึ้นและต่อสู้กลับ

               โจวเย่ขมวดคิ้ว ขณะที่จ้านปิงปิงลุกขึ้น หอกสังหารวิญญาณก็ชี้ไปที่กึ่งกลางคิ้วของจ้านปิงปิงแล้ว

             จ้านปิงปิงรู้สึกหวาดกลัวในใจ และถอยหลังกลับอย่างรวดเร็ว และในที่สุดเธอก็ทำได้เพียงเชื่อฟังโจวเย่เท่านั้น 

              ทุกคนในนิกายพฤกษา ไม่กล้าแสดงอาการหุนหันพลันแล่น จ้านเฟิงก็เช่นกัน!      

              แม่ทัพหนานเจียง! หากบุตรสาวของข้าเป็นอะไรไป ข้าจะไม่มีวันปล่อยท่านไป!”  

             ด้วยฐานการฝึกฝนระดับที่สองของท่านในอาณาจักรมหาคุรุยุทธ์ ดูเหมือนว่าท่านจะไม่สามารถทำอะไรกับข้าได้ หนานเจียงกล่าวด้วยรอยยิ้มเบา ๆ

             ท่าน!" จ้านเฟิงกัดฟัน ใบหน้าของเขากระตุกอย่างรุนแรง

             จ้านปิงปิง พาโจวเย่ไปยังคุกใต้ดินของนิกายพฤกษา เหล่าศิษย์หญิงที่เฝ้าคุกใต้ดินและเป็นผู้ทรมานหรงหรง เห็นจ้านปิงปิงถูกหอกจี้อยู่ก็รีบวิ่งขึ้นมา

         โจวเย่ใช้หอกแทงไปยังคนที่วิ่งขึ้นมาอย่างไร้ปราณี

         เจ้าสารเลว ! จ้านปิงปิง กล่าวอย่างโกรธเคือง

              ในคุกใต้ดิน หญิงสาวคนหนึ่งที่ปกคลุมไปด้วยเลือดและถูกล่ามโซ่ไว้ที่มือและเท้าของเธอ และร่างกายของเธอเต็มไปด้วยรอยแส้ มันน่ากลัวมาก

               หญิงสาวคนนั้นอยู่ในอาการโคม่า เธอหายใจอยู่ได้เพราะจิตใจที่แข็งแกร่งของเธอทั้งหมด

            หรงหรง!” เมื่อเห็นหญิงสาวคนนั้น โจวเย่ก็ตกใจและรีบวิ่งไปอย่างรวดเร็ว และความโกรธแค้นก็พุ่งออกมาจากหัวใจของเขา

           หญิงสาวคนนั้นคือหรงหรง ซึ่งได้รับบาดเจ็บสาหัสและอาจเสียชีวิตได้ทุกเมื่อ 

              โจวเย่ รีบหยิบยาออกมาอย่างรวดเร็วและให้หรงหรงกลืนมันเข้าไป และในขณะเดียวกันก็ตัดโซ่ออกและวางหรงหรงลงบนพื้น 

          โจวเย่ ไม่รู้ว่าหรงหรงถูกทรมานมากแค่ไหน เขาเจ็บปวดหัวใจมาก เมื่อเขาเห็นร่างของหรงหรง 

            หรงหรง ! ข้ามาที่นี่เพื่อช่วยเจ้า! โจวเย่กล่าวด้วยความตื่นตระหนก และรีบโคจรพลังชีวิตเพื่อฉีดเข้าสู่ร่างกายของหรงหรงเพื่อรักษาเธอ

             ซู่....กั๋วกง.....ข้าไม่คาดคิดมาก่อน...ว่าข้าจะได้พบท่าน.....ก่อนตาย ! หรงหรงกล่าวอย่างอ่อนแอ ใบหน้าที่ซีดเซียวของเธอบีบ รอยยิ้มจางๆ ของความพึงพอใจปรากฏออกมา

            อย่าพูดแบบนี้ ! ซีเว่ยยังรอเจ้าอยู่!” โจวเย่พูดอย่างวิตกกังวล "ข้าจะปรุงยาให้เจ้า

           ...ซู่กั๋วกง...ข้า...ข้ายากให้ท่านดูแลคุณหนูแทนข้าด้วย... หรงหรงพูดอย่างอ่อนแอ

               หุบปากซะ! ข้าอยากให้เจ้าอดทนไว้! โจวเย่ตะโกนด้วยความกังวล หากหรงหรงเป็นอะไรไปเขาจะต้องรู้สึกผิดเป็นอย่างมากที่ไม่สามารถปกป้องคนของตัวเองได้