หลังจากปัดความรู้สึกไม่สบายใจทิ้งไปเสิ่นเมิ่งเฟยก็รีบซักผ้าที่เหลือต่อจนเสร็จเธอใช้แรงทั้งหมดบิดผ้าให้หมาดที่สุดเท่าที่จะทำได้ ก่อนจะนำไปตากบนราวไม้ไผ่เก่าๆที่พาดอยู่ระหว่างเสาสองต้นในลานบ้าน จากนั้นก็มองดูผลงานของตัวเองอย่างพึงพอใจ
หลังจากตากผ้าเสร็จเป้าหมายต่อไปจึงไม่พ้นที่ซุกหัวนอนที่เธอจำเป็ต้องใช้งานอยู่อีกสักพักใหญ่แม้ห้องเช่าจะเก่าและโทรมไปบ้าง แต่ทุกอย่างก็ยังแข็งแรงและใช้ได้เพียงแต่ต้องจัดการกับคราบสกปรกบางอย่าง รวมถึงกลิ่นอับชื้นที่รบกวนจิตใจเธออยู่ตลอดเวลา
หญิงสาวคว้าผ้าขี้ริ้วเก่าๆและไม้กวาดที่สภาพดูน่าสงสารขึ้นมาจากมุมหนึ่งของลานแล้วก็เริ่มลงมือทำความสะอาดทันทีโดยไม่รอช้า
เสิ่นเมิ่งเฟยเปิดหน้าต่าง2-3 บานที่มีอยู่เพื่อให้อากาศถ่ายเทและปล่อยแสงแดดได้สาดส่องเข้ามาขับไล่ความอับชื้นจากนั้นเธอก็เริ่มภารกิจปัดกวาดเช็ดถูอย่างจริงจัง
เธอฮัมเพลงไปพลางใช้ไม้กวาดด้ามยาวปัดกวาดหยากไย่และฝุ่นหนาเตอะตามขื่อและมุมห้องฝุ่นที่สะสมมานานฟุ้งตลบจนเธอต้องจามไม่หยุดเธออดคิดไม่ได้ว่าถ้าตอนนี้มีเงินเริ่มต้นสักพันหยวน คงไม่ต้องมาลำบากทำเองแบบนี้หรอก…ความจนนี่มันทำให้คนเราขยันขึ้นมาโดยอัตโนมัติจริงๆ
เธอใช้ผ้าขี้ริ้วชุบน้ำบิดหมาดๆเช็ดไปตามโต๊ะ ตู้ และขอบหน้าต่างอย่างพิถีพิถัน คราบฝุ่นที่เกาะแน่นค่อยๆ หลุดออกเผยให้เห็นเนื้อไม้สีเดิมที่ซ่อนอยู่ข้างใต้จากนั้นเธอก็ลงมือถูพื้นไม้กระดานเก่าๆ ซ้ำแล้วซ้ำเล่าจนกระทั่งมันดูสะอาดจนพอใจสายตาของเธอ
เมื่อทำความสะอาดเสร็จเรียบร้อยห้องเช่าที่เคยดูเก่าโทรมและอับทึบก็พลันสว่างและดูน่าอยู่ขึ้นมาตอนนี้มันเริ่มให้ความรู้สึกเหมือน “บ้าน” มากขึ้นอีกนิดแล้ว
พอทำความสะอาดเสร็จเธอก็รู้สึกได้ว่าท้องเริ่มประท้วงด้วยความหิว ประมาณการจากนาฬิกาชีวภาพคิดว่าน่าจะเกินเวลาอาหารเที่ยงไปแล้ว
เสิ่นเมิ่งเฟยไม่รอช้าเธอรีบล้างมือแล้วแกะข้าวกล่องที่ซื้อมาทันที แม้ข้าวกับเนื้อตุ๋นจะเย็นชืดไปแล้วแต่รสชาติก็ยังคงอร่อย เธอจัดการมันจนหมดเกลี้ยงโดยไม่ต้องอุ่นก่อนจะกินยาแล้วล้มตัวลงนอนบนเตียงที่เพิ่งทำความสะอาดเพื่อพักผ่อนเอาแรง
หญิงสาวตื่นขึ้นมาอีกครั้งในตอนเย็นแสงแดดอ่อนๆ ยามเย็นส่องกระทบใบหน้าของเธอ เธอรู้สึกสดชื่นและมีแรงขึ้นมากการได้นอนหลับเต็มอิ่มในห้องที่สะอาดสะอ้านนั้นช่างเป็ความสุขอย่างแท้จริง
หลังจากล้างหน้าด้วยน้ำสะอาดเพื่อทำให้รู้สึกสดชื่นขึ้นเธอก็เริ่มลงมือเตรียมแป้งและวัตถุดิบสำหรับขายในวันพรุ่งนี้ทันทีเมื่อตั้งใจจะเพิ่มปริมาณจากที่ขายในวันนี้แน่นอนว่าเธอต้องใช้เวลานานขึ้นอีกเล็กน้อยหญิงสาวจึงใช้ส่วนผสมทั้งหมดที่เหลืออยู่ในคราวเดียวมือของเธอนวดหมักแป้งอย่างคล่องแคล่วใช้เวลาไปเกือบสองชั่วโมงในการเตรียมทุกอย่างให้พร้อม
มีข้าวหมูตุ๋นที่เหลืออยู่อีกเล็กน้อยจากตอนเที่ยงเธอจึงจัดการอุ่นและกินมันอีกครั้งจนหมด
เมื่อล้างหม้อและตะเกียบทุกอย่างเรียบร้อยหญิงสาวก็ไปเก็บผ้าที่แห้งสนิท จากนั้นก็ปิดหน้าต่างทุกบานและล็อคประตูอย่างระมัดระวัง
เธอเร่งรีบเป็พิเศษขณะที่ออกไปอาบน้ำในห้องน้ำตอนที่ท้องฟ้าเริ่มมืดลงหลังจากทำทุกอย่างเสร็จสิ้นพร้อมกับดื่มยาอีกชุดหนึ่งเธอก็คิดว่าพรุ่งนี้อาการปวดเมื่อยหรือตัวร้อนคงจะหายเป็ปกติแล้ว
รุ่งเช้าหลังจากสะดุ้งตัวตื่นนอนจากเสียงไก่ขันที่ป้าจ้าวไว้ เธอก็รีบตื่นมาตั้งไฟต้มโจ๊กจากนั้นก็ล้างหน้าล้างตากินข้าวเหมือนเดิมเมื่อััหน้าผากตัวเองและพบว่าอุณหภูมิเป็ปกติแล้วเธอจึงไม่จำเป็ต้องกินยาอีกต่อไป
เมื่อท้องอิ่มและมีแรงแล้วหญิงสาวเริ่มต้นภารกิจสำหรับวันใหม่ทันที เธอเปิดประตูห้องออกไปและสูดอากาศยามเช้าที่สดชื่นเข้าเต็มปอดขณะนี้ลานบ้านเช่าเริ่มมีชีวิตชีวา
เธอเห็นคู่สามีภรรยาวัยกลางคนจากห้องตรงข้ามกำลังจูงจักรยานเก่าๆของพวกเขาออกมา เตรียมตัวจะไปทำงานที่โรงงานพวกเขาทั้งสองหันมาเห็นเธอพอดีจึงพยักหน้าให้เป็เชิงทักทายเสิ่นเมิ่งเฟยก็รีบโค้งศีรษะให้เล็กน้อยพร้อมกับส่งยิ้มบางๆ กลับไปเป็การสร้างปฏิสัมพันธ์ครั้งแรกกับเพื่อนบ้านของเธอ
ขณะที่เธอกำลังจะเดินไปที่รถเข็นสายตาของเธอก็เหลือบไปเห็นประตูห้องของผู้ชายที่เธอเจอเมื่อวานนี้ประตูห้องนั้นยังคงปิดสนิทและเงียบเชียบราวกับไม่มีคนอยู่ แตกต่างจากห้องอื่นๆ ที่เริ่มมีเสียงพูดคุยหรือเสียที่กำลังทำอะไรบางอย่างดังเล็ดลอดออกมาบ้าง
ไม่แปลกใจเลยที่ตอนแรกเธอไม่รู้ด้วยซ้ำว่าห้องนั้นมีคนเช่าอยู่เนื่องจากเ้าของห้องนั้นไม่ยอมออกไปไหนมาไหนเลยตลอดทั้งวันนอกจากการออกมาตักน้ำหรือทำธุระส่วนตัวเท่านั้น
‘คงจะเป็พวกโลกส่วนตัวสูงหรือไม่ก็โอตาคุ?’เสิ่นเมิ่งเฟยส่ายหัวไล่ความคิดไร้สาระออกจากสมองอย่างรวดเร็ว
เธอใช้ความคิดเพียงเล็กน้อยกับเพื่อนบ้านที่ดูไร้ซึ่งความเป็เป็มิตรจากนั้นก็เริ่มลำเลียงข้าวของที่เตรียมไว้เมื่อคืนลงบนรถเข็นอย่างคล่องแคล่วด้วยสภาพร่างกายที่ดีขึ้นกว่าเดิมมากทำให้ทุกอย่างดูสดชื่นและเปลี่ยนไปด้วยพลังชีวิต
เธอลากรถเข็นที่ส่งเสียงเอี๊ยดอ๊าดอันคุ้นเคยออกจากตรอกแคบๆมุ่งหน้าสู่ทำเลทองของเมื่อวาน เมื่อเข้าใกล้ก็เห็นเงาคนหลายคนกำลังยืนคุยกันอยู่ใต้ร่มไม้ เธอจำหน้าทุกคนไม่ได้แต่กลับจำหวางต้าชุย ลูกค้าคนแรกและลูกค้ารายใหญ่ของเธอได้อย่างแม่นยำ...ดูเหมือนพวกเขาจะมารอเธออยู่สักพักแล้ว
2K
