แสงสีสปอตไลต์สาดแสงไปทั่วไนต์คลับเสียงเพลงดังกระหึ่มปลุกให้นักท่องราตรีได้ลุกขึ้นวาดลวดลายลีลาออกสเต็ปแดนซ์กันอย่างเมามันส์
ไนต์คลับแห่งนี้เป็สถานที่รื่นรมย์ชื่อดังย่านแหล่งบันเทิงที่ราคาแพงหูฉีกใครที่เป็เ้าของต่างเป็นักธุรกิจชื่อดัง ไม่ก็นักการเมืองรุ่นใหญ่ๆกันทั้งนั้น
สายตาคมเข้มของเสือ กวาดมองไปทั่วบริเวณไนต์คลับของตนเพื่อเช็กความเรียบร้อย
ผู้หญิงมากหน้าหลายตาที่กำลังส่งสายตายั่วยวนทอดสะพานมาให้ไม่อาจจะดึงดูดสายตาคมคู่นี้ให้หยุดมองหรือหยุดสนใจพวกเธอได้เลยตอนนี้ยังไม่มีผู้หญิงคนไหนทำให้เขาอยากจะเข้าไปทักทายหรือสานสัมพันธ์กับพวกเธอเลยสักคน
สำหรับเขาแล้วผู้หญิงพวกนี้คือพวกไม่น่าสนใจดูไม่แปลกใหม่พอที่จะดึงความสนใจจากเขาได้ ก็อย่างว่าอยู่ไนต์คลับมันทุกวันเจอผู้หญิงก็ทุกวัน ไม่แปลกที่เขาจะเบื่อผู้หญิงแบบสไตล์เดิมๆ แต่งหน้าจัดๆใส่ชุดโป๊ๆ ชอบส่งสายตายั่วยวนมาให้ อ่อยแล้วอ่อยอีก
เขาเจอมาตลอดจนรู้หมดแล้วว่ามารยาหญิงแต่ละรูปแบบเป็แบบไหนทุกคนที่ผ่านเข้ามาล้วนร้อยเล่ห์พันเหลี่ยมกันทั้งนั้นเขาไม่เคยเจอผู้หญิงที่ใสๆจริงๆสักคนเลย มีแต่แอ๊บใสทั้งนั้น น่าเบื่อ!
เฮ้ออออออ~
“ถอนหายใจบ่อยขนาดนี้ มีอะไรรึเปล่าครับนาย” ซันบอดี้การ์ดหนุ่มมือขวาของเสือถามผู้เป็นายเมื่อเห็นว่านายของตนเอาแต่ยืนมองสำรวจความเรียบร้อยไปทั่วไนต์คลับแล้วก็ถอนหายใจออกมานับครั้งไม่ถ้วน จนอดไม่ได้ที่จะถาม
“เบื่อว่ะ”
“เบื่อ?”
“อืม! วันๆ เจอแต่พวกผู้หญิงแรงๆ ร้ายๆ อยากเจอแบบใสๆ ไม่แอ๊บบ้าง เอาแบบซื่อๆ เหมือนพวกกระต่ายน้อยอะ”
“นี่มันไนต์คลับนะครับนาย จะหาแบบนั้นคงยาก”
“เฮ้อออออ~” เมื่อได้คำตอบจากลูกน้องคนสนิทที่ไม่เป็ดั่งที่้าสำหรับเขาแล้วเสือก็ถอนหายใจออกมาแรงๆ อีกครั้ง ก่อนจะหยิบแก้วที่เทเหล้าชั้นดีไว้อยู่แล้วขึ้นมาดื่มพลางหันออกไปมองดูรอบๆ ไนต์คลับอีกครั้ง
ก่อนที่สายตาคู่คมจะหยุดชะงักอยู่กับที่เมื่อเขามองเห็นหญิงสาวร่างเล็กบอบบาง ผิวขาวผ่องอมชมพูมีออร่าซะจนสามารถดึงดูดสายตาของเขาให้หยุดจ้องมองไปที่เธอคนเดียวได้อย่าว่าแต่เขาเลยขนาดพวกผู้ชายที่อยู่บริเวณโดยรอบก็มองเธอไม่ต่างกับเขาที่มองเธอเช่นกัน
หญิงสาวร่างเล็กในชุดคอสเพลย์กระต่ายสีดำสุดเซ็กซี่ยั่วยวนบนหัวใส่ที่คาดผมหูกระต่ายสีดำเข้ากันกับสีชุดดูแล้วมันช่างแสนจะเซ็กซี่แถมยั่วอารมณ์ปลุกความกำหนัดในตัวของเขาให้ลุกโชนขึ้นมาในทันทีซึ่งมันเป็ความรู้สึกที่ตัวเขาเองก็ไม่เคยมีอาการพลุ่งพล่านไวแบบนี้กับผู้หญิงคนไหนมาก่อนเลย
“แม่กระต่ายน้อยด้านล่างที่ยืนอยู่โต๊ะ 014 คนนั้นเป็ใครวะทำไมฉันไม่เคยเห็นมาก่อน” เขาเอ่ยถามซันผู้เป็ลูกน้องแต่สายตาคมนั้นก็ไม่อาจจะละไปจากร่างบางด้านล่างได้เลยสักเสี้ยววิเขาไม่อาจจะละสายตาจากเธอได้เลยจริงๆ ให้ตายสิ!
“โต๊ะ 014 อ๋อ! น้อง บันนี่ ครับนายพึ่งมาทำงานวันนี้เป็วันแรก”
“บันนี่?” แม้แต่เชื่อยังแปลว่ากระต่ายสงสัย์จะเห็นใจเขาละมั้งถึงได้ส่งแม่กระต่ายน้อยมาให้ถึงที่ดั่งที่เขากำลัง้าอยู่พอดิบพอดี
“ครับ เธอชื่อน้อง บันนี่ เป็นักศึกษาปี 2ของมหาวิทยาลัยxxx เธอมาหารายได้เสริมไว้เป็ค่าเทอมครับนาย”ซันแจ้งรายละเอียดของหญิงสาวที่นายของตนสนใจอย่างละเอียด
“หึ! งั้นฉันขอไปให้ทุนการศึกษากับแม่กระต่ายน้อยก่อนนะ” พูดไม่ทันจบดีร่างสูงก็ลุกขึ้นจากโซฟา เดินตรงดิ่งลงไปยังชั้นล่างของไนต์คลับมุ่งหน้าไปหาแม่กระต่ายน้อยของเขาอย่างรวดเร็ว เื่ผู้หญิงอย่าให้บอกถ้าถูกใจแล้วละก็ไวยิ่งกว่าใคร!