เกษียณทหารแล้วไปทำฟาร์มที่ต่างโลก

สายลมยามเช้าพัดเย็น ม่านหน้าต่างผืนบางพัดไสว ส่งผลให้แสงแดดยามเช้าส่องลอดเข้ามาภายในห้อง ปลุกให้ภามต้องกะพริบตาตื่นขึ้น เขารวบรวมสติ ขับไล่ความง่วงงันออกไป ค่อยๆลุกจากเตียง ตรงไปเข้าห้องน้ำ จัดการธุระส่วนตัวจนเรียบร้อย ก่อนจะเดินกลับเข้าห้องนอนไปอีกครั้ง กลับเข้ามาภายในห้องนอน ภามมองไปที่เตียงด้วยสายตาอาลัยอาวร แล้วแข็งใจหันไปอีกด้าน เดินไปนั่งหน้าโต๊ะทำงานเล็ก ข้างเตียงแทน เขาหยิบสมุดจดเล่มเล็กๆ พร้อมกับถุงใส่เหรียญออกมาจากลิ้นชัก เปิดกระดาษไปที่หน้าล่าสุด ก่อนจะเริ่มลงมือจดรายการรายรับรายจ่ายของเขาต่อไป คงเหลือทั้งหมด +28,550เมล็ดพันธุ์ -26,330อีเตอร์ (x2) -800ขายผลผลิต +9,860ขายหินแร่ +50,350ค่าอาหาร,เนื้อ,อื่นๆ -450คงเหลือ +61,180 หลังจากจดรายการใช้จ่ายลงในสมุด และคำนวณยอดเรียบร้อย ภามก็เทเงินในถุงเหรียญออกมานับ ซึ่งทั้งหมดมี 6 เหรียญทอง 11 เหรียญเงิน และ 80 เหรียญทองแดง ครบตามยอดที่คำนวณไว้พอดี เมื่อจดรายการเสร็จแล้ว นับเงินครบตามยอดแล้ว ภามก็เก็บสมุดลงลิ้นชัก เก็บถุงเหรียญลงกระเป๋ากางเกง ลุกขึ้นบิดขี้เกียจ ก่อนจะเดินออกจากห้องนอน และตรงไปยังห้องครัว เดินตามกลิ่นอาหารที่ลอยมาตามสายลม “อรุณสวัสดิ์เจ้าค่ะท่านภาม บาดแผลเป็นอย่างไรบ้างเจ้าคะ” เมมี่เอ่ยทักทันทีที่เห็นภามเดินเข้ามาในห้องครัว“ไม่เป็นอะไรมากแล้ว น้าเมมี่ไม่ต้องเป็นห่วง” ภามตอบ พร้อมกับนั่งลงที่โต๊ะอาหาร ไม่นานเด็กๆ ที่ไปให้อาหารม้า และอลันที่ไปรดน้ำแปลงผักก็เดินเข้ามาในครัว ทุกคนนั่งลงรอบโต๊ะอาหารในตำแหน่งประจำของตน พูดคุย และทานอาหารเช้าร่วมกันเหมือนทุกวันที่ผ่านมา แต่เมื่อกัดเนื้อย่างเข้าไปคำแรก ภามก็ต้องขมวดคิ้ว “เป็นอะไรไปเจ้าคะ หรือเนื้อไม่สุก?” เมมี่เอ่ยถามทันที“เปล่า เนื้อสุกดี แต่นี่เนื้อคัลเลอร์เบิร์ดนี่”“ใช่เจ้าค่ะ ทำไมหรือ” เมมี่ตอบอย่างงงๆ“เนื้อเมื่อวานที่ข้าซื้อมา เป็นเนื้อหมูป่าเรดวูด น้าเมมี่เอามาทำอาหารได้เลยนะ” ภามอธิบาย“อ้อ ได้เจ้าค่ะ ตอนแรกข้าไม่รู้ว่าท่านจะเอามาทำสิ่งใด เลยไม่กล้านำมาทำอาหาร”“ข้าเห็นว่าพวกเราได้กินแต่เนื้อปลากับเนื้อคัลเลอร์เบิร์ด คิดว่าทุกคนอาจจะเบื่อได้ เมื่อได้ไปในเมืองจึงซื้อเนื้ออย่างอื่นมาบ้าง” ภามอธิบายต่อ“ขอบคุณท่านภามที่ใส่ใจเรื่องเล็กน้อยของพวกเราเช่นนี้” เมมี่กล่าวขอบคุณ พร้อมกับก้มหัวให้อย่างจริงใจ โดยมีอลัน และเด็กๆ ที่ก้มหัวตามมาให้เช่นกัน หลังมื้ออาหารภามปล่อยให้ทุกคนล้างจาน เก็บกวาดครัว และบอกให้ไปรอที่หน้าบ้าน ส่วนเขาเดินไปเอามันฝรั่ง 1,000 หัว กับข้าวโพด 2,500 ฝัก จากห้องเย็นใต้ดินหลังบ้าน ค่อยๆ แบกมาไว้หน้าประตูฝั่งซ้ายมือก่อนถึงประตูหลังบ้าน เสียงพูดคุยดังแว่วมาจากในครัว ขณะที่ภามกำลังแบกผลผลิตทั้งหมดเข้าไปในห้องซื้อของ เข้าๆ ออกๆ อยู่สองสามครั้ง ในที่สุดก็ขนผลผลิตเข้าไปในห้องได้จนหมด “ผมต้องการปลดล็อคโซนไฟฟ้าครับ ผลผลิตพวกนี้เอามาสะสมไว้ก่อน” ภามแจ้งจุดประสงค์ เมื่อวางของทั้งหมดลงบนโต๊ะหน้าตัวของฟ้าฟ้ายื่นมือมาวางเหนือผลผลิตที่ภามยื่นให้ เพียงครู่เดียวผลผลิตเหล่านั้นก็หายวับไปกับตา จากนั้นก็มีแสงโฮโลแกรมฉายรายการสิ่งที่เขาเพิ่งนำมาสะสมไว้ขึ้นมาเป็นหน้าจอใสๆ แทนของที่หายไป ภารกิจ : ปลดล็อคสินค้าโซนไฟฟ้ามันฝรั่ง 1,000/1,000 หัวข้าวโพด 2,500/2,500 ฝักอ้อย 0000/2,500 ลำข้าว 0000/1,000 กิโลกรัม “โปรดตรวจสอบความถูกต้องของข้อมูลด้วยค่ะ” ฟ้าถามยืนยันอีกครั้ง“ครับ ถูกต้องครับ” ภามกล่าวยืนยัน หลังจากจัดการเรื่องการสะสมของสำหรับการปลดล็อคโซนขายสินค้าเรียบร้อยแล้ว ภามก็เดินตรงไปยังโซนเมล็ดพันธุ์เพื่อซื้อเมล็ดพันธุ์ไปปลูกเพิ่มในแปลงที่ว่างอยู่ และเนื่องจากครั้งล่าสุด ฮาคิมบอกเขาว่า ผักใบเขียวสามารถขายได้ราคากว่า ครั้งนี้เขาจึงติดสันใจซื้อเมล็ดผักกาดขาว และเมล็ดกะหล่ำปลีมาอีกอย่างละ 2,000 เมล็ด กับปุ๋ยหมักกระสอบ 5 กิโลกรัม 1 กระสอบ ภามเดินกลับมาวางของลงบนโต๊ะตรงหน้าฟ้า หลังจากฟ้าวางมือลงบนสินค้าทั้งหมด รายการสินค้าพร้อมราคาที่ต้องจ่ายก็แสดงขึ้น “สินค้าทั้งหมดราคา 42 เหรียญเงิน กับ 50 เหรียญทองแดงค่ะ” ฟ้าแจ้งราคาสินค้าตรงหน้าซ้ำอีกครั้ง“ครับ” ภามตอบรับ ก่อนจะหยิบถุงใส่เหรียญออกมาจากกระเป๋ากางเกง หยิบเงินยื่นให้กับฟ้า ซึ่งเธอยื่นมือมาวางบนเหรียญ ก่อนที่เหรียญจะหายวับไปเช่นเดิม ภามนำเมล็ดพันธุ์ที่ซื้อมาพร้อมกับปุ๋ยออกไปให้อลัน เมมี่ และเด็กๆ ที่รออยู่หน้าบ้าน สั่งให้ทุกคนช่วยกันเพาะเมล็ดเหล่านี้ลงในถาดเพาะกล้า และวางไว้ในโรงเรือนเหมือนรอบก่อน เมื่อทั้งสี่แยกย้ายไปทำหน้าที่ ภามก็กลับเข้าไปซื้อของต่ออีกครั้ง เขาลากรถเข็นซึ่งปกติไม่เคยได้ใช้ตรงไปยังโซนอุปกรณ์การเกษตร ภามเลือกของต่างๆ มากมายใส่รถเข็น ตามที่ได้วางแผนไว้ ...บัวรดน้ำ 1 อัน, พลั่ว 1 อัน, คราด 1 อัน, จอบ 2 อัน, เสียม 5 อัน, เคียวเกี่ยวข้าว 5 อัน, มีดดายหญ้า 2 อัน, สายยางยาว 100 เมตร 5 อัน และข้อต่อสายยาง 5 อัน หลังจากเลือกของที่ต้องการครบแล้ว ภามตรวจดูอีกครั้ง จนมั่นใจว่าไม่ขาดอะไรแล้ว จึงลากรถเข็นตรงไปยังโต๊ะคิดเงิน ครั้งนี้เขาเสียเงินไปทั้งหมด 94 เหรียญเงิน กับ 40 เหรียญทองแดง ภามจ่ายเงินแล้วหอบถุงพลาสติกใบใหญ่ที่บรรจุของจนเต็มหลายใบออกมาจากห้อง เดินนำพวกมันไปเทใส่ไว้ในกล่องเก็บอุปกรณ์ที่ตั้งอยู่หน้าบ้าน จากนั้นพับถุงพลาสติกทั้งหมด แล้วนำไปเหน็บไว้ที่ข้างเกวียนรถม้า ฮี้ๆ~เสียงเจ้าดำดังขึ้น ก่อนจะวิ่งเข้ามาหาภาม โดยมีเจ้าขาวเดินช้าๆ ตามมา “ได้ๆ วันนี้เจ้าได้ออกไปเที่ยวอีกแน่ แต่ต้องรบกวนเจ้าแบกของอีกแล้ว” ภามเอ่ยคุยกับเจ้าดำเหมือนรู้ว่ามันต้องการอะไร ก่อนจะลูบแผงคอมันเบาๆเจ้าขาวเดินเข้ามาช้าๆ ภามจึงติดสินใจก้าวเข้าไปหาเล็กน้อย ก่อนจะยกมือขึ้นลูบแผงคอมันเบาๆ เช่นกัน “เด็กดี วันนี้ต้องรบกวนเจ้าด้วย” หลังจากพูดคุยทักทายกับม้าทั้งสองตัวแล้ว ภามก็เดินผ่านคอกม้า ตรงไปยังห้องเย็นใต้ดินที่ริมธารน้ำหลังบ้านอีกครั้ง เขาแบกมันฝรั่ง 1,000 หัว กับข้าวโพด 500 ฝัก ที่เหลือไปไว้บนเกวียน ตรวจดูความเรียบร้อย เตรียมนำผลผลิตเหล่านี้ไปขายในเมืองอีกครั้ง ”ข้าจะเข้าเมืองแล้ว คงจะกลับมาช่วงเย็นๆ เหมือนเมื่อวาน” ภามเดินมาบอกพวกอลันที่เพาะกล้าอยู่ในโรงเรือน“ท่านภามเตรียมเกวียนเรียบร้อยแล้วหรือขอรับ” อลันถามขึ้น“ยังเลย ข้าแวะมาบอกพวกเจ้าก่อน”“เดี๋ยวข้าไปช่วยท่านภามเทียมเกวียนเองขอรับ” อลันรีบเสนอตัว เมื่อรู้ว่าภามยังไม่ได้เทียมเกวียนเข้ากับม้าทั้งสองตัว ทั้งสองช่วยกันเทียมเกวียนรถม้าจนเสร็จ ภามเดินตรวจความเรียบร้อยเป็นครั้งสุดท้าย ก่อนจะกระโดดขึ้นไปนั่งประจำที่คนขับเกวียน มือกระตุกบังเหียนเบาๆ เป็นสัญญาณให้เจ้าดำและเจ้าขาวออกเดินทาง “เดินทางปลอดภัยขอรับ” อลันโค้งตัว พร้อมเอ่ยส่งท้าย

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

บทที่ 54

คล้ายกับเรื่องเกษียณทหารแล้วไปทำฟาร์มที่ต่างโลก ที่คุณอ่าน

เกษียณทหารแล้วไปทำฟาร์มที่ต่างโลก

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

บทที่ 54

คล้ายกับเรื่องเกษียณทหารแล้วไปทำฟาร์มที่ต่างโลก ที่คุณอ่าน

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้