ผู้สืบทอดสายเลือดพระเจ้าแท้จริง

      "ชิงเฟิง!! เจ้าลูกสุนัข!! ออกมาหาข้าเดี๋ยวนี้!!"

      ฟิงเฟิงที่กำลังรอทั้งสามคนอยู่ในกระท่อมอย่างเงียบเฉียบเมื่อได้ยินคำตะโกนเรียกของไต้เจ๋อเขาก็ได้เผยใบหน้าที่เย็นชาออกมา 

      เขาอุตส่าห์ไม่เอาเรื่องกับชายคนนี้แล้วไม่คิดเลยว่ามันกลับกล้ามาแส่หาเรื่องอีก ดูท่าคงไม่สามารถที่ปล่อยมันเอาไว้ได้!

      "เอี๊ยด!!" 

      ชิงเฟิงเดินออกมาจากกระท่อมพร้อมกับมองทั้งสามคนอย่างเย็นชาเล็กน้อย เมื่อเห็นใบหน้าของลี่กังและกวังเฟยความทรงจำที่เคยถูกพวกมันทั้งสองคนทำร้ายก็ได้ผุดขึ้นมาในหัวของเขา 

      เขาจำได้อย่างชัดเจนถึงสิ่งที่พวกมันได้เคยทำเอาไว้กับเขา!   

      ส่วนทางด้านลี่กังเเละกวังเฟยเมื่อพวกเขาเห็นใบหน้าของชิงเฟิงพวกเขาก็ได้หันมามองหน้ากันพร้อมกับปรากฏความตกตะลึงและความไม่อยากจะเชื่ออยู่ในแววตา ถึงแม้พวกเขาจะเตรียมใจไว้เเล้วว่าชิงเฟิงอาจยังมีชีวิตอยู่ แต่เมื่อพวกเขาได้เห็นกับตาตัวเองเช่นนี้พวกเขาก็อดไม่ได้ที่จะตกตะลึงสุดขีด! 

      "น..นี่เจ้า..ยังมีชีวิตอยู่จริงๆ!"กวังเฟยหันมามองชิงเฟิงจากนั้นก็ชี้นิ้วมาที่เขา ถึงแม้ว่าตอนนี้ชิงเฟิงจะเปลี่ยนไปจากเมื่อก่อนมากแต่เขาก็มั่นใจว่านี่คือชิงเฟิงตัวจริง เพราะใบหน้าของชิงเฟิงยังคงเหลือเค้าโครงเดิมอยู่"เจ้า..เป็นไปได้ยังไงที่เจ้าจะยังมีชีวิตอยู่ก็ในเมื่อ..." 

      "ก็ในเมื่ออะไร?"ชิงเฟิงยิ้งอย่างเย็นชาเล็กน้อยขณะที่จ้องมองไปที่กวังเฟย 

      กวังเฟยหุบปากของตัวเองลงและไม่ได้กล่าวอะไรออกมา เขาหันไปหาลี่กังที่ตอนนี้กำลังจ้องมองชิงเฟิงอยู่เช่นกัน 

      ลี่กังเองก็คาดไม่ถึงว่าชิงเฟิงจะยังมีชีวิตอยู่ ไม่เพียงแค่จะมีชีวิตอยู่เพียงเท่านั้น แม้แต่อาการบาดเจ็บต่างก็หายเป็นปกติอีกด้วย 

      "เจ้ารอดกลับมาได้ยังไง?"ลี่กังตั้งสติของตัวเองจากนั้นเขาก็ได้ถามออกมาอย่างสงบ 

      ถึงแม้ว่าเขาจะตกตะลึงที่ชิงเฟิงสามารถรอดกลับมาได้ แต่ว่าเขาก็ไม่ได้กลัวอะไร 

      ในเมื่อครั้งแรกไม่สำเร็จเขาก็จะลงมือต่อเป็นครั้งที่สอง 

      "เจ้าอยากรู้อย่างงั้นหรอ?''ชิงเฟิงเลิกคิ้วมองไปที่ลี่กัง"ถ้าอย่างนั้นเจ้าก็ตามข้ามาสิ" ในตอนนี้ชิงเฟิงสัมผัสได้ถึงสายตามากมายที่กำลังจ้องมองอยู่มาที่พวกเขา เขาคิดว่าถ้าลงมือทำอะไรบางอย่างตรงนี้มันคงไม่ดีแน่

      "หืม?ตามเจ้างั้นหรอ? ฮ่าๆ ได้สิ!"ลี่กังชะงักเล็กน้อยเมื่อได้ยินคำพูดของชิงเฟิง จากนั้นเขาก็ได้ตอบรับคำพูดของชิงเฟิง 

      ส่วนไต้เจ๋อและกวังเฟยพวกเขามองไปที่ชิงเฟิงอย่างแปลกประหลาดเล็กน้อย ไม่รู้ว่าชิงเฟิงจะมีจุดประสงค์อะไร ถึงได้ให้พวกเขาตามไป

      ชิงเฟิงเดินผ่านทั้งสามคนจากนั้นก็มุ่งหน้าไปยังทิศทางหนึ่ง ในทิศทางที่เขาไปนั้นเป็นทิศทางของป่าหลังภูเขา เมื่อทั้งสามคนเห็นอย่างนั้นความประหลาดใจเเละความยินดีก็ปรากฏขึ้นในดวงตาของพวกเขา 

      โดยเฉพาะลี่กังและกวังเฟย ในตอนนี้ลี่กังได้หันหน้ามาประสานแววตากับกวังเฟย และในตอนนั้นเองรอยยิ้มโหดเหี้ยมก็ได้ปรากฏขึ้นมาที่มุมปากของเขา 

      ในขณะเดียวกันฝูงชนที่อยู่โดยรอบพากันหันไปมองที่ทั้งสี่คนอย่างสนใจ ที่พวกเขาสนใจนั้นก็เป็นเพราะว่าในหมู่พวกเขาทั้งสี่คนมีสองคนที่ค่อนข้างจะมีชื่อเสียงในหมู่ศิษย์ชั้นนอก การเคลื่อนไหวของทั้งสองคนพร้อมกันอาจมีเรื่องบางอย่างเกิดขึ้นก็ได้ 

      "ชายหนุ่มคนนั้นเป็นใครกัน ทำไมศิษย์พี่ลี่กับศิษย์พี่กวังถึงได้มาหาเขาได้" 

      "ข้าเองก็ไม่รู้เหมือนกัน แต่ดูเหมือนข้าจะได้ยินเจ้าไต้เจ๋อคนนั้นเรียกชื่อว่าชิงเฟิงน่ะ.." 

      "ชิงเฟิง? ทำไมชื่อนี้มันดูคุ้นเคยจัง...ข้าเหมือน..."

      ฝูงชนเริ่มพูดคุยจับกลุ่มกัน ในเวลานั้นในหมู่ฝูงชนที่กำลังรวมกลุ่มคนๆหนึ่งก็เหมือนจะนึกอะไรขึ้นมาได้ 

      "ชิงเฟิง...ชิงเฟิง...ข้าจำได้แล้ว!!!"ในเวลานี้คนผู้นั้นได้ตระโกนออกมาอย่างตื่นเต้น ทำให้คนที่อยู่โดยรอบพากันมองมาที่เขา 

      "ศิษย์น้องเจ้าจำอะไรได้กัน?"ในเวลานี้ชายที่อยู่ข้างๆชายคนนั้นได้ถามขึ้นมา 

      "..ชายหนุ่มคนนั้นที่ไปกับศิษย์พี่ลี่และศิษย์พี่กวัง ข้าคิดว่า เขาน่าจะเป็นเจ้าขยะชิงเฟิงของสำนักเรา!!" 

      "อะไรน่ะ!! เจ้าขยะนั่นน่ะหรอ? ไม่ใช่ว่ามันได้ตายไปแล้วหรอ?" 

      "เรื่องนี้มันยังไงกันแน่? หรือว่าเรื่องที่มันตายนั้นจะเป็นเรื่องหลอกลวง" 

      "เร็วเข้า! รีบไปรายงานผู้อาวุโส บอกว่าเจ้าขยะนั่นยังไม่ตาย"

      ในตอนนี้ฝูงชนปรากฏความตกตะลึงและความไม่อยากจะเชื่อออกมา พวกเขาต้องการที่จะตามทั้งสี่คนไปเพื่อยืนยันว่าคนๆนั้นใช่เจ้าขยะชิงเฟิงจริงหรือไม่? ถ้ามันเป็นจริงอย่างงั้นฉายาขยะของสำนักมังกรทะยานก็จะกลับมาอีกครั้ง! 

      ...

      ในขณะที่ฝูงชนกำลังตื่นตระหนก ในเวลานี้ชิงเฟิงได้พาทั้งสามคนมายังป่าหลังเขาของสำนักเรียบร้อยแล้ว 

      เขาสำรวจรอบๆเล็กน้อยก่อนที่ไม่นานจะหันกลับมาจ้องมองกลุ่มคนด้านหลังของเขา 

      "ฮ่าๆๆ เจ้ามันโง่มากที่พวกข้ามาที่นี่ เอาล่ะตอนนี้บอกมาได้หรือยังว่าเจ้ารอดชีวิตกลับมาได้ยังไง และยังอาการบาดเจ็บของเจ้าอีก ข้าจำได้ว่าข้าได้หักแขนของเจ้าไปแล้วไม่ใช่หรอ"ลี่กังเอ่ยคำถามที่ตัวเองสงสัยออกมา เขาอยากจะรู้ว่าชิงเฟิงนั้นรอดมาได้ยังไง เผื่อครั้งต่อไปเขาจะได้ระวังมากยิ่งขึ้น  

      ชิงเฟิงมองไปที่ลี่กังอย่างเฉยเมยเล็กน้อยเขาไม่ได้ตอบคำถามลี่กังออกมา กลับกันเขากลับตั้งคำถามลี่กังขึ้นมาแทน"เฉี่ยวตงไม่ได้มากับเจ้าด้วย?" 

      เขารู้สึกสงสัยเล็กน้อยที่ไม่เห็นเฉี่ยวตงในกลุ่มพวกลี่กัง ปกติแล้วทั้งสามคนนั้นจะอยู่รวมกันตลอด แต่ตอนนี้เหลือแค่ลี่กังกับกวังเฟยเท่านั้น  

      "เหอะ ข้าถามคำถามเจ้าแต่เจ้ากลับถามคำถามข้ากลับ เดี๋ยวนี้เจ้าชักจะมีความกล้ามากขึ้นแล้วงั้นหรอ?"ลี่กังเลิกคิ้วมองไปที่ชิงเฟิง ต่อจากนั้นเขาก็พูดต่อ"เอาเถอะ ข้านับถือในความกล้าของเจ้า งั้นข้าจะบอกเจ้าให้ว่าพี่เฉี่ยวไปไหน" 

      "เจ้าฟังดีๆน่ะ ในตอนนี้พี่เฉี่ยวนั้นอยู่เหนือกว่าเจ้าไปหลายขุมแล้ว ตอนนี้พี่เฉี่ยวกลายเป็นศิษย์ชั้นในของสำนักเป็นที่เรียบร้อยแล้ว!"