ลวงสวรรค์สู่วิถียุทธคลั่ง [จบ]

     วันเวลาที่อี้เฉินฝึกปรือ ค่อยๆ ไหลผ่านไปอย่างเชื่องช้า จากความเจ็บปวดทุกข์ทรมาน ที่เขาได้รับ มาในช่วงหนึ่งปีกว่ามานี้ ยิ่งส่งให้กายเนื้อ ที่บาดเจ็บหนัก ราวกระเบื้องแก้ว ที่แตกร้าวลุกลามไปทั่วกายา เลือดภายในกายแห้งเหือด เริ่มที่จะสูญเสียปราณพลัง

     ส่งผลให้กายาอี้เฉิน ดูแก่ชราลงไปหลายเท่า กายาค่อยๆ แห้งเหี่ยว มองเห็นอวัยวะภายใน ค่อยๆ เต้นเชื่องช้าลง ประหนึ่งว่ามันเข้าสู่ช่วงการจำศีล ผมสีขาวที่เคยงดงามโบกสะบัดไปกับสายลม ในยามก่อน บัดนี้ค่อยๆ แห้งกร้าน ไร้ชีวิตชีวา มองอย่างไรก็เหมือนคนใกล้ตายเต็มที

     ทว่าในรอบปีภายในเจดีย์ชั้นที่แปดแห่งนี้ กลับขัดเกลาประสบการณ์ความรู้เฉียดตาย พร้อมกับธรรม ภายในกายของอี้เฉิน เพิ่มพูนขึ้นมาอย่างรวดเร็ว จนมองเห็นอักษรรูน ก่อตัวขึ้นมาเป็นชั้นๆ ราวกับเป็นเจดีย์ ประสบการณ์ความรู้ที่สูงท่วมหัว ส่งสัญญาณการเลื่อนขั้น ครึ่งก้าวเซียนสวรรค์ออกมาไม่ขาด มันจึงทำให้อี้เฉิน พอจะคลี่ยิ้มขึ้นมาได้บ้างในยามนี้ แม้จะไม่ได้รับการยอมรับ จากเจ้ามังกรสายฟ้าก็ตาม

     แม้แต่เจ้ามังกรสายฟ้าที่อยู่ด้านบนชั้นที่9 ยังส่ายหัวออกมา ไม่คิดอายุของอี้เฉินที่ไม่ถึง70ปี เขาจะสามารถไปอยู่ในขั้นครึ่งก้าวเซียนสวรรค์ เท้าข้างหนึ่งไปแตะอยู่ใน ระดับเจ้าสำนักได้เฉกเช่นนี้

      ภาพภายนอกที่ผู้คน ยังคงเห็นเจดีย์ชั้นที่8 ยังคงทอแสงประกายพร่างพราว มาถึงหนึ่งปีเต็ม ต่างก็พาให้ผู้คนที่จ้องมองมัน สูดลมหายใจเข้าไปลึก หญิงสาวนามว่าถานเอ๋อร์ เองเหมือนนางจะโตขึ้นมา มากเช่นกันในกรอบสายตา ของนางไม่มีความเย่อหยิ่ง โอหังเหมือนในยามอดีตอีกต่อไป ทุกๆ หนึ่งเดือน นางมักจะมายังอาณาจักรสายฟ้า เพื่อรอขอโทษขอโพยอี้เฉิน แต่นางอดที่จะครุ่นคิดไม่ได้ ‘นี่มันก็ผ่านเวลามาร่วมปีเศษ อี้เฉินก็ยังไม่ยอมออกมาเสียที หรือว่าเขาจะตายตกไปแล้ว’

      ทว่าถานเอ๋อร์ นางก็ต้องสลัดความคิดเหล่านั้นทิ้งไป เมื่อใบหน้างามของนาง จับจ้องไปยังชั้นที่8ด้วย สายตาคมกล้า ก่อนนางจะสืบฝีเท้า จากลาไปจากสถานที่แห่งนี้ พร้อมเสียงถอนหายใจออกมายาว ไม่รู้ว่านางต้องมาอีกกี่ครั้งกี่ครา ถึงจะพบเจอ พูดคุยกับอี้เฉินได้อย่างจริงจัง

      ภายในเจดีย์ชั้นที่แปด อี้เฉินที่กายาเต็มไปด้วยประจุสายฟ้าแลบ แปลบปลาบทั่วร่าง เขาต้องทนทุกข์ทรมานไปอีกร่วม3ปี ไม่ยินยอมที่จะจากลาไปจากสถานที่แห่งนี้ ด้วยความดื้อรั้นของอี้เฉิน เขาจึงสามารถเลื่อนขั้นพลัง ไปอยู่ในขั้นครึ่งก้าวเซียนสวรรค์ ได้อย่างสมบูรณ์ อย่างที่ใจเขาปรารถนา

      ทว่ากายาของเขาแก่ชรา แห้งเหี่ยวลงไปมากไม่น้อย จากการสูญเสียปราณพลัง ภายในร่างกาย ออกไปอย่างมากมาย จนบัดนี้อี้เฉิน แทบจะเหลือแต่หนังหุ้มกระดูก เลือดภายในกายแห้งกรัง จวนแทบจะเหลือแต่หยดเลือดบริสุทธิ์ ที่เป็นแก่นแท้ของพลังชีวิต

      จากเวลาที่อี้เฉินใช้ร่วมๆ 3ปี ภายในสถานที่แห่งนี้ ในการฝึกปรือราวกับชีวิต  ของเขาแขวนอยู่บนเส้นด้ายตลอดเวลา ทว่ามันก็กระตุ้นธรรมภายในกายของอี้เฉินได้ไม่น้อย

      ก่อนสิ่งที่อี้เฉินไม่คาดคิด จะเกิดขึ้นเมื่อน้ำเสียง ของเจ้ามังกรสายฟ้า บนชั้นที่9เอ่ยคำพูดออกมา ราวกับบัดนี้มันใจอ่อน ยอมรับในตัวอี้เฉินขึ้นมา “เจ้าขึ้นมาด้านบนชั้นที่9เสีย”

      อี้เฉินเปิดเปลือกตา ขึ้นมาในรอบ3ปีช้าๆ ภาพจำที่เส้นทางด้านหน้า ไร้ซึ่งหนทาง ที่จะก้าวเดินไปในเส้นทางข้างหน้า กลับปรากฏประตู ที่จะขึ้นไปยังชั้นที่9 ก่อนอี้เฉินจะนำพาร่าง ที่แห้งเหี่ยว ราวกับศพเดินได้ สืบฝีเท้าขึ้น ไปด้านบนชั้นที่9 อย่างไม่มีท่าทีสะทกสะท้าน

      ทว่าทันใดที่อี้เฉินขึ้นไปถึงชั้นที่9 เขาก็ต้องเบิกตาออกมากว้าง เมื่อเห็นทัศนียภาพเบื้องหน้า ราวกับเขา เข้าไปอยู่ภายในโลกใบเล็ก เต็มไปด้วยธรรมชาติที่อุดมสมบูรณ์ แต่เมื่ออี้เฉิน จ้องมองออกไปด้วยสายตาลึกล้ำ ครั้นเห็น ต้นไผ่ปล้องเขียวขจีข้างธารน้ำ ที่ดูแปลกตา ปลดปล่อยริ้วคลื่น บางอย่างออกมาไม่ขาด อี้เฉินรับรู้ได้ทันที ว่ามันเป็นของวิเศษ “นั้นมันต้นไผ่พ้นภัยไม่ใช่หรือ ว่ากันว่า การเติบโตของมันแต่ละข้อ ใช้เวลาร่วมสองร้อยปี แล้วนี่มันสูงตั้งสองจั้ง (ประมาณ 5 เมตร) จะใช้เวลากี่ปีกันเชียวในการเจริญเติบโตของมัน”

        เมื่ออี้เฉินเข้าไปดูใกล้ๆ ธารน้ำเองก็ดูไม่ธรรมดาเช่นกัน มันเต็มไปด้วยสายฟ้าบริสุทธิ์ อี้เฉินไม่คิดละลาบละล้วงอีกต่อไป ประสานฝ่ามือคำนับ ออกไปด้วยความนอบน้อม บางทีมันอาจเป็นการทดสอบตัวเขาก็เป็นได้

       ในชั่วขณะ เมฆครึ้มก็ก่อตัวด้านบนโลกใบเล็ก อย่างบ้าคลั่ง เต็มไปด้วยเมฆสีดำที่ขมุกขมัว ก่อนจะปรากฏ ร่างมังกรสายฟ้าตัวเขื่อง ขดกายอยู่เต็มท้องฟ้า ออกมาสู่ครรลองสายตาอี้เฉิน พร้อมเสียงหัวเราะ ที่ดังออกมากึกก้อง “ฮ่าๆ เจ้าช่างไม่เลวจริงๆ ที่นี่เป็นสถานที่สืบทอดของจักรพรรดิสายฟ้า แม้เจ้าจะเข้าตาข้ามากเท่าใด แต่เจ้ามีวิถีของเจ้าอยู่ก่อนแล้ว ข้าจึงไม่อาจให้ สิ่งสืบทอด จักรพรรดิสายฟ้าแก่เจ้าได้ เช่นนั้นข้าจะมอบน้ำสายฟ้าบริสุทธิ์ ส่วนหนึ่ง เป็นของตอบแทนแก่เจ้าแล้วกันหนุ่มน้อย”

      ทันใดที่เสียงสายฟ้าผ่าฟาดออกมาก้อง น้ำสายฟ้าบริสุทธิ์ ภายในลำธารก็สั่นไหวขึ้นมาไม่หยุด ส่งน้ำสายฟ้า ไม่กี่หยดสาดกระเซ็น พุ่งตรงเข้าใส่ร่างอี้เฉิน ทำให้กายาอี้เฉินฟื้นฟูปราณ พลังอย่างรวดเร็ว กายาที่เคยแห้งเหี่ยว ราวกับคนแก่ชราค่อยๆ กลับคืนสู่สภาพดั้งเดิมอีกครา

       ทว่าอี้เฉินก็รับรู้ได้ในทันทีว่า น้ำสายฟ้าบริสุทธิ์ เกิดจากการกลั่นหลอมของผู้คน ที่เข้ามาภายในสถานที่แห่งนี้ ที่สั่งสมมาหลายชั่วอายุคน หากมันขึ้นไปดินแดนเทพ คงจะช่วยฝึกปรือ เหล่าจอมยุทธ์ได้ไม่น้อย

        อี้เฉินเอ่ยบอกเรื่องราว ภายในดินแดนเทพ ทันที “บัดนี้ทุกอย่างเปลี่ยนไปแล้ว ดินแดนเทพกำลังตกอยู่ในสถานการณ์ ที่ยากลำบาก แม้แต่ขั้นพลัง จักรพรรดิก็ยังไม่มี หลงเหลืออีกต่อไป เจ้าเจดีย์น้อย เองก็ตายตกแล้วเช่นกัน หากเจ้าขึ้นไปดินแดนเทพพร้อมกับข้า เป็นไปได้ที่เจ้าจะหา ผู้สืบทอดจักรพรรดิสายฟ้าที่แข็งแกร่ง เจ้าคิดเห็นเช่นไร เจ้ามังกรสายฟ้า”

       มังกรสายฟ้า มันตื่นตะลึงกับคำพูดนั้น ของอี้เฉินไม่น้อย แม้แต่หัวที่ใหญ่โตของมัน ยังก้มลงมาจ้องหน้าอี้เฉิน ด้วยสายตาลึกล้ำ ครุ่นคิดภายในหัวไม่ตก “หืม!! เจ้ามีสิ่งใด ที่จะพิสูจน์คำพูดของเจ้า ให้ข้าเห็นหรือไม่ หนุ่มน้อย”

อี้เฉินคลี่ยิ้มออกมาด้วยความขมขื่น ก่อนเปลี่ยนอาภรณ์จักรพรรดิ ที่พอจะมีปราณมังกร เล็ดลอดออกมาอยู่น้อยนิด

     มังกรสายฟ้า จ้องสบตาอี้เฉินด้วยสายตาคมกล้า เมื่อเห็นปราณมังกรอันน้อยนิดรั่วไหล ออกมาจากกายาอี้เฉิน “ดินแดนเทพเหตุใด ถึงตกต่ำรวดเร็วเช่นนี้เล่า แม้แต่จักรพรรดิผู้ปกครองดินแดนเทพ ยังอายุน้อยถึงขนาดนี้ ไม่ช้าหายนะเองก็จะมาถึงดินแดนเบื้องล่างเช่นกันสินะ”

      เฮ้อ!! เสียงมังกรสายฟ้า ถอนหายใจออกมายาว ใบหน้าครุ่นคิดอยู่หลายตลบ ก่อนมันจะกล่าวพูดออกมา ด้วยน้ำเสียงจริงจัง “ได้ข้าตกลง ที่จะขึ้นไปยังดินแดนเทพ พร้อมกับเจ้าจักรพรรดิหนุ่ม แต่ข้าไม่ได้ยอมรับเจ้า ให้เป็นผู้สืบทอดของข้า ข้อนี้เจ้าเข้าใจ ใช่หรือไม่?”

        อี้เฉินพยักหน้า ก่อนไต่ถามมันเมื่อเห็น รอบธารน้ำสายฟ้าบริสุทธิ์ มีสรรพคุณในการเร่งการเจริญเติบโต แม้แต่ต้นสมุนไพร ยังเติบโตอย่างรวดเร็ว “หากข้าจะขอใช้สถานที่แห่งนี้ ปลูกสมุนไพรได้หรือไม่”

       เสียงชิ!!ของมังกรสายฟ้า กล่าวเล็ดลอดออกมาทันที “เจ้ารู้หรือไม่ ข้าใช้เวลาสั่งสมปราณพลัง มายาวนานเท่าใด ของเหล่านี้ข้าล้วนเก็บไว้ให้ผู้สืบทอดของข้า รวมถึงประตูทดสอบนี้ด้วย”

       อี้เฉินเอ่ยน้ำเสียงหนักแน่น “ข้าจะหาผู้คน มาขัดเกลาภายในเจดีย์ของเจ้า ให้เจ้าได้แปรเปลี่ยนปราณพลัง ของพวกเขา กลั่นหลอมเป็นน้ำสายฟ้าบริสุทธิ์เอง บัดนี้ดินแดนเทพ กำลังใกล้เข้าสู่ช่วงแห่งการฝึกฝน เฉกเช่นคนดินแดนจักรพรรดิ”

     มังกรสายฟ้าที่ได้ยินดินแดนจักรพรรดิ จู่ๆ มันก็เดือดดาลขึ้นมาเป็นโทสะ ตกลงรับคำพูดของจักรพรรดิหนุ่ม อย่างไม่ลังเล ก่อนส่งอี้เฉินออกไปภายนอกเจดีย์ พร้อมกับแรงกระเพื่อมไหวที่บ้าคลั่ง เมื่อเจดีย์สีทองพร่างพราว หดตัวลงอย่างรวดเร็ว มาอยู่ภายในฝ่ามือของอี้เฉิน

     ภาพนั้นต่างก็ทำให้หมู่ชนตกตะลึง เรื่องข่าวคราวอี้เฉิน สามารถขึ้นไปชั้นที่9ถูกพูดคุยออกไปทั่ว ดินแดน5อาณาจักรอย่างรวดเร็ว ส่งให้ทั่วเมืองหลวงบัดนี้ เต็มไปด้วยผู้คนมามุงดู

     ทว่าเมื่อพวกเขาเห็นอาภรณ์สีดำตัดทองอี้เฉิน แฝงไว้ด้วยพลังการ กดข่มบางอย่างออกมา มันก็ทำให้หลายๆ คนหัวใจสั่นสะท้าน แล้วยิ่งเห็นในฝ่ามืออี้เฉิน มีเจดีย์สายฟ้าขนาดย่อส่วน อยู่ในฝ่ามือด้วยแล้ว แม้แต่เหล่าเจ้าสำนัก ยังทำอะไรไม่ถูกไปชั่วขณะ