ย้อนเวลามาเป็นเซียนหุ้น ( จบภาค )

ธนาคารพาณิชย์ คือ สถาบันการเงินที่ให้บริการทางการเงินต่าง ๆ เช่น การรับฝากเงิน การให้สินเชื่อ การซื้อขายเงินตราต่างประเทศ หรือซื้อขายตัวแลกเงิน เป็นต้น
หุ้นธนาคารพาณิชย์ที่จดทะเบียนในตลาดหลักทรัพย์ปัจจุบันมี 14 แห่ง แบ่งกันคร่าวๆ เป็น 3 กลุ่ม ตามขนาดของสินทรัพย์ คือธนาคารขนาดใหญ่ ขนาดกลาง และขนาดเล็กธนาคารขนาดใหญ่ก็เช่น ธนาคารกรุงเทพฯ (BBL) ธนาคารไทยพาณิชย์ (SCB) ธนาคารกสิกรไทย (KBANK) และธนาคารกรุงไทย (KTB) ธนาคารขนาดกลาง เช่น ธนาคารกรุงศรีอยุธยา (ฺBAY) ธนาคารธนชาต (TBANK) และธนาคารทหารไทย (TMB) ส่วนธนาคารขนาดเล็กก็เช่น ธนาคารทิสโก้ (TISCO) ธนาคารเกียรตินาคิน (KKP) ธนาคารแลนด์ แอนด์ เฮ้าส์ (LHBANK) เป็นต้น
รายได้ของธนาคารหลักๆ นั้นมาจากการปล่อยสินเชื่อ ค่าธรรมเนียมและบริการต่าง ๆ เช่น ค่านายหน้าขายประกัน ค่าบัตรเครดิต และบริการทางการเงินอื่นๆ
โดยธนาคารแต่ละแห่งก็มีจุดเด่นเรื่องกลุ่มลูกค้าที่แตกต่างกันอย่าง ธนาคารกรุงเทพ กลุ่มลูกค้าสินเชื่อก็จะเป็นบริษัทเอกชนใหญ่ ๆ ทั้งหลายธนาคารไทยพาณิชย์ กลุ่มลูกค้าสินเชื่อจะเป็นลูกค้ารายย่อย คนทั่วไป ธนาคารกสิกรไทย กลุ่มลูกค้าก็จะเป็น เหล่า SME ต่าง ๆ ส่วนธนาคารกรุงไทย แน่นอนว่าลูกค้าส่วนใหญ่ต้องเป็นภาครัฐอยู่แล้วเพราะเป็นรัฐวิสาหกิจ ส่วนพวกธนาคารขนาดกลางและขนาดเล็กอย่าง ธนชาต ทิสโก้ ก็จะเด่นทางด้าน พวกลิสซิ่ง หรือเช่าซื้อ เป็นต้น
สำหรับหุ้นกลุ่มธนาคารการวิเคราะห์งบการเงินของบริษัทเพื่อจะลงทุนเป็นเรื่องที่ยุ่งยากกว่ากลุ่มอื่นๆ อยู่มาก เพราะงบการเงินของกลุ่มนี้ไม่เหมือนชาวบ้านเขา ทำให้นักลงทุนที่จะศึกษาเรื่องงบฯ ต้องเหนื่อยกว่าปกติ
แต่ในขณะเดียวกันอีกทางหนึ่งการวิเคราะห์หุ้นกลุ่มนี้ก็ทำได้ง่ายมากโดยไม่ต้องศึกษาอย่างละเอียดก็ได้ เพียงแต่มองภาพใหญ่ในเศรษฐกิจของประเทศเท่านั้นก็เพียงพอเพราะการเติบโตขอหุ้นธนาคารมักจะเป็นไปตามการเติบโตของ GDP ประเทศ ดังนั้นการมองว่าหุ้นธนาคารจะดีหรือไม่ดี ก็สามารถคาดการณ์ได้จากเศรษฐกิจของประเทศ
แต่ก็เพราะหุ้นกลุ่มนี้ถูกผูกติดกับกับเศรษฐกิจของประเทศ นั่นจึงเป็นเหตุผลว่าทำไมหุ้นธนาคารเป็นหุ้นที่ถูก (มีค่าพีอีประมาณ 10 ค่าพีบีวีเฉลี่ยประมาณ 1.0) อยู่ตลอดเวลา นั่นเพราะถึงแม้หุ้นกลุ่มธนาคารจะเป็นหุ้นที่ปันผลดีสม่ำเสมอ แข็งแกร่งและมีพื้นฐานมั่นคงเพราะผูกติดกับประเทศ แต่เมื่อวิกฤติเศรษฐกิจมาถึง ธนาคารก็จะเป็นหุ้นกลุ่มที่โดนผลกระทบอย่างหนักก่อนหุ้นกลุ่มอื่นทุกที เหมือนที่เคยมีคนกล่าวไว้ว่า ธุรกิจธนาคารเป็นธุรกิจที่ดีจนกว่ามันจะไม่ดี
แม้ปัจจุบันในตลาดหุ้น หุ้นกลุ่มธนาคารพาณิชย์จะไม่ได้เป็นอันดับหนึ่งในตลาดหุ้นเหมือนในอดีต ก็ยังถือเป็นหุ้นกลุ่มสำคัญอันดับสองของตลาดหลักทรัพย์อยู่
--------------------------------
ที่โต๊ะประจำของพวกเขาในคาบพักเที่ยง ตอนนี้นอกจากเต้ที่กำลังดีดกีตาร์คลอเสียงเพลงเบาๆ ณรัชต์ที่กำลังอ่านนิตยสาร และวิทย์ที่กำลังอ่านการ์ตูนแล้ว โต๊ะของพวกเขาก็มีไอซ์สมาชิกใหม่ที่กำลังนั่งทำการบ้านรวมอยู่ด้วย
ขณะณรัชต์นั่งอ่านนิตยสารเกี่ยวกับการเงินการธนาคารที่มีตัวเลขและศัพท์แสงมากมายอย่างมึนๆ เพื่อนร่วมโต๊ะหน้าใหม่ก็เงยหน้าขึ้นจากการบ้านที่ทำล่วงหน้าจนเสร็จ เอ่ยปากถามเขาขึ้นมา
“นะ เราถามอะไรหน่อยสิ”
“หือ อะไรเหรอไอซ์” ณรัชต์เงยหน้าจากนิตสารขึ้นมาคุยกับเพื่อน
“นะมีแฟนหรือยัง”ไอซ์เอ่ยปากถาม
วิทย์เงยหน้าจากการ์ตูนหันไปเขม้นมองแฟนสาวที่นั่งข้าง ๆ
“ไอซ์แค่ถามเผื่อคนอื่นน่ะวิทย์ มีคนฝากถามมา”ไอซ์รีบอธิบายกับแฟนหนุ่ม ก่อนหันไปทางณรัชต์เพื่อฟังคำตอบ
“ไม่มีหรอก”เขาตอบก่อนพลิกหน้าต่อไปของนิตยสารในมือ
“เราก็ยังไม่มีนะ ไอซ์ช่วยแนะนำเพื่อนๆ ไอซ์ให้รู้จักบ้างสิ” เต้รีบสอดแทรกเข้ามาในวงสนทนา
“โดยเฉพาะเพื่อนเชียร์ลีดเดอร์สีชมพูใช่ไหมเต้” วิทย์ดักคอเพื่อนสนิทอย่างรู้ทางกันดีเต้มองค้อนวิทย์ที่ไม่ช่วยเพื่อนแล้วยังขัดคออีก
ขณะอ่านนิตยสารณรัชต์ก็นึกถึงหุ้นที่เขาเพิ่งซื้อมา สำหรับหุ้นธนาคาร N ตอนนี้ณรัชต์กำลังทำตัวเป็นนักเก็งกำไรอีกครั้ง เป้าหมายเขาไม่ได้หวังคุณค่าของหุ้นจากกิจการของบริษัท ตอนนี้เขาหวังแต่คนมาซื้อหุ้นต่อในราคาที่สูงขึ้นเท่านั้น เรียกว่าเป็นการเก็งกำไรจากปัจจัยภายนอกของบริษัทล้วน ๆ
ซึ่งก็สมใจ เพราะหุ้นธนาคาร N ที่กลับเข้ามาซื้อขายวันแรกราคาก็พุ่งขึ้นอย่างรวดเร็วทันที

ตกเย็นวันนั้นณรัชต์จึงซื้อไก่ทอดไปแจกน้องหมาน้องแมวในโรงเรียนเพื่อฉลองตามธรรมเนียม
เดินถือถุงไก่ทอดแกว่งเล่นอย่างอารมณ์ดีไปทางอาคารกิจการนักเรียนที่แก๊งสุนัขโรงเรียนชอบไปชุมนุมกันอยู่ ยังไม่ทันจะถึงจุดหมายก็มีเสียงทักมาทำให้เขาที่กำลังคิดถึงหุ้นที่ถืออยู่ต้องหันไปมอง
“พี่นะคะ”
“อ้าว ไงน้องปิ่น” เขาเอ่ยทักรุ่นน้อง
น้องปิ่นอึกอักไปนิดหนึ่งก่อนเอ่ยคำพูดที่ณรัชต์คาดไม่ถึงออกมา
“หนูชอบพี่ค่ะ”พูดเสร็จก็เงยหน้ามองเขาตาแป๋ว
คราวนี้เป็นณรัชต์ที่อึ้งและอึกอักขึ้นมาบ้างสำหรับคนที่มีแต่พี่สาวคอยกลั่นแกล้งตั้งแต่เล็กจนโต ลึกๆ แล้วเขาก็อยากมีน้องที่สาวน่ารัก ร่าเริง นิสัยดี และเชื่อฟังพี่ชายอย่างเขาสักคน
ในขณะที่ความจริงณรัชต์มีแต่พี่สาวที่นิสัยน่าเวียนหัว ดังนั้นน้องปิ่นที่นิสัยเข้าลักษณะน้องสาวในฝัน จึงทำให้เขาเอ็นดูรุ่นน้องอยู่มาก
“อีกสี่ปีค่อยมาบอกพี่อีกทีนะ ถ้าตอนนั้นปิ่นยังคิดเหมือนเดิม”เขาตอบรุ่นน้อง อีกสี่ปีรุ่นน้องเขาก็น่าจะอายุยี่สิบปีถือว่าบรรลุนิติภาวะแล้ว
ณรัชต์ไม่คิดหรอกว่าความรักความชอบของเด็กวัยรุ่นอายุสิบหกคนหนึ่งจะยั่งยืนไปได้นานเท่าไหร่ เพราะความรักสมัยวัยเรียนของคนรอบตัวเขา แทบจะไม่มีใครได้ลงเอยกันไปท้ายที่สุดซักคู่ ดังนั้นเขาเลยตอบรุ่นน้องแบบซื้อเวลาไปแบบนั้น
แต่เอ๊ะ!!! มาคิดดูแล้ว ทำไมคำตอบถึงดูเหมือนกั๊ก ๆ ล่ะนั่น หรือว่าลึก ๆ เขาอาจจะเสียดายหน่อยๆ ล่ะมั้ง
ก็นะ ตั้งแต่เกิดมาณรัชต์ยังไม่เคยถูกใครมาบอกว่าชอบหรือสารภาพรักเลยสักครั้งนี่นา ครั้งแรกมันก็รับมือไม่ถูกบ้างล่ะ
“พี่นะมีคนที่ชอบหรือยังคะ”น้องปิ่นยังถามต่อ
“ตอนนี้ไม่มีหรอก” เขาตอบยิ้ม ๆ
เขาชูถุงไก่ทอดที่ซื้อมา ก่อนเอ่ยปากชวนรุ่นน้องเอาไก่ทอดไปแจกสุนัขที่อาศัยอยู่ภายในโรงเรียนที่มีอยู่เกือบสิบตัว
“ไปเลี้ยงหมากับพี่ไหม”
“ไปค่ะ”รุ่นน้องตอบก่อนเดินตามเขามา
สุนัขที่อาศัยอยู่ในโรงเรียนเขาตามปกติแล้วก็จะกระจัดกระจายอยู่ตามที่ต่าง ๆ ทั่วโรงเรียน แต่ช่วงหลังเลิกเรียนที่นักเรียนทยอยกลับบ้านไปหมด พวกมันจะพากันมาหาที่นอนแถวใต้ถุนอาคารกิจการนักเรียน
ณรัชต์มองดูน้องปิ่นยื่นไก่ทอดให้เหล่าน้องหมาที่กระดิกหางรอรับด้วยความเอ็นดู
ในช่วงชีวิตที่แล้ว สำหรับรุ่นน้องคนนี้พวกเขาไม่เคยได้รู้จักกัน ดูเหมือนช่วงชีวิตที่แล้วเส้นทางชีวิตของเขากับรุ่นน้องจะไม่ได้พาดผ่านกัน ส่วนหลังจากณรัชต์จบมอหก พวกเขาก็อาจจะไม่ได้เจอกันอีกแล้วก็ได้ ในช่วงชีวิตที่แล้วเขาไม่ได้รู้จักเธอด้วยสิ เลยไม่รู้ว่าอนาคตของน้องปิ่นจะเป็นยังไงต่อไป
หลังจากแจกไก่ทอดให้สุนัขโรงเรียนจนหมดถุง พวกเขาก็บอกลาและแยกย้ายกันกลับบ้าน

สุดสัปดาห์ที่บ้านณรัชต์
วันนี้ที่บ้านของเขาจะมีเจ้าหน้าที่มาเดินสายและติดตั้งโทรศัพท์ แต่พ่อกับแม่เขามีธุระไม่อยู่บ้านดังนั้นวันนี้เขาจึงต้องเป็นคนรับหน้าที่ติดต่อดูแลเจ้าหน้าที่จากองค์การโทรศัพท์ที่มาติดตั้ง
ตำบลของณรัชต์อยู่ห่างออกมาจากอำเภอพอสมควรจึงยังไม่มีสายโทรศัพท์พื้นฐานเข้ามาถึงหมู่บ้าน ดังนั้นเรื่องการมีสายโทรศัพท์มาถึง และจะเริ่มเปิดใช้เครื่องแรกก่อนเป็นส่วนรวมที่บ้านผู้ใหญ่บ้านจึงเป็นเรื่องที่น่าตื่นเต้นสำหรับชาวบ้าน เพราะการติดต่อกันญาติต่างจังหวัดหรือลูกหลานที่ทำงานในเมืองก็จะทำได้สะดวกขึ้น
และพ่อเขากับชาวบ้านก็คาดหมายว่าต่อไปสายโทรศัพท์จะเข้ามาถึงบ้านทุกหลังให้ชาวบ้านได้ใช้โทรศัพท์บ้านกันทุกคนแต่ณรัชต์ก็รู้ว่าสุดท้ายในอนาคตชาวบ้านก็ไม่ได้ใช้โทรศัพท์บ้านกันหรอก เพราะไม่รู้ทำไมจู่ ๆ โครงสร้างพื้นฐานอย่างโทรศัพท์บ้านถึงหยุดเติบโตไปดื้อๆ ซะอย่างนั้น (เหมือนถูกบอนไซเพื่อปล่อยให้โทรศัพท์เคลื่อนที่ได้เติบโตเบย :P)
ในช่วงชีวิตที่แล้วค่าไปตามคนมารับโทรศัพท์นี่ถือเป็นรายได้ค่าขนมในช่วงวันหยุดที่เขาอยู่บ้านเลยล่ะ
ณรัชต์มองเห็นพี่สาวถือถาดกับน้ำจะไปเสิร์ฟให้ช่างที่กำลังเดินสายเพื่อติดตั้งโทรศัพท์ที่หน้าบ้าน เขารีบแย่งงานพี่สาวมาเพื่อไปเสิร์ฟน้ำแทน
ไม่ใช่ว่าเขาขยันอะไรหรอก กันไว้ก่อนดีกว่า ไม่งั้นอนาคตแขกบ้านเขาจะมีนายช่างองค์การโทรศัพท์งอกมาเพิ่มอีกคน ให้เขาต้องมีงานเฝ้าพี่สาวเพิ่มขึ้นกันพอดี แค่สองคน นี่ก็เบื่อแย่ละ
เสิร์ฟน้ำเสร็จเขาก็เดินเข้ามาในบ้านนั่งดูโทรทัศน์กับพี่สาว ปล่อยช่างที่กำลังวางสายเข้ามาในบ้านแล้วให้ทำงานไป
“เจ๊ชอบใครที่สุดในวงนี้” เขาถามพี่สาวขณะกำลังดูมิวสิควิดีโอของบอยแบนด์วงหนึ่งในจอโทรทัศน์
“แน่นอนว่าพี่เอกอยู่แล้ว”
“อัลเบิร์ทกับเปปเปอร์ก็หล่อนะเจ๊ ” เขาแจงแจกหนุ่มหล่อคนอื่นในวง
“แต่พี่เอกน่ารักอ่ะ”
“..........”

หลังจากพนักงานจากองค์การโทรศัพท์ติดตั้งแล้วเสร็จก็เดินมาบอกณรัชต์ให้ทราบ
“เสร็จเรียบร้อยร้อยครับ ลองโทรฯ ดูได้เลยนะครับ” นายช่างบอกเสร็จก็พากันเก็บของต่างๆ ขึ้นรถแล้วพากันกลับ“เจ๊ไปลองเจิมโทรศัพท์ดูสิ โทรฯ เข้ามือถือเจ๊ก็ได้” เขาหันไปทางพี่สาว
“บ้าเหรอเปลืองจะตายโทรฯ เข้ามือถือ” พี่สาวเขากล่าว ก่อนลุกเดินไปดูโทรศัพท์บ้านเครื่องใหม่ด้วยความสนใจ
“ลองหน่อยดีกว่า”เสียงนางสาวนันทรัตน์ดังมา
“สวัสดีค่ะ ขอสายบีน่าหน่อยค่ะ”
ณรัชต์หันไปมองพี่สาวที่กำลังคุยโทรศัพท์ด้วยความสนใจ ‘พี่สาวเขามีเบอร์บ้านน้องบีน่าด้วย’
“น้องบีน่าเหรอ นี่พี่นันนะ พรุ่งนี้ว่างหรือเปล่า ไปดูหนังกับพี่ไหม”

ตามปกติหุ้นที่เข้ามาซื้อขายวันแรก หรือกลับเข้ามาซื้อขายอีกครั้งในวันแรกนั้น จะไม่มีข้อกำหนดเรื่องราคา ซิลลิ่ง หรือ ฟลอร์ ที่ 30 เปอร์เซ็นต์
ดังนั้นหุ้นธนาคาร N ของณรัชต์จึงราคาพุ่งกระฉูดไปได้อย่างมากแบบไร้เพดานจำกัดในวันเดียวถึง 50 เปอร์เซ็นต์

------------------------------------ Name : ณรัชต์Asset : ตึกแถว 6 ห้อง ราคาปัจจุบัน 2,050,000 บาท : เงินสดในบัญชีธนาคาร 222,000 บาท : เงินสดในบัญชีหุ้น 100 บาท-หุ้น ธนาคาร N จำนวน 987,700 หุ้น จากราคาหุ้นละ 15 บาท ราคาปัจจุบัน 22 บาท
มูลค่าสินทรัพย์รวม : 2,050,000 + 222,000 + 100 + 21,729,400
= จาก 17,087,600 บาท ปัจจุบัน 24,001,500 บาท

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

บทที่ 73 เก็งกำไรหุ้นธนาคาร

คล้ายกับเรื่องย้อนเวลามาเป็นเซียนหุ้น ( จบภาค ) ที่คุณอ่าน

ย้อนเวลามาเป็นเซียนหุ้น ( จบภาค )

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

บทที่ 73 เก็งกำไรหุ้นธนาคาร

คล้ายกับเรื่องย้อนเวลามาเป็นเซียนหุ้น ( จบภาค ) ที่คุณอ่าน

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้