แล้วพบกันใหม่เมื่อถึงเวลา [到时候见] ภาคย้อน

ผ่านไปห้าวัน ในที่สุดหลี่ซูเม่ยกับหยวนจางก็ได้เดินทางมาถึงเมืองหลวงของแคว้นเสวียนอู่ในช่วงเย็น หลงชุนต๋าผู้ซึ่งเป็นหัวหน้าสาขาหน่วยมดอยู่ที่แคว้นเสวียนอู่ได้ออกมานำทางทั้งสองไปยังสถานที่ของหน่วยมด ระหว่างทางหลงชุนต๋าก็ได้ทำการเล่าสถานการณ์และเรื่องราวต่างๆ ในแคว้นเสวียนอู่ให้ทั้งสองฟัง

เมื่อมาถึงที่พัก หลี่ซูเม่ยก็ได้พบกับอันลู่เหลียน นางจึงแยกตัวออกมาพูดคุยกับอันลู่เหลียนก่อน ทั้งสองติดต่อกันผ่านทางจดหมายอยู่เรื่อยๆ แต่ไม่ได้เจอกันเลย ครั้งล่าสุดที่เจอกันก็ตอนที่มีการจัดการประลองยุทธของเหล่ารุ่นเยาว์

"ลู่เหลียน เจ้ามาอยู่ที่นี่ได้อย่างไร ไม่ใช่ว่าหลงชุนต๋าส่งเจ้ากลับไปที่บ้านแล้วไม่ใช่หรือ"

"ใช่ หลงชุนต๋าส่งข้ากลับถึงบ้านแล้ว แต่อยู่ที่บ้านมันน่าเบื่อเกินไป พี่ชายข้าก็ยุ่งอยู่กับสำนัก ข้าจึงขอพี่ชายออกมาหาประสบการณ์ที่นี่"

"แล้วพี่เจ้ายอมให้เจ้ามาได้อย่างไรกัน ข้าจำได้ว่าเจ้าเคยบอกข้ามาในจดหมายว่าหลังจากกลับจากงานประลองยุทธ พี่ชายเจ้าก็ไม่ให้เจ้าออกข้างนอกเลยนี่นา"

"ตอนแรกเขาก็ไม่ยอมให้มาหรอก ข้าขอร้องอ้อนวอนเขานานมาก จนท้ายที่สุดพอข้าบอกเขาไปว่าอยู่ที่นี่มีหลงชุนต๋าอยู่ ยังไงข้าก็ปลอดภัย วันถัดมาเขาก็ยอมให้ข้ามา"

"ข้าชักจะสงสัยแล้วซิ ว่าเจ้ามาเพราะที่บ้านมันน่าเบื่อหรือเพราะว่า...คิดถึงใครบ้างคนหนอ"

"เจ้า เจ้า ชิแน่นอนว่าเพราะเบื่ออยู่แล้ว พวกเราเปลี่ยนเรื่องคุยกันเถอะ มาคุยเรื่องของเจ้าบ้าง คนที่มากับเจ้าคือองค์รัชทายาทแคว้นหวงหลงใช่หรือไม่ แล้วเจ้ากับเขาเป็นอะไรกัน"

"ใช่ คนที่มากับข้าคือองค์รัชทายาทแคว้นหวงหลง ข้ากับเขาเป็นคู่หมั้นกันนะ"

"อะไรนะ! คู่หมั้นเหรอ ก่อนหน้านี้เจ้าไม่ได้พูดถึงเลยนี่นา เจ้าเพิ่งหมั้นหมายกันเหรอ"

"อืม ข้าเพิ่งหมั้นกับเขาก่อนออกเดินทางไม่กี่วันเอง"

"เจ้านี่น้า ไม่ธรรมดาจริงๆ ข้าขอแสดงความยินดีกับเจ้าด้วย"

"แน่นอนอยู่แล้ว ขอบคุณเจ้ามาก"

"งั้นวันนี้พวกเรามาฉลองกันเถอะ"

"ได้เลย งั้นเรามากินหม้อไฟกันดีหรือไม่"

"ดี ข้าอยากกินมานานแล้ว เดี๋ยวข้าไปเตรียมของมาให้"

"งั้นข้าจะไปบอกกับหยวนจางกับหลงชุนต๋าแล้วจะตามไปช่วยเจ้าแล้วกัน"

หลังจากที่เตรียมทุกอย่างเสร็จเรียบร้อยและทุกคนมากันพร้อมหน้าพร้อมตาแล้ว ทุกคนจึงเริ่มการเฉลิมฉลองเล็กๆ กัน ทั้งสี่พูดคุยกันจนดึกดื่น ตกลงกันถึงสิ่งที่ต้องทำในวันรุ่งขึ้น ก่อนที่จะแยกย้ายกันไปยังที่พักของตน

เช้าวันต่อมาหลี่ซูเม่ยและหยวนจางได้ร่วมกันเดินทางไปยังบ้านของจางจิวซือหรือศิษย์พี่สาม เพื่อพบเจอกับท่านอาจารย์ การที่ได้แผนที่จากหลงชุนต๋ามา ทำให้เจอบ้านของจางจิวซืออย่างรวดเร็ว บ้านของจางจิวซือนั้นโดดเด่นเป็นอย่างยิ่ง สมกับที่เป็นตระกูลพ่อค้าอันดับหนึ่งในแคว้นเสวียนอู่

หลังจากที่พ่อบ้านได้ออกมาต้อนรับ ทั้งสองคนถูกนำทางไปยังห้องโถงของบ้านตระกูลจาง ภายในห้องโถงมีคนนั่งอยู่ก่อนแล้วสามคน มีคนที่หลี่ซูเม่ยรู้จักอยู่สองคนคือท่านอาจารย์กับศิษย์พี่สาม ส่วนผู้ชายอีกคนในห้อง นางคาดว่าน่าจะเป็นบิดาของศิษย์พี่สามเพราะหน้าตามีส่วนคล้ายกัน

หลังจากที่ทุกคนทักทาย พูดคุยทำความรู้จักกันเป็นที่เรียบร้อยแล้ว ท่านพ่อของศิษย์พี่สามก็เอ่ยขึ้นมาว่า

"จิวซือ เจ้าพาเพื่อนๆ เจ้าไปเดินชมรอบๆ บ้านเราก่อนเถอะ"

"เจ้าค่ะ ท่านพ่อ"

หลังจากเดินออกมาถึงศาลากลางน้ำแล้ว ทั้งสามจึงเริ่มพูดคุยกัน

"ศิษย์พี่สาม ท่านจะแต่งงานแล้ว ยินดีด้วย"

"ใช่แล้วศิษย์น้องสาม ยินดีด้วย"

"ขอบคุณมาก แต่ข้ายังไม่พร้อมเลย..."

"ตอนข้าได้ข่าวจากท่านอาจารย์ ข้าตกใจแทบแย่ ก่อนออกเดินทางยังไม่มีท่าทีว่าท่านจะแต่งงานเลย"

"ข้าเองก็ตกใจเช่นกัน หลังจากพวกเจ้าออกเดินทางไปได้ไม่กี่วัน ข้าก็ได้รับจดหมายจากท่านพ่อบอกว่าอายุของข้าถึงเวลาที่ควรจะออกเรือนได้แล้ว ตอนแรกข้าก็คิดว่าท่านไม่ได้จริงจังดังเช่นทุกครั้งที่ท่านส่งจดหมายมา แต่พออ่านจดหมายจบเท่านั้นแหละ ข้าถึงรู้ว่าครั้งนี้ท่านจริงจัง อีกทั้งคนที่ข้าต้องแต่งด้วยก็เป็นคนที่ท่านพ่อข้าได้หมั้นหมายไว้ให้ตั้งแต่ข้ายังไม่เกิด"

"แล้วท่านเคยพบคู่หมั้นของท่านแล้วหรือยัง"

"ท่านพ่อบอกว่าจริงๆ แล้วข้าเคยพบกับเขาตอนก่อนที่ข้าจะเข้าสู่สำนัก แต่ข้าจำไม่ได้เลย"

"เขาเป็นใครหรือ ท่านบอกข้าได้หรือไม่"

"เขาชื่อว่าจีเหลียนเฉิง เป็นบุตรชายคนโตของท่านราชครูประจำแคว้นเสวียนอู่นะ ดูเหมือนท่านพ่อข้ากับท่านราชครูจะรู้จักกันมานานแล้ว"

"หืม จีเหลียนเฉิงเองหรอกหรือ"

"ศิษย์พี่ ท่านรู้จักเขาด้วยหรือ"

"อืม พวกเราเคยประลองยุทธด้วยกันมาก่อน ต่อมาก็กลายเป็นเพื่อนกัน เจ้าวางใจได้ เขาเหมาะสมกับเจ้าแน่นอน แต่หากเขาทำให้ศิษย์น้องสามเสียใจ ข้าศิษย์พี่ใหญ่ตะไปช่วยสั่งสอนเขาให้เอง"

"เมื่อศิษย์พี่ใหญ่พูดเช่นนี้ ข้าย่อมวางใจ อา...ใช่แล้ว ท่านอาจารย์ได้บอกพวกเจ้าหรือไม่ว่าที่ท่านมาในคราวนี้ นอกจากเพราะงานแต่งของข้าแล้วยังมีอีกเหตุผลหนึ่งหนึ่ง"

"ท่านอาจารย์ไม่ได้บอกอะไรนะ"

"งั้นข้าบอกรายละเอียดคร่าวๆ กับพวกเจ้าก่อนแล้วกัน ส่วนรายละเอียดต่างๆ เดี๋ยวรอให้ท่านอาจารย์เป็นคนบอกกับพวกเจ้าเอง"

"ได้"

"อีกเหตุผลหนึ่งก็คือเรื่องเกี่ยวกับกลุ่มคนที่มีลายสักรูปผีผานะ ตอนนี้มีเบาะแสใหม่เข้ามาทำให้สามารถคาดเดาได้ว่ากลุ่มคนเหล่านั้นน่าจะมาจากดินแดนฝั่งตะวันตก ดังนั้นท่านอาจารย์จึงต้องการส่งพวกเจ้าแล้วก็ศิษย์น้องสี่ไปยังดินแดนฝั่งตะวันตก เพื่อทำการสืบข่าวและทำความรู้จักกับดินแดนแห่งนั้นให้มากขึ้น"

"ถ้าเช่นนั้นข้ากับหยวนจางก็ไม่ต้องทำการสืบต่อในอีกสองสามแคว้นที่เหลือแล้วสินะ แต่ต้องเดินทางไปต่างดินแดนแทน แล้วศิษย์พี่คิดจะไปร่วมด้วยหรือไม่"

"ข้าก็อยากไปอยู่หรอก แต่ท่านอาจารย์บอกว่าถึงตอนนั้นข้าก็ออกเรือนไปแล้ว ออกเรือนแรกๆ ก็สมควรอยู่บ้านกับสามี ท่านอาจารย์จึงให้ข้าคอยช่วยดูแลเรื่องราวต่างๆ ภายในต้าชิงก็พอ"

"รอใกล้ถึงเวลาแล้วค่อยว่ากันก็ยังไม่สาย ตอนนี้พวกเราทำตัวให้มีความสุขกันดีกว่า อย่าไปพูดถึงเรื่องน่าปวดหัวเหล่านั้นเลย"

ทั้งสามคนจึงนั่งคุยกันต่อจนท่านอาจารย์ให้คนมาตามให้ทุกคนไปรับประทานอาหารกลางวันกัน หลังรับประทานอาหารกลางวันเสร็จ ทุกคนจึงแยกย้ายกันไป ท่านอาจารย์ได้ตามหลี่ซูเม่ยกับหยวนจางกลับไปเพื่อคุยเรื่องการเดินทางไปต่างดินแดน

-------------------------------------------------

* ฝากติดตามตอนต่อไปของไรท์ด้วยน้าาา ขอบคุณค่ะ♥️