cosmic Emperor! สงครามจักรวาลสะท้านภพ

ในขณะที่ไป๋ฉีกำลังนั่งทานอาหารอย่างสบายใจอยู่ที่คฤหาสน์ ทางด้านหอการค้าเองก็กำลังให้การต้อนรับแขกที่พากันหลั่งไหลเข้ามาในงานอย่างบ้าคลั่ง โดยมีต้าไห่คอยรับหน้าในฐานะของรองผู้จัดการ

"วาบ"

ห้านาทีหลังจากที่งานเริ่ม บนท้องฟ้าเหนือศูนย์การค้าก็ปรากฏกลุ่มคนจำนวนห้ากลุ่มสวมใส่ชุดสีสันต์แตกต่างกัน เหล่าผู้คนที่อยู่ในงานเมื่อเงยหน้าขึ้นก็รับรู้ได้ในทันทีว่ากลุ่มคนเหล่านี้เป็นใคร

"คาราวะท่านเจ้าตำหนักทั้งห้า"ทุกคนต่างพากันก้มหัวทำความเคารพโดยไม่รอช้า ใช่! กลุ่มคนทั้งห้ากลุ่มนี้คือ ตำหนักทั้งห้าที่กุมอำนาจใหญ่ในเขตชายตะวันออก

"เชิญท่านประมุขตำหนัก ข้าได้จัดเตรียมโต๊ะพิเศษเอาไว้ให้ท่านแล้วขอรับ"ต้าไห่ก้มหัวเล็กน้อยพร้อมกับผายมือเข้าไปที่หน้าประตูของศูนย์การค้า

พวกตำหนักเทพโอสถและตำหนักเทพสวรรค์มองไปที่ต้าไห่อย่างเย้ยหยันก่อนที่จะเดินเข้าไปในงานทันที เหลือเทพแค่กลุ่มของตำหนักพิพากษา ตำหนักหิมะโปรย และตำหนักอัคคีเท่านั้นที่บินลงมาทักทายต้าไห่อย่างมีมารยาท

"ผู้อาวุโสต้าไห่ นี่คือของขวัญเล็กๆน้อยๆที่พวกเรานำมามอบให้ผู้จัดการ"หญิงงามผมสีขาวเป็นตัวแทนกล่าวอย่างสุภาพ พร้อมกับยื่นกล่องของขวัญให้

ทางด้านต้าไห่ที่ได้เห็นก็พลันรับโดยฉับไวใบหน้าประดับรอยยิ้มบาง "ข้าขอขอบคุณท่านหญิงเซี่ย ท่านหญิงจู และท่านหญิงซง แทนผู้จัดการด้วย เชิญพวกท่านที่ด้านในก่อนดีกว่า เดี๋ยวข้าจะนำทางให้เองขอรับ"

ว่าแล้วต้าไห่ก็พากลุ่มของหญิงงามทั้งสามคนเดินเข้าไป ซึ่งเมื่อพวกเธอย่างกรายเข้ามาในงานเหล่าสุภาพบุรุษทั้งหลายก็พากันจับจ้องมองพวกเธออย่างไม่วางตา เพราะนอกจากความงดงามแล้วสรีระร่างกายของพวกเธอยังดูยั่วยวนเป็นอย่างยิ่ง

"สมแล้วที่ทั้งสามคนได้ชื่อว่ายอดหญิงงามตลอดกาล การที่ข้าได้เห็นพวกเธอออกงานพร้อมกันแบบนี้นับว่าเป็นบุญตายิ่ง"

"ใช่! ได้เห็นหญิงงามเช่นนี้ แม้ตายก็นับว่าคุ้มค่า"

"เห้อ ข้าละอิจฉาสามีในอนาคตของพวกเธอจริงๆ มีหญิงสาวที่งดงามเช่นนี้อยู่เคียงข้างในทุกๆวันคงจะต้องมีความสุขมากอย่างไม่ต้องสงสัย"

"เจ้าโง่! เจ้าไปอยู่ที่ไหนมาถึงได้ตกข่าวแบบนี้ ท่านหญิงทั้งสามในอดีตเคยประกาศอย่างเป็นทางการแล้วว่าพวกเธอมีสามีคนเดียวกัน"

"ห๊า! ไม่จริงน่า ชายผู้โชคดีคนนั้นเป็นใครกัน?"

"เรื่องนั้นไม่มีใครรู้ แถมยังไม่มีใครเคยเห็นหน้าชายคนนั้น บ้างก็ว่าเขาคือไพ่ตายของทั้งสามตำหนัก บ้างก็ว่าพวกเธอแค่สร้างเรื่องขึ้นมาเพื่อที่จะกีดกันประมุขตำหนักสวรรค์และประมุขตำหนักเทพโอสถที่ชอบเข้าไปจีบพวกเธอ"

"เห้อ ช่างเถอะๆถึงอย่างไรก็ไม่เกี่ยวกับพวกเรา"

หลากหลายความคิดเห็นของผู้คนในงานดังขึ้นมา แต่ทว่ายอดหญิงทั้งสามก็หาได้สนใจไม่ พวกเธอเดินตามต้าไห่ไปจนถึงโต๊ะที่ถูกจัดเอาไว้ จากนั้นก็นั่งลงอย่างสุภาพ

"นานแล้วสินะเจ้าคะ ที่พวกเราไม่ได้ออกงานร่วมกันเช่นนี้ พี่หญิงจู พี่หญิงซง พักนี้พวกท่านเป็นอย่างไรบ้าง"หญิงงามผมสีขาวนาม เซี่ยหยุนจิงกล่าวถาม

"เห้อ ช่วงนี้ก็ไม่ได้ทำอะไรเป็นพิเศษ เพียงแต่ต้องมาคอยรำคาญใจจากเจ้าบัดซบตำหนักสวรรค์"จูหนิงเอ่อร์ตอบกลับไปเช่นนั้น

"ส่วนข้าเองก็ไม่ได้ทำอะไรมากมายเหมือนกัน"ซงอู่จี้กล่าวตอบเพียงสั้นๆ ทว่าในตอนนั้นเองหญิงงามผมสีขาวอีกหนึ่งคนก็เดินผ่านหน้าประตูทางเข้ามา ทำให้บุรุษทุกคนที่ได้เห็นถึงกับตกอยู่ในภวังค์ แม้แต่จ้าวตำหนักเทพโอสถและตำหนักสวรรค์ก็ยังต้องตาลุกวาว

"พระเจ้า เธอเป็นใครกัน ทำไมถึงได้งดงามขนาดนี้"

หญิงงามเดินตรงไปยังโต๊ะอาหารของทั้งสามสาวในทันที "ขออภัยเจ้าค่ะที่ข้าตามมาโดยพลการ"

ยอดหญิงทั้งสามเมื่อเห็นใบหน้าของสาวงามก็ยิ้มให้ และเป็นเซี่ยหยุนจิงที่ลุกขึ้นไปประคองเธอลงนั่ง "เจ้าจะมาทำไมไม่บอกก่อนล่ะ พวกเราจะได้รอเจ้า"

หญิงงามส่ายหน้า "ข้าพึ่งออกจากการปิดด่านเมื่อไม่กี่ชั่วโมงนี้เองเจ้าค่ะ หลังจากที่รู้ข่าวก็รีบเตรียมตัวและมุ่งหน้าตามพวกท่านมาในทันที แต่กลับตามไม่ทัน"

"ฮิฮิ อวิ้นเอ่อร์ช่างขยันนัก ระดับนักแห่งดวงดาวขั้นที่ห้าด้วยอายุไม่ถึงสามพันปี ช่างเป็นพรสวรรค์ที่พบได้ยากจริงๆ"จูหนิงเอ่อร์กล่าวชื่นชมน้ำเสียงเต็มไปด้วยความเอ็นดูยิ่ง แต่ยังไม่ทันที่เซี่ยอวิ้นเอ่อร์จะตอบอะไร เสียงของต้าไห่ก็ดังขึ้นมา

"ผู้จัดการไป๋ฉีมาถึงแล้ว"

คำพูดประโยคนี้ทำให้ทุกคนต่างพากันจับจ้องไปที่หน้าประตูศูนย์การค้าด้วยความสนใจ จากนั้นไม่นานเงาร่างของไป๋ฉีในชุดคลุมสีขาวก็ปรากฏขึ้นมา

เมื่อได้เห็นหน้าตาของผู้จัดการศูนย์การค้าเหล่าแขกสตรีก็พากันจับจ้องมองด้วยความหลงไหลไปตามๆกัน ส่วนทางด้านของหนุ่มๆนั้นตอนนี้ก็พลันเต็มไปด้วยความอิจฉา

"เขาเป็นผู้จัดการศูนย์การค้าจริงๆน่ะหรือ ทำไมถึงมีระดับเพียงจ้าวพิภพขั้นที่แปดกัน"ชายคนหนึ่งกล่าวออกมาเช่นนั้น ทุกคนที่ได้ยินก็พลันดวงตาเบิกกว้างในทันที

"จ้าวพิภพขั้นที่แปดจริงๆด้วย ศูนย์การค้าให้คนที่มีระดับต่ำขนาดนี้มาเป็นผู้จัดการ นี่พวกเขากำลังจะเล่นตลกอะไรกัน"ชายอีกคนบ่นพึมพำ ส่วนทางด้านไป๋ฉีที่ได้ยินบทสนทนาก็ยกยิ้มบางออกมา

'ดีแล้วที่พวกเจ้าดูถูกข้าเช่นนี้ คนที่คิดไม่ดีกับศูนย์การค้าจะได้โผล่หางออกมาง่ายๆ จากนั้นข้าจะได้คิดบัญชีในทีเดียว'ชายหนุ่มหัวเราะในใจ นี่แหละคือสิ่งที่เขาต้องการ

ในขณะเดียวกันนั้น ซงอู่จี้ เซี่ยหยุนจิง และจูหนิงเอ่อร์ต่างพากันลุกขึ้นพรวดพราด พร้อมกับจับจ้องไป๋ฉีด้วยดวงตาที่เต็มไปด้วยอารมณ์อันหลากหลาย

"พระเจ้า! นี่ข้าไม่ได้ฝันไปใช่ไหม เด็กคนนี้หน้าตาเหมือนกับผู้ชายโง่เง่าคนนั้นราวกับแกะกันมา"จูหนิงเอ่อร์กล่าวขึ้นด้วยน้ำเสียงสั่นเทา ทางด้านหญิงสาวอีกสองคนก็พยักหน้าอย่างเห็นด้วยกับคำพูดนั้น