ราชาไร้บัลลังก์

มุมมุมหนึ่งที่อยู่บริเวณปราการที่นี่มีต้นไม้ขึ้นหนาแน่นและเต็มไปด้วยสัตว์อสูรต่างๆมากมายพื้นที่แถวนี้ไม่มีใครกล้าเข้ามามากนักหากไม่มีความจำเป็นจริงๆและบนต้นไม้นั้นเองมี2คนกำลังนั่งพูดคุยกันอยู่ขณะมองไปที่เหล่าผู้คนรอบๆปราการ
''ไม่นึกเลยว่ายายแก่แบบเจ้าจะมาที่นี่ด้วย มีอะไรให้สนใจงั้นหรือได้ข่าวว่าเจ้าไม่กลับไปสำนัก6ปีแล้วนี่''ชายแก่อีกคนเอ่ยกับหญิงชราที่นั่งอยู่ข้างๆแต่น้ำเสียงนั้นกลับไม่เป็นมิตรซักเท่าไหร่
''ข้าจะไปไหนจำเป็นต้องบอกคนอื่นไปทั่วหรือไง เจ้าเองก็เถอะมารเฒ่าอย่างเจ้าคงมาหลอกล่อคนไปเป็นศิษย์อีกตามเคย ข้าอยากจะลบสำนักเจ้าออกไปจากโลกนี้จริงๆ''หญิงชราพูดออกมาอย่างไม่แยแสเพราะสำนักของมารเฒ่าเป็นสำนักที่ชั่วร้ายมากไม่ต่างอะไรกับโจรชั่วที่เข่นฆ่าและปล้นชิงผู้อื่นตามใจตัวเอง
''ฮ่า ฮ่า ฮ่า นั่นมันก็เรื่องของข้า สำนักเจ้านั่นแหละเตรียมตัวไว้ให้ดีอีก3ปีสัญญาสงบศึกจะหมดลงเมื่อนั้นข้าจะนำคนไปบดขยี้สำนักเจ้า''มารเฒ่าพูดออกมาด้วยความมั่นในในกำลังของตนเองหากไม่เพราะสัญญามันคงบุกสำนักของอีกฝ่ายไปนานแล้วจะผิดสัญญาที่ผูกด้วยวิญญาณก็ไม่ได้เพราะหากผิดสัญญาดวงวิญญาณจะสูญสิ้นไปทันที
''เจ้าคิดว่ายายเฒ่าเช่นข้าจะไม่มีทางต้านพวกเจ้าได้ ฮ่า ฮ่า ฮ่า โง่เง่า ข้าและเจ้าก็มีระดับพลังที่พอๆกันอะไรที่ทำให้เจ้ามั่นใจหรือจะเป็นเหล่าลูกศิษย์ของเจ้า หึ ถึงตอนนั้นข้าว่าเจ้าเอาตัวเองให้รอดก่อนเถอะ''ยายเฒ่าพูดเสร็จก็ลอยออกไปอย่างรวดเร็วโดยทิ้งมารเฒ่าไว้โดยไม่สนใจ
''หึ อีก3ปีเจ้าจะรู้เอง เมืองฟ้าคำรามไม่จำเป็นจะต้องมีสำนักใหญ่ถึง2สำนักหรอกและเมื่อข้าจัดการเจ้าและสำนักของเจ้าเสร็จข้าจะขยายอำนาจไปเมืองหลวงต่อ อืม...เด็กคนนั้นท่าทางจะมีความสามารถพอตัวเลย นิสัยเองก็เหมาะกับสำนักข้าแต่คงต้องรอนางเข้าไปในปราการก่อนหลังออกมาค่อยตัดสินใจอีกที''นางที่มารเฒ่าพูดถึงก็คือเฟรย์ญ่าด้วยนิสัยใจคอที่โหดร้ายและหยิ่งผยองของเฟรย์ญ่ามารเฒ่าจึงเล็งนางเอาไว้
หลังจากนั้นเวลาที่ได้ผ่านไปเรื่อยๆโดยที่ไม่มีการปะทะเกิดขึ้นอีกเพราะทุกคนที่มาต่างหวังในมรดกหากบาดเจ็บก่อนจะได้เข้าไปคงจะเป็นเรื่องที่หน้าเสียใจไม่น้อยครึ่ก ครึ่ก ครึ่ก ประตูทางเข้าปราการอยู่ๆก็สั่นอย่างรุนแรนจากนั้นจึงค่อยๆเปิดออกผู้คนมากมายต่างพากันเข้าไปอย่างรวดเร็วเพราะยิ่งเข้าไปเร็วเท่าไหร่โอกาสในการได้ของต่างๆยิ่งมากแต่มิคาเอลกลับไม่ได้รีบร้อนมันรอให้คนทั้งหมดเข้าไปก่อนถึงตัวเองจะตามเข้าไปแต่แล้วตามันก็เหลือบไปเห็นเฟรย์ญ่าที่มองมาที่มันพอดี เฟรย์ญ่าได้พูดอะไรบางอย่างก่อนจะเข้าไปเนื่องจากระยะทางที่ไกลจึงไม่ได้ยินแต่มิคาเอลก็สามารถอ่านปากเอาได้
''หึ จะรอจัดการข้าที่ด้านในปราการนั่น โง่เง่าสิ้นดี''มิคาเอลแสยะยิ้มอย่างดูถูกหากมันเข้าไปในปราการด้วยพลัง30ชั้นบรรยากาศมันคือฝันร้ายสำหรับคนที่ต้องการเล่นงานมันเลยทีเดียวหลังจากทุกคนเข้าไปจนหมดแล้วมิคาเอลก็ได้ดึงมือเจนน่าขึ้นมา
''พี่สาวเหมยและพวกเจ้ารออยู่นี่แล้วกันข้าจะเข้าไปกับเจนน่าก็พอ ไปกันเถอะเจนน่า''มิคาเอลไม่อยากเอาคนเข้าไปด้านในเยอะเพราะเรื่องบางเรื่องไม่สามารถให้คนอื่นเห็นได้
''ระวังตัวด้วยนะน้องชาย พี่สาวจะรออยู่ด้านนอก''เหมยเองก็ไม่ได้ดื้อรั้นและเลือกที่จะรออยู่ที่นี่จากนั้นมิคาเอลและเจนน่าก็ได้ไปหยุดอยู่ที่หน้าทางเข้าขณะที่ปากของมิคาเอลบ่นพึมพัมอะไรบางอย่างจากนั้นจึงมีแสงวิ่งผ่านตัวมิคาเอลและเจนน่าเหมย เฮนรี่และคนอื่นๆที่มองดูอยู่ก็กำลังลุ้นว่ามิคาเอลและเจนน่าจะสามารถเข้าไปด้านในได้มั้ยและภาพต่อมาก็ต้องทำให้ทั้งหมดยิ้มด้วยความขมขื่นเพราะมิคาเอลและเจนน่าเดินเข้าไปแบบสบายๆ
''ฮ่า ฮ่า สมกับเป็นนายท่านของข้าเรื่องแค่นี้นายท่านทำได้อยู่แล้ว''เฮนรี่พูดออกมาอย่างหายห่วง
''ใช่แล้วน้องชายของข้าจะไปธรรมดาได้ยังไงกัน ยังไงก็เถอะเรารออยู่ด้านนอกควรระวังตัวให้ดีข้าได้ข่าวมาว่าองค์ชาย3ของทวีปนี้ก็กำลังเดินทางมาเช่นกันคาดว่าไม่นานคงจะมาถึง''เหมยเองก็ไม่คาดหวังให้เกิดเรื่องแบบนี้ขึ้นด้วยนิสัยไม่ยอมใครของมิคาเอลหากไปมีเรื่องกับพวกราชวงค์คงจะลำบากแน่เพราะคนในราชวงค์มีคนเก่งๆมากมาย
''นั่นสินะหากเจ้าองค์ชาย3นั่นไปหาเรื่องนายท่านเข้า ข้ากลัวว่านายท่านคงจะฆ่ามันทิ้งโดยไม่คิดด้วยซ้ำ''ทั้งหมดหลังพูดคุยกันเสร็จก็ถอนหายใจออกมาด้วยความเครียดเพราะมีความเป็นไปได้สูงที่เกิดเหตุการณ์นี้
เฟรย์ญ่าและคนในตระกูลเอสที่ได้เข้ามาแล้วก็ได้สำรวจพื้นที่ทันที ด้านในกลับมีหลายทางแยกให้เลือกคล้ายๆกับเขาวงกต เฟรย์ญ่าได้ลองเดินมาที่ทางแรกและได้เดินมาเรื่อยๆจากทางที่แคบเริ่มจะกล้างขึ้นจนตอนนี้มาหยุดอยู่ที่ห้องห้องหนึ่ง ตรงกลางห้องมีดาบที่แผ่พลังออกมาอย่างแผ่วเบา
''คุณหนูนั่นดาบระดับสูงนี่ เราโชคดีแล้วเข้ามาแค่ไม่นานก็เจอกับดาบที่ดีขนาดนี้ ฮ่า ฮ่า ฮ่า''หนึ่งในผู้ติดตามทั้งหมดของเฟรย์ญ่าพูดออกมาด้วยความดีใจ ในขณะที่เฟรย์ญ่าไม่มีอาการอะไรเลยก่อนจะหันไปพูดกับผู้ติดตามของนาง
''เจ้าไปดึงดาบเล่มนั้นมาให้ข้า''ถึงนางจะดีใจแต่นางก็ไม่ได้โง่ ทุกอย่างมันแลจะง่ายเกินไปและเมื่อคนที่ถูกสั่งให้ไปดึงดาบเดินออกไปขณะที่มันจับไปที่ด้ามดาบสายฟ้าก็ฟาดลงมาใส่มันจนตาย
''หึ ข้าว่าแล้วมันต้องไม่ง่ายแบบนั้น แยกนั้นออกไปช่วยกันหาสิ่งที่ผิดปกติหรือแปลกตาเมื่อพบให้มาบอกข้าทันที''เฟรย์ญ่าสั่งงานให้ทุกคนนั้นที หากนางคิดไม่ติดจะต้องทำเงื่อนไขบางอย่างให้สำเร็จก่อนจึงจะดึงดาบออกมาได้
''ข้าเจอแล้วคุณหนู รอบๆตัวดาบมีอักขระวางอยู่แต่ดูเหมือนมันขาดบางตัวไป''เดิมทีตระกูลเอสเคยส่งคนเข้ามาแล้วหลายรอบแต่ที่ไม่มีข้อมูลอยู่เลยก็เพราะคนที่ส่งมาล้วนขาดการสังเกต
''เจ้าทำดีมาก พวกเจ้ามีใครรู้เรื่องอักขระมั่งก้าวออกมา''หลังเฟรย์ญ่าพูดจบก็มีคนก้าวออกมาแค่คนเดียวนั่นทำให้คนคนนั้นรู้สึกกดดันอย่างมาก
''เจ้าไปเติมอักขระให้ครบซะหากเจ้าทำให้ข้าจะให้หัวหน้าตระกูลตบรางวัลเจ้าอย่างงามแต่ถ้าหากทำไม่สำเร็จเจ้าต้องตาย''เฟรย์ญ่าไม่สนใจความรู้สึกของอีกฝ่ายแม้แต่น้อยชายคนนั้นเมื่อได้ยินที่เฟรย์ญ่าพูดก็เหงื่อแตกทันที ถึงมันจะมีความรู้เรื่องอักขระแต่ก็อยู่ในระดับล่างหากอักขระชุดนี้เกิดเป็นระดับกลางหรือมากกว่านั้นชีวิตมันหมดสิ้นแน่แต่เมื่อมันเดินเข้าไปดูใกล้ๆมันก็ฉีกยิ้มทันทีพร้อมกับแรงกดดันทั้งหมดของมันได้จางหายไปอย่างรวดเร็วมันก้มลงเพื่อเติมอักขระเพียงไม่นานก็สำเร็จ จากนั้นมันก็หันไปมองเฟรย์ญ่านางไม่ได้พูดอะไรเพียงพยักหน้าให้มันดึงดาบออกมา ชายคนนั้นมั่นใจมากจึงได้ดึงดาบออกมา ฟุ่บ ดาบหลุดออกมาอย่างง่ายดายโดยไม่มีอะไรเกิดขึ้นนั่นทำให้ทั้งหมดต่างโห่ร้องด้วยความดีใจ

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

บทที่18:ปราการได้เปิดออก

นิยายแนะนำ

ราชาไร้บัลลังก์

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

บทที่18:ปราการได้เปิดออก

นิยายแนะนำ

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้