[ติ๊ง! ตรวจพบผู้ใช้ที่ผ่านเงื่อนไขเริ่มกระบวนการหลอมรวม...]
[หลอมรวมเสร็จสิ้น กำลังเริ่มระบบ...]
[ระบบเริ่มต้นสมบูรณ์ เปิดใช้งานสำเร็จ...]
[ระบบเทพสุนัขขอรับใช้ท่าน]
เสียงเย็นเยียบไร้เพศดังขึ้นมาในหัวปลุกจิตสำนึกของสวี่มั่วให้ฟื้นคืน เขาสะดุ้งสุดตัวแล้วลุกพรวดขึ้นจากพื้นทันที
ความทรงจำล่าสุดผุดขึ้นในหัวราวสายฟ้าแลบ...
รถบรรทุกเสียหลักพลิกคว่ำพุ่งเข้าหาตนเอง เสียงกรีดร้องของฝูงชน ความเ็ปสุดแสนก่อนที่สติจะดับวูบไปในความมืดมิด...
เกิดอะไรขึ้น...ฉัน... ฉันไม่ได้ตายไปแล้วเหรอ ทำไมถึง... เวรเอ๊ย! นี่มันอะไรฟะ!
สวี่มั่วปวดหัวแทบะเิ รีบยกมือขึ้นกุมขมับ แต่แล้วก็ต้องชะงักมือที่เห็นตรงหน้าไม่ใช่มืุ์... แต่เป็อุ้งเท้า!
อุ้งเท้าสีขาวสะอาด!
เขาก้มมองตัวเองอย่างหวาดผวา เห็นอุ้งเท้าอีกสามข้างและ...ร่างกายของสุนัขตัวหนึ่ง!
"เวรแล้ว! นี่มันเื่บ้าอะไรกัน!"สวี่มั่วะโสุดเสียง แต่สิ่งที่เปล่งออกมากลับเป็...
"โฮ่ง~ โฮ่ง!"
"..."
ความเงียบงันอันน่าสะพรึงปกคลุมไปทั่ว
จากนั้น...
"เชี่ยเอ๊ย!"
"โฮ่ง โฮ่งงง!"
"์! นี่คิดจะล้อฉันเล่นใช่ไหม!"
"โฮ่ง โฮ่งงง..."
"นี่ต้องเป็ฝันแน่ๆ รีบตื่นเร็วเข้า!"
"โฮ่งงง..."
"ช่วยด้วยยย!"
"โฮ่งงง..."
"แม่ม!"
"โฮ่ง!"
ในระหว่างที่สวี่มั่วระบายอารมณ์อย่างบ้าคลั่งต่อให้เขาอยากพูดอะไรก็ไม่อาจเปล่งเสียงอื่นใดออกมาได้นอกจากเสียง"โฮ่งๆ" เท่านั้น
ท้ายที่สุดสวี่มั่วก็จำต้องยอมรับความจริงอย่างช่วยไม่ได้ว่าเขา...กลายเป็หมาไปแล้ว
แม่มเอ๊ย!
เมื่อเดินไปหยุดอยู่หน้าทีวีจอแบนแล้วเห็นภาพสะท้อนของตัวเองบนหน้าจอเขาก็แทบจะเป็บ้าไปเลยทีเดียว
ที่แท้... เขากลายเป็ฮัสกี้...ฮัสกี้!
ไอ้ชาติหมา!
สวี่มั่วสบถในใจอย่างบ้าคลั่ง ก่อนจะนึกขึ้นได้
ชิบหาย! หรือเพราะชาติก่อนพูดประโยคนี้บ่อยเกินไปเลยถูก์ลงโทษให้กลายเป็หมาจริงๆเข้าแล้ว?!
สวี่มั่วรู้สึกเหมือนตัวเองใกล้คลุ้มคลั่งเต็มที เขามองตัวเองในกระจกแล้วหันไปมองระเบียงข้างๆ พลางครุ่นคิด หรือควรจะะโลงไปฆ่าตัวตายซะตอนนี้ดี
เกิดเป็หมา แถมยังเป็ฮัสกี้หน้าโง่แสนติ๊งต๊องชะตาชีวิตคนอย่าง...ไม่สิ ชีวิตหมาอย่างฉันจะไปมีความหมายอะไร
[ถ้าฉันเป็คุณคงไม่คิดฆ่าตัวตายหรอก เชื่อฉันสิ ไม่นานคุณจะพบว่าชีวิตหมานี้เร้าใจกว่าที่เคยเป็มา]
เสียงเ็าดังขึ้นในหัว ทำเอาสวี่มั่วสะดุ้งโหยง
"ใครน่ะ!"
สวี่มั่วกระโจนขึ้นทันที หันรีหันขวางไปรอบตัว แต่ไม่เห็นใครเลย
[ไม่ต้องมองหาหรอก ฉันอยู่ในหัวคุณ]
"ในหัว?" สวี่มั่วอึ้งไป
"เชี่ย! นี่มันเื่บ้าอะไรอีกเนี่ยแกเป็ใคร"
[ฉันคือระบบ]
เสียงนั้นตอบอย่างราบเรียบ
[ระบบเทพสุนัข]
"ระบบเทพสุนัข?" สวี่มั่วอ้าปากค้าง"มีไว้ทำอะไร"
[มีไว้ช่วยให้คุณก้าวขึ้นสู่จุดสูงสุดของชีวิตหมา]
"#%$@*&..."
สวี่มั่วพูดไม่ออกอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะโพล่งออกมาอย่างเหลืออด"ชีวิตหมาแม่มมีประโยชน์อะไรฟะ ยังไงก็เป็แค่หมาอยู่ดี!ใครมันไปคิดค้นระบบบ้าบอแบบนี้วะ! แล้วนี่อย่าบอกนะว่าที่ฉันกลายเป็หมาเป็ฝีมือแก?!"
[พูดตามตรงฉันเองก็อยากรู้เหมือนกันว่าเทพตนไหนว่างจัดถึงได้สร้างระบบประสาทแบบนี้ขึ้นมาแต่ในฐานข้อมูลของฉันไม่มีข้อมูลอะไรเลย]
ระบบตอบกลับอย่างเห็นด้วย แล้วกล่าวต่อ [แต่ที่คุณกลายเป็หมาไม่ใช่เพราะฉันหรอก ฉันแค่ตรวจพบว่าคุณมีคุณสมบัติเหมาะสมเลยหลอมรวมด้วยเท่านั้นเอง]
"แล้วทำไมฉันถึงกลายเป็หมาได้ล่ะ"
[ฉันจะไปรู้ได้ยังไงล่ะ]
"..."
สวี่มั่วนิ่งอึ้งไปพักใหญ่ ก่อนจะถามอีกครั้งว่า"แล้วแกทำอะไรได้บ้าง"
[ฉันทำได้ทุกอย่าง]
คำตอบของระบบทำเอาสวี่มั่วตาเป็ประกายทันที"ถ้าอย่างนั้นแกทำให้ฉันกลับไปเป็คนได้สินะ?!"
[ใช่แล้ว]
สวี่มั่วพูดอย่างตื่นเต้น "งั้นรีบพาฉันกลับร่างเดิมเลย!"
[ยืนยันคำสั่ง: กลับสู่ร่างมนุษย์... แต้มไม่พอไม่สามารถดำเนินการได้]
สวี่มั่วอึ้งไป "แต้ม? หมายความว่าไง"
[เป็สกุลเงินของระบบหาก้าใช้พลังของระบบจำเป็ต้องมีแต้มที่เพียงพอ ขอแค่แต้มมากพออย่าว่าแต่กลับเป็คนเลย จะกลายเป็เทพก็ยังได้]
"แล้วต้องหาแต้มอย่างไร"
[แค่ทำภารกิจที่ระบบมอบหมายให้ก็จะได้รับแต้มตามนั้น]
นี่มันเหมือนกับการเล่นเกมเลยไม่ใช่เหรอ
สวี่มั่วรู้สึกตื่นเต้นจนรอไม่ไหว"งั้นรีบออกภารกิจมาให้ฉันเลย!"
[กำลังสร้างภารกิจ...]
[ภารกิจใหม่: ในฐานะฮัสกี้หน้าโง่แสนติ๊งต๊องการสร้างความเสียหายให้ห้องเ้าของคือความบันเทิงในชีวิตของคุณ กรุณาฉีกชุดเครื่องนอนกับชุดชั้นในของเ้าของให้ขาดทั้งหมดภายใน10 นาที]
"..."
ความเงียบปกคลุมอีกครั้ง
สวี่มั่วอึ้งไปสิบวินาทีเต็มกว่าจะย่อยเนื้อหาภารกิจนี้ได้แล้วก็อดะโออกมาไม่ได้ว่า "เวรเอ๊ย! แกต้องล้อฉันเล่นแน่ๆ!นี่มันเรียกว่าภารกิจเรอะ!"
[แน่นอน]
"แน่ใจนะว่าไม่ได้พูดเล่น?!"
[ภารกิจนี้เป็ระบบสร้างขึ้นโดยอัตโนมัติ มีผลจริง]
"มีผลจริงบ้าอะไรเล่า!! ฉีกผ้าห่มน่ะพอว่าแต่ชุดชั้นในนี่มันอะไร! ทำไมต้องเป็ชุดชั้นในด้วยวะ! ไอ้ระบบบ้ากาม!แกต้องโรคจิตแน่ๆ!"
[ขอยืนยันอีกครั้ง ระบบนี้ไม่เคยพูดเล่นและไม่ได้โรคจิตกรุณายืนยันว่าจะรับภารกิจหรือไม่ หากปฏิเสธจะไม่สามารถรับภารกิจใหม่ได้เป็เวลา 24ชั่วโมง]
"..."
สวี่มั่วรู้สึกราวกับมีม้าป่านับหมื่นตัววิ่งผ่านใจเขานึกถึงแต้มรางวัลที่ระบบพูดถึง นึกถึงความหวังที่จะกลับไปเป็คนอีกครั้งแล้วก็ต้องกัดฟันตอบในใจว่า
รับ!
[ติ๊ง! รับภารกิจสำเร็จ เริ่มนับเวลากรุณาทำภารกิจให้เสร็จภายใน 10 นาที เวลาที่เหลือ: 9 นาที 59วินาที... 9 นาที 58 วินาที...9 นาที 57 วินาที...]
"แม่ม! ฉันรู้แล้วเฟ้ย! หุบปากไปเลย!"
[ปิดการแจ้งเตือนนับถอยหลังหาก้าเปิดอีกครั้งสามารถตั้งค่าได้ทุกเมื่อ]