“โลกแฟนตาซีหรอ? ก็แค่เกมที่ผมจะปั้นกิลด์ฮาเร็มให้ติดอันดับ 1 เท่านั้นแหละ”

ลมหายใจแผ่วเบาของเรย์ผสานเข้ากับความเงียบว่างรอบตัว ในโถงฝึกสีดำทมิฬใต้ปราสาทอัลเทียร์ อีเทอเรีย ไม่มีเสียง ไม่มีแสงที่ชัดเจน มีเพียงเงาและแรงสั่นสะเทือนเบาบางจากพลังเวทที่ซึมอยู่ในอากาศ

โลกตรงหน้าเรย์ถูกกลืนด้วยม่านเงาสีเงินหม่น — นี่คือ "สนามไร้เสียง" ที่เหล่าอัศวินเงาใช้ฝึกฝนสัญชาตญาณขั้นสุดยอด

เขายืนเดี่ยวอยู่กลางวงเวทเรืองแสงจาง ๆ ใต้เท้า มีเพียงเงาของตัวเองทอดตัวเบาบาง ทันใดนั้น เสียงกระแสจิตแว่วมาในหัว

"ตั้งแต่บัดนี้ ไม่มีเสียง ไม่มีคำแนะนำ ไม่มีสิ่งใดนอกจากเจ้า... และเงาของเจ้าเอง"

เซอร์กรีฟ — อัศวินเงาแห่งสายฟ้า ครูฝึกประจำสนามนี้ — กล่าวอย่างสงบ

แสงเงารอบตัวเรย์บิดเบี้ยวทันที เงาร่างจำนวนมากค่อย ๆ ลอยตัวขึ้นจากพื้นดิน สร้างเป็นกองทัพร่างเงาไร้ใบหน้ากว่าหนึ่งโหล ร่างเหล่านั้นสวมเกราะดำสนิท ถือดาบเรียวยาวที่สะท้อนแสงจาง ๆ เหมือนน้ำค้างยามรุ่งสาง

ไม่มีเสียงร้อง ไม่มีเสียงก้าวเดิน — มีเพียงสัญชาตญาณแห่งการล่าแผ่ออกมาอย่างหนักหน่วง

เรย์สูดลมหายใจเข้าลึก ปรับท่ายืน — มือขวากระชับมีดสั้น Shadowfang ในมืออย่างแน่นหนา มือซ้ายเปิดปลายนิ้วคล้ายพร้อมชักคมมีดอีกเล่มจากหลังเอว

"มาเลย..."

"ดูซิ... ว่าฉันที่ก้าวข้ามตัวเองแล้วจะไปได้ไกลแค่ไหน"

วินาทีต่อมา เงาร่างแรกพุ่งเข้ามา เรย์ไม่ถอย — เขากระโดดเฉียงหลบในแนวโค้งต่ำ ลากมีดผ่านเอวของร่างเงาในเสี้ยววินาที เส้นแสงสีเงินขีดขวางกลางอากาศอย่างสวยงาม

เงาร่างแตกกระจายเป็นละอองหมอก ก่อนที่อีกห้าตัวจะเคลื่อนเข้ามาพร้อมกัน

เรย์ไม่รอให้ถูกล้อม เขาหมุนตัวใช้ Shadowline Cross-Fang พุ่งทะลวงแนวศัตรูไปยังฝั่งตรงข้าม มีดสั้นทั้งสองข้างส่องแสงสีเงินเข้มพริบพรับ

ในโลกที่ไร้เสียง — ทุกการเคลื่อนไหวต้อง "แม่น" และ "เร็ว" จนศัตรูไม่มีโอกาสโต้ตอบ

แสงจากอักขระเวทบนพื้นส่องสะท้อนเงาเรย์ที่กำลังพุ่งตัว ก่อเกิดภาพลวงคล้ายมีเรย์อีกสามร่างซ้อนทับชั่วขณะหนึ่ง

ฉับพลัน — เสียงระบบเตือนในหัวก็ดังขึ้นในโหมดพิเศษไร้เสียง

【เข้าสู่เฟสทดสอบขั้นสอง: กำจัดเงาหลอกด้วยสัมผัสที่หก】

เงาร่างใหม่กว่า 15 ตัวปรากฏขึ้นรอบสนาม การแยกแยะ "ของจริง" กับ "ของปลอม" ต้องอาศัยเพียงสัมผัสกับการเคลื่อนไหวอันละเอียดที่สุด

เรย์หลับตาในชั่วพริบตาเดียว ปล่อยให้ลมหายใจประสานกับชีพจรโลก

เขารู้สึกถึงแรงกดอากาศเบา ๆ ด้านซ้าย

ขาขวาเหยียบจุดหมุน หมุนตัวแทงมีดสวนไปในเสี้ยววินาที — ตรงเป้าจนได้ยินเสียง “พรึ่บ” ของการแตกสลาย แม้ในโลกไร้เสียงก็ตาม